ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ : Οι αγώνες μας δε θα μπουν στο γύψο!

Το Δ.Σ. του ΣΕΠΕ «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» καταγγέλλει τη νέα προσπάθεια της κυβέρνηση της ΝΔ που με ένα χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο (αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971!!), να επιβάλει επιπλέον μέτρα περιορισμού, καταστολής και απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων, αναθέτοντας στην αστυνομία, πέρα από τον ρόλο της στην επιβολή του νόμου, το δικαίωμα να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται…

Με βάση λοιπόν το “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, τον σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)

• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)

• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)

• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)

• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)

• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Το Δ.Σ. θεωρεί ότι ο περιορισμός των διαδηλώσεων, πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα συμπληρώνει τον συνολικό σχεδιασμό της επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα που προωθείται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία και θέλει τον εργαζόμενο άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο.

Καλούμε τα μέλη μας και όλους τους εργαζόμενους της περιοχής μας να ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα. Να μην το επιτρέψουμε.

Οι αγώνες μας δεν μπαίνουν στον «γύψο»

Η κυβέρνηση της ΝΔ, μετά τη νέα επίθεση, που είχε ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στο δικαίωμα της απεργίας και την παρέμβαση στις εσωτερικές διαδικασίες και τις καταστατικές λειτουργίες των συνδικάτων, τώρα βάζει στο στόχαστρο και τις διαδηλώσεις, επιχειρώντας να θέσει σε κίνηση τους μηχανισμούς του « κοινωνικού αυτοματισμού » με το πρόσχημα ότι η μειοψηφία δεν μπορεί να ταλαιπωρεί την πλειοψηφία.

Αποδεικνύεται άλλη μία φορά ότι ο περιορισμός των διαδηλώσεων αποτελεί και διαχρονικό στόχο κυβερνήσεων, επιχειρηματικών ομίλων, εργοδοτικών ενώσεων, αλλά έρχεται και ως αρωγός στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής και της επίθεσης σε όσα εργατικά δικαιώματα έχουν απομείνει, συμπληρώνοντας το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τους εργαζόμενους στο περιθώριο και τους αγώνες τους στον «γύψο».

Όσα κάλπικα επιχειρήματα κι αν επικαλείται η κυβέρνηση ώστε να ντύσει με επίφαση δημοκρατίας τη νέα προσπάθεια καταστολής, οι αιτίες που βγάζουν τους εργαζόμενους στους δρόμους είναι οι ίδιες που βάζουν λουκέτα στα μαγαζιά σε κάθε μεγάλο ή μικρό εμπορικό δρόμο, σε κάθε συνοικία της Αθήνας ή των άλλων πόλεων, εκεί που δεν γίνονται συγκεντρώσεις και πορείες οι οποίες τάχα χτυπούν την αγορά.

Η ταλαιπωρία στους δρόμους, οι καθυστερήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς, η χαμηλή εμπορική κίνηση στα μικρομεσαία εμπορικά καταστήματα, δεν οφείλονται στις πορείες, αλλά στην αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων όλων των τελευταίων χρόνων, στις παροχές και τις φοροελαφρύνσεις προς τις μεγάλες εμπορικές αλυσίδες, στα μνημόνια και τη δημοσιονομική «κανονικότητα».

Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν ότι έτσι θα σταματήσουν τις λαϊκές αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στα σωματεία μας δεν πρόκειται να ζητούμε άδεια από τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις τους, απ΄ αυτούς που είναι οι πραγματικές μειοψηφίες, για να διαδηλώνουμε απέναντί τους. Θα ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να επιβάλει στους χώρους δουλειάς και στην κοινωνία σιγή νεκροταφείου.