ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ-ΣΥΝΤΑΞΙΟ​ΔΟΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΡΙΤΗ 19/11 7 Μ.Μ. ΚΕΠ Ν.ΙΩΝΙΑΣ

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» καλεί τα μέλη του σε ενημερωτική εκδήλωση – συζήτηση με θέμα: « ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ» με ομιλητή τον: ΖΕΡΒΟ ΤΑΣΟ, πρόεδρο Συλλόγου Υπαλλήλων Ασφαλιστικών Ταμείων και μέλος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία ΟΣΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΟΥΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ , ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΟΜΕΝΗ ΦΟΡΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΣΤΟ MAIL ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ (segeduseferis@gmail.com) ΕΩΣ 15/11. Πληροφορίες: Ντιάνα Λιάκου 6944797461 – Θωμάς Καρανίκος 6977019790

Βόμβα μεγατόνων στο νέο Ασφαλιστικό: Καταργείται η θεμελίωση σύνταξης με 25ετία στο Δημόσιο

Κατάργηση της 25ετίας για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος στο Δημόσιο
φέρνει το νέο ασφαλιστικό, ανατρέποντας όρια ηλικίας και υπολογισμό συντάξεων.

Η αλλαγή αυτή, όπως αποκαλύπτει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής,
περιλαμβάνεται στις «συνοδευτικές» σημειώσεις με τις τεχνικές λεπτομέρειες των
επικείμενων ρυθμίσεων που έχουν προταθεί στην τρόικα για το ασφαλιστικό.
Η ελληνική πρόταση προβλέπει την προσθήκη 2 ετών στα όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης για όσους θα συνταξιοδοτηθούν το 2019 και 2 ετών επιπλέον το
2020, ενώ από το 2021 όλα τα όρια ηλικίας ευθυγραμμίζονται στα 62 έτη για
μειωμένη και στα 67 για πλήρη σύνταξη ή στα 62 με 40 έτη ασφάλισης για όλους
τους ασφαλισμένους.
Η αύξηση των ορίων ηλικίας ακυρώνει τη θεμελίωση εξόδου με 25ετία για το
Δημόσιο όπως είπαν στον «Ε.Τ.» της Κυριακής αρμόδια στελέχη και, σύμφωνα με τις
νέες ρυθμίσεις, όσοι έχουν συμπληρώσει τα 25 έτη ως το 2012 δεν διασφαλίζονται
πλέον από την αύξηση των ορίων ηλικίας, παρά μόνο αν συμπληρώνουν την ηλικία
αποχώρησης πριν από την έναρξη των αλλαγών.
Για παράδειγμα, με το ισχύον καθεστώς ένας δημόσιος υπάλληλος που συμπλήρωσε τα
25 έτη το 2011 έχει θεμελιωμένο δικαίωμα εξόδου στα 58 και με 36 έτη υπηρεσίας.
Η θεμελίωση σημαίνει ότι ακόμη και αν αλλάξουν τα όρια ηλικίας ο ασφαλισμένος
θα βγει στα 58 γιατί όταν είχε συμπληρώσει την 25ετία κλείδωσε (θεμελίωσε) την
έξοδο στη σύνταξη με αυτό το όριο ηλικίας, ανεξάρτητα από το αν το έτος που θα
συμπληρώσει τα 58 ισχύει το 60ό ή το 62ο έτος.
Η κατάργηση της 25ετίας ως θεμελίωση για την έξοδο ανατρέπει τα πάντα και με το
νέο ασφαλιστικό ένας δημόσιος υπάλληλος που γίνεται 58 ετών το 2019 θα βγει στη
σύνταξη αφού συμπληρώσει το όριο ηλικίας που θα ισχύει για τη χρονιά αυτή,
δηλαδή όταν γίνει 60 ετών!
Αν συμπληρώνει τα 58 το 2020, τότε θα πρέπει να μείνει στην εργασία για άλλα 4
έτη και να συνταξιοδοτηθεί στα 62.
Ουσιαστικά, οι μόνοι που μπορεί να διασώζονται είναι όσοι πιάσουν την ηλικία
εξόδου μέχρι το 2018.
Η θεμελίωση εξόδου με την 25ετία είχε ακριβώς αυτό το σκοπό. Να προστατεύει
δηλαδή τους δημοσίους υπαλλήλους έναντι οποιονδήποτε αλλαγών, ούτως ώστε η
έξοδος στη σύνταξη να «κλείδωνε» με το όριο ηλικίας που ίσχυε κατά τη χρονιά
που συμπληρώθηκε η 25ετία.
Για παράδειγμα, μια μητέρα με ανήλικο παιδί που συμπλήρωσε την 25ετία το 2012,
έχει κλειδώσει δικαίωμα για σύνταξη μόλις γίνει 55 ετών, γιατί τη χρονιά που
συμπλήρωσε τα 25 έτη θεμελίωσε ταυτόχρονα σύνταξη με το αντίστοιχο όριο ηλικίας
ανεξάρτητα από το όταν κλείσει το 55ο έτος τα όρια ηλικίας θα είναι 62 ή 67.
Χωρίς τη θεμελίωση με 25ετία, η ασφαλισμένη διατηρεί το δικαίωμα εξόδου στα 55,
αν τα συμπληρώνει ως το 2018, διαφορετικά, αν δηλαδή γίνει 55 το 2019, θα
επιβαρυνθεί με 2 έτη και θα συνταξιοδοτηθεί στα 57.
Η κατάργηση της θεμελίωσης εξόδου με 25ετία έχει και άλλη μια παράμετρο που
έχει να κάνει με τον υπολογισμό της σύνταξης. Στο νόμο 3865/10 προβλέπεται ότι
όσοι συμπληρώνουν 25ετία ως το 2010 δεν θα επηρεαστούν από την αλλαγή του
τρόπου υπολογισμού σύνταξης, ακόμη και αν αποχωρήσουν μετά το 2015 που
καθιερώνεται το νέο σύστημα και η αναλογική +βασική σύνταξη για τα έτη
ασφάλισης από το 2011 και μετά. Με τη ρήτρα αυτή, οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα
αποχωρούσαν το 2015 θα έπαιρναν σύνταξη με το παλιό σύστημα και χωρίς να έχουν
τις μικρές ή μεγαλύτερες μειώσεις που βγάζει ο νέος τρόπος υπολογισμού από το
2015.
Από τη στιγμή όμως που ψηφιστεί η κατάργηση της θεμελίωσης με την 25ετία, αυτή
η «ρήτρα» προστασίας από τις αλλαγές στον υπολογισμό σύνταξης παύει να
υφίσταται και θα σημάνει μειώσεις συντάξεων.
Διαφωνεί η τρόικα με τη μεταβατική περίοδο
Η τρόικα δεν έχει κάνει αποδεκτή την πρόταση αυτή και, σύμφωνα
με τις τελευταίες πληροφορίες, το τελικό σχέδιο των αλλαγών θα είναι
διαφορετικό. Οι δανειστές διαφωνούν με τη μεταβατική περίοδο των τριών ετών
(2019-2021) και επιμένουν στη σκληρή γραμμή για προσαρμογή των ορίων ηλικίας
στα 62 και στα 67 πολύ νωρίτερα. Το αρχικό σχέδιο μάλιστα, που είχε
επεξεργαστεί το υπουργείο Εργασίας, προέβλεπε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες
του «Ε.Τ.» της Κυριακής, να ισχύσουν τα 62 και τα 67 για σύνταξη χωρίς
μεταβατική περίοδο, αλλά σε κάθε περίπτωση από το 2019 άμεσα και για όλους όσοι
δεν θα έχουν συμπληρώσει ως το 2018 την ηλικία για να αποχωρήσουν στη σύνταξη.
Ενας συμβιβασμός είναι πιθανό να επιτευχθεί στο μέσον, με την εφαρμογή των
αλλαγών στα όρια ηλικίας από το 2017
, και πάλι όμως εφόσον υπάρξει τελική
συμφωνία με την τρόικα.
Το κλειδί των αλλαγών ωστόσο και το πόσοι τελικά θα επηρεαστούν βρίσκεται στο
χρόνο που θα ψηφιστούν οι ρυθμίσεις. Ηδη, συζητείται να δοθεί περιθώριο
τριμήνου και να ισχύσουν από τον Μάρτιο του 2015 ή εξαμήνου, που σημαίνει ότι
θα εφαρμοστούν από τον επό
μενο Ιούλιο.

Στο στόχαστρο της τρόικας οι ασφαλισμένοι κάτω των 62 ετών

Διπλή
ανατροπή -όχι μόνο στα ηλικιακά όρια αλλά και στο ύψος των συντάξεων- αξιώνει η
τρόικα για όσους δεν συμπληρώνουν στα αμέσως επόμενα χρόνια το 62 έτος ή τα
απαιτούμενα, κατά περίπτωση, έτη ασφάλισης για συνταξιοδότηση.
Σύμφωνα με την Ημερησία, την επιμονή των δανειστών να εξαλειφθούν οι όποιες
εξαιρέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν, παρά τις δύο αλλαγές στο Ασφαλιστικό που
έγιναν το 2010 και το 2012, «βλέπουν» στελέχη του υπουργείου Εργασίας,
Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας πίσω από τις «ενστάσεις» τις οποίες
προβάλλουν οι ξένοι εμπειρογνώμονες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των
μέτρων τα οποία, εναλλακτικά, έχει προτείνει να λάβει έως το 2018 η κυβέρνηση
για την εξοικονόμηση δαπανών.
«Δεν μπορούμε να ανατρέψουμε για… τρίτη φορά τους οικογενειακούς
προγραμματισμούς, έχουμε υποχρέωση να σεβαστούμε τα ώριμα συνταξιοδοτικά
δικαιώματα», είναι η απάντηση που δίνουν τόσο η ηγεσία του υπουργείου όσο και
τα αρμόδια για την κοινωνική ασφάλιση στελέχη του ΠΑΣΟΚ αμφισβητώντας ότι η
χρονική μετάθεση της καταβολής των συντάξεων σε όσους συνταξιοδοτούνται έως το
2018 θα «διασώσει» τα Ταμεία.

Το νέο Ασφαλιστικό που είναι έτοιμη να νομοθετήσει η κυβέρνηση, εφόσον
«κλείσει» η συμφωνία με την τρόικα, προβλέπει:

1. Την εφαρμογή, από την 1/1/2019, ενιαίου συνταξιοδοτικού καθεστώτος που θα
βάζει τέλος στη συνταξιοδότηση πριν από το 62ο και το 67ο έτος με ελάχιστες
εξαιρέσεις (υπερβαρέα, ΑΜΕΑ κ.ά.) με την προσθήκη 2 ετών από την 1/1/2019 και 4
ετών από την 1/1/2020. Το μέτρο θα θίξει ασφαλισμένους και ασφαλισμένες που
έχουν γεννηθεί μετά το 1961 (οι άνδρες) και μεταξύ των ετών 1964 – 1969 (οι
γυναίκες) που δεν συμπληρώνουν μέχρι το 2018 τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης ή και
τα όρια ηλικίας και θα υποχρεωθούν να εργαστούν επιπλέον χρόνια ή να αναμένουν
να συμπληρώσουν το 62ο και το 67ο έτος, προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν. Για
παράδειγμα, ασφαλισμένη μητέρα ανηλίκου που το 2010 είχε συμπληρώσει 5.500
ημέρες ασφάλισης (18 έτη + 3 μήνες) και υπολόγιζε ότι θα συνταξιοδοτηθεί μόλις
συμπληρώσει τα 50 (για μειωμένη) ή τα 55 (για πλήρη σύνταξη) δεν θα μπορεί να
συνταξιοδοτηθεί πριν από τα 62 (για μειωμένη) ή τα 67 (για πλήρη). Αντίστοιχα
εργαζόμενος πριν από το 1983 που έχει κενά ασφάλισης και δεν συμπληρώνει την
35ετία έως τα τέλη του 2018 θα υποχρεωθεί να συνταξιοδοτηθεί στα 62 ή στα 67.
2. Το «πάγωμα» των συντάξεων και μετά το 2016. Το Μνημόνιο έδινε τη δυνατότητα
αυξήσεων στις καταβαλλόμενες συντάξεις σε συνάρτηση με την αύξηση του ΑΕΠ και
του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, που τα Ταμεία αδυνατούν να καταβάλουν.
3. Τον έλεγχο της νομιμότητας καταβολής 930.414 συντάξεων χηρείας (587.443
κύριες + 342.971 επικουρικές) και 664.862 επιδομάτων (γάμου, τέκνου κ.ά.) σε
συνταξιούχους. Την αλλαγή των κριτηρίων για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ σε
χαμηλοσυνταξιούχους, με πρόβλεψη να ενταχθεί η σχετική παροχή στο πλαίσιο των
κοινωνικών επιδομάτων και στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
4. Την αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης για την καταβολή της βασικής και
της κατώτατης σύνταξης από τα 15 έτη στα 20 έτη, αλλά, για όσους έχουν γεννηθεί
από το 1970 σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες.
Αν δεν συμπληρώνουν την 20ετία θα δικαιούνται, με βάση το ν. 3863/10, αναλογική
με βάση τις εισφορές σύνταξη ή αναλογική παροχή έναντι της βασικής σύνταξης
εφόσον πληρούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, αντίστοιχα.
5. Τη διοικητική ενοποίηση στο ΙΚΑ των επικουρικών και των ταμείων εφάπαξ
(μέτρο το οποίο αμφισβητείται «εκ των έσω») και τη λειτουργική ενοποίηση όλων
των βασικών διαδικασιών για την είσπραξη των εισφορών και απονομή συντάξεων από
νέα Ενιαία Αρχή.
6. Tην απονομή συντάξεων στους αυτοαπασχολούμενους όχι με βάση προκαθορισμένες
εισφορές (όπως ισχύει σήμερα στον OAEE), αλλά σε συνάρτηση με τις εισφορές τις
οποίες θα καταβάλλουν ανάλογα με το πραγματικό τους εισόδημα και τον τζίρο που
θα ελέγχει η εφορία.
Tο μέτρο σχεδιάζεται να εφαρμοστεί από τον Iούλιο του 2017 και να συνδεθεί με
την ενιαία είσπραξη φόρων και εισφορών.
Eπιφυλάξεις διατυπώνουν, πάντως, στελέχη της κοινωνικής ασφάλισης, τονίζοντας
ότι έως ότου «ωριμάσει» το νέο σύστημα θα θέσει σε δοκιμασία τα έσοδα και την
καταβολή των συντάξεων στους ήδη συνταξιούχους (πληρώνονται από τις τρέχουσες –
προκαθορισμένες εισφορές των «εν ενεργεία»).

Στον Προκρούστη του κεφαλαίου η συνταξιοδότηση για εργαζόμενες και άνεργες

Συναγερμός πρέπει να σημάνει σε κάθε λαϊκή οικογένεια,
σε κάθε εργαζόμενη, άνεργη για να εμποδίσουμε τα νέα μέτρα ενάντια στα
ασφαλιστικά μας δικαιώματα, που πετσοκόβουν, ό,τι απ’ αυτά έχει απομείνει.
Ατέλειωτοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι και οι διατάξεις που ψηφίστηκαν όλα αυτά
τα χρόνια με στόχο τη μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους.

Ο στόχος αυτός, της ΕΕ και των κυβερνήσεων, σε
συνθήκες οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού, είναι ακόμη πιο αναγκαίος για την
ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων.
Κυρίως όμως στοχεύει στις συνθήκες της όποιας ανάκαμψης έρθει, γι’ αυτό ό,τι
αντιλαϊκό μέτρο έχει παρθεί τα χρόνια της κρίσης θα μείνει και για τα επόμενα.
Μέτρα – «καρμανιόλα»
Τώρα, λοιπόν, έχουμε το νέο ασφαλιστικό «πακέτο» σε
συνεννόηση τρόικας και κυβέρνησης, που περιλαμβάνει:
α) Αύξηση
δραματική στα όρια ηλικίας! Κατάργηση όλων των συνταξιοδοτήσεων πριν από το 62ο
έτος της ηλικίας των ασφαλισμένων ή πριν το γενικό όριο του 67ου έτους. Αυτό
αφορά τις μητέρες με ανήλικα παιδιά, εργαζόμενους/-ες που ασφαλίζονται στα ΒΑΕ,
ασφαλισμένους/-ες στο Δημόσιο με τουλάχιστον 25ετία και μεταβατικά όρια ηλικίας
πριν το 62ο έτος. Σημαίνει άμεση (από το 2015) αύξηση των ορίων ηλικίας που
ισχύουν σήμερα σε Δημόσιο, πρώην ΔΕΚΟ και τράπεζες.
β) Μεγάλη
αύξηση στον ελάχιστο αριθμό ενσήμων για την παροχή της κατώτατης σύνταξης,
δηλαδή 6.000 με 6.500 μέρες ασφάλισης από 4.500 που ισχύει σήμερα για τους
ασφαλισμένους. Στο στόχαστρο μπαίνουν ιδιαίτερα οι σημερινές «σαραντάρες», οι
γυναίκες που σταμάτησαν τη δουλειά όταν έκαναν οικογένεια, γιατί δεν είχαν πού
να αφήσουν τα παιδιά τους, οι νέοι, ιδιαίτερα οι νέες γυναίκες, που είναι
πρωταθλήτριες στην ανεργία, στα 2ωρα και 3ωρα, σε προγράμματα απασχόλησης.
γ) Μείωση
για άλλη μια φορά των συντάξεων! Παγώνουν τις συντάξεις μέχρι τις 31 του
Δεκέμβρη του 2017. Σχεδιάζουν όμως να τις προσαρμόσουν στα όρια του «ελάχιστου
εγγυημένου εισοδήματος», στο μέτρο δηλαδή που προωθεί η ΕΕ για να ρίξει
συνολικά τους μισθούς και τις συντάξεις. Αφού έχουν κόψει δύο και τρεις φορές
στους «μεγαλοσυνταξιούχους» των 700 ή των 1.000 ευρώ, που μετά από 40-45 χρόνια
δουλειάς και εισφορών να μην μπορούν να πληρώσουν ούτε τους λογαριασμούς,
έφτασαν οι περικοπές και σε αυτούς με τις συντάξεις πείνας κάτω του
πεντακοσάρικου. Οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία των χαμηλοσυνταξιούχων
λόγω των μικρότερων μισθών που παίρνουν από τους άντρες όσο εργάζονται, των
λιγότερων χρόνων εργασίας, των λιγότερων ενσήμων που βάζουν και των
περισσότερων ανασφάλιστων χρόνων, των συντάξεων χηρείας, γιατί οι προκαταλήψεις
ήθελαν τη γυναίκα στο σπίτι και όχι στην παραγωγή.
δ)
Αποσύνδεση του ΕΚΑΣ από τις συντάξεις και σύνδεσή του με το «ελάχιστο εγγυημένο
εισόδημα».
ε) Μείωση
των ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΑΕΕ κατά 20% με παράλληλη μείωση των συντάξεων.
Οι επιπτώσεις είναι ραγδαίες για τις αυτοαπασχολούμενες, που ήδη οι συντάξεις
τους είναι μικρές. Ιδιαίτερα οι αυτοαπασχολούμενες στο εμπόριο δουλεύουν πολλά
χρόνια, χωρίς στοιχειώδεις παροχές προστασίας της μητρότητας που έχουν οι
εργαζόμενες, όπως οι άδειες μητρότητας, και στο τέλος παίρνουν ψίχουλα αντί για
σύνταξη. Αν καταφέρουν και αυτά να τα πάρουν γιατί δουλεύουν ανασφάλιστες,
καθώς δυσκολεύονται να πληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Στο στόχαστρο, όμως, είναι όλοι οι εργαζόμενοι και
εργαζόμενες, γιατί επιδιώκεται η Ασφάλιση να γίνει κι αυτή ατομική υπόθεση κι
όλοι μαζί να γίνουμε πελάτες των ασφαλιστικών εταιρειών, στην ασυδοσία της
κερδοφορίας τους, αν μπορούμε βεβαίως να τις πληρώνουμε, που δεν μπορούμε και
με αμφίβολες παροχές σε υγεία και σύνταξη.

Αναγκαία η 5ετής διαφορά στη συνταξιοδότηση των
γυναικών
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και με αυτά τα μέτρα θα
χτυπηθούν οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων και ιδιαίτερα οι νεότερες.
Διαχρονικά, ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί τη γυναίκα, και της παραχωρεί τόσα όσα
είναι απολύτως αναγκαία, για να μπορεί να παίρνει απ’ αυτήν μεγαλύτερο κέρδος.
Οι ελαστικές μορφές εργασίας, η καθιέρωση της μερικής
απασχόλησης είχαν πρώτο μέσο επιβολής τους ως ένα μοχλό αύξησης της κερδοφορίας
τη γυναίκα, και μάλιστα στο όνομα της διευκόλυνσης της μητρότητας, και ύστερα
γενικεύτηκε σε όλους τους εργαζόμενους.
Προκλητικά, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις κατάργησαν την
5ετή διαφορά στη συνταξιοδότησης μεταξύ γυναικών και ανδρών…. στο όνομα της ισότητας
των δύο φύλων, που δεν ήταν ούτε προνόμιο, ούτε πρόωρη.
Οι βιολογικές ανάγκες της εργαζόμενης γυναίκας, η
προστασία της μητρότητας επιβάλλουν την 5ετή διαφορά, όπως και την απαλλαγή των
γυναικών από βαριές και ανθυγιεινές εργασίες και για όσες δουλεύουν σε τέτοιες
συνθήκες την επιπλέον μείωση κατά 5 χρόνια του ορίου ηλικίας. Αυτό είναι πολύ
πιο αναγκαίο σήμερα, καθώς η ανισοτιμία εντείνεται στο πλαίσιο του
εκμεταλλευτικού συστήματος και όλο και περισσότερες υπηρεσίες πρόνοιας
φορτώνονται στις πλάτες της γυναίκας (φροντίδα ηλικιωμένων, αρρώστων, ΑμεΑ,
κ.ά.), στο πλαίσιο της ατομικής ευθύνης της γυναίκας και της οικογένειας.
Είναι, άλλωστε, από τα μαζικότερα θύματα της υποαπασχόλησης, της ανεργίας και
των ανασφάλιστων. Η εξέλιξη της τεχνολογίας που βοηθάει στην άνοδο της
παραγωγικότητας της εργασίας άρα και στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, η
εντατικοποίηση της παραγωγής, συμβάλλουν πολύ πιο γρήγορα και με πιο σύνθετες
νέες ασθένειες, στη φθορά της εργατικής δύναμης, και ιδιαίτερα των γυναικών λόγω
της αναπαραγωγικής τους φύσης. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο, άρα και ρεαλιστικό, το
αίτημα του κινήματος για συνταξιοδότηση των γυναικών που εργάζονται στα ΒΑΕ στα
50 χρόνια και στα 55 χρόνια πλήρη σύνταξη για όλα τα άλλα επαγγέλματα,
αντίστοιχα στα 55 και στα 60 χρόνια για τους άντρες. Ολα τα πιο πάνω ζητήματα
πρέπει να είναι και η απάντηση στον υπουργό Οικονομικών που δήλωσε ότι δεν
υπάρχουν λόγοι να συνταξιοδοτούνται οι γυναίκες μικρότερη ηλικία από τους
άνδρες.

Συνθήκες εργασιακής «ζούγκλας»
Η ανεργία, που πάντα ήταν μεγαλύτερη στις γυναίκες και
στις νέες, έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ασφάλιση των γυναικών. Το ποσοστό
ανεργίας συνολικά στις γυναίκες φτάνει το 30,4%, ενώ για τις νέες 15-24 ετών
εκτοξεύεται στο 57,5%, και για τις ηλικίες 25-29 ετών φτάνει το 42,4% (σύμφωνα
με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το β’ τρίμηνο του 2014, τα πραγματικά είναι
μεγαλύτερα).
Αλλά και όσοι κι όσες δουλεύουν με συμβάσεις ενός
μήνα, ακόμα και μιας μέρας, ως ενοικιαζόμενοι, στις πιο κακοπληρωμένες και
ανασφάλιστες θέσεις εργασίας είναι σε μεγάλο βαθμό γυναίκες. Μετά τη δεκαετία
του ’90 δεν υπήρχαν σταθερά ωράρια, αυξάνονταν σταθερά μέχρι που σήμερα
γενικεύτηκαν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, η μερική απασχόληση, on call, εκ
περιτροπής εργασία – ανεργία, οι απλήρωτες, υποχρεωτικές υπερωρίες. Πώς και
πόσο να μείνει στη δουλειά η γυναίκα με παιδί μέσα σε αυτήν την εργασιακή
ζούγκλα;
Για παράδειγμα, στον Τουρισμό που η πλειοψηφία των
εργαζομένων είναι γυναίκες, σύμφωνα με στοιχεία του Συνδικάτου Τουρισμού –
Ξενοδοχείων Αττικής, το 80% των εργαζομένων είναι εποχικοί. Δουλεύουν για 4 – 5
μήνες το χρόνο και βάζουν 100 ένσημα. Πότε, λοιπόν, να κατορθώσουν αυτές οι
εργαζόμενες γυναίκες να συγκεντρώσουν τα 6.500 ένσημα για τη συνταξιοδότησή
τους με την κατώτατη σύνταξη;
Οι νέες εργαζόμενες που δουλεύουν στα πεντάμηνα
προγράμματα «απασχόλησης», έχουν ασφάλιση μόνο έναντι εργατικού ατυχήματος.
Μετά το πέρας 4 εξαμήνων στον ΟΑΕΔ δε δικαιούνται ούτε βιβλιάριο Υγείας! Πώς θα
εξασφαλίσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης …ακόμα και αν έχουν 20 χρόνια εργάσιμο
βίο; Αλλά, βέβαια, σήμερα όλο και πιο συχνά κυβέρνηση, ΕΕ ακόμα και δημοτικές
αρχές, δείχνουν στις γυναίκες το δρόμο της «εθελοντικής» εργασίας, της δουλειάς
δηλαδή χωρίς μισθό και ένσημο, με ανταλλάγματα την απόκτηση προϋπηρεσίας,
εργασιακής εμπειρίας και πάει λέγοντας. Ετσι, όμως, η συνταξιοδότηση δεν
αποτελεί πια ούτε μακρινή και αβέβαιη προοπτική.
Να μη δεχτούμε να βλέπουμε τη σύνταξη με τα «κιάλια»
Θέλουν να συνηθίσουμε να ζούμε με ψίχουλα και ως ένα
βαθμό το έχουν πετύχει, ρίχνοντας κι άλλο τον πήχη των απαιτήσεών μας. Δεν
πρέπει να τους αφήσουμε. Μπορούμε να τους σταματήσουμε.
Τα δικαιώματα των εργαζομένων πρέπει να διευρύνονται
με βάση την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, τον πλούτο που
παράγεται. Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες για να ικανοποιούνται οι σύγχρονες
ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.
Εμπόδιο για την ικανοποίησή τους μπαίνει η
καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, το κυνήγι του μέγιστου κέρδους
επιχειρηματικών ομίλων, ο ανελέητος μεταξύ τους ανταγωνισμός, που στις
μυλόπετρες της κερδοφορίας τους τσακίζουν κάθε εργασιακό, ασφαλιστικό,
κοινωνικό δικαίωμα. Αυτά τα δικαιώματα αποτελούν κόστος για την αστική τάξη και
το κράτος της, που εντείνουν συνολικά την εκμετάλλευση των εργαζομένων και
ιδιαίτερα των γυναικών.
Ρεαλιστικό σήμερα, με βάση τα συμφέροντα της
εργατικής, λαϊκής οικογένειας, είναι να μειωθούν τα όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης αντρών – γυναικών, να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις και
να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων για τη σύνταξη, με στόχο
τη σταδιακή κατάργησή τους και να πληρώνουν κράτος και εργοδοσία. Να μην
αποδεχτούμε ότι οι γυναίκες, η νέα γενιά θα βλέπουμε τη σύνταξη «με τα κιάλια».
Οργανωνόμαστε στα συνδικάτα μας, στους γυναικείους
Συλλόγους και τις Ομάδες της ΟΓΕ και οργανώνουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα
τον αγώνα για δημόσιο, καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, για κατάργηση
όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και μέτρων. Διεκδικούμε την 5ετή διαφορά μεταξύ
ανδρών – γυναικών και ευνοϊκότερες διατάξεις για τη συνταξιοδότηση μητέρων ανηλίκων,
ΑμεΑ και πολυτέκνων, κι ό,τι άλλο επιβάλλουν οι σύγχρονες ανάγκες μας.

Στο στόχαστρο της τρόικας οι ασφαλισμένοι κάτω των 62 ετών – Ποιοι θίγονται από τις ανατροπες που προτείνουν οι δανειστές

Διπλή ανατροπή -όχι μόνο στα ηλικιακά όρια αλλά και
στο ύψος των συντάξεων- αξιώνει η τρόικα για όσους δεν συμπληρώνουν στα αμέσως
επόμενα χρόνια το 62 έτος ή τα απαιτούμενα, κατά περίπτωση, έτη ασφάλισης για
συνταξιοδότηση.

Την επιμονή των δανειστών να εξαλειφθούν οι όποιες
εξαιρέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν, παρά τις δύο αλλαγές στο Ασφαλιστικό που
έγιναν το 2010 και το 2012, «βλέπουν» στελέχη του υπουργείου Εργασίας,
Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας πίσω από τις «ενστάσεις» τις οποίες
προβάλλουν οι ξένοι εμπειρογνώμονες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των
μέτρων τα οποία, εναλλακτικά, έχει προτείνει να λάβει έως το 2018 η κυβέρνηση
για την εξοικονόμηση δαπανών.
«Δεν μπορούμε να ανατρέψουμε για… τρίτη φορά τους
οικογενειακούς προγραμματισμούς, έχουμε υποχρέωση να σεβαστούμε τα ώριμα
συνταξιοδοτικά δικαιώματα», είναι η απάντηση που δίνουν τόσο η ηγεσία του
υπουργείου όσο και τα αρμόδια για την κοινωνική ασφάλιση στελέχη του ΠΑΣΟΚ
αμφισβητώντας ότι η χρονική μετάθεση της καταβολής των συντάξεων σε όσους
συνταξιοδοτούνται έως το 2018 θα «διασώσει» τα Ταμεία. Οπως σημειώνουν
χαρακτηριστικά:

Στο στόχαστρο της τρόικας οι ασφαλισμένοι κάτω των 62 ετών – Ποιοι θίγονται από
τις ανατροπες που προτείνουν οι δανειστές

• Η αύξηση από 2 έως 12 έτη των ηλικιακών ορίων
συνταξιοδότησης που ήδη έχει επιβληθεί σε όσους θεμελιώνουν δικαίωμα από την
1/1/2013 δεν έχει κανένα άμεσο δημοσιονομικό όφελος, ούτε έχει επηρεάσει τα
οικονομικά των Ταμείων.Τα οποία «βυθίζονται» σε ολοένα και μεγαλύτερα
ελλείμματα λόγω της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της εισφοροδιαφυγής και των
οφειλών από τρέχουσες εισφορές, ενώ, παράλληλα, μειώνεται η κρατική
επιχορήγηση.
• Οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις μολονότι ήταν «καθεστώς»
στο παρελθόν, σταδιακά «σβήνουν» και, πάντως, δεν αποτυπώνονται στον βαθμό που
λέγεται στον επίσημο «χάρτη» των συνταξιούχων της χώρας. Με βάση τα τελευταία
στοιχεία του συστήματος «Ηλιος» της ΗΔΙΚΑ, οι συνταξιούχοι ηλικίας κάτω των 60
ετών αποτελούν το 15,90% του συνόλου (421.812), μεταξύ 61 και 65 ετών είναι το
12,28% που λαμβάνει και τις μεγαλύτερες συντάξεις, ενώ το 71,88% είναι ηλικίας
άνω των 66 ετών.
• Τα θεμελιωμένα δικαιώματα των 150.000 ασφαλισμένων
δεν είναι εύκολο να ανατραπούν (ελλοχεύει ο κίνδυνος άμεσης φυγής και
ανοίγματος νέας «μαύρης τρύπας» 1,6 δισ. ευρώ)
• Τυχόν «βίαιη» παρέμβαση στους όρους συνταξιοδότησης
για τους υπόλοιπους 100.000 
• 120.000 που συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις έως το
2018, μπορεί να περιόριζε τη συνταξιοδοτική δαπάνη, αλλά θα οδηγούσε σε
κοινωνικά αδιέξοδα (στέρηση εισοδήματος για όσους μείνουν άνεργοι, ακύρωση των
προγραμμάτων εθελούσιας εξόδου τα οποία «τρέχουν» σε τράπεζες και ΔΕΚΟ κ.ά). Σε
ό,τι αφορά τον τρόπο υπολογισμού των νέων συντάξεων, η κυβέρνηση έχει ζητήσει
να δοθεί χρόνος εφαρμογής του νέου συστήματος που θα ισχύσει για πρώτη φορά την
1/1/2015 (καταβολή βασικής + αναλογικής σύνταξης για τον χρόνο ασφάλισης από
την 1/1/2011). Ωστόσο ασκούνται ισχυρές πιέσεις για επαναρρύθμιση, ή την
πρόβλεψη «ρήτρας» για αλλαγή αν δεν «βγουν»τα έσοδα, καθώς το μεγαλύτερο μέρος
της σύνταξης των νέων συνταξιούχων (χρόνος ασφάλισης έως το 2010) θα
υπολογίζεται με βάση τους μισθούς που είχαν πριν από την… κρίση.
Με αυτά τα δεδομένα η κυβέρνηση επαναβεβαίωσε, μέσω του υπουργού Γ. Βρούτση,
την απόφασή της να μην αποσταθεροποιήσει τα Ταμεία με νέες άμεσες αλλαγές, να
σεβαστεί τα ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και οι όποιες «διορθώσεις»
χρειάζονται, να γίνουν σε βάθος τριετίας. Στο μεσοδιάστημα (2015 – 2017)
δεσμεύεται, ωστόσο, να εξοικονομήσει επιπλέον έσοδα για τα Ταμεία άνω των 280
εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση από την αναμόρφωση του ΕΚΑΣ, το «πάγωμα» των κύριων
συντάξεων, την κατάργηση όσων συντάξεων χηρείας και επιδομάτων καταβάλλονται
παρανόμως σε συνταξιούχους.
«Εξτρα» έσοδα εκτιμά ότι θα εισπράξει από τις
ρυθμίσεις των οφειλών, ενώ υπενθυμίζει ότι δεν θα «ξαναγεννηθούν» ελλείμματα
(και υποχρέωση «κάλυψής» τους από τον κρατικό προϋπολογισμό) στα επικουρικά και
τα εφάπαξ, όπου προβλέπονται πλέον «αυτόματες» μειώσεις παροχών.
ΕΛΕΓΧΟΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ΚΡΙΤΙΡΙΩΝ ΓΙΑ ΕΚΑΣ
Ενιαίο συνταξιοδοτικό και αύξηση
ελάχιστου χρόνου ασφάλισης

Το νέο Ασφαλιστικό που είναι έτοιμη να νομοθετήσει η κυβέρνηση, εφόσον
«κλείσει» η συμφωνία με την τρόικα, προβλέπει:
1. Την εφαρμογή, από την 1/1/2019, ενιαίου
συνταξιοδοτικού καθεστώτος που θα βάζει τέλος στη συνταξιοδότηση πριν από το
62ο και το 67ο έτος με ελάχιστες εξαιρέσεις (υπερβαρέα, ΑΜΕΑ κ.ά.) με την
προσθήκη 2 ετών από την 1/1/2019 και 4 ετών από την 1/1/2020. Το μέτρο θα θίξει
ασφαλισμένους και ασφαλισμένες που έχουν γεννηθεί μετά το 1961 (οι άνδρες) και
μεταξύ των ετών 1964 – 1969 (οι γυναίκες) που δεν συμπληρώνουν μέχρι το 2018 τα
απαιτούμενα έτη ασφάλισης ή και τα όρια ηλικίας και θα υποχρεωθούν να εργαστούν
επιπλέον χρόνια ή να αναμένουν να συμπληρώσουν το 62ο και το 67ο έτος,
προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν. Για παράδειγμα, ασφαλισμένη μητέρα ανηλίκου
που το 2010 είχε συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης (18 έτη + 3 μήνες) και
υπολόγιζε ότι θα συνταξιοδοτηθεί μόλις συμπληρώσει τα 50 (για μειωμένη) ή τα 55
(για πλήρη σύνταξη) δεν θα μπορεί να συνταξιοδοτηθεί πριν από τα 62 (για
μειωμένη) ή τα 67 (για πλήρη). Αντίστοιχα εργαζόμενος πριν από το 1983 που έχει
κενά ασφάλισης και δεν συμπληρώνει την 35ετία έως τα τέλη του 2018 θα
υποχρεωθεί να συνταξιοδοτηθεί στα 62 ή στα 67.
2. Το «πάγωμα» των συντάξεων και μετά το 2016. Το
Μνημόνιο έδινε τη δυνατότητα αυξήσεων στις καταβαλλόμενες συντάξεις σε
συνάρτηση με την αύξηση του ΑΕΠ και του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, που τα Ταμεία
αδυνατούν να καταβάλουν.
3. Τον έλεγχο της νομιμότητας καταβολής 930.414
συντάξεων χηρείας (587.443 κύριες + 342.971 επικουρικές) και 664.862 επιδομάτων
(γάμου, τέκνου κ.ά.) σε συνταξιούχους.
Την αλλαγή των κριτηρίων για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ σε
χαμηλοσυνταξιούχους, με πρόβλεψη να ενταχθεί η σχετική παροχή στο πλαίσιο των
κοινωνικών επιδομάτων και στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
4. Την αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης για την
καταβολή της βασικής και της κατώτατης σύνταξης από τα 15 έτη στα 20 έτη, αλλά,
για όσους έχουν γεννηθεί από το 1970 σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες.
Αν δεν συμπληρώνουν την 20ετία θα δικαιούνται, με βάση
το ν. 3863/10, αναλογική με βάση τις εισφορές σύνταξη ή αναλογική παροχή έναντι
της βασικής σύνταξης εφόσον πληρούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια,
αντίστοιχα.
5. Τη διοικητική ενοποίηση στο ΙΚΑ των επικουρικών και
των ταμείων εφάπαξ (μέτρο το οποίο αμφισβητείται «εκ των έσω») και τη
λειτουργική ενοποίηση όλων των βασικών διαδικασιών για την είσπραξη των
εισφορών και απονομή συντάξεων από νέα Ενιαία Αρχή.
6. Tην απονομή συντάξεων στους αυτοαπασχολούμενους όχι
με βάση προκαθορισμένες εισφορές (όπως ισχύει σήμερα στον OAEE), αλλά σε
συνάρτηση με τις εισφορές τις οποίες θα καταβάλλουν ανάλογα με το πραγματικό
τους εισόδημα και τον τζίρο που θα ελέγχει η εφορία.
Tο μέτρο σχεδιάζεται να εφαρμοστεί από τον Iούλιο του
2017 και να συνδεθεί με την ενιαία είσπραξη φόρων και εισφορών.
Eπιφυλάξεις διατυπώνουν, πάντως, στελέχη της
κοινωνικής ασφάλισης, τονίζοντας ότι έως ότου «ωριμάσει» το νέο σύστημα θα
θέσει σε δοκιμασία τα έσοδα και την καταβολή των συντάξεων στους ήδη
συνταξιούχους (πληρώνονται από τις τρέχουσες – προκαθορισμένες εισφορές των «εν
ενεργεία»).

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ –
ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ :
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΛΗΣΤΕΙΑΣ.
Πριν λίγες μέρες, το δικαστήριο επέβαλε ποινές κάθειρξης
20 έως 25 ετών στους εκπροσώπους των ασφαλιστικών ταμείων και των
χρηματιστηριακών εταιρειών που εμπλέκονται στην υπόθεση των «δομημένων
ομολόγων», από την οποία τα Ταμεία ζημιώθηκαν με πολλά εκατομμύρια ευρώ.
Το
θέμα αυτό επαναφέρει στην επιφάνεια το ζήτημα της χρόνιας καταλήστευσης των
ασφαλιστικών ταμείων από τους καπιταλιστές και το κράτος. Τα «δομημένα
ομόλογα», ως προς τη ζημιά που προκάλεσαν, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου
της διαχρονικής ληστείας των Ταμείων, του πλούτου δηλαδή που για δεκαετίες με
τον ιδρώτα τους δημιούργησαν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα.
Το χρονικό της λεηλασίας

  1. Ο
    Αναγκαστικός νόμος 1611 του 1950 (η ισχύς του οποίου έληξε το 1994), επέβαλλε την κατάθεση των αποθεματικών των Ταμείων
    στην Τράπεζα της Ελλάδας και ο τόκος καθοριζόταν από την αρμόδια
    Νομισματική Επιτροπή. Οι τόκοι που ορίζονταν επί δεκαετίες ήταν αρκετά
    χαμηλότεροι του πληθωρισμού και του επιτοκίου τραπεζικών καταθέσεων. Έτσι
    μακροπρόθεσμα τα ταμεία, είχαν μεγάλες ζημιές.

– Ο Μ. Νεκτάριος, πρώην διοικητής του ΙΚΑ
και αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης
στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, σε κείμενό του το
2007, επισημαίνει ότι «το 1955-1973 η Νομισματική Επιτροπή όρισε ένα
επιτόκιο 4% για τα αποθεματικά των Ταμείων, όταν τα επιτόκια των καταθέσεων
κυμαίνονταν μεταξύ 5% και 9,5% (…) Οι μεγαλύτερες απώλειες των Ταμείων
προκλήθηκαν στην περίοδο 1974-1994, όταν ο πληθωρισμός αυξήθηκε δραστικά στο
επίπεδο του 20% περίπου.
Σε όλη αυτή την περίοδο, τα ειδικά επιτόκια
της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν κατώτερα των τρεχόντων επιτοκίων καταθέσεων
».

– Επίσης, το Οικονομικό Επιμελητήριο της
Ελλάδας σε κείμενό του αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ενδεικτικό είναι ότι τα
τελευταία χρόνια της δικτατορίας το επιτόκιο έμεινε στο 4%, ενώ ο πληθωρισμός
εκτινάχθηκε στο 15,5% το 1973 και στο 26,8% το 1974. Μόνο στα δύο αυτά έτη τα πλεονάσματα των Ασφαλιστικών Ταμείων έχασαν το
1/3 της αξίας τους
».
– Την ίδια ώρα που τα ασφαλιστικά ταμεία
έχαναν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ (δραχμές τότε), τα ίδια τα αποθεματικά τους χρησιμοποιήθηκαν από το κράτος για την
κρατική χρηματοδότηση ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων,
δηλαδή σαν
ατμομηχανή της καπιταλιστικής ανάπτυξης, σε βάρος των ασφαλισμένων.

  1. Στη δεκαετία του 1990 αρχικά με το νόμο 2076/1992 η κυβέρνηση της ΝΔ
    έδωσε τη δυνατότητα να τοποθετούν οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων
    μέχρι και το 20% των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο.
  2. Υστερα ήρθε το ΠΑΣΟΚ και με το νόμο 2676/1999 αύξησε το ποσοστό στο
    23%.
  3. Επίσης, με
    μια σειρά άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις, διευρύνθηκε
    το τζογάρισμα των αποθεματικών και διευκολύνθηκε η ανάμειξη των τραπεζών
    στη «διαχείριση» των αποθεματικών
    . Υπολογίζεται
    ότι οι ζημιές των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο την περίοδο
    1999-2002 ήταν πάνω από 3,5 δισ. ευρώ.
  4. Ταυτόχρονα,
    οι οφειλές του κράτους προς τα
    Ταμεία, λόγω μη καταβολής της τριμερούς χρηματοδότησης, έφθασαν, μέχρι το
    2002 που άλλαξε το σύστημα, τα 2 δισ. ευρώ.
  5. Η
    δυνατότητα των ασφαλιστικών ταμείων να τζογάρουν την περιουσία των
    ασφαλισμένων οδήγησε στα λεγόμενα «δομημένα
    ομόλογα»
    , από τα οποία προκλήθηκαν ζημίες στα Ταμεία, όπως
    ήδη αναφέραμε.
  6. Το 2012
    ήρθε η κυβέρνηση να επιβάλει το «κούρεμα» των αποθεματικών των Ταμείων, με αποτέλεσμα
    να χαθούν σε μια νύχτα πάνω από 13 δισ. ευρώ
    . Από το «κούρεμα»
    δεν γλίτωσαν ούτε οι περιουσίες Πανεπιστημίων και Νοσοκομείων, όλα στο
    όνομα της διαχείρισης της κρίσης προς όφελος των καπιταλιστών.
Πέρα από
τη ληστεία των αποθεματικών, οι κεφαλαιοκράτες έχουν και άλλους τρόπους να καρπώνονται την
ασφαλιστική περιουσία των εργαζομένων.
  • Σύμφωνα με στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας
    Συλλόγων Εργαζομένων ΙΚΑ (ΠΟΣΕ ΙΚΑ), το Σεπτέμβρη του 2013, οι βεβαιωμένες ανείσπρακτες
    εισφορές των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ ανέρχονταν το 2010 στα 4,8 δισ.
    ευρώ. Το 2013 το ύψος των οφειλών αυτών είχε ξεπεράσει τα 8 δισ. ευρώ. Σε
    αυτά πρέπει να προστεθεί και η στέρηση εσόδων από τη «μαύρη» εργασία, που
    ξεπερνά τα 2 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.
  • Πάνω σε αυτή τη χρόνια λεηλασία στηρίχθηκαν οι
    κυβερνήσεις του κεφαλαίου για να δικαιολογήσουν το πέρασμα των αντιασφαλιστικών
    μεταρρυθμίσεων.
    Φροντίζοντας, βέβαια, κάθε φορά να συγκαλύπτουν
    ότι η οικονομική κατάσταση των Ταμείων οφείλεται στο σύνολο της φιλομονοπωλιακής
    πολιτικής τους, που εντάθηκε μετά τη δεκαετία του ’90. Η πολιτική αυτή θα
    συνεχιστεί, όπως μαρτυρούν οι κατευθύνσεις που έχουν χαράξει οι αστικές
    κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά και η ίδια η πραγματικότητα που
    βιώνουν εκατομμύρια συνταξιούχοι και ασφαλισμένοι.
  • Στο πλαίσιο αυτό, η κρατική χρηματοδότηση μειώνεται συνεχώς,
    με προοπτική η ασφάλιση να γίνει ατομική υπόθεση του κάθε εργαζόμενου!
    Ετσι, για τη διετία 2015-2016 θα μειωθεί κατά 1,6 δισ. ευρώ. Είναι επίσης
    αποκαλυπτικά τα όσα αναφέρει η «Λευκή Βίβλος» της Ε.Ε. για την Ασφάλιση,
    που συντάχθηκε το 2012: «Η βιωσιμότητα και η επάρκεια των
    συνταξιοδοτικών συστημάτων εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο θα
    υποστηρίζονται από τις εισφορές, τους φόρους και την αποταμίευση εκ μέρους
    των ατόμων που βρίσκονται στην αγορά εργασίας
    ».
  • Επίσης, στην «Πράσινη Βίβλο» της ΕΕ (προηγήθηκε της
    «Λευκής») λέγεται καθαρά ότι οι επιχειρηματικοί όμιλοι θεωρούν δική τους
    προίκα τις περιουσίες των Ταμείων. Συγκεκριμένα αναφέρεται: «Τα
    συνταξιοδοτικά συστήματα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των
    χρηματοοικονομικών αγορών και ο σχεδιασμός τους μπορεί να προωθήσει ή να
    παρακωλύσει την ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού δυναμικού ή  του κεφαλαίου
    »…
  • Γι’ αυτό η πορεία της Κοινωνικής Ασφάλισης στη χώρα
    μας, οι σχεδιασμοί που υπάρχουν, αλλά και η ανάγκη του κεφαλαίου να κάνει
    ακόμα πιο φτωχή την τιμή της εργατικής δύναμης και της αναπαραγωγής της
    δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι θα βρεθούν και πάλι μπροστά σε μια νέα
    αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, που και πάλι θα θέσει ζήτημα αύξησης των
    ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωσης των συντάξεων, συρρίκνωσης ή και
    κατάργησης παροχών που αφορούν σε στοιχειώδεις ανάγκες. Οι εργαζόμενοι
    μπορούν και πρέπει από τώρα να προετοιμαστούν. Να οργανώσουν τον αγώνα
    τους για να εμποδίσουν την εφαρμογή αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων.
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ
;
 Ταυτόχρονα με τη
χρόνια ληστεία των ταμείων, προώθησαν τις συνενώσεις ταμείων και τη μετατροπή
τους σε «Επαγγελματικά».
 ΤΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΤΑΜΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ;
Μέχρι τώρα οι συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων ήταν κάτω από την εγγύηση του κράτους.
Με τη μετατροπή των ταμείων σε επαγγελματικά, ο συνταξιούχος θα παίρνει σύνταξη
αν μπορεί να του τη δώσει το ταμείο του, που θα είναι «επαγγελματικό», δηλαδή
θα συντηρείται από τις εισφορές των μελών του – δημοσίων υπαλλήλων. Και η
σύνταξη που θα παίρνει θα είναι αντίστοιχη με τα αποθεματικά του ταμείου. Και
θα αποφασίζεται κάθε φορά το ύψος της.
Όμως
  • Η ληστεία
    της περιουσίας και των αποθεματικών των ταμείων μέχρι τώρα.
  • Το ότι
    ολοένα και περισσότερο αντικαθίστανται οι μόνιμοι εργαζόμενοι (με τις
    μεγάλες κρατήσεις) από συναδέλφους ωρομίσθιους, ΕΣΠΑ και άλλου είδους
    ελαστικές εργασιακές σχέσεις (που δεν συνεισφέρουν στα ταμεία μας).
  •  Το ότι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο ολοένα
    και λιγοστεύουν σαν αποτέλεσμα των συγχωνεύσεων και καταργήσεων οργανισμών
    (π.χ. σχολεία, νοσοκομεία κλπ) είναι κι αυτό ζημιά για τα έσοδα των
    ασφαλιστικών ταμείων των σημοσιών υπαλλήλων.
Όλα αυτά, μαζί και με τα αντιεργατικά
αντιασφαλιστικά σχέδιά τους, κάνουν βέβαιη την διαρκή ανεπάρκεια των
οικονομικών των ταμείων και τη μετατροπή της σύνταξη σε επίδομα πείνας. 
Η ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ …
… «ΟΧΗΜΑ» ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ.
Με
«πολιορκητικό κριό» και πρόσχημα τη νέα «ενοποίηση» Ταμείων και κλάδων, η
κυβέρνηση σχεδιάζει να δώσει το ολοκληρωτικό χτύπημα σε ό,τι απέμεινε από την
Κοινωνική Ασφάλιση. Η σχετική μελέτη του Υπουργείου Εργασίας, θα είναι έτοιμη
μέχρι το τέλος Ιούλη και θα σηματοδοτήσει τη νέα προς τα κάτω «ενοποίηση» των
παροχών των Ταμείων, όπως άλλωστε έγινε μέχρι τώρα, με όλες τις προηγούμενες
ενοποιήσεις Ταμείων (νόμοι Πετραλιά, Ρέππα, Λοβέρδου – Κουτρουμάνη κ.ά.).
Η προσπάθεια της κυβέρνησης να
παρουσιάσει τις νέες ενοποιήσεις Ταμείων, κλάδων και λογαριασμών, απλά ως μέτρα
«λειτουργικού και διοικητικού εκσυγχρονισμού», δεν πείθουν κανέναν. Οι νέες ενοποιήσεις
είναι ένα ακόμα βήμα πρακτικής εφαρμογής των αντιασφαλιστικών νόμων που
ψηφίστηκαν την περασμένη κυρίως τετραετία, ώστε να επιτευχθεί ο τελικός στόχος
για τρία ταμεία (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ) με ελάχιστες παροχές και με μοναδική
«εγγύηση», εκ μέρους του κράτους, τη σύνταξη των 360 ευρώ.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Γράφουν χαρακτηριστικά :
«Το ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα
μετεξελίσσεται σταδιακά από ένα μωσαϊκό ειδικών συνταξιοδοτικών καθεστώτων
(…) σε ένα από τα πλέον σύγχρονα ευρωπαϊκά ασφαλιστικά συστήματα, καλύπτοντας
υστερήσεις πολλών ετών και αντιμετωπίζοντας συστηματικά δυσλειτουργίες και
παθογένειες. Προς αυτήν την κατεύθυνση, την τελευταία περίπου διετία, έχουν
προωθηθεί και υλοποιηθεί επιτυχώς μία σειρά από σημαντικές, καινοτόμες
διαρθρωτικές αλλαγές σε δομικό, διοικητικό και λειτουργικό επίπεδο
».
Γι’ αυτό το υπουργείο Εργασίας ζητά
από το ΚΕΠΕ στη μελέτη να γίνονται – μεταξύ άλλων – και «προτάσεις με στόχο
τη διευκόλυνση της κινητικότητας μεταξύ θέσεων εργασίας, επαγγελμάτων και
τομέων»
καθώς και «αξιολόγηση της ανταποδοτικότητας των εισφορών».
Ομως, η αξιολόγηση της
ανταποδοτικότητας των εισφορών ανοίγει από την πίσω πόρτα και πάλι ζήτημα για
το ύψος των συντάξεων, όπως ακριβώς έγινε στο παρελθόν για τις κύριες και πιο
πρόσφατα για τις επικουρικές και τα εφάπαξ, για τα οποία η κυβέρνηση
ισχυρίστηκε ότι είναι «δυσανάλογα υψηλά» σε σχέση με τις εισφορές των
ασφαλισμένων.
Εξίσου
επικίνδυνος είναι ο στόχος της «διευκόλυνσης της κινητικότητας», αφού
κάτι τέτοιο προϋποθέτει για τους ασφαλισμένους μια «ισότητα ασφαλιστικών
δικαιωμάτων»
στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Δηλαδή, σε ασφαλιστικά
«δικαιώματα», τα οποία θα είναι τόσο λίγα, ώστε να μη στέκονται εμπόδιο σε
κάποιον εργαζόμενο να μετακινηθεί από τη μια εργασία στην άλλη και από
επάγγελμα σε επάγγελμα, «απαλλαγμένος» από οποιαδήποτε «ασφαλιστική προίκα».
ΟΛΟΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.
Δεν
είναι, επίσης, τυχαίο ότι η σύμβαση, αφού επικαλείται την «κρίσιμη
δημοσιονομική φάση που βρίσκεται η χώρα»,
θεωρεί «επιτακτική την αντιμετώπιση
των προαναφερθέντων προβλημάτων»
και βάζει ως στόχο τη «βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος
(…) διασφαλίζοντας τα τρέχοντα επίπεδα συνταξιοδοτικών αποδοχών».
Η γενική διατύπωση περί «τρεχόντων
επιπέδων συνταξιοδοτικών αποδοχών»
ανοίγει και αυτή παράθυρο για παραπέρα
μείωση των συντάξεων και των παροχών. Πολύ περισσότερο που ο στόχος της
βιωσιμότητας, με δεδομένη τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης των Ταμείων,
την απαλλαγή των εργοδοτών από τις εισφορές με τελευταία μείωση κατά 3,9 μονάδες
προς το ΙΚΑ, τη σταθερά υψηλή ανεργία και την υπόθαλψη της αιώνιας «μαύρης» –
ανασφάλιστης εργασίας, αλλά και την αδυναμία εκατοντάδων χιλιάδων αγροτών και
αυτοαπασχολούμενων να καταβάλλουν εισφορές, προδιαγράφουν νέο οικονομικό
αδιέξοδο για τα Ταμεία, το οποίο θα γίνει το πρόσχημα της κυβέρνησης για νέες
περικοπές.
Εν κατακλείδι, με τη
μελέτη, πέραν των όσων ανατροπών έχουν μέχρι τώρα νομοθετηθεί και βρίσκονται
ήδη σε διαδικασία εφαρμογής, η κυβέρνηση ανοίγει και πάλι ζήτημα για τα όρια
ηλικίας σε όσα Ταμεία και ομάδες εργαζομένων μπορούν να συνταξιοδοτούνται με
όρους ευνοϊκότερους από τα ισχύοντα ανώτερα γενικά όρια, αλλά και για το ύψος
των συντάξεων που αποδίδονται μέχρι τώρα.
ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ.
    Κωδικοποιημένα οι αλλαγές
που προετοιμάζονται είναι οι εξής:
– Περιορίζεται ο αριθμός των ταμείων. Στόχος
είναι να δημιουργηθούν τρία ταμεία σε ένα φορέα, τα οποία θα καλύπτουν κύρια,
επικουρική σύνταξη και εφάπαξ.
– Οι βασικές συνταξιοδοτικές παροχές θα έχουν
περιορισμένη συμμετοχή του κράτους. Θα υπάρχει η κρατική σύνταξη, αλλά τα όποια
επιπλέον ποσά θα προκύπτουν από την υπάρξει ατομικών μεριδίων ασφάλισης.
– Θα υπάρξουν ατομικοί λογαριασμοί, με στόχο
ο κάθε ασφαλισμένος να εισπράττει στο τέλος του εργασιακού του βίου, το ακριβές
ποσό των εισφορών που έχει καταβάλλει και μόνο.
– Η συμμετοχή της ιδιωτικής ασφάλισης
αυξάνεται, σε μια προσπάθεια να υπάρξει ένας επιπλέον «πυλώνας» στήριξης του
ασφαλιστικού συστήματος.
– Παρεμβάσεις
στις συντάξεις με βάση τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος δηλαδή η σύνταξη θα
εξαρτάται από αν τα ταμεία έχουν χρήματα και αυτό θα ελέγχεται ανά τρίμηνο. Το μέτρο αφορά σε πρώτη φάση τις
επικουρικές συντάξεις.
Η συμμετοχή του κράτους θα περιοριστεί στα όρια
μιας κρατικής σύνταξης. Θα δοθεί η δυνατότητα αναβάθμισης των επαγγελματικών
ταμείων και του ρόλου τους, σε μια προσπάθεια να υπάρξει σύνδεση με την
ιδιωτική ασφάλιση.
– Θα υπάρξει
και η ξεχωριστή ενεργοποίηση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών (άρα άνοιγμα
στην ιδιωτική ασφάλιση) για όσους επιθυμούν επιπλέον παροχές, πέραν εκείνων που
προσφέρει το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα.
ΠΙΟ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΩΡΗ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΤΑ.
Από την πρωτοχρονιά του 2015 αλλάζει ξανά ο
τρόπος υπολογισμού των συντάξεων.
Θα υπολογίζονται με βάση το άθροισμα της βασικής σύνταξης των 360 ευρώ και
της αναλογικής σύνταξης η οποία θα υπολογίζεται με βάση τα έτη ασφάλισης και με
στόχο να φτάσει σε ποσοστό αναπλήρωσης το 65% από 70% που είναι σήμερα.
Όσο σαφές και ξεκάθαρο είναι ότι οι επικουρικές συντάξεις θα
υποστούν νέα μείωση, τόσο αόριστο παραμένει το μέγεθος των μειώσεων που θα
υπάρξουν στην κύρια σύνταξη.
Στο Μνημόνιο του ΔΝΤ καταγράφεται η δέσμευση για νέο ασφαλιστικό
νόμο μέχρι τον Νοέμβριο, για νομοθέτηση και νέας μείωσης ασφαλιστικών εισφορών
καθώς και για εφαρμογή νέου ασφαλιστικού νόμου από τον Ιανουάριο του 2015. Στα
σχεδιαζόμενα βήματα δεν περιλαμβάνεται, επί του παρόντος, ρύθμιση για κατάργηση
της δυνατότητας εξόδου από την εργασία πριν από το 65ο έτος της ηλικίας. Ωστόσο,
πρόσφατες αναφορές του αρμόδιου Επιτρόπου σχετικά με την κατάργηση των
ηλικιακών εξαιρέσεων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπό επανεξέταση θα τεθούν και οι
ισχύουσες ρυθμίσεις πρόωρης συνταξιοδότησης.
Ταυτοχρόνως, αλλαγές αναμένονται και στην κύρια σύνταξη, προκειμένου με
χαμηλότερες συντάξεις, από το 2015 και μετά, να αντιρροπιστεί η απώλεια πόρων
ύψους 974 εκατ. ευρώ – μέχρι το 2018. Απώλεια η οποία προέρχεται από τη μείωση
των ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες την 1η Ιουλίου.
Οι εισφορές που θα καταβάλλονται για κάθε ασφαλισμένο θα
τηρούνται σε ατομικές μερίδες. Ατομική μερίδα ή λογαριασμός θα είναι η καρτέλα
(φάκελος) κάθε ασφαλισμένου στην οποία θα φαίνονται, οι καταβαλλόμενες εισφορές
και η βάση υπολογισμού, το συσσωρεμένο κεφάλαιο και το δικαιούμενο -εφόσον
θεμελιώνεται δικαίωμα- ποσό σύνταξης, καθώς και κάθε άλλη πληροφορία που
σχετίζεται με τα οικονομικά μεγέθη της ασφάλισης. Είναι προφανές από τα
παραπάνω πως για τους ανέργους, τους μερικώς απασχολούμενους η καρτέλα θα είναι
τυπική υπόθεση για τα ψίχουλα που θα παίρνουν, αν θα παίρνουν.
Τέλος από
1/7/2014, μπαίνει στη ζωή η νέα μείωση
των ασφαλιστικών εισφορών κατά 2,9% για τους εργοδότες και κατά 1% για τους
εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι με βάση αυτό θα δουν μια μικρή-τυπική αύξηση στους
μισθούς (5 ως 10 ευρώ) αλλά παράλληλα θα δεχτεί το ΙΚΑ νέο μεγάλο χτύπημα.
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ.
Οι πρώτες περικοπές στις επικουρικές θα γίνουν
αισθητές στους ασφαλισμένους του ΕΤΕΑ το οποίο (καλύπτει περίπου 4 εκατ.
άτομα), τον επόμενο μήνα
καθώς
ενεργοποιείται η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος». Αυτό σημαίνει αυτόματες
περικοπές όπου διαπιστωθεί έλλειμμα. Δηλαδή και οι επικουρικές συντάξεις και για προνοιακά
βοηθήματα θα λειτουργούν ως ασανσέρ, αφού τα Ταμεία υποχρεούνται να «υπακούουν»
στα αποτελέσματα της «ρήτρας μηδενικού ελλείμματος».
Ήδη το ΕΤΕΑ
πρότεινε μειώσεις
5,2% οι οποίες θα ξεκινήσουν από τον επόμενο μήνα.
Οι
προβλεπόμενες μέσες μειώσεις στις επικουρικές αναμένεται να είναι περίπου 7%
έως 8% αναλόγως τις δυνατότητες του ταμείου. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως μια μέση σύνταξη θα διαμορφωθεί γύρω στα 170 ευρώ. Το ίδιο σύστημα – συμπεριλαμβανομένων και των ατομικών
μερίδων – θα επεκταθεί και στα υπόλοιπα επικουρικά Ταμεία μετά την 1.1.2015.
Δε γίνεται αναφορά στην ύπαρξη κατώτερου ορίου, που σήμερα είναι τα 120
ευρώ, αν θα παραμείνει ή όχι.
Ο μαθηματικός τύπος που θα χρησιμοποιηθεί μεταξύ
άλλων για τις αυτόματες μειώσεις και το ύψος των συντάξεων παίρνει υπόψη το
μέγεθος των συντάξεων που καταβάλλει το ταμείο, το σύνολο των συσσωρευμένων
εισφορών για το σύνολο του συντάξιμου χρόνου αλλά και το συντελεστή
βιωσιμότητας (γήρανση ασφαλισμένων, επικινδυνότητα, δημογραφικό, εργασιακές
σχέσεις, ανεργία κοκ) του ταμείου ανά έτος. Δηλαδή αν μια χρονιά ο φορέας έχει οικονομικό
πρόβλημα, αυτό θα επηρεάζει το ύψος της καταβαλλόμενης σύνταξης.
Σοβαρά
προβλήματα προκαλεί η κατάργηση 
κοινωνικών πόρων. Το μέτρο θα στερήσει έσοδα (περίπου 400 εκατ. ευρώ
ετησίως) από πολλούς ασφαλιστικούς φορείς, και η κυβέρνηση με νέες παρεμβάσεις
θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις παροχών.
Σύμφωνα με τις κυβερνητικές ρυθμίσεις, τα επικουρικά ταμεία θα
δίνουν συντάξεις χωρίς να προκαλούνται ελλείμματα, δηλαδή θα δίνουν τις
συντάξεις ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες. Μάλιστα, το ύψος της
σύνταξης, ανάλογα με την πορεία των εσόδων, θα μπορεί να ανακαθορίζεται ακόμα
και ανά τρίμηνο.
Οι
εργαζόμενοι – ασφαλισμένοι στο ΕΤΕΑ
θα γνωρίζουν μόνο τι πληρώνουν για την επικουρική τους
σύνταξη (καθορισμένες εισφορές), δεν τους δίνεται όμως καμιά εγγύηση για το
ύψος της σύνταξής τους, αφού, πέρα από το νέο τρόπο «θεωρητικού» υπολογισμού
τους, τελικά αυτό θα καθορίζεται με υπουργική απόφαση του εκάστοτε υπουργού
Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Σε κάθε περίπτωση, οι συντάξεις δεν πρέπει
να προκαλούν κανένα έλλειμμα στο Ταμείο.
Στο
Νόμο 4052/2012 ορίζεται ότι η επικουρική σύνταξη για τους ασφαλισμένους, από
την 1/1/2001
και μετά, θα υπολογίζεται εξολοκλήρου με βάση το νέο σύστημα (ατομικό –
κεφαλαιοποιητικό).
Δηλαδή το ποσό της σύνταξης είναι ακαθόριστο και ατομικό
και θα προσδιορίζεται από:
– Τα δημογραφικά δεδομένα.
– Το ατομικό ποσό συσσώρευσης εισφορών με
επιτόκιο που καθορίζεται ανάλογα με τη μεταβολή του μισθού των εργαζομένων.
– Το
επιτόκιο προεξόφλησης.
– Τη μεταβιβασιμότητα της σύνταξης.
Για τις
επικουρικές συντάξεις δεν υπάρχει η παραμικρή εγγύηση, την ίδια ώρα που οι
ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες καραδοκούν να πατήσουν πόδι στην επικουρική
ασφάλιση, με την ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου για τα Επαγγελματικά Ταμ Ποιο
είναι το ΕΤΕΑ
Στο ΕΤΕΑ συμμετέχει από το 2012 η
συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών συνταξιούχων (πάνω από ένα εκατομμύριο)
και η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων – ασφαλισμένων για επικούρηση
(περίπου 2,5 εκατ.)
Είσοδος επαγγελματικών ταμείων ασφάλισης. Με τις νέες σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις και την συγχώνευση-κατάργηση
όλων των επικουρικών ταμείων θα προχωρήσουν σε νέα μείωση  εισφορών σε νέα μείωση του εργοδοτικού
«κόστους» Οι μειωμένες εισφορές θα λειτουργήσουν ως κίνητρο για την συμμετοχή
στα επαγγελματικά ταμεία, ενώ θα δοθούν ενδιάμεσα φορολογικά κίνητρα. Σε αυτή
την κατεύθυνση, γίνεται αναμόρφωση των νομοθετικών ρυθμίσεων για τα
επαγγελματικά ταμεία και τις επαγγελματικές συντάξεις με συμμετοχή και της
ιδιωτικής ασφάλισης. Η ιδιωτική ασφάλιση μέσω των
ασφαλιστικών εταιριών (πολυεθνικά κυρίως μονοπώλια) και των επαγγελματικών ταμείων αποκτά προνομιακό ρόλο και στον
χώρο της ασφάλισης.
Αλλαγές στα χαμηλά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από το 2015, ίσως και νωρίτερα. Σταδιακά ίσως με μεταβατικό στάδιο φραγμός στις πρόωρες συντάξεις πριν τα 62. Με την κατάργηση
των λεγόμενων πρόωρων συνταξιοδοτήσεων έρχεται είτε δραματική μείωση των
συντάξεων είτε αύξηση των ορίων ηλικίας έως και 12 χρόνια.
Αφορά χιλιάδες ασφαλισμένους, κυρίως:
Μητέρες ανήλικων στον ιδιωτικό και δημόσιο
τομέα
  που θεμελίωναν δικαίωμα μέχρι το τέλος του
2012 και βγαίνουν στη σύνταξη από το 50ο έτος έως το 60ο έτος ηλικίας.
– εργαζόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά
επαγγέλματα και πιο πολύ οι γυναίκες.
– γυναίκες με 10.000 μέρες εργασίας μέχρι το τέλος του 2012.
– Ασφαλισμένοι πού έως τέλος του 2012 σε δημόσιο, πρώην ΔΕΚΟ και τράπεζες που
είχαν θεμελιώσει δικαίωμα αλλά δεν είχαν και την ηλικία
που χρειάζεται.
– Ασφαλισμένοι πού έως τέλος του 2012 είχαν θεμελιώσει δικαίωμα (με 35ετία
αλλά δεν είχαν και την ηλικία που χρειάζεται.
Διαδοχική ασφάλιση. Προωθείται η εκ βάθρων αλλαγή των
προϋποθέσεων συνταξιοδότησης με διαδοχική ασφάλιση κάνοντας πιο αυστηρές τις
ηλικιακές προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση
Η εισήγηση του ταμείου προς την
κυβέρνηση, σύμφωνα με τα μαθηματικά μοντέλα του νόμου, είναι μείωση στο 5,2%.
Η
νέα περικοπή στις επικουρικές συντάξεις του ΕΤΕΑ, που δεν αποκλείεται αργά ή
γρήγορα να επιβληθεί και σε άλλα επικουρικά ταμεία, είναι αποτέλεσμα των
ανατροπών που επιβλήθηκαν στην επικουρική ασφάλιση το 2012.
ΤΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ
ΑΠΟ
ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
1) Βασική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής
Ένωσης που προκύπτει σαφέστατα από τη Λευκή Βίβλο και άλλες πολλές αποφάσεις –
είναι η παραπέρα συρρίκνωση των «δημόσιων» συστημάτων ασφάλισης και υγείας
με περιορισμό σε παροχές προνοιακού χαρακτήρα,
δηλαδή ένα επίδομα (όπως έχει ψηφιστεί έως 360 το ανώτερο)
και  η επέκταση και κυριαρχία  των ιδιωτικών συστημάτων Ασφάλισης  και Υγείας.
2) Ο εργαζόμενος θα πρέπει να ασφαλιστεί σε επαγγελματικό ταμείο και σε ιδιωτικές
εταιρείες
, (φυσικά αν μπορεί)  για να επιβιώσει σαν συνταξιούχος. Με την
προετοιμαζόμενη  κατάργηση της
επικουρικής σύνταξης πού γνωρίσαμε και την εισαγωγή των επαγγελματικών ταμείων
(καθαρά ιδιωτική ασφάλιση), ομολογούν ότι οι εργαζόμενοι θα γνωρίζουν μόνο τι πληρώνουν αλλά δεν
γνωρίζουν εάν και τι θα πάρουν, με το ρίσκο να μην πάρουν τίποτα όπως δείχνει η
ευρωπαϊκή  και εγχώρια πείρα με τις
τεράστιες απώλειες πού υπήρξαν στις εισφορές πού τζογαρίστηκαν, εάν
καταστράφηκε το επαγγελματικό ταμείο ή η ασφαλιστική εταιρεία
.
Η Λευκή Βίβλος αναφέρει ότι 
«Η συμπληρωματική αποταμίευση συνταξιοδότησης (δηλαδή εκτός  της κύριας) περιλαμβάνει επαγγελματικές και
προσωπικές συντάξεις, ασφάλειες ζωής και άλλες μορφές συσσώρευσης περιουσιακών
στοιχείων, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση του βιοτικού
επιπέδου μετά τη συνταξιοδότηση. Επιπλέον, υπάρχουν μέσα (πχ αντίστροφα
ενυπόθηκα δάνεια) που επιτρέπουν τη μετατροπή των περιουσιακών στοιχείων
(γενικά, της κατοικίας) σε πρόσθετο εισόδημα συνταξιοδότησης».
Η σύνταξη και η υγεία θα  εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τις
εισφορές που δίνουν οι εργαζόμενοι, από την αποταμίευση που κάνουν και  από 
τους φόρους που πληρώνουν, για να απαλλαγούν τα μονοπώλια και το κράτος
τους.
3) Η αύξηση των ορίων ηλικίας είναι κατεύθυνση – απόφαση της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, μέσω και  της Λευκής Βίβλου. Η
επίτευξη της αύξησης γίνεται
α) με τη σύνδεση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με την αύξηση του
προσδόκιμου ορίου ζωής, με το πρόσχημα ότι αυξάνεται  το προσδόκιμο ζωής.
β) με τη μείωση των  
συντάξεων, που  σε εξαναγκάζει να
δουλεύεις σε πολύ μεγάλη ηλικία για να διατηρήσεις-αυξήσεις τη σύνταξή σου,
γ) με την κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και την εξίσωση των
ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών
παραγνωρίζοντας τους
βιολογικούς και κοινωνικούς λόγους που επιβάλλουν τη συνταξιοδότηση των
γυναικών σε μικρότερη ηλικία από τους άντρες
δ) Η Ε.Ε. απαιτεί να επιταχυνθεί και να γενικευτεί η αύξηση των ορίων ηλικίας
συνταξιοδότησης στις γυναίκες, σε όλα τα κράτη – μέλη.
Η όποια αύξηση
του προσδόκιμου ζωής- χωρίς όμως να παρουσιάζει κανένα αξιόπιστο στατιστικό
επιστημονικό δεδομένο ή μελέτη – αποτέλεσμα της επιστημονικής προόδου και των
υλικών μέσων διαβίωσης με τη σκληρή δουλειά της εργατικής τάξης,
χρησιμοποιείται από το κεφάλαιο σε παράταση της εκμετάλλευσης  με δουλειά μέχρι το θάνατο. Ο πραγματικός
στόχος είναι οι εργαζόμενοι μεγάλης ηλικία να μην φτάνουν στη σύνταξη πριν το
γενικό νομοθετημένο όριο ηλικίας πχ 67 σήμερα για άνδρες και γυναίκες ενώ αλλού
προετοιμάζουν την αύξηση στο 70στό έτος ηλικίας.
ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ.
Στις σημερινές συνθήκες κάθε επιμέρους μάχη για να μπει εμπόδιο
στα νέα σχέδια ανατροπής των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για να έχει συνέχεια,
διάρκεια και νικηφόρα προοπτική πρέπει να ενταχθεί στην οργάνωση της
αντεπίθεσης για ενιαίο υποχρεωτικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό
σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης με βασικά χαρακτηριστικά:
1. Να 
καλύψει το κράτος  και να πληρώσει
τα ασφαλιστικά ταμεία για τις ζημιές από την δέσμευση των αποθεματικών για
δεκαετίες, τις ζημιές από το τζογάρισμα σε μετοχές και άλλα χρηματοοικονομικά
προϊόντα. των απωλειών των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που
λεηλατήθηκαν από το λεγόμενο κούρεμα ομολόγων που είναι περίπου 14δις ευρώ.
2. Επαναφορά των συντάξεων στα επίπεδα
του 2010 πριν τις μειώσεις που προέβλεψαν τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί νόμοι
3. Αποκατάσταση των κύριων και
επικουρικών τους συντάξεων. Επαναφορά 13ης και 14ης κύριας και επικουρικής
σύνταξης. Άμεση αποκατάσταση των απωλειών από τις περικοπές επιδομάτων και
συντάξεων σε ειδικές ομάδες όπως συντάξεις αναπηρίας, χηρείας κοκ
4. Κατάργηση  των Ν
2084/92,3655/08,3863-3865/10,4046-4050/12
5. Απαιτούμε να μην παραδοθεί η
επικουρική ασφάλιση στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Να σταματήσει η
αρπαγή των κεφαλαίων τους και να καλυφθούν οι απώλειες των αποθεματικών τους.
Επαρκή χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και εξασφάλιση της χορήγησης των
συντάξεων και παροχών. Πλήρη κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και των
παροχών. Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων.
6. Πλήρη κρατική εγγύηση όλων των
συντάξεων και των παροχών.
7. Να σταματήσει το αίσχος στις
καθυστερήσεις στην έκδοση και απονομή των συντάξεων.
8. Σφράγισμα των βιβλιαρίων Υγείας όλων
των αυτοαπασχολουμένων που αδυνατούν να πληρώσουν τις εισφορές τους, χωρίς
προϋποθέσεις
9. Κατάργηση όλων των γαλαζοπράσινων
αντιασφαλιστικών νόμων. Καταδίκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να πληρώσει το κράτος
και οι εργοδότες, που έχουν την ευθύνη για τα ελλείμματα στα  ταμεία.
10. Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, για
τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να μην ξεπερνούν τα 60
χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες, τα 55 και τα 50 αντίστοιχα
για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Να επανέλθουν στα
Βαρέα-Ανθυγιεινά τα επαγγέλματα που αποχαρακτηρίσθηκαν (εκτός όσων έχουν
εκλείψει). Να διευρυνθεί ο θεσμός των ΒΑΕ. Όχι στον διαχωρισμό ανάμεσα σε
παλιούς και νέους εργαζόμενους.
11. Άμεση κατάργηση της εισφοράς των
εργαζομένων στον κλάδο Υγείας.
12. Να καταργηθεί η προϋπόθεση τής
ύπαρξης 50 ενσήμων για την θεώρηση τού βιβλιαρίου υγείας.
13. Σταδιακή κατάργηση της εργατικής
ασφαλιστικής εισφοράς, πλήρης ανάληψη της ευθύνης από το κράτος και το μεγάλο
κεφάλαιο. Αύξηση των εργοδοτικών εισφορών
14. Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως
συντάξιμος χρόνος ασφάλισης και να βαρύνει το κράτος και τους εργοδότες. Να
ψηφιοποιηθεί άμεσα ο ασφαλιστικός βίος ηλεκτρονικά και με πρόσληψη προσωπικού.
15. Τροποποίηση των διατάξεων της
διαδοχικής ώστε να μην οδηγεί σε μείωση του ποσού της σύνταξης.
16. Άμεση απόσυρση των αποθεματικών των
Ταμείων από κάθε λογής «τζόγο». Κατάργηση κάθε διάταξης για
τζογάρισμα των αποθεματικών σε μετοχές και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

17. Να καταργηθεί η προϋπόθεση των 100
ενσήμων ανά έτος για τα τελευταία 5 χρόνια για την απονομή μειωμένης σύνταξης.