«ΚΑΠΝΟΣ» …… ΤΑ 140 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΤΗΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ 2019!!!

Συναδέλφισσες/οι, φίλοι γονείς,

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με μια καινούρια επίδειξη απύθμενου πολιτικού θράσους, την ίδια στιγμή που διαφημίζει τη θεσμοθέτηση της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής, όχι μόνο δεν παίρνει κανένα μέτρο για την υλοποίηση της (χρηματοδότηση, υποδομές, προσωπικό κ.ά.), αλλά με το σχέδιο προϋπολογισμού που κατέθεσε στη Βουλή, εξαφανίζει ακόμα και το ελάχιστο ποσό των 140 εκατομμυρίων ευρώ, που είχε προβλεφθεί στο αρχικό σχέδιο, για να εξασφαλιστεί ένα μικρό μέρος από τις μεγάλες κτηριακές ανάγκες που χρειάζονται για την εφαρμογή της!

Η περικοπή του ποσού αυτού γίνεται στα πλαίσια της καρατόμησης 1,3 δις στις δαπάνες του προϋπολογισμού προς αντιστάθμιση της «μη εφαρμογής» του μέτρου για την περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις, που εκτιμάται σε περίπου 2 δις. Ταυτόχρονα με τα 140 εκατομμύρια ευρώ, που είχαν προβλεφθεί για τη «δημιουργία μονάδων προσχολικής εκπαίδευσης – νηπιαγωγείων», καρατομούνται και τα 190 εκατομμύρια ευρώ (για την επέκταση του προγράμματος «σχολικά γεύματα» ) και τα 240 εκατομμύρια ευρώ (για επιδότηση της συμμετοχής φτωχών ασφαλισμένων για συνταγογραφούμενα φάρμακα). ΦΥΣΙΚΑ ΟΛΕΣ ΟΙ «ΠΑΡΟΧΕΣ» ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΝΕΓΓΙΧΤΕΣ!

 

Η απανθρωπιά της κυβερνητικής πολιτικής θέτει στους εργαζόμενους το δίλημμα: «Να κοπεί η σύνταξη των γερόντων» ή «να μην έχουν τα παιδιά Προσχολική Αγωγή και σχολικά γεύματα»; Ντροπή! Δε διαλέγουμε από ποια τσέπη θα μας τα «πάρουν»!

Μεγάλες ευθύνες έχουν όμως και όλες εκείνες οι δυνάμεις του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. που στήριξαν την κυβερνητική απάτη της θεσμοθέτησης της 2χρονης υποχρεωτικής Π.Α και εδώ και μήνες δεν έχουν αρθρώσει μια λέξη καταδίκης του κυβερνητικού εμπαιγμού οποίος χρησιμοποιώντας τις συνεδριάσεις των τριμερών επιτροπών ρίχνει την ευθύνη στους δήμους για τη μη υλοποίηση της .

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ώστε εδώ και τώρα να δημιουργηθούν ΑΜΕΣΑ οι προϋποθέσεις (κτηριακές υποδομές, διορισμοί νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού) για να εφαρμοστεί άμεσα η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, πανελλαδικά και σε όλους τους Δήμους, ώστε όλα τα προνήπια-νήπια να φοιτήσουν στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο. Διεκδικούμε αναβαθμισμένες υποδομές, ώστε όλα τα παιδιά ως 4 χρόνων να βρίσκουν θέση σε δημόσιους δωρεάν παιδικούς σταθμούς.

Αυτή είναι σήμερα η ανάγκη και η δυνατότητα της εποχής μας και δεν κάνουμε βήμα πίσω!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΤΡΙΜΕΡΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Ολοκληρώθηκαν οι συναντήσεις των εκπροσώπων της Β΄ Δ/νσης, των Δημοτικών αρχών και του ΣΕΠΕ «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» στις τριμερείς επιτροπές όπως αυτές ορίζονται στα πλαίσια του άρθρου 33 (ν. 4521/18) για την έναρξη της εφαρμογής της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής.

Ο Διευθυντής Εκπαίδευσης στην εισηγητική του τοποθέτηση τόνισε ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 33 οι δήμοι εντός τριετίας θα πρέπει να πάρουν όλα τα απαραίτητα μέτρα   για την έναρξης της εφαρμογής της δίχρονης υποχρεωτικής Π.Α. Δήλωσε ότι συμφωνεί με την καθιέρωση της 2χρονης προσχολικής αγωγής, παρουσίασε τις ανάγκες σε αίθουσες για την εφαρμογή της και ζήτησε από τους δημάρχους να τοποθετηθούν αν μπορούν να την εφαρμόσουν από το νέο σχολικό έτος.

Κοινή συνισταμένη των τοποθετήσεων των δημάρχων Ηρακλείου, Ν.Ιωνίας, Μεταμόρφωσης ήταν ότι η έλλειψη κτηριακών υποδομών καθιστά αδύνατη την εφαρμογή της εγγραφής όλων των προνηπίων από το σχολικό έτος 2018-19 στις υπάρχουσες δομές.

Ο δήμαρχος Ηρακλείου εξέφρασε την αντίθεσή του στην υποχρεωτική καθιέρωση της δίχρονης Π.Α., συμφωνώντας με τη σχετική απόφαση της ΚΕΔΕ, αν και μας ενημέρωσε ότι υπάρχουν 5 οικόπεδα μέσα στα όρια του δήμου που έχουν δεσμευτεί για την ανέγερση νέων σχολικών κτηρίων που θα μπορούσαν να δώσουν λύση στο πρόβλημα, αλλά δεν δίνονται από την πολιτεία τα απαραίτητα κεφάλαια για την έναρξη των έργων.

Ο δήμαρχος της Ν.Ιωνίας δήλωσε ότι είναι αδύνατη η εύρεση 30 αιθουσών μέχρι τον Σεπτέμβριο ή και μέσα στην τριετία για την κάλυψη των αναγκών και ότι στα όρια του δήμου δεν υπάρχουν κτήρια ή ελεύθερα οικόπεδα για το χτίσιμο νέων σχολείων εκτός από ένα που η διαδικασία απαλλοτρίωσης καθυστερεί εδώ και χρόνια.

Ο δήμαρχος Μεταμόρφωσης απάντησε ότι για να ξεκινήσει στον δήμο η εφαρμογή του μέτρου θα πρέπει να αρχίσει άμεσα η ανέγερση του 10ου Νηπ/γείου σε χώρο που έχει ήδη χαρακτηριστεί για σχολική χρήση αλλά καθυστερεί εδώ και καιρό η επιτροπή δημοπρατήσεων και έτσι για φέτος η εγγραφή όλων των προνηπίων στο δημόσιο νηπιαγωγείο είναι ανέφικτη.

Ο δήμαρχος Πεύκης-Λυκόβρυσης δε δέχτηκε να απαντήσει αν θα προχωρήσει στην υλοποίηση της 2χρονης υποχρεωτικής Π.Α, επικαλούμενος τα στενά χρονικά πλαίσια που ορίζει το υπουργείο Παιδείας για τη συμμετοχή του στην τριμερή επιτροπή.

Από τη μεριά του ΣΕΠΕ «Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ» ο πρόεδρος τοποθετήθηκε σύμφωνα με την απόφαση του συλλόγου μας (αρ.πρωτ 26/20-2-2018) http://syllogos-seferis.gr/2018/02/20/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b4%ce%b9%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b7%cf%83-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%87%ce%bf/τονίζοντας ότι: α) Η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι πρώτα και κύρια μία παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα που αφορά την ανάπτυξη, εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση του παιδιού.

β) Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δεν υλοποιεί το βασικό αίτημα των εκπαιδευτικών σωματείων και των γονιών για «άμεση θεσμοθέτηση Δίχρονης, Δωρεάν Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Νηπιαγωγείο με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας», αφού ούτε στο νόμο 4521 ούτε από τον τελευταίο κρατικό προϋπολογισμό προβλέπεται η παραμικρή χρηματοδότηση για την ανέγερση νέων σχολικών κτηρίων και ο διορισμός μόνιμου εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού ούτε βέβαια η υποχρεωτική η εγγραφή όλων των παιδιών στο δημόσιο Νηπιαγωγείο.

γ) Σοβαρές ευθύνες έχουν διαχρονικά και όσες Δημοτικές Αρχές της περιοχής δεν προχώρησαν στη δέσμευση ελεύθερων χώρων και οικοπέδων που κάποτε υπήρχαν, αλλά και όσες Δημοτικές Αρχές, με πρόσχημα τον κίνδυνο να κλείσουν παιδικοί σταθμοί και την   απόλυση προσωπικού από αυτούς, συντάσσονται με την απόφαση της ΚΕΔΕ ενάντια στην καθιέρωση της δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής με στόχο το πέρασμα τελικά των νηπιαγωγείων στην Τοπική Διοίκηση ενισχύοντας την επιχειρηματική δράση τους διαβλέποντας νέα πεδία κερδοφορίας μέσα από τροφεία ή voucher.

δ) Πάγια θέση του Συλλόγου μας είναι:

  • Να παρθούν όλα τα μέτρα, να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις για την άμεση εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής. Εγγραφές όλων των Νηπίων και Προνηπίων στο Νηπιαγωγείο με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό μέσα από μαζικούς διορισμούς και μονιμοποίηση των αναπληρωτών.
  • Δημιουργία όλων των απαραίτητων υποδομών, σύγχρονα ασφαλή και λειτουργικά Νηπιαγωγεία, που θα καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών με μέγιστο αριθμό μαθητών ανά τμήμα στους 15.
  • Να λειτουργήσει παντού ολοήμερο με ενιαίο παιδαγωγικό πλαίσιο, να δημιουργηθούν υποδομές για σίτιση και ξεκούραση, να προσληφθεί βοηθητικό προσωπικό (π.χ. τραπεζοκόμοι…).
  • Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της Παιδείας.
  • Καμία κατάργηση ή συγχώνευση νηπιαγωγείων της περιοχής μας ή συμπτύξεις τμημάτων κάτω από την οποιαδήποτε δικαιολογία της Διοίκησης.
  • Η Προσχολική Αγωγή δεν είναι εμπόρευμα για να δίνεται με κουπόνια. Είναι ανάγκη και πρέπει να δίνεται δημόσια και δωρεάν σε όλους!
  • Κοινωνική αναγκαιότητα είναι επίσης η ύπαρξη Δημόσιων και Δωρεάν Παιδικών Σταθμών για τις ηλικίες και πριν τα 4 χρόνια.

 

Εν κατακλείδι επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις του Συλλόγου μας ότι:

α) Το επιχείρημα «η ψήφιση του άρθρου 33 από μόνη της δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη γενίκευση της δίχρονης προσχολικής αγωγής σε όλη τη χώρα», είναι παραπλανητικό αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και το Υπουργείο Παιδείας αντί να πάρουν αποκλειστικά όλη την ευθύνη για την θεσμοθέτηση της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής, έριξαν το «μπαλάκι» στους Δήμους και τα Σωματεία, ψάχνοντας συνενόχους ανάμεσα σε φορείς με διαφορετικούς ρόλους και αρμοδιότητες.

β) Στην ουσία, οι όποιες γνωμοδοτήσεις, ειδικά για περιοχές που υπάρχουν οξυμμένα στεγαστικά προβλήματα, θα λειτουργήσουν σαν άλλοθι για την κυβερνητική αντιλαϊκή πολιτική που από τη μια τσακίζει τη ζωή μας και από την άλλη επιδιώκει να παρουσιάσει ότι δήθεν ικανοποιεί λαϊκά αιτήματα στη λογική ότι «εμείς θέλουμε αλλά κάποιοι Δήμοι δε θέλουν και κάποιοι δεν μπορούν εξαιτίας της έλλειψης υποδομών».

Ο αγώνας επομένως για να γραφεί και το τελευταίο προνήπιο στο δημόσιο νηπιαγωγείο αντικειμενικά θα δοθεί από κοινού με τους εργαζόμενους γονείς, με τους συλλόγους τους, με όλο το εργατικό κίνημα.

ΠΡΩΤΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗΣ ΔΙΧΡΟΝΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Η κυβέρνηση με το σχέδιο νόμου που έχει καταθέσει στη Βουλή δεν ικανοποιεί το αίτημα για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή αλλά το αφήνει στον αέρα, για υλοποίηση το απώτερο μέλλον, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες. Στο παιχνίδι της κυβέρνησης εντάσσεται η ΚΕΔΕ αλλά και συνδικαλιστικές ηγεσίες στους ΟΤΑ, που αρνούνται αυτό το δικαίωμα. Είναι άλλωστε γνωστή η θέση της ΚΕΔΕ για πέρασμα της Προσχολικής Αγωγής στου Δήμους και η υπεράσπιση του καθεστώτος των voucher, των κουπονιών και των τροφείων!

Στο νομοσχέδιο για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και συγκεκριμένα στο άρθρο 33 εντάσσεται η θεσμοθέτηση της έναρξης της καθιέρωσης της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής.

Στην αιτιολογική έκθεση και στην παράγραφο 3 του άρθρου 33 αναφέρεται ότι ξεκινάει η σταδιακή εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στα Νηπιαγωγεία. Η ένταξη γεωγραφικά των δήμων στη διαδικασία θα γίνεται μετά από γνώμη του οικείου Διευθυντή Εκπαίδευσης, εισήγηση του αντίστοιχου Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης. Ο τελικός ορισμός των Δήμων που θα υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή θα γίνεται με κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπ. Παιδείας και Οικονομικών.

Συγκεκριμένα με βάση τις προτεινόμενες διατάξεις:

  • Η παράγραφος 3 α) του άρθρου 33 καθιστά υποχρεωτικό και το νηπιαγωγείο, εκτός από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο.
  • Η παράγραφος 3 β) γράφει ότι η φοίτηση είναι διετής και στο νηπιαγωγείο γράφονται όσα παιδιά στις 31/12 του τρέχοντος γίνονται 4 ετών.
  • Η παράγραφος 3 γ) όμως γράφει ότι, ενώ για τα παιδιά που συμπληρώνουν τα 5 τους έτη στις 31/12 είναι υποχρεωτική η φοίτησή τους σε όλα τα Νηπιαγωγεία της χώρας, για όσα συμπληρώνουν τα 4 έτη τους γίνεται σταδιακά υποχρεωτική η φοίτησή τους από το 2018-19 και στους δήμους που ο οικείος Διευθυντής Εκπαίδευσης έχει σύμφωνη γνώμη, οπότε ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης εισηγείται και με κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπ. Παιδείας και Οικονομικών αποφασίζεται η ένταξη των συγκεκριμένων δήμων στη Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για τα παιδιά των δήμων αυτών.Με βάση τα παραπάνω, επισημαίνουμε τα εξής ζητήματα: 
  • Δεν υλοποιείται – παρά τις νομοθετικές αλλαγές που πραγματοποιούνται στο υφιστάμενο πλαίσιο λειτουργίας της Προσχολικής Αγωγής – το παλλαϊκό αίτημα για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική για όλα τα νήπια προνήπια σε όλα τα νηπιαγωγεία της χώρας, αλλά προωθείται μια αμφίβολη διαδικασία, η ολοκλήρωση της οποίας τοποθετείται στο απώτερο μέλλον.

 

    1. Η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι πρώτα και κύρια μία παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα που αφορά την ανάπτυξη, εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Δεν είναι και δε δεχόμαστε να είναι μία επιλεκτική παροχή «αλά καρτ», η οποία θα είναι υπόθεση των Περιφερειακών Διευθύνσεων.
    2. Η κυβέρνηση δεν παίρνει ούτε ένα μέτρο στην κατεύθυνση ανάπτυξης των υποδομών του δημόσιου Νηπιαγωγείου, στη στελέχωσή του με το απαραίτητο μόνιμο εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, δε δημιουργεί δηλαδή ούτε καν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις που χρειάζονται για να γίνει πραγματικά πράξη το αίτημα για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή. Είναι και αυτό ένα ακόμα δείγμα της βαθιάς αντιλαϊκής κατεύθυνσης, που έχει η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, που εξαρτά τη δημιουργία και λειτουργία των δομών της εκπαίδευσης από τους «δημοσιοοικονομικούς περιορισμούς», την περικοπή δαπανών και από την Παιδεία, για να πιαστούν τα ματωμένα πλεονάσματα.
  • Κατά τη γνώμη μας οι μορφωτικές ανάγκες των παιδιών του λαού είναι το κύριο. Η ικανοποίησή τους απαιτεί σύγκρουση με αυτή την πολιτική. Δε δεχόμαστε μία λογική που λέει ότι «δεν έχω κτήρια», «δε δημιουργώ υποδομές», «δε χρηματοδοτώ τη δημόσια εκπαίδευση» αλλά «εφαρμόζω τη Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή όπου τελικά η ίδια η ζωή λύνει το ζήτημα» (π.χ. μειωμένος αριθμός παιδιών λόγω υπογεννητικότητας), αλλά και όπου τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα ωθούν στην κατεύθυνση αυτή (π.χ. διπλασιασμός από 7 σε 14 του ελάχιστου αριθμού μαθητών για να δημιουργηθεί τμήμα νηπιαγωγείου, 30ωρο, προαιρετικότητα δηλαδή κλείσιμο ολοήμερων). Είναι γνωστό ότι δεν προβλέπονται – ούτε από τον τελευταίο κρατικό προϋπολογισμό – κονδύλια για την ανέγερση νέων σχολείων και Νηπιαγωγείων, όπως επίσης ότι τα κονδύλια για σχολικές υποδομές δεν είναι επιλέξιμα από τα ΕΣΠΑ!

 

  1. Η σταδιακή εφαρμογή του μέτρου χωρίς καμία πρόβλεψη για στήριξη από την κυβέρνηση (κονδύλια, προσωπικό, κτηριακό κ.ά.) θα εντείνει τις εκπαιδευτικές ανισότητες ανάμεσα σε Περιφέρειες και Δήμους. Είναι τελικά αμφίβολο, αν θα λύσει προβλήματα ή θα δημιουργεί νέα, ειδικά για οικογένειες που έχουν ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες, έχουν ανάγκη από δομή προσχολικής αγωγής ολοήμερης και διευρυμένης λειτουργίας.
  2. Ερωτηματικά προκαλεί το ότι δεν αναφέρεται πουθενά, αν στα «μεταβατικά» χρόνια και στους δήμους που θα έχουν ενταχθεί στις περιοχές της «Δίχρονης» θα είναι υποχρεωτική η εγγραφή όλων των παιδιών στο δημόσιο Νηπιαγωγείο ή θα υπάρχει δικαίωμα επιλογής των γονιών ανάμεσα στο δημόσιο Νηπιαγωγείο και σε παιδικό σταθμό.

Με βάση τις εξελίξεις δεν εφησυχάζουμε! Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις στοχεύσεις της αντιλαϊκής πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που από τη μια τσακίζει τη ζωή μας και από την άλλη επιδιώκει να παρουσιάσει ότι δήθεν ικανοποιεί λαϊκά αιτήματα.

Διεκδικούμε εδώ και τώρα Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα νήπια – προνήπια στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο!

Εδώ και τώρα μέτρα ανάπτυξης των υποδομών, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και χρηματοδότηση, που να καλύπτει τις ανάγκες. Καμία σκέψη για το πέρασμα των Νηπιαγωγείων στους Δήμους. Όλα τα παιδιά ως τεσσάρων ετών σε δημόσιους αποκλειστικά δωρεάν παιδικούς σταθμούς χωρίς τροφεία.

Όλοι συσπειρωμένοι στα σωματεία μας! Όλοι στις Κινητοποιήσεις και τις Γενικές Συνελεύσεις!

Αθήνα, 17/2/2018

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΙΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ/ ΦΟΙ  ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΙ

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ

Βρισκόμαστε στην έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και η κατάσταση στην Προσχολική Αγωγή βρίσκεται μακριά όχι  μόνο από τις σύγχρονες αλλά ακόμα και από τις καθημερινές ανάγκες νηπίων και προνηπίων, με τις νηπιαγωγούς να εργάζονται σε πολύ δύσκολες συνθήκες.

Η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά, που είναι απαίτηση και αναγκαιότητα, η κυβέρνηση  την τάζει κατά το δοκούν,  την μεταφέρει στο απώτερο μέλλον  με αποτέλεσμα χιλιάδες προνήπια και φέτος να βρίσκονται έξω από τα δημόσια Νηπιαγωγεία, πολλά από τα οποία έμειναν και έξω από τους δημόσιους παιδικούς σταθμούς, οδηγώντας πολλές λαϊκές οικογένειες σε απόγνωση.

Η υποχρηματοδότηση και η κτηριακή υποδομή, που πολλές φορές είναι μαγαζιά και αποθήκες, χειροτερεύουν τη λειτουργία των Νηπιαγωγείων.

Οι ελλείψεις σε δομές Ειδικής Αγωγής αφήνουν αβοήθητα τα νήπια και τα προνήπια με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τη λειτουργία του Νηπιαγωγείου, ενώ η πρώιμη παρέμβαση είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Ο λεγόμενος Ενιαίος Τύπος Ολοήμερου Νηπιαγωγείου ( ΕΤΟΝ ) αποδείχτηκε ότι είναι ένα Νηπιαγωγείο, που ούτε ενιαίο είναι (αφού είναι τριζωνικό – πρωινή ζώνη, υποχρεωτικό ωράριο, προαιρετικό ολοήμερο – που λειτουργεί με όσες ζώνες του επιτρέπεται κάθε φορά), ούτε ολοήμερο είναι (αφού βάζει όρους και προϋποθέσεις για τις εγγραφές και τη λειτουργία του ολοήμερου τμήματός του).

Η νομιμοποίηση και μονιμοποίηση των αλλαγών στη δομή και το περιεχόμενο του Νηπιαγωγείου, που επιχειρείται και με το Π.Δ. 79/2017, οδηγεί το Δημόσιο Νηπιαγωγείο σε παραπέρα υποβάθμιση.

Με δεδομένη την πείρα και από την εφαρμογή του ΕΤΟΝ, διεκδικούμε:

  • Να εγγραφούν όλα τα παιδιά νήπια και προνήπια στα Νηπιαγωγεία και στα ολοήμερα όλα όσων οι γονείς επιθυμούν, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Να εξασφαλιστεί η λειτουργία όλων των Νηπιαγωγείων μας, χωρίς να χαθεί κανένα τμήμα. Καμία υποχρεωτική μετακίνηση παιδιών. Βασική μας θέση 15 παιδιά ανά τμήμα.
  • Λειτουργία τώρα όλων των αναγκαίων Τμημάτων Ένταξης, Τμημάτων Υποδοχής και ικανοποίηση όλων των αιτήσεων για Παράλληλη Στήριξη με μία νηπιαγωγό ανά παιδί.
  • Ο Σύλλογος Διδασκόντων του κάθε Νηπιαγωγείου να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για την κατανομή τμημάτων και για τη βάρδια των νηπιαγωγών.
  • Άμεση χρηματοδότηση των Νηπιαγωγείων από τις Σχολικές Επιτροπές για όλα τα αναλώσιμα. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών.
  • Εξίσωση του ωραρίου των Νηπιαγωγών και όλων των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας με το ωράριο των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας.

Παλεύουμε αταλάντευτα για Δίχρονη Υποχρωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά χωρίς αποκλεισμούς!

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΔΟΕ – ΠΟΕΔ Λευκωσία Κύπρου Απρίλης 2017 ΛΙΑΚΟΥ ΝΤΙΑΝΑ

Στα πλαίσια της γενικότερης αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, που με ή χωρίς κρίση φορτώνεται στις πλάτες των εργαζομένων και φυσικά η καπιταλιστική κρίση την επιτείνει, δεν είχαμε και δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι η Προσχολική Αγωγή (ΠΑ) θα μπορούσε να αποτελέσει όαση. Οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και η σημερινή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιστές στις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και του ΟΟΣΑ, τσακίζουν τους εργαζόμενους και προσαρμόζουν το εκπαιδευτικό σύστημα, από το Νηπιαγωγείο ως το Πανεπιστήμιο, να παράγει τους αυριανούς φτηνούς ευέλικτους εργαζόμενους.

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα αντιπαλεύει αυτήν την πολιτική και παλεύει αταλάντευτα για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι η προσχολική ηλικία είναι καθοριστική για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του ανθρώπου. Σε αυτή μπαίνουν οι βάσεις για όλα τα επίπεδα (κοινωνικό, συναισθηματικό, βουλητικό, νοητικό κ.τ.λ Καθ’ όλη τη διάρκειά της η εξέλιξη του παιδιού είναι αλματώδης καθώς συντελούνται οι καταπληκτικότερες μεταμορφώσεις, που δύσκολα μπορεί να τις συλλάβει ο ανθρώπινος νους.

Ο Λέων Τολστόι λέει χαρακτηριστικά «Μήπως δεν απόκτησα τότε όλα εκείνα, που είναι τώρα η ζωή μου; Και απέκτησα τότε τόσα πολλά, τόσο γρήγορα. Από την ηλικία του πεντάχρονου ως τη σημερινή μόνο ένα βήμα».

Ο σημαντικός ρόλος της προσχολικής ηλικίας συνίσταται στη αφομοίωση ορισμένων γενικών ανθρώπινων γνώσεων και ικανοτήτων και ψυχικών ιδιοτήτων, που είναι απαραίτητες για τη ζωή και την κοινωνία. Τέτοιες ικανότητες αφορούν στην κατάκτηση του λόγου, στην ανάπτυξη της ικανότητας προσανατολισμού και κατάκτησης του χώρου και του χρόνου, των ανθρώπινων μορφών αντίληψης, νόησης και φαντασίας, την πρωταρχική επαφή με έργα τέχνης, τη διαμόρφωση αμοιβαίων σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους και την κοινωνικοποίηση του. Τέλος, σε αυτό το χρόνο συντελείται η ποιοτική προετοιμασία και η δημιουργία προϋποθέσεων για την ένταξη του παιδιού στη σχολική τάξη και την επιτυχή του μαθησιακή πορεία.

Η Προσχολική Αγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση


Αναφερόμενοι στην ΠΑ στην ΕΕ στεκόμαστε στα ίδια τα στοιχεία που δίνει η έκθεση του Δικτύου Ευρυδίκη του 2013 για την Προσχολική Αγωγή σε επίπεδο ΕΕ των 28. Έτσι, σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, από τα 32.000.000 παιδιά προσχολικής ηλικίας (0 – 6 ετών) το 25%, δηλαδή το 1 στα 4, ζουν στο όριο της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Μάλιστα, για την Ελλάδα, την Κροατία, την Ιταλία, την Ουγγαρία και την Αγγλία το ποσοστό ξεπερνά το 30%. Το 11,2% των οικογενειών, με παιδιά σε αυτή την ηλικία, δεν έχει ούτε έναν εργαζόμενο.

Πρέπει να πούμε ότι μόνο σε 5 από τις 28 χώρες αναγνωρίζεται το δικαίωμα να εγγραφούν σε κάποιο Κέντρο Προσχολικής Αγωγής, από τη μικρή τους ηλικία, όμως δεν παρέχεται δωρεάν και οι γονείς πληρώνουν μέχρι και την υποχρεωτική εκπαίδευση. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζεται ως υποχρεωτικό το ένα έτος, πριν από την είσοδό τους στο σχολείο και συνήθως παρέχεται δωρεάν. Το ποσοστό συμμετοχής των παιδιών κάτω των τριών χρόνων, με βάση το μέσο όρο, είναι στο 15%, μετά τα τρία χρόνια φτάνει το 50%, ανεβαίνει τα δύο τελευταία χρόνια και προσεγγίζει την καθολικότητα στο τελευταίο έτος. Φυσικά, ακόμα και σε αυτά τα χαμηλά ποσοστά συνυπάρχει ο ιδιωτικός τομέας με τον δημόσιο.

Σύμφωνα, πάντως με τα στοιχεία της EUROSTAT, συνολικά στο μέσο όρο, οι γονείς πληρώνουν το 14.4% του κόστους της παρεχόμενης Προσχολικής Αγωγής, για όλες τις ηλικίες. Στη Δανία το ποσοστό αγγίζει το 25% και σε Γερμανία, Ισπανία, Κύπρο, Αυστρία, Πολωνία, Σλοβενία, και Ισλανδία είναι πάνω από το 20% των λειτουργικών εξόδων.

Τα στοιχεία που παραθέτονται, παρά τις διαφοροποιήσεις που υπάρχουν στα εθνικά συστήματα επιβεβαιώνουν την ταξικότητα αυτής της πολιτικής, την ενιαία στρατηγική τους στόχευση, που αφορά τον αποκλεισμό εκατομμυρίων παιδιών από την Προσχολική Αγωγή, είτε επειδή το δίκτυο των δημόσιων δομών είναι περιορισμένο είτε επειδή ο ιδιωτικός τομέας είναι απαγορευτικός και πολυδάπανος για ένα μεγάλο ποσοστό των εργαζομένων, των λαϊκών οικογενειών.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, των λειψών αλλά και ιδιωτικοποιημένων δομών, έρχεται να προστεθεί α) και το στοιχείο της παρεχόμενης αγωγής και εκπαίδευσης στην προσχολική ηλικία και αφορά σε ζητήματα εκπαίδευσης του προσωπικού, της αναλογίας παιδαγωγού/παιδιών, αλλά και β) το περιεχόμενο παρέμβασης και τα αναλυτικά προγράμματα.

Η κατάσταση της Προσχολικής Αγωγής στην Ελλάδα


 Στην Ελλάδα, τα νούμερα που αποτυπώνουν την κρατική παρέμβαση στον τομέα αυτό δείχνουν την εικόνα της υποβάθμισης και του αποκλεισμού χιλιάδων παιδιών από το δικαίωμα και την ανάγκη να εντάσσονται από νωρίς σε δομές Προσχολικής Αγωγής. Θέλοντας να το δούμε συνολικά για τα παιδιά αυτής της ηλικίας, μόλις το 15-20% των παιδιών κάτω των τριών χρόνων πηγαίνει σε κάποια προσχολική δομή. Από τα τρία χρόνια το ποσοστό αυξάνεται, αλλά αγγίζει την καθολικότητα μόνο στο τελευταίο έτος (5 χρόνων) της νηπιακής ηλικίας που θεωρείται υποχρεωτικό για φοίτηση στο Νηπιαγωγείο. Ακόμα και για τα προνήπια, ένα σημαντικό ποσοστό, πάνω από 25%, δε φοιτά ούτε σε Νηπιαγωγείο ούτε σε παιδικό σταθμό. Και τα ποσοστά αυτά αφορούν το σύνολο των δομών, δημόσιων και ιδιωτικών.

Σε αυτό το ελλιπέστατο δίκτυο δομών, έρχεται να προστεθεί η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας και η εντατικοποίηση των συνθηκών. Για τις/τους Νηπιαγωγούς έχει δρομολογηθεί αυτή η  εργασιακή σχέση-λάστιχο καθώς οι διορισμοί είναι μηδενικοί, δεν προβλέπονται στον άμεσο σχεδιασμό της κυβέρνησης, με πρόσφατα ψηφισμένη τροπολογία για συνέχιση της αδιοριστίας μέχρι το 2019, πιστοί στις κατευθύνσεις της ΕΕ που προωθεί την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων με πάρα πολλούς τρόπου και μέσω ΕΣΠΑ και στις δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου που ψήφισαν, για εξορθολογισμό και μείωση του κόστους της εκπαίδευσης. Ο θεσμός της αναπλήρωσης αγγίζει το 20% και τείνει να γενικευτεί. Άλλωστε, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί συμφέρουν περισσότερο γιατί έχουν ελάχιστα δικαιώματα, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα του δημοσιονομικού πλαισίου, όπως ακριβώς έχει οριστεί από κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ.

Βέβαια ο ΣΕΒ σε πρόσφατη παρέμβασή του με τις 12 προτάσεις για την Παιδεία ζητάει ακόμα λιγότερους μισθούς και δικαιώματα και υπενθυμίζει στα αστικά κόμματα, που ψήφισαν το 3ο μνημόνιο και προσκυνούν την ΕΕ, ότι πρέπει να προχωρήσουν σε νέα ανάλογα μέτρα. Άλλωστε αυτά είναι τα μέτρα και τα αντίμετρα της 2ης αξιολόγησης που κλείνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες τα τμήματα είναι πολυάριθμα, σε όλο το φάσμα της προσχολικής ηλικίας. Σε ηλικίες μάλιστα που η κοινωνικοποίηση, η ομαλή προσαρμογή, η κατάλληλη παιδαγωγική παρέμβαση προϋποθέτει ολιγάριθμα τμήματα για να μπορέσει η/ο παιδαγωγός να αφουγκραστεί τις ατομικές ανάγκες, τη δυναμική που συνθέτει η ομάδα, και να μπορέσει να υλοποιήσει το γενικό σχεδιασμό.

Επιπλέον, το παιδαγωγικό έργο αναστέλλεται καθημερινά, καθώς πλέον έχουν πολλαπλασιαστεί οι περιπτώσεις των παιδιών που χρήζουν ειδικής παιδαγωγικής στήριξης. Οι δομές πρώιμης διάγνωσης είναι ελάχιστες, ενώ αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για το σχεδιασμό της παρέμβασης και την παροχή υποστηρικτικού πλαισίου από τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού με ειδικές ανάγκες. Για τα ΚΕΔΔΥ η αναμονή είναι μεγάλη και ακόμα και όταν βγει κάποια γνωμάτευση-διάγνωση είναι ελάχιστες οι δομές της ειδικής εκπαίδευσης, όπως τα ειδικά νηπιαγωγεία, τα τμήματα ένταξης, για να ενταχθούν τα παιδιά κ.τ.λ. Ενώ η παράλληλη στήριξη φτάνει στα νηπιαγωγεία με μεγάλη καθυστέρηση και δεν καλύπτονται ούτε οι μισές από τις «βεβαιωμένες» ανάγκες. Μάλιστα με την τελευταία τροπολογία που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κωδικοποιούνται όλα εκείνα των άρθρα της υφιστάμενης νομοθεσίας για την Ειδική Αγωγή από το 2008 έως το 2016, τα οποία έχουν επιφέρει και καταστροφικές συνέπειες στην εκπαίδευση των παιδιών ΑμΕΑ και καταπάτηση των δικαιωμάτων των Εκπαιδευτικών Ειδική Αγωγής, του ΕΕΠ και ΕΒΠ (αναπλήρωση, ωρομισθία, άδειες, μόρια κ.ά.), ενώ δίνεται επιπλέον η δυνατότητα στον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας να διαμορφώνει κατά το δοκούν τις «ανάγκες» στην ΕΑΕ, τα κριτήρια προσλήψεων και τις ίδιες τις προσλήψεις, πράγμα που ήδη κάνει με την πρόσφατη Υπουργική Απόφαση που προωθεί η οποία ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων.

Αγωνιούμε, με αυτή την κατάσταση, γιατί είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι όσο πιο πρώιμα, έγκαιρα και επιστημονικά γίνει η «ειδική» παρέμβαση τόσο καλύτερα είναι και τα αποτελέσματα για το κάθε παιδί. Καθημερινά, λοιπόν αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο, μη τυπικά αναπτυσσόμενα παιδιά, να καταδικάζονται, και να οδηγούνται στο περιθώριο εφόσον δεν έχουν και την κατάλληλη «στήριξη». Και το τραγικό είναι ότι η επιστήμη έχει δώσει απαντήσεις, το επιστημονικό δυναμικό υπάρχει, τα τεχνικά υποστηρίγματα για κινητικές ή άλλου είδους αναπηρίες έχουν εξελιχθεί αλλά δυστυχώς η απόκτηση τους είναι πολυτέλεια για την συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών. Είναι προνόμιο των λίγων που μπορούν να ανταποκριθούν στο κόστος τους. Και αυτό είναι αποτέλεσμα μιας οικονομίας που θεωρεί τις ανάγκες μας κόστος.

Δίπλα σε όλα αυτά αντιμετωπίζουμε την υποβάθμιση σε λειτουργίες πολύ σημαντικές, όπως η σίτιση και ο ύπνος των παιδιών, που είναι αναγκαίες λειτουργίες για την ισόρροπη ανάπτυξη του παιδιού. Στα μικρότερα παιδιά αυτά εν μέρει καλύπτονται, για τα μεγαλύτερα παιδιά όμως από τη μια το ζήτημα της σίτισης αφορά αποκλειστικά την οικογένεια, ενώ η χαλάρωση (όπου πραγματοποιείται) γίνεται με άθλιο τρόπο σε ράντζα, διαδρόμους, στρώματα εκστρατείας κ.τ.λ.

Επιπλέον, οι αύλειοι χώροι δεν ανταποκρίνονται στις σωματικές αναπτυξιακές ανάγκες των παιδιών. Για παράδειγμα πόσα νηπιαγωγεία έχουν μεγάλους αύλειους χώρους, με όργανα παιχνιδιού (ισορροπίας, ενδυνάμωσης, σκαρφαλώματος, κ.τ.λ. ) Ίσως και κανένα. Πόσα έχουν τη δυνατότητα να φτιάξουν τον κήπο τους βάζοντας κηπευτικά, λουλούδια και να τα φροντίζουν τα παιδιά; Και αυτές οι λειτουργίες δεν είναι δευτερεύουσες, καθώς η ισόρροπη σωματική ανάπτυξη επηρεάζει όλες τους υπόλοιπους τομείς συναισθηματικό, νοητικό κ.τ.λ.

Τέλος, σε σχέση με το περιεχόμενο της παιδαγωγικής παρέμβασης στην προσχολική ηλικία, το νηπιαγωγείο είναι «προθάλαμος» του δημοτικού σχολείου. Φυσικά, είναι κατανοητό και ξεκάθαρο ότι κάθε προηγούμενο στάδιο προετοιμάζει το επόμενο και αυτή η λειτουργία ισχύει και για το εκπαιδευτικό σύστημα. Αν, όμως, αναλογιστούμε ότι η στρατηγική Ε.Ε. και ΟΟΣΑ μέσα από τα εκπαιδευτικά προγράμματα έχει περιορίσει την εκπαίδευση στη στενή, ληξιπρόθεσμη, χρηστική διαδικασία των δεξιοτήτων, όπως είναι η γραφή, η ανάγνωση, η αρίθμηση, η χρήση υπολογιστών, η εκμάθηση ξένης γλώσσας, επιδιώκει μέσα από ένα στρατηγικό σχεδιασμό, αυτό το πνεύμα να διατρέχει και το νηπιαγωγείο.

Επιδιώκουν και υποτάσσουν τη λειτουργία του νηπιαγωγείου σε μια λογική προετοιμασίας του παιδιού να ανταποκριθεί σε αυτό το μαθησιακό πλαίσιο, με αυτούς τους στόχους. Γι’ αυτό άλλωστε το αναλυτικό μας πρόγραμμα κατά κύριο λόγο ασχολείται με τον «αυθόρμητο» εγγραμματισμό των νηπίων και με δεξιότητες που αποτελούν στρατηγική στόχευση του κεφαλαίου. Εξαφανίζει τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών (αναπτυξιακές, συναισθηματικές, κοινωνικές ακόμα και σωματικές) και τους προετοιμάζει για τις επόμενες βαθμίδες και για την αγορά εργασίας, ως μελλοντικούς εργαζόμενους της κοινωνίας χωρίς απαιτήσεις και διεκδικήσεις.

Στο ασφυκτικό πλαίσιο παρέμβασης στο περιεχόμενο της Προσχολικής Αγωγής η λογική που διαπερνά την εκπαιδευτική διαδικασία περιορίζει το ρόλο του εκπαιδευτικού σε απλό παρατηρητή, κυριαρχεί ο αντιεπιστημονικός διαχωρισμός διδακτικών αντικειμένων και λείπει η στοχευμένη μαθησιακή παρέμβαση. Ο ρόλος της/του νηπιαγωγού υποβιβάζεται, μέσα από τα αναλυτικά προγράμματα, σε αυτόν του διαμεσολαβητή. Περιορίζεται στο να παρακολουθεί και να καταγράφει, αλλά να μην οργανώνει, να μη σχεδιάζει, παρακολουθώντας πάντα την ομάδα και τις ανάγκες της, αναιρώντας έτσι τον καθοριστικό ρόλο που πρέπει να έχει συνολικά στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού και αυτό δεν αφορά στενά και μόνο τη μαθησιακή διαδικασία.

Και αναρωτιόμαστε τελικά αφορά τους παιδαγωγούς το ζήτημα της αλληλουχίας των γνώσεων, της εξέλιξης από μια απλή προς μια σύνθετη έννοια σε κάθε τομέα, είτε αφορά τα μαθηματικά, είτε αφορά της φυσικές επιστήμες και τα πειράματα; Ή μπορούμε να αφήσουμε τα παιδιά και την πείρα τους να καθορίζει το περιεχόμενο της παρέμβασης, όπως πολλές φορές αναφέρεται στο αναλυτικό πρόγραμμα, γεγονός που είναι αναπαραγωγή της ταξικής κοινωνικής σφραγίδας που φέρει το παιδί μέσα στην τάξη;

Η απάντηση είναι απλή, το εκπαιδευτικό σύστημα, από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Πανεπιστήμιο υπηρετεί την ταξική αναπαραγωγή, όχι μόνο μέσα από τη δομή του, την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία του, αλλά και από το περιεχόμενό του. Αυτή είναι η κατ’ επίφαση «παιδοκεντρική» αντίληψη του αναλυτικού προγράμματος, που εμείς θα τη λέγαμε σωστότερα «ταξικοκεντρική».

Ο λεγόμενος «Ενιαίος Τύπος Ολοήμερου Νηπιαγωγείου» (ΕΤΟΝ)


Σε λίγο συμπληρώνεται μια σχολική χρονιά από τότε που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το Υπουργείο Παιδείας προχώρησε με νομοθετική ρύθμιση στη θεσμοθέτηση του «Ενιαίου Τύπου Ολοήμερου Νηπιαγωγείου» (ΕΤΟΝ), ενώ και κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2015- 2016 είχε προβεί σε ανάλογες ρυθμίσεις και υπουργικές αποφάσεις, που αφορούσαν στη λειτουργία του Νηπιαγωγείου προβλέποντας ως προϋποθέσεις για τη δημιουργία και λειτουργία τμήματος την αύξηση του ελάχιστου αριθμού των νηπίων (από 7 σε 14) καθώς και το ότι οι γονείς του νηπίου να είναι εργαζόμενοι ή να έχουν κάρτα ανεργίας για την εγγραφή του στην ολοήμερη ζώνη του Νηπιαγωγείου. Τα μέτρα αυτά οδήγησαν σε κλείσιμο πολλά τμήματα και πολλά ολοήμερα.

Ακολούθησαν μέσα στον Αύγουστο του 2016 οι ανατροπές στη μέχρι τότε λειτουργία του Νηπιαγωγείου με τις οποίες το Υπ. Παιδείας προχώρησε στην καθιέρωση του «ΕΤΟΝ». Έτσι, παρά τις αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις του γονεϊκού και εκπαιδευτικού κινήματος τα Νηπιαγωγεία από το Σεπτέμβρη λειτουργούν με ένα Βασικό Υποχρεωτικό πρόγραμμα (8.20-13.00) και ένα Προαιρετικό (αν συμπληρώνεται ο απαιτούμενος κάθε φορά αριθμός νηπίων) Ολοήμερο πρόγραμμα (13.00-16.00). Επίσης σε όσα συμπληρώνεται και πάλι ο απαιτούμενος αριθμός νηπίων λειτουργεί και πρωινή ζώνη (7.45-8.20). Έχουμε πλέον ένα «τριζωνικό» Νηπιαγωγείο!

Οι παραπάνω ρυθμίσεις δεν είναι βέβαια ξεκομμένες και ανεξάρτητες από τη γενικότερη αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση με βάση τις κατευθύνσεις ΕΕ και ΟΟΣΑ καθώς και το 3ο μνημόνιο, δηλ. της εξοικονόμησης πόρων και του αυτόματου κόφτη των κοινωνικών δαπανών. Έτσι οι αλλαγές αυτές όχι μόνο δεν κατάφεραν να λύσουν τα χρόνια προβλήματα της υποχρηματοδότησης και των ελλείψεων σε προσωπικό που αντιμετωπίζει η Π.Α. αλλά αντίθετα τα διόγκωσαν και ταυτόχρονα υποβάθμισαν παραπέρα και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και τα εργασιακά δικαιώματα των Νηπιαγωγών.

Πώς λειτουργούν σήμερα τα Νηπιαγωγεία


Οι απαιτήσεις της Π.Α. στην εποχή μας πρέπει να εστιάζονται στην ολόπλευρη διαπαιδαγώγηση των νηπίων με πρόγραμμα που θα έχει ενιαία δομή και περιεχόμενο. Τώρα πια το εκπαιδευτικό πρόγραμμα δεν έχει συνοχή και έχει χαθεί η όποια σύνδεση είχε το πρωινό με το απογευματινό (σε ό,τι αφορά τους παιδαγωγικούς στόχους).

Στο σημερινό ΕΤΟΝ λοιπόν, αρκετά από τα νήπια αποχωρούν στις 13.00 (με τη λήξη δηλαδή του υποχρεωτικού ωραρίου) και όσα παραμένουν στο ολοήμερο προέρχονται από όλα τα τμήματα (συνήθως 2) που λειτουργούν σε μια σχολική μονάδα Νηπιαγωγείου. Αποτελούν το «προαιρετικό» απογευματινό τμήμα χωρίς να έχουν προηγούμενο κοινό διδακτικό περιεχόμενο συνδεδεμένο με τη λειτουργία του πρωινού τμήματος. Η συγκρότηση της απογευματινής ομάδας δεν έχει την απαραίτητη συνοχή για τη συνέχιση του διδακτικού περιεχομένου και ο ελάχιστος χρόνος που απομένει (από το φαγητό και τη χαλάρωση) πρέπει να είναι ξεκομμένη δραστηριότητα από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Έτσι η κάθε νηπιαγωγός ή και οι δύο σε μια σχολική μονάδα σχεδιάζουν και οργανώνουν τις δραστηριότητες μόνες χωρίς να συνεργάζεται με τη Νηπιαγωγό του προαιρετικού ολοήμερου τμήματος (ακόμη κι αν οι μαθητές τους παραμένουν ως τις 4μ.μ.).

Οι επιπτώσεις στην εκπαιδευτική διαδικάσια από την εφαρμογή του ΕΤΟΝ


– Το «θεσμοθετημένο» ωράριο των Νηπιαγωγών που είναι ίδιο με των εκπαιδευτικών στα δημοτικά αφορά μόνο 9 τετραθέσια Νηπιαγωγεία σε όλη την Ελλάδα. Άρα, σχεδόν όλες οι Νηπιαγωγοί έχουν, με βάση την Υπουργική Απόφαση του Αυγούστου του 2016, ωράριο που έφτασε «τυπικά» στις 25 ώρες (ενώ στην πραγματικότητα αγγίζει τις 30)!

– Με την εφαρμογή του νέου προγράμματος φαίνεται ξεκάθαρα ότι το υπουργείο έχει στόχο να προχωρήσει σε συμπτύξεις τμημάτων και συγχωνεύσεις Νηπιαγωγείων. Εξάλλου με την αποχώρηση στις 13.00 αρκετές οικογένειες επέλεξαν να παίρνουν τα παιδιά τους νωρίτερα. Στην πραγματικότητα τα προαιρετικά τμήματα λειτουργούν πλέον ως υποστηρικτή δομή, αφού τα παιδιά προετοιμάζονται για το μεσημεριανό τους, τρώνε, χαλαρώνουν και αν είναι τυχερά προλαβαίνουν μισή ή μια δραστηριότητα κάτι που συνεπάγεται και την επιστημονική υποβάθμιση του ρόλου της Νηπιαγωγού που εργάζεται το μεσημέρι.

– Η προϋπόθεση να υπάρχει ο ελάχιστος αριθμός νηπίων (14) για τη λειτουργία ενός τμήματος έχει ήδη εφαρμοστεί σε πολλές περιπτώσεις, με αποτέλεσμα πολλά τμήματα να κλείσουν. Επιπλέον, πολλά απογευματινά προαιρετικά ολοήμερα τμήματα συμπτύσσονται ή κλείνουν γιατί απαιτείται και δω ορισμένος αριθμός νηπίων. Επίσης, αναστελλόταν η λειτουργία πολλών ολοήμερων τμημάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιά, γιατί η νηπιαγωγός μετακινούνταν για να καλύψει κενό που προέκυπτε σε πρωινό τμήμα. Και όπου δεν εφαρμόστηκαν τα παραπάνω φέτος, μπροστά στις αντιδράσεις του συνδικαλιστικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος, είμαστε υποψιασμένοι ότι στα πλαίσια του «εξορθολογισμού» του κόστους της εκπαίδευσης και της εξοικονόμησης εκπαιδευτικών σύντομα θα αρχίσει. Το γεγονός ότι η ολοήμερη ζώνη του Νηπιαγωγείου είναι προαιρετική σημαίνει ότι το 1/3 των οργανικών θέσεων των Νηπιαγωγών βρίσκεται στον αέρα και προωθείται η κινητικότητά τους στα πλαίσια της κινητικότητας που ήδη υπάρχει και επεκτείνεται παραπέρα σε όλους τους εκπαιδευτικούς και πολύ περισσότερο σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους.

– Η ανύπαρκτη πρώιμη παρέμβαση στα παιδιά πριν φοιτήσουν στο Νηπιαγωγείο δημιουργεί μεγάλα προβλήματα και σε αυτά έρχονται να προστεθούν οι ανύπαρκτες δομές (δηλ. τα τμήματα ένταξης σε όλες τις σχολικές μονάδες) καθώς και οι «άφαντες» ή οι «καθυστερημένες» ή οι «μισές» Παράλληλες Στηρίξεις, που πηγαινοέρχονται από νηπιαγωγείο σε νηπιαγωγείο και έτσι, παρά τη μεγάλη προσπάθεια των συναδελφισσών, δε μπορούν να στηρίξουν ουσιαστικά και αποτελεσματικά τα παιδιά με ειδικές ανάγκες γιατί χρειάζονται μόνιμη ειδική εκπαιδευτικό για να νιώθουν ανασφάλεια.

– Υπερασπιζόμαστε τον αυτοτελή ρόλο του Νηπιαγωγείου που δεν είναι αυτός της στενής και στείρας εκπαίδευσης αλλά της διαπαιδαγώγησης που φυσικά εμπεριέχει εκπαίδευση και πάντα βάζαμε και θα βάζουμε ως μέτρο τις ανάγκες των παιδιών της προσχολικής ηλικίας.

– Διεκδικούμε την ικανοποίηση αιτημάτων που αφορούν στην παραπέρα επέκταση της Προσχολικής Αγωγής, σε όλα τα επίπεδα, στο χρόνο, στις δομές και στην πρόσληψη προσωπικού, έχοντας όμως βαθιά έγνοια και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης Προσχολικής Αγωγής για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας και για τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

• Ενιαία, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, δίχρονη, υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά.

• Να μη συμπτυχθεί κανένα τμήμα και να μην χαθεί καμία οργανική θέση. Όχι στο «νηπιαγωγείο» της Ε.Ε., των επιχειρήσεων, της κινητικότητας εκπαιδευτικών-νηπίων.

• Να καταργηθούν όλες οι ρυθμίσεις που έχει πάρει το υπουργείο Παιδείας το 2016 και 2017 για την Π.Α.

• Γενναίο πρόγραμμα ανάπτυξης των δομών, για να γίνει επιτέλους πράξη η δίχρονη υ-ποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά. Μαζικοί διορισμοί μόνιμων νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού και κατάργηση κάθε ελαστικής μορφής εργασίας (αναπλήρωση, ωρομισθία…).

• 15 παιδιά ανά τμήμα. 2 Νηπιαγωγοί στα 25 παιδιά.

• Ίδρυση όλων των αναγκαίων δομών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ειδικά νηπιαγωγεία, τμήματα ένταξης…) στελεχωμένα με μόνιμο προσωπικό και παράλληλη στήριξη σε όσα παιδιά έχουν ανάγκη από την αρχή της σχολικής χρονιάς με ένα παιδί ανά νηπιαγωγό. Όλα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες να φοιτούν στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο και στη δομή που το καθένα έχει ανάγκη. Οι οικογένειές τους να μην εξαναγκάζονται να τα κρατούν στο σπίτι ή να πέφτουν θύματα των ΜΚΟ.

• Η λειτουργία των ολοήμερων νηπιαγωγείων πρέπει να καλύπτει πρώτα και κύρια της ανάγκες του παιδιού, με πλήρη σίτιση όλων των παιδιών στο σχολείο, με μαγειρεία και τραπεζαρία, με διασφάλιση χώρων ξεκούρασης, με βοηθητικό προσωπικό (τραπεζοκόμο, καθαρίστρια, σχολικό νοσηλευτή…)

• Καμία νηπιαγωγός να μη συνδράμει να περάσει η αξιολόγηση και η αυτοαξιολόγηση. Καμία διαφοροποίηση νηπιαγωγείων, νηπιαγωγών και προνηπίων-νηπίων.

• Κατάργηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Τα κονδύλια του ΕΣΠΑ να αξιοποιηθούν για να στηρίξουν και να διευρύνουν τις μόνιμες δομές της Προσχολικής Αγωγής και όχι για την αποδόμησή της!

• Γενναία χρηματοδότηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό των σχολικών επιτροπών για τις λειτουργικές ανάγκες, για να πάψουν οι γονείς πλέον να επιφορτίζονται με «λίστες» και «υποχρεώσεις». Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών και των εκπαιδευτικών για τη λειτουργία των Νηπιαγωγείων.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ!


ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΔΙΧΡΟΝΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (ΝΗΠΙΑ & ΠΡΟΝΗΠΙΑ)

Θυμόμαστε πάντα τα λόγια του μεγάλου Σοβιετικού Παιδαγωγού Σουχομλίνσκι που μας βεβαιώνει ότι:

«η παιδική ηλικία, η σπουδαιότερη περίοδος της ανθρώπινης ζωής, δεν είναι προετοιμασία για τη μελλοντική ζωή, είναι πραγματική, φωτεινή, πρωτότυπη, ανεπανάληπτη ζωή. Και απ’ το πώς πέρασε την παιδική ηλικία, απ’ το ποιος το κρατούσε από το χέρι στα παιδικά χρόνια, από το τι μπήκε στο μυαλό και στην καρδιά του απ’ το περιβάλλον, απ’ αυτό εξαρτάται σε αποφασιστικό βαθμό, τι άνθρωπος θα γίνει το σημερινό παιδάκι».

Λιάκου Ντιάνα

Γ. Γραμματέας του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ»

ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ – Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΝΗΠΙΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ



ΜΕ ΤΙΣ  ΝΕΕΣ  ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ
ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ
      ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ Η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΣΤΗ ΦΟΙΤΗΣΗ ΣΕ 3.546 ΟΛΟΗΜΕΡΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ!
  Λίγες μέρες πριν την έναρξη της
σχολικής χρονιάς το Υπουργείο Παιδείας με την γνωστή τακτική, μέσα στο
κατακαλόκαιρο, προχωράει σε νέες σημαντικές ανατροπές στη λειτουργία των
Νηπιαγωγείων με Υ.Α. (8/8/2016), οι οποίες δεν είναι ξεκομμένες από τις προηγούμενες
κυβερνητικές αποφάσεις όπως:
η αύξηση του
ελάχιστου αριθμού νηπίων από 7 σε 14 για τη δημιουργία τμήματος,  αλλά και τα κριτήρια που για πρώτη φορά
μπήκαν για την εγγραφή στο Ολοήμερο (να είναι εργαζόμενοι οι γονείς ή να έχουν
κάρτα ανεργίας).
Με τη νέα Υπουργική Aπόφαση
υποβαθμίζεται ακόμα περισσότερο το Ολοήμερο Νηπιαγωγείο.
Παρά τους
κυβερνητικούς ισχυρισμούς ότι:
«δημιουργείται ο ΕΝΙΑΙΟΣ ΤΥΠΟΣ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ που αποσκοπεί στην ισόρροπη και πολύπλευρη ανάπτυξη των νηπίων
πρώτης και δεύτερης ηλικίας (4-6 ετών). Το ολοήμερο νηπιαγωγείο συμβάλλει
αφενός στην πραγμάτωση των ουσιαστικών στόχων του Νηπιαγωγείου  και αφετέρου αφουγκράζεται τις  ανάγκες της σύγχρονης οικογένειας»
και 
ότι:
 «μπαίνει τέλος στην πολυτυπία προγραμμάτων στη λειτουργία του
Νηπιαγωγείου»
(βλ. Κλασσικό, Ολοήμερο, λεγόμενα Μικτά προγράμματα) αλλά και
στο «χάος» που δημιουργούσαν οι πρόωρες
αποχωρήσεις,
         Το
Υπουργείο ΕΜΠΑΙΖΕΙ γονείς και εκπαιδευτικούς όταν:
  • Αναφέρεται στην ισόρροπη ανάπτυξη των προνηπίων  και δεν θεσμοθετεί τη δίχρονη προσχολική
    αγωγή, παίζοντας με την αγωνία των οικογενειών για τη φοίτηση των παιδιών
    τους.
  • Οι ακατάλληλοι, σε αρκετές περιπτώσεις, χώροι των νηπιαγωγείων όπου τα
    νήπια παίζουν, μαθαίνουν, κοιμούνται και τρώνε (στον ίδιο χώρο) δεν
    καλύπτουν τις ανάγκες για ισόρροπη και ολόπλευρη ανάπτυξη.
·        
Καταργεί στην ουσία την υποχρεωτική φοίτηση για τα νήπια που οι γονείς τους
επέλεγαν το Ολοήμερο Πρόγραμμα.
·        
Το Ολοήμερο Νηπιαγωγείο μετατρέπεται σε προαιρετικό μετά την λήξη του
πρωινού προγράμματος στις 13:00.
·        
Το πρόγραμμα του Ολοήμερου χάνει την παιδαγωγική σύνδεση που είχε με την
πρωινή λειτουργία γιατί αφενός γίνεται προαιρετικό και αφετέρου αφορά μια
εντελώς διαφορετική σύνθεση νηπίων στο ολοήμερο τμήμα απ΄ αυτή του πρωινού, αφού
σ’ αυτό θα φοιτούν παιδιά από διάφορα τμήματα. 
·        
Δημιουργείται ένας «νέος τύπος Ολοήμερου Νηπιαγωγείου» μετά το πρωινό και
όχι ένα «Ενιαίο Νηπιαγωγείο για όλα τα νήπια και προνήπια» που είναι ανάγκη της
εποχής.
Βασική ανάγκη των λαϊκών οικογενειών είναι τα παιδιά τους
να έχουν το δικαίωμα στην ολόπλευρη διαπαιδαγώγηση με δίχρονη (τουλάχιστον)
υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, σ’ ένα
Νηπιαγωγείο με διευρυμένη χρονική λειτουργία, με κατάλληλες υποδομές, που θα
δίνουν τη δυνατότητα να καλύπτονται όλες οι ανάγκες του παιδιού μέσα στο
Νηπιαγωγείο.
Τα μέτρα της κυβέρνηση όχι μόνο δεν καλύπτουν αυτές τις
ανάγκες αλλά κινούνται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.
Τα λεγόμενα της εισηγήτριας του Υπουργείου στη συνάντηση
με τη ΔΟΕ ότι «το Ολοήμερο Νηπιαγωγείο
καλύπτει καθαρά τις ανάγκες των εργαζόμενων γονιών»
αποδεικνύουν με τον πιο
ξεκάθαρο τρόπο ότι η κυβέρνηση «βλέπει» ένα Ολοήμερο Νηπιαγωγείο πιο κοντά στη
λογική μιας υποστηρικτικής δομής, για λίγα παιδιά που δε θα μπορούν οι γονείς
τους να τα απασχολήσουν κάπως αλλιώς.
Μια τέτοια λογική υποβαθμίζει τον επιστημονικό ρόλο της
Νηπιαγωγού και υπονομεύει τα εργασιακά της δικαιώματα.
ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΤΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ: «Το μεγαλύτερο
ανέκδοτο»!
Η έκδοση ταυτόχρονα
και δεύτερης Υπουργικής Απόφασης, με ημερομηνία 1/8/2016, που «καθορίζει το
ωράριο των Νηπιαγωγών»,
θα μπορούσε να χαρακτηριστεί
ως «το μεγαλύτερο ανέκδοτο του
καλοκαιριού»!
Η αντιστοίχιση του ωραρίου με τους δασκάλους, με βάση το
ν.4115/2013, σημαίνει ότι για το 99,99% των Νηπιαγωγών όχι απλά δεν αλλάζει
τίποτα, αλλά νομοθετείται και με τη βούλα το 25ωρο (που στην πραγματικότητα
είναι το 30ωρο!). Δε λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές εκπαιδευτικές συνθήκες
στο Νηπιαγωγείο σε σχέση με το Δημοτικό. Για
τον αστρονομικό αριθμό των 9 Νηπιαγωγείων σε όλη τη χώρα (που έχουν
οργανικότητα από 4/θ και άνω) ανοίγει ο δρόμος για τη μείωση ωραρίου!!!
Όλη η ουσία
βρίσκεται στο ότι οι εκπρόσωποι του υπουργείου Παιδείας στη συνάντηση με τη ΔΟΕ
υποστήριξαν ότι  «ενώ είναι στις
προθέσεις της κυβέρνησης η θεσμοθέτηση της 2χρονης ΠΑ δεν το επιτρέπουν οι
οικονομικές συγκυρίες»…. και «είναι
μεγάλες οι απαιτήσεις σε υποδομές για να μπουν όλα τα παιδιά στο σχολείο και
σήμερα είναι αδύνατο κάτι τέτοιο
»!!
  
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
– ΑΝΕΛ,  ενώ υλοποιεί τις απαιτήσεις του
ΣΕΒ  των επιχειρηματικών ομίλων και τις
δεσμεύσεις του 3ου Μνημονίου, δίνοντας απλόχερα φοροαπαλλαγές στο
μεγάλο κεφάλαιο, ζεστό χρήμα για τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, ευνοϊκές
ρυθμίσεις και παραγραφές χρεών, θεωρεί
τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των παιδιών ως κόστος
και επιχειρεί
άλλη μια φορά να φανεί ότι νοιάζεται για τους εργαζόμενους και τα παιδιά τους.
Οι πραγματικά
σύγχρονες ανάγκες των παιδιών προσχολικής ηλικίας και των οικογενειών τους
απαιτούν:
Ø  τη θεσμοθέτηση της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής,
Ø  τη δημόσια και δωρεάν εξασφάλισή της,
Ø  τη διεύρυνση και η αναβάθμιση του Ολοήμερου Νηπιαγωγείου με κατάλληλα
κτίρια, με το αναγκαίο παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό,
Ø  τη μαζική πρόσληψη μόνιμου προσωπικού,
Ø  την ίδρυση και επέκταση των δομών της ειδικής αγωγής μέσα στα νηπιαγωγεία,
καθώς και την ίδρυση ειδικών νηπιαγωγείων.
    Αυτές όμως οι
ανάγκες, από συγκυβέρνηση-ΕΕ-ΟΟΣΑ-μονοπωλιακούς ομίλους, κοστολογούνται και θεωρούνται
απαγορευτικές για τα δημοσιονομικά της καπιταλιστικής οικονομίας.
ΚΑΛΟΥΜΕ
 ΤΙΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ.
 Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, με
αποφάσεις των σωματείων μας, μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις να ενημερώσουμε
τους γονείς των μαθητών μας,  και μαζί
τους να δυναμώσουμε τον αγώνα για τις ανάγκες στη Μόρφωση και τη Δουλειά.
ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ:
ü  Δίχρονη
Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν και ενιαίο 12χρονο
σχολείο για όλα τα παιδιά.

Θεσμοθέτηση
του ωραρίου για όλες τις νηπιαγωγούς (στη βάση της θέσης για ενιαίο ωράριο όλων
των εκπαιδευτικών)

Η ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΛΑΪΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΟΕ


ΘΕΜΑ:Το σχολείο που βιώνουμε το σχολείο που οραματιζόμαστε :κριτική και διεκδικήσεις
ΝΤΙΑΝΑ
ΛΙΑΚΟΥ  
2ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
                                   ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ του ΣΕΠΕ Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ 
ΗΜΕΡΙΔΑ
ΔΟΕ 16/6/2016 
Η ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ

Άλλη μια χρονιά μόλις χθες έφτασε στο τέλος της.  Οι σχολικές τάξεις άδειασαν αλλά τα προβλήματα
συνεχίζουν … Με πικρία διαπιστώνουμε ότι το νηπιαγωγείο που ονειρευόμαστε δεν
είναι αυτό στο οποίο εργαζόμαστε.  Και
θέτοντας την ανησυχία και την αγωνία μας για το νηπιαγωγείο που οραματιζόμαστε
και τις αλλαγές που επιδιώκουμε και απαιτούμε,  πρέπει να μπει βαθιά ο προβληματισμός ποιον θα
υπηρετεί;
Φυσικά η απάντηση μας πρέπει να είναι το νήπιο και η ικανοποίηση
των πραγματικών αναγκών του, η ολόπλευρη ψυχοσωματική του ανάπτυξη και η ομαλή
κοινωνικοποίησή του. Η προσχολική αγωγή και εκπαίδευση αποτελεί δικαίωμα κάθε
παιδιού. Σε αυτό το πλαίσιο  ερχόμαστε να
συζητήσουμε και «αντιστεκόμαστε» στο νηπιαγωγείο που βιώνουμε.
Η υποχρεωτικότητα της δίχρονης προσχολικής αγωγής δεν
είναι πολυτέλεια.  Αποτελεί ανάγκη και
αναλογιζόμενοι τη σημασία της, κατανοούμε γιατί η συγκυβέρνηση, καθώς και οι
κυβερνήσεις του παρελθόντος, πιστές στις ντιρεκτίβες της Ε.Ε. και στις εκθέσεις
του ΟΟΣΑ,  παρεμβαίνουν με το χειρότερο
τρόπο και στη δομή και στο περιεχόμενο του νηπιαγωγείου.
Χαρακτηριστικά αυτής της παρέμβασης:
Ο αποκλεισμός χιλιάδων παιδιών από το δικαίωμα της
φοίτησης στις δομές της προσχολικής αγωγής και ειδικά των προνηπίων . 
Οι ανακοινώσεις, οι εγκύκλιοι, οι ρυθμίσεις
πάνε κι έρχονται , οι πρόσφατες οδηγίες,  παρακινούν την τακτοποίηση των νηπίων
Α΄ηλικίας μέχρι 21/6 .
 Κανείς δεν
προνοεί χρόνια τώρα για  νέους χώρους
νηπιαγωγείων με αποτέλεσμα αρκετά νήπια και πάρα πολλά προνήπια  να μένουν έξω από τα δημόσια σχολεία αλλά και
τα ιδιωτικά  λόγω του κόστους της
ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αφήνονται στην
τύχη τους, στην καλή διάθεση των συναδέλφων, στην οικονομική ευχέρεια των γονιών
τους να πληρώνουν για τα έξοδά τους, με τα τμήματα ένταξης να υπολειτουργούν
εφόσον δεν υπάρχει στα περισσότερα μόνιμος εκπ/κός , και να αναμένεται
εναγωνίως κατά τα Χριστούγεννα η παράλληλη στήριξη, που τον επόμενο Σεπτέμβρη ,
χλωμό το βλέπουμε να παρουσιαστεί.
Το χειρότερο από όλα όμως, είναι η παρέμβαση που
προσπαθούν να πετύχουν στο περιεχόμενο της προσχολικής αγωγής , μέσα από τα
αναλυτικά προγράμματα, με σκοπό να αξιοποιήσουν τα αποτελέσματα για το δικό
τους στόχο, που δεν είναι η αγωγή για την ολόπλευρη ανάπτυξη (νοητική,
σωματική, κοινωνική) του παιδιού παρά η βίαιη σχολειοποίησή του.
Που δεν είναι τίποτα άλλο από τις κατευθύνσεις της ΕΕ και
του ΟΟΣΑ να εκπαιδεύεται το παιδί από τη νηπιακή του ηλικία στις δεξιότητες,
στην απομνημόνευση αποσπασματικών γνώσεων και πληροφοριών, στην κατάκτηση της πρώιμης
γραφής και ανάγνωσης, στη χρήση του  Η/Υ.
  Με
παντελή απουσία της ενιαίας επιστημονικής θεώρησης του φυσικού και κοινωνικού
κόσμου και της προσπάθειας να οικοδομήσει το παιδί μόνο του τη γνώση.
  Εκπόνηση καινοτόμων προγραμμάτων,  συμμετοχή σε ευρωπαϊκές δράσεις πλαισιώνουν
το αναλυτικό πρόγραμμα αναζητώντας χορηγούς φυσικά για να τα υποστηρίξουν.
Εδώ  ερχόμαστε να
αντιμετωπίσουμε τις ταξικές αντιθέσεις στο εφιαλτικό σχολείο. Η εικόνα ολοφάνερη:
Ο γονιός έχει μόνιμα το χέρι στην τσέπη, γιατί δεν
επαρκεί η κρατική χρηματοδότηση των νηπιαγωγείων για την κάλυψη των
λειτουργικών αναγκών.
Επιχειρήσεις που προσπαθούν να τρυπώσουν στο δημόσιο
νηπιαγωγείο.
Γονείς απελπισμένοι για την τύχη της φοίτησης των παιδιών
τους, για τις διαγνώσεις του ΚΕΔΔΥ, για τις κληρώσεις των προνηπίων. 
Και νηπιαγωγοί σε απόγνωση να κάνουν εγγραφές,  να εκδίδουν πιστοποιητικά γέννησης, , να
προσπαθούν να ρυθμίσουν τη λειτουργία των τμημάτων, παράλληλα με το χαρτομάνι
που πρέπει να μαζεύουν και τις απανωτές εγκυκλίους που πρέπει να ερμηνεύουν, να
μετράνε και να ξαναμετράνε πότε θα φτάσουν τον μαγικό αριθμό 14. 
Αυτό το νηπιαγωγείο συναδέλφισσες και συνάδελφοι δεν
είναι το σχολείο που μας αξίζει.  
  Αυτό το
σχολείο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της καπιταλιστικής οικονομίας και
κοινωνίας δεν μας ταιριάζει. Ούτε σε μας τους εκπαιδευτικούς, ούτε στους
μαθητές μας, τους γονείς τους και όλο το λαό.
  • Είναι ανάγκη να
    υπερασπιστούμε το δημόσιο νηπιαγωγείο ως κύριο χώρο διαπαιδαγώγησης, με κυρίαρχη
    δραστηριότητα το παιχνίδι.
  • Είναι ανάγκη να
    εγγραφούν όλα τα παιδιά Α’ και Β’ ηλικίας στο νηπιαγωγείο
  • Να αναδείξουμε
    τον καθοριστικό ρόλο της νηπιαγωγού, που μεταφέρει στα παιδιά γνώση και
    κοινωνική εμπειρία , λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντά
    τους.
  • Να διεκδικήσουμε
    μόνιμους διορισμούς, και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών
  • Να απαιτήσουμε
    τις απαραίτητες υποδομές, τα μέσα και τα προγράμματα που θα καλύπτουν τις
    πραγματικές ανάγκες φροντίδας, αγωγής και ανάπτυξης όλων των παιδιών.
  • Αυτή την
    ώρα  επιτακτικά  να απαιτήσουμε την καθιέρωση του ενιαίου
     12χρονου σχολείου και μέσα από τη δίχρονη
    δημόσια και δωρεάν  προσχολική αγωγή
    να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας για αγωγή,
    φροντίδα, ομαλή κοινωνικοποίηση και γνώση.
Συμπορευόμαστε μαζί με τους γονείς, και τους άλλους
εργαζόμενους συσπειρωμένοι στα σωματεία μας.
Οι επιτροπές τους, τα πορίσματά
τους, τα σχέδια τους πρέπει να μας βρίσκουν συνεχώς απέναντι να
αγωνιζόμαστε για το σχολείο των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
 ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ
ΔΥΝΑΜΙΚΑ

Ανακοίνωση για την Προσχολική Αγωγή

Αρ. Πρωτ. 227
15/10/13
Προς: Τα μέλη του Συλλόγου
         Τοπικό τύπο
         Τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπ/σης Β΄Αθήνας
 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Από την
αρχή της σχολικής χρονιάς σε όλο το πλάτος των δομών της κατ΄ όνομα πλέον
δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, υπάρχει εντατικοποίηση στην υλοποίηση των νέων
μέτρων της κυβέρνησης-ΕΕ και ΔΝΤ, που προσβλέπουν στην εξάλειψη των μορφωτικών
δικαιωμάτων των  μαθητών, στην αλλαγή του
χαρακτήρα της εκπαίδευσης και στην υποταγή των εκπαιδευτικών. Τα νηπιαγωγεία
αποτέλεσαν πεδίο δόξης λαμπρό για την υλοποίηση των μέτρων, αφού

·          
τη διετία 2010 – 2012 μειώθηκαν κατά 3% με
αύξηση των ιδιωτικών κατά 5,6% (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).
Η
λαϊκή οικογένεια βάζει βαθύτερα το χέρι στην τσέπη.

·          
Οι νηπιαγωγοί
κλήθηκαν να διαχειριστούν κληρώσεις για τον αποκλεισμό των προνηπίων από το
δημόσιο νηπιαγωγείο.

·          
Βαθειά
αντιδραστικές παιδαγωγικά είναι οι αλλαγές που εξελίσσονται στο αναλυτικό
πρόγραμμα του νηπιαγωγείου από Κυβέρνηση-ΕΕ, με κεντρική  κατεύθυνση της
Ε.Ε. ότι το
παιδί πρέπει να εκπαιδεύεται από τη νηπιακή του ηλικία στις δεξιότητες που
οφείλει να έχει κατακτήσει στην ενήλικη ζωή του.

·          
Σε αυτή την άθλια πραγματικότητα η εισβολή επιχειρήσεων και ΜΚΟ, μέσω διαφόρων
προγραμμάτων
εμφανίζεται σαν «εκμοντερνισμένη διέξοδος».

·          
Για τις
νηπιαγωγούς το «νέο νηπιαγωγείο» σημαίνει ήδη ένα κυνήγι εντατικοποίησης της δουλειάς τους
με επικίνδυνα τα αποτελέσματα για τον ίδιο τον ψυχισμό των παιδιών. 

Σε αυτό το
νηπιαγωγείο χρειάζεται «νέος τύπος απασχολήσιμου» νηπιαγωγού. 

Έτσι την 
11η  Σεπτεμβρίου,
δόθηκε στη δημοσιότητα από το Υπουργείο Παιδείας ανοιχτή πρόσκληση για υποβολή
προτάσεων  (μέσω ΕΣΠΑ) για την
«αντιμετώπιση της ανεργίας», με τον τίτλο
«Προώθηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα».

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει προσλήψεις ανέργων συγκεκριμένων ειδικοτήτων για σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και
Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
(Δημοτικά-Γυμνάσια- Λύκεια)
, για Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και
Εκπαίδευσης, για (ΚΕΔΔΥ), κ.ά. Εργοδότης των παραπάνω ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού
(Ο.Α.ΕΔ.). 

– Αυτό δημιουργεί νέα δεδομένα
αφού
ο φορέας πρόσληψης των
εκπαιδευτικών θα είναι ο ΟΑΕΔ και όχι το υπουργείο Παιδείας, με όρους
υπερεκμετάλλευσης που θα τους ζήλευε κάθε εργοδότης στον ιδιωτικό τομέα!!! Οι προσλήψεις
γίνονται για διάστημα ως 6,5 μήνες.  Η αποζημίωση είναι
από 427 – 490 ευρώ το μήνα, η οποία αποδίδεται με την ολοκλήρωση του
προγράμματος.  Ο εργαζόμενος δε
θεωρείται εργαζόμενος αλλά «ωφελούμενος». Παρέχεται υγειονομική περίθαλψη
αλλά ο χρόνος εργασίας δεν υπολογίζεται συντάξιμος. Απασχολούνται και
Χριστούγεννα-Πάσχα

 – Οριοθετεί ότι οι
εκπαιδευτικές ανάγκες θα εξαρτώνται από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ και κυρίως θα
προσαρμόζονται στα τεχνικά δελτία του ΕΣΠΑ και των κατευθύνσεων της ΕΕ.

– Οι
διορισμένοι νηπιαγωγοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με χιλιάδες υπεραριθμίες, προάγγελους της
διαθεσιμότητας-απόλυσης
και με ασφυκτικές πιέσεις για αποδοχή των εργασιακών
όρων γαλέρας.

– Οι
αδιόριστοι νηπιαγωγοί δε θα έχουν καμία ευκαιρία πρόσληψης ως μόνιμοι ή αναπληρωτές
μια και το μόνο που θα παρέχεται ως δυνατότητα στο δημόσιο σχολείο θα είναι
τέτοια προγράμματα.

– Οι
συνάδελφοί μας που δουλεύουν μαζί μας στα ΣΜΕΑΕ και ΚΕΔΔΥ, δηλαδή το ειδικό
εκπαιδευτικό προσωπικό δεν προσλαμβάνονται ως μόνιμοι ή αναπληρωτές από τον
τακτικό προϋπολογισμό αλλά εξαναγκάζονται να αποδεχτούν την εργασιακή σχέση της
«κοινωφελούς εργασίας»
.

– Τα ειδικά
σχολεία και τα ΚΕΔΔΥ χωρίς αυτές τις ειδικότητες, μέχρι και σήμερα μέσα
Οκτωβρίου, υπολειτουργούν.

Τα προγράμματα ΕΣΠΑ είναι ο απαιτούμενος
φερετζές της ΕΕ:
 

· για τη γενίκευση της ελαστικής, ανασφαλούς,
κακοπληρωμένης εργασίας στο δημόσιο, εδώ και 20 χρόνια. Αποτελούν από την πρώτη
στιγμή της εισαγωγής τους ως μορφή πρόσληψης στις δημόσιες δομές όλων των
κρατών της ΕΕ, την απόπειρα να περάσουν σταδιακά στη λεηλασία δικαιωμάτων, από
το όποιο κοινωνικό κράτος υπήρχε με σχετική σταθερότητα στην εργασία.

· Γι’ αυτό όλα τα ΕΣΠΑ περιλαμβάνουν εργασιακές σχέσεις
γαλέρας: Για να εισαγάγουν  πιλοτικά
προγράμματα εξυπηρέτησης συγκεκριμένων ιδεολογικών κατευθύνσεων, δεξιοτήτων και
κατάρτισης που ήταν απαραίτητα για τους εργοδότες στην αγορά εργασίας (π.χ. η προώθηση
της επιχειρηματικότητας στην εκπαίδευση) που δεν μπορούσαν ακόμα τα κράτη-μέλη
να γενικεύσουν λόγω των αντιστάσεων των κινημάτων και των λαών