Μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, τις πλημμύρες πέρσι στη Μάνδρα Αττικής, τον σεισμό στη Ζάκυνθο και αλλού, επιμένουμε με επιτακτικό τρόπο ότι τα σχολεία, μια σειρά χώροι μαζικής συνάθροισης και άθλησης της νεολαίας, όπως και άλλες δημόσιες υποδομές (νοσοκομεία, πολιτιστικά μνημεία κοκ.) δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ ολοκληρωμένα από τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ – νυν ΚΤΥΠ ΑΕ), παρά μόνο κατά περίπτωση και εποπτικά.
Επίσης, η ευθύνη για τα σχέδια πολιτικής προστασίας των σχολείων, παρά τα αιτήματα του μαζικού κινήματος, έχουν μετακυλιστεί στην αποκλειστική ευθύνη των εκπαιδευτικών (έχουμε ακόμα και διώξεις διευθυντών και προϊσταμένων σχολείων!), χωρίς ποτέ να γίνει μια επιστημονική προσαρμογή στα δεδομένα από φορείς όπως ο Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ). Καμία σύνδεση, στην πράξη, δεν έχει γίνει και με την ένταξη των σχεδίων αυτών στον ευρύτερο σχεδιασμό της πολιτικής προστασίας. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση προχώρησε στη θεσμοθέτηση της 2χρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής προωθώντας μέσω των Δήμων και της ΚΤΥΠ τοποθέτηση προκάτ αιθουσών στις υπάρχουσες (πολλές φορές αρκετά μικρές) αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων!
Όλα τα παραπάνω δεν είναι τυχαία. Οφείλονται σε πολιτικές που εφαρμόστηκαν διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και εφαρμόζονται και σήμερα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η κατεύθυνση της ΕΕ και του κεφαλαίου για πέρασμα των έργων ασφάλειας και θωράκισης των σχολείων σε δεύτερη μοίρα, προκειμένου – στη λογική «κόστους – οφέλους» – να πριμοδοτηθούν οι κερδοφόρες επενδύσεις, αποτελεί πρόκληση. Η δέσμευση χρημάτων από κωδικούς για τα σεισμόπληκτα σχολεία, ώστε να εξευρεθούν δόσεις για το χρέος, η υποστελέχωση των αρμόδιων φορέων (όπως ο πρώην ΟΣΚ και νυν ΚΤΥΠ), οι διαδικασίες εκχώρησης σχολικών υποδομών στο υπερταμείο για εκποίηση και η γραμμή των ιδιωτικοποιήσεων μέσω Συμπράξεων Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) κάνουν την κατάσταση εκρηκτική.
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των μαθητών και των εκπαιδευτικών σε μια εκπαιδευτική διαδικασία με ασφάλεια και όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για αυτό. Καταδικάζουμε την ΕΕ, την επιλεξιμότητα, τη λογική του «κόστους – οφέλους». Λέμε όχι στο «ρεαλισμό» πολιτικών δυνάμεων, τοπικών διοικήσεων σε Δήμους και Περιφέρειες και όλων όσων σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο προσκυνούν αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης, για τον οποίο η ζωή των εργαζομένων και των παιδιών τους είναι κόστος!
Το μαζικό κίνημα απαιτεί:
1. Τον έλεγχο των σχολικών κτιρίων σύμφωνα με το νέο αντισεισμικό κανονισμό και, φυσικά, διεκδικεί νέες, σύγχρονες, δημόσιες και ασφαλείς υποδομές.
2. Επιπλέον, στα ζητήματα της ασφάλειας, εξ αντικειμένου, εντάσσεται το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών των Δήμων για τη σωστή συντήρηση των σχολείων αλλά και για τη θωράκιση σε αντισεισμική-αντιπυρική-αντιπλημμυρική βάση. 3. Για όσα τέτοια κτήρια δεν προκύψει η επάρκεια να αντικατασταθούν άμεσα με σύγχρονα αντισεισμικά κτηριακά συγκροτήματα.
4. Να συνταχθεί μητρώο ελέγχων, που θα επικαιροποιείται περιοδικά.
5. Επικαιροποίηση των σχεδίων πολιτικής προστασίας των σχολείων, με την ευθύνη του ΟΑΣΠ.
6. Άμεση ανέγερση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος σύγχρονων και ασφαλών σχολικών συγκροτημάτων, με 100% δημόσιες επενδύσεις και χωρίς ΣΔΙΤ, με διασφάλιση του δημόσιου – δωρεάν χαρακτήρα τους.
7. Καμία εκχώρηση χώρου στον οποίο λειτουργεί σχολείο ή έχει σχεδιαστεί να λειτουργήσει σχολείο στο υπερταμείο.
8. Να υπάρχει απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των μαθητών σε αθλητισμό – πολιτισμό, με διαμόρφωση κατάλληλων ασφαλών υποδομών σε όλη την περιοχή.
9. Να ελεγχθούν οι χώροι μαζικής συνάθροισης της νέας γενιάς.
10. Γενναία χρηματοδότηση των σχολείων από το κράτος μέσω των σχολικών επιτροπών, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργική, κτηριακή, υλικοτεχνική υποδομή, για την κάλυψη των αναγκών και την ασφάλεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
11. Άμεσα μέτρα για την εφαρμογή σε κατάλληλα και ασφαλή κτήρια της 2χρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής τώρα και πανελλαδικά σε όλους τους δήμους της χώρας.
12. 15 νήπια – προνήπια ανά νηπιαγωγό και δάσκαλο Α΄ και Β΄ τάξης. 20 μαθητές ανά δάσκαλο στις υπόλοιπες τάξεις.
Την πρώτη ευθύνη για τη σχολική κτηριακή υποδομή την έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, που πρέπει να εξασφαλίσει γι’ αυτό την αναγκαία κρατική χρηματοδότηση για την ουσιαστική με βάση τα παραπάνω συντήρηση των υπαρχόντων και το χτίσιμο νέων σύγχρονων σχολείων! Παράλληλα οι Δημοτικές Αρχές έχουν ευθύνη στο κατά πόσο βάζουν στο επίκεντρο τα προβλήματα της σχολικής στέγης, διεκδικούν από τις κυβερνήσεις και προχωρούν στην ουσιαστική αναβάθμισή της στους Δήμους τους.
Το ζήτημα της σύγχρονης σχολικής στέγης πρέπει να αποτελέσει ένα από τα κύρια ζητήματα του πλαισίου πάλης των ΣΥΛΛΟΓΩΝ Εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ όλης της χώρας, σε συνεργασία με το γονεϊκό κίνημα. Στην κατεύθυνση αυτή είναι ανάγκη να κινηθούν και οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες με αποφάσεις των επικείμενων συνεδρίων τους τον Ιούνη του 2019.
