Συντάκτης: Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Γ. Σεφέρης

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι του Συλλόγου Εκπαιδευτικών “Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ”

Μια ακόμη θητεία του Δ.Σ. του σωματείου μας  ΣΕΠΕ «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» έφτασε στη λήξη της.  Στο απερχόμενο Δ.Σ. εκλέχτηκαν 3 μέλη  της Αγωνιστικής Συσπείρωσης εκπαιδευτικών το ψηφοδέλτιο που στηρίζει το ΠΑΜΕ, 2 από τη Δημοκρατική Συνεργασία, 1 από τη ΔΑΚΕ και 1 από τις Παρεμβάσεις, από τις εκλογές της 27^ης του Νοέμβρη του 2019, μόλις 2 μήνες πριν την έναρξη της πανδημίας του κορονοϊού και στη χώρα μας.

 Μίας πανδημίας που στάθηκε αφορμή να φανεί η χειρότερη μορφή του οικονομικού-πολιτικού συστήματος της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, καθώς αποδείχτηκε με τον πιο μακάβριο τρόπο, από τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς σε όλο τον κόσμο, που συνεχίζουν να αυξάνονται ραγδαία, ότι οι προτεραιότητές αυτού του συστήματος και των κυβερνήσεων  που το στηρίζουν δεν είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής αλλά η πλήρης εμπορευματοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών, ώστε να αυξηθούν τα κέρδη των λίγων.  Φάνηκαν  όμως και οι αντοχές των λαών, η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων, η αντίστασή τους σε αντιλαϊκά μέτρα παρά τα μέτρα της καραντίνας και την κρατική τρομοκρατία. Αναδείχτηκε ένα παγκόσμιο σύνθημα που σηματοδοτεί και εμπνέει την πάλη των εργαζομένων όλου του κόσμου: ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ!

 Η κυβέρνηση της Ν.Δ., όπως και όλες οι κυβερνήσεις σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, με πρόσχημα την πανδημία και χρησιμοποιώντας  το λοκ – ντάουν για την αναχαίτιση της διασποράς του ιού, βρήκε την ευκαιρία, συνεχίζοντας την αντιλαϊκή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, να επιδοθεί σε ένα μπαράζ αντιλαϊκών  μέτρων, μέσα από ΠΝΠ και αντιδραστικά νομοσχέδια για την αναστολή της εργασίας με την παράλληλη μείωση του εργατικού εισοδήματος, την κατάργηση του 8ωρου, τον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών, την επέκταση της τηλεργασίας, την εξ αποστάσεως εκπαίδευση χωρίς τον απαραίτητο ηλεκτρονικό εξοπλισμό, την κάμερα στην τάξη, την αυτονόμηση της σχολικής  μονάδας και την κατηγοριοποίηση των σχολείων, την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, τη ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, διογκώνοντας την κρατική βία και καταστολή.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση δεν πήρε κανένα μέτρο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς και στα ΜΜΜ αλλά και των παιδιών τους και των εκπαιδευτικών στα σχολεία! Άφησε τους ασθενείς στο έλεος της πανδημίας και στις φιλότιμες προσπάθειες του υπάρχοντος ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού των δημόσιων νοσοκομείων, χωρίς νέες προσλήψεις και  χωρίς να επιτάξει τον ιδιωτικό τομέα της υγείας.  

Ούτε μέτρα πήρε για την αραίωση μαθητών ανά τμήμα γιατί ούτε μία νέα αίθουσα έφτιαξε, αντίθετα τσίγκινα κουτιά για τα νήπια-προνήπια, ούτε κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικό, ΕΕΠ και ΕΒΠ και προσωπικό καθαριότητας, ούτε μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ για όλους με ευθύνη του ΕΟΔΥ, το τρίπτυχο δηλαδή που προτείνει η επιστημονική κοινότητα διεθνώς, το απεμπόλησε, φορτώνοντας ευθύνες και ενοχές στον εργαζόμενο λαό και εκατομμύρια στους επιχειρηματικούς ομίλους! Αντίθετα ψήφισε την αύξηση του αριθμού των μαθητών σε κάθε τμήμα, μοιράζοντας ατομική ευθύνη και προτείνοντας μάσκα και σελφ τεστ για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

 Δύο χρόνια μετά ενισχύει τον ανορθολογισμό ζητώντας rapid test μόνο για τους ανεμβολίαστους, τα οποία πλέον από  το φθινόπωρο τα πληρώνουν  από την τσέπη τους, επιχειρώντας να δημιουργήσει βολικά γι’ αυτήν στρατόπεδα μέσα στους χώρους δουλειάς, μεταξύ εμβολιασμένων και μη, κάτι που στον κλάδο μας στην ουσία δεν στέκει αφού πάνω από 85% είναι εμβολιασμένοι και πάνω από 10% νόσησαν, ενώ από τη νέα σχολική χρονιά η κυβέρνηση και το Υπ. Παιδείας έστειλαν πρωτόκολλο μαζικής νόσησης, εφόσον προβλέπεται ότι για να κλείσει ένα τμήμα πρέπει να νοσήσουν αποδεδειγμένα το 50%+1 των παιδιών!

Θέλουμε και μπορούμε να έχουμε, ΑΝΟΙΧΤΑ κι ΑΣΦΑΛΗ σχολεία! Γι’ αυτό και απαιτήσαμε και απαιτούμε να παρθούν τα αναγκαία μέτρα για να μη ζήσουμε τη φρίκη της τηλεκπαίδευσης ξανά, για να μην πάει άλλη μια χρονιά χαμένη για τα παιδιά και τη μόρφωσή τους! Να γίνει εξατομικευμένη ενημέρωση και κυρίως ιατρική υποστήριξη σε όσους συναδέλφους έχουν προβλήματα υγείας σε σχέση  το εμβόλιο. Ούτε ευρώ από την τσέπη κανενός, η διαχείριση της πανδημίας είναι κρατική κι όχι ατομική ευθύνη.

Η χρονιά άρχισε και συνεχίζεται ως αυτή τη στιγμή με χιλιάδες κενά και στην ΕΑ, και στα Γενικά Σχολεία, ενώ  υπάρχουν πολλά κλειστά ΤΕ και οι παράλληλες έχουν καλυφθεί κατά 30% περίπου. Για να καλυφτούν τα κενά το υπουργείο βρήκε τη λύση των συμπτύξεων τμημάτων και την κατάργηση της ενισχυτικής διδασκαλίας και της γραμματειακής υποστήριξης για τη συμπλήρωση του ωραρίου των εκπαιδευτικών, με σκοπό την κάλυψη των ελλείψεων στην παράλληλη στήριξη από εκπαιδευτικούς της γενικής ανεξαρτήτως ειδικότητας. Τα ταμεία των σχολικών επιτροπών είναι άδεια και η καθαριότητα υπολείπεται ακόμα και για συνήθεις περιόδους.

Οι Υπηρεσιακές μεταβολές δημιούργησαν μεγάλη κινητικότητα, πολλές αδικίες και επιπλέον προβλήματα στα σχολεία, με αρκετούς συναδέλφους αναπληρωτές να μετακινούνται κάθε τόσο και τα κενά να παραμένουν κρυφά από τη Β΄Δ/νση.

Η Προσχολική Αγωγή έγινε πλέον Δίχρονη πανελλαδικά αλλά με τι κόστος τελικά; Με όρους υποβάθμισης, κοντένεϊνερς, δεσμεύσεις αιθουσών Δημοτικών και στους τρεις δήμους και με τις Δημοτικές Αρχές να μιλάνε με καμάρι, ότι λύσανε το πρόβλημα. Μάλλον χάθηκε το μέτρο! Φυσικά δεν ξεχνούμε τις τεράστιες ευθύνες που έχουν πρωτίστως οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ που η μία ψήφισε και ξεκίνησε και η άλλη τελείωσε την εφαρμογή της Δίχρονης Προσχολικής χωρίς …δημοσία δαπάνη!

Η κυβέρνηση της ΝΔ που άφησε και αυτή να καίγονται περιοχές της χώρας από θάλασσα σε θάλασσα ξέχασε τους πυρόπληκτους, που θα τους έδινε κάποια ψίχουλα αμέσως, ούτε λόγος για ουσιαστική αποζημίωση. Η κυβέρνηση που ως συνέχεια των προγενέστερών της ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ νυν ΚΙΝΑΛ, τσακίζει τον λαό και τα δικαιώματα των εργαζομένων, που ψήφισε τον νόμο Χατζηδάκη πιστεύοντας ότι θα τελειώνει με τα συνδικάτα – είναι βαθιά νυχτωμένη φυσικά. Η κυβέρνηση που άφησε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς στο έλεος της πανδημίας, είτε με κλειστά είτε με ανοιχτά σχολεία, που δεν έστειλε ούτε έναν ΗΥ για τις μέρες της τηλεκπαίδευσης και φυσικά είμαστε ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΑΜΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ.

Η κυβέρνηση αυτή πιστή στην ΕΕ, τον ΟΟΣΑ, τον ΣΕΒ μαζί με ΣΥΡΙΖΑ- ΚΙΝΑΛ προωθούν βήμα βήμα το αυτόνομο διαφοροποιημένο σχολείο, που έχει ανάγκη σήμερα η καπιταλιστική οικονομία για να εξασφαλιστούν τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Έτσι αυτοί που δίνουν 4-6 δις τον χρόνο για το ΝΑΤΟ να μακελεύει τους λαούς, δε δίνουν ευρώ για την υγεία μας, αφήνοντας το Δημόσιο Σύστημα Υγείας και τους ήρωες γιατρούς-νοσηλευτές να σηκώνουν το βάρος της πανδημίας μόνοι τους και με λοιδορία από πάνω!

Αυτοί που δίνουν 300 εκατομμύρια στο Αφγανιστάν, αλλά μόνο 1,7 για τη δασοπροστασία από τα 17,7 εκατομμύρια που ζητούσαν φέτος τα Δασαρχεία  για έργα αντιπυρικής θωράκισης, ενώ δε δίστασε σε ένα βράδυ να δωρίσει  στην Fraport και την εταιρεία διαχείρισης του Ελ. Βενιζέλος 308 εκ. ευρώ!.. Αυτοί που δίνουν συνεχώς στο μεγάλο κεφάλαιο, αφαιρούν από τον λαό και το αγαθό της ενέργειας με τις τιμές στα ύψη.

Είναι αυτοί που δίνουν δις για να φτιάξουν εργαζόμενους με δεξιότητες, γι’ αυτό και το ξεκινούν τώρα από το σχολείο με τα λεγόμενα εργαστήρια δεξιοτήτων, που είναι μέρος ενός γιγαντιαίου προγράμματος ΕΕ, ΟΟΣΑ και θέληση του ΣΕΒ, αλλά δε δίνουν χρήματα για να λειτουργήσουν τα σχολεία.

Η κυβέρνηση που επαίρεται για τις 4.500 προσλήψεις στην Ε.Α και τις 11.700 στη Γενική, όταν οι  προσλήψεις της φετινής χρονιάς, μετά και τη Δ’ φάση με 5.965 προσλήψεις αναπληρωτών σε Πρωτοβάθμια – Δευτεροβάθμια Ειδική Αγωγή και Γενική Εκπαίδευση ( 2.587 στην ειδική αγωγή και 731 στη γενική εκπαίδευση στην Πρωτοβάθμια), ξεπερνούν τις 37.000, αλλά είναι μέχρι στιγμής λιγότερες κατά 6.522 σε σχέση με την περσινή χρονιά στην Πρωτοβάθμια και κατά 3.810 στη Δευτεροβάθμια, συνολικά δηλαδή πάνω από 10.000 λιγότερες προσλήψεις.

 Αυτό δείχνει από τη μία τα χιλιάδες κενά που παραμένουν στα σχολεία – τέλος Νοέμβρη και εν μέσω πανδημίας, και από την άλλη την ύπαρξη χιλιάδων συμβασιούχων που παραμένουν όμηροι της ευέλικτης απασχόλησης, με ότι συνέπειες έχει αυτό στη λειτουργία των σχολείων και στη μόρφωση των παιδιών.

Η κυβέρνηση που ενδιαφέρεται για τις ανάγκες του κεφαλαίου, ψήφισε κατά 75% μαζί με το ΚΙΝΑΛ και κατά 50% μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ τον κατάπτυστο νόμο Χατζηδάκη παρά τη βολική προς λαϊκή κατανάλωση κοκορομαχία τους.

Ψήφισε ως τώρα 5 βασικούς νόμους για την εκπαίδευση και πολλές άλλες διατάξεις με εμβληματικούς νόμους τον 4692/2020 για αξιολόγηση σχολείων μαζί με την 140 ΥΑ που την αποτρέψαμε με Απεργία – Αποχή, εν μέσω πανδημίας, νέες δομές, δεξιότητες κλπ και τον 4823/Ιούλη 2021 για την αυτονομία σχολικής μονάδας και την  ατομική αξιολόγηση. Έφερε την ΥΑ στις 10/9 για να περάσει την αξιολόγηση των σχολείων, διαφοροποιώντας ελάχιστα τους δείκτες αξιολόγησης, στην ουσία οι ίδιοι είναι,  και προσπαθώντας να την περάσει με τρομοκρατία και δικαστικές αποφάσεις.

Με τον νόμο 4823 θέλει να κάνει τους διευθυντές των σχολείων δούρειο ίππο πιέζοντάς τους να προχωρήσουν την αξιολόγηση απειλώντας τους με ένα σωρό αστήρικτα ως γελοία επιχειρήματα και με τις ποινές του άρθρου 56, κάτι που έκανε και στην αρχή της κήρυξη της απεργίας – αποχής, κραδαίνοντας το μαστίγιο των πειθαρχικών παραπτωμάτων και τους προτρέπει να πιέζουν και να τρομοκρατούν τους εκπαιδευτικούς για να σκύψουν το κεφάλι ώστε να περάσει την αυτονομία και την κατηγοριοποίηση των σχολείων που σημαίνει ότι το κράτος αποσύρεται από τις υποχρεώσεις του, οι γονείς πληρώνουν όλο και πιο πολύ για το λεγόμενο δημόσιο αλλά αυτόνομο σχολείο, οι επιχειρήσεις αλώνουν τα σχολεία και τα στελέχη καταντούν μάνατζερ, το λιγότερο γραφειοκράτες που θα συμπληρώνουν φόρμες,  οι απλοί εκπαιδευτικοί θα ψάχνουν για χορηγούς, θα γίνονται διαμεσολαβητές αντί να διδάσκουν και τελικά μας θέλουν να χάσουμε τον κύριο ρόλο μας, τον παιδαγωγικό, μας αφαιρούν το δικαίωμα να διδάσκουμε τους μαθητές μας την επιστημονική και ιστορική αλήθεια, να διδάσκουμε τα παιδιά μας να κατανοούν τα φυσικά και κοινωνικά φαινόμενα γύρω μας και κυρίως να τα πείθουμε ότι μπορούν να τα αλλάξουν προς όφελός τους!

Μας θέλουν να τους δίνουμε από το σχολείο ακόμα πιο φτηνές δεξιότητες, κάτι που γίνεται και από τα ίδια τα βιβλία των μαγειρικών συνταγών και οδηγιών που έχουμε από το 2006 και τα διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα και τώρα πάνε να το προχωρήσουν με τα λεγόμενα εργαστήρια δεξιοτήτων που τα έβαλαν στο ωρολόγιο πρόγραμμα.

Γιατί οι αντιδραστικές αυτές αλλαγές συνάδελφοι οδηγούν σε ακόμα πιο ταξικό σχολείο, τσακίζουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, γιατί τα παιδιά της αστικής τάξης θα βρουν τον δρόμο τους. Είναι τυχαίο που στις χώρες που εφαρμόστηκαν αυτά τα μέτρα υπάρχει πραγματικό χάσμα ανάμεσα στα σχολεία των λαϊκών συνοικιών και στα σχολεία των πλούσιων περιοχών;

Ας μας πούνε όμως όλοι αυτοί που υπερασπίζονται το οικονομικό μοντέλο  στο οποίο όλα τα κοινωνικά  αγαθά όπως η υγεία, η μόρφωση, η κοινωνική ασφάλιση, η κοινωνική πρόνοια θεωρούνται εμπόρευμα,  στο οποίο ο γονιός αγοράζει για τα παιδιά του ό,τι αντέχει η τσέπη του,  μία  έστω μία χώρα που να βελτιώθηκε το σχολείο, να μόρφωσε δηλαδή καλύτερα τα παιδιά, κανένα! Εμείς όμως μπορούμε και τους λέμε ότι με μαθηματική ακρίβεια όπου εφαρμόστηκαν αυτές οι αντιδραστικές αλλαγές το σχολείο προσαρμόστηκε πλήρως στις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας,  έγινε σχολείο ΑΕ με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα παιδιά και τις ανάγκες τους!!

Και για να περάσουν τις αντιδραστικές αλλαγές, που τις φέρνουν με την προβιά του νέου, του καινοτόμου, του σύγχρονου, ενώ είναι παμπάλαιες και πολυφορεμένες, χρειάζονται την αξιολόγηση τους με τους συγκεκριμένους δείκτες που ελέγχουν αν προχώρησαν αυτές οι αλλαγές, με τις οποίες συμφωνούν τα κόμματα που στηρίζουν την ΕΕ, τον ΟΟΣΑ και υποτάσσονται στις 12 εντολές του ΣΕΒ παλιότερα και στις νεότερές του.

Όλες αυτές οι αντιδραστικές αλλαγές είναι εφαρμοσμένες σε χώρες της ΕΕ και της Αμερικής και οδήγησαν παντού στο ίδιο αποτέλεσμα, κατηγοριοποίηση, διαφοροποίηση, μορφωτική και εργασιακή υποβάθμιση.

Εμείς λοιπόν απορρίπτουμε το νέο τους σχολείο που θα είναι πραγματικά εφιάλτης και φυσικά δε βολευόμαστε με το σημερινό. Και να ξεκαθαρίσουμε ότι για μας σύγχρονο και νέο και καινοτόμο είναι να έχουν όλα τα παιδιά ένα σχολείο που να τα μορφώνει ολόπλευρα με μόνιμους εκπαιδευτικούς παιδαγωγούς κι όχι μάνατζερ επιχειρήσεων. Για μας νέο, σύγχρονο και καινοτόμο είναι να έχουμε ζωή με δικαιώματα, μισθούς και συντάξεις που να ζούμε με αξιοπρέπεια, τα παιδιά μας να έχουν τα αυτονόητα για να μορφωθούν. Κι αυτά τα επιτρέπει η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας και ο παραγόμενος πλούτος σήμερα. Τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων δεν τα επιτρέπουν. Αυτή την αντίφαση πρέπει να τη λύσουμε.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η μάχη που δίνουμε είναι μεν παλιά αλλά έρχεται με νέα φορεσιά και νέες απειλές, άρα δύσκολη. Πρέπει να τη δώσουμε επί της ουσίας και του περιεχομένου της. Γι΄ αυτό είμαστε περήφανοι για τον αγώνα που  δώσαμε και δίνουμε  όλο αυτό το διάστημα, για την πρωτόγνωρη συμμετοχή και την αποφασιστικότητα των εκπαιδευτικών, για το 95% συμμετοχή στην απεργία – αποχή, για τη συγκλονιστική απεργία στις 11 του Οκτώβρη. ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΔΗ ΝΙΚΗΤΕΣ!

Κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ στριμώχτηκαν από τους αγώνες μας, από την τεράστια αλληλεγγύη που αναπτύχθηκε όλες τις προηγούμενες μέρες από εργατικά συνδικάτα και γονείς. Είναι σημαντική η συμμετοχή των εργατικών συνδικάτων στις απεργιακές συγκεντρώσεις της 11/10, είναι πολύ σημαντική η συνεισφορά, σε κάθε φάση του αγώνα μας, η αγωνιστική στάση της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) με αποκορύφωμα την ανακοίνωση της με τίτλο «δάσκαλε σ΄ ευχαριστώ». Είναι συγκινητική η διεθνής απήχηση του αγώνα μας, η αλληλεγγύη εκπαιδευτικών συνδικάτων και ενώσεων από όλο τον κόσμο (βλ. FISE, ΠΟΕΔ κ.α.). Οι χιλιάδες μαθητές που κατέβηκαν στον δρόμο μαζί μας είναι μία ακόμα ηχηρή απάντηση ότι αυτός ο αγώνας είναι δίκαιος, είναι το χρέος του εκπαιδευτικού απέναντι στους μαθητές του.

 Ο αυταρχικός κατήφορος, οι αλλεπάλληλες δικαστικές προσφυγές και η καταστολή που επιστράτευσε η κυβέρνηση δείχνουν ότι δεν έχουν άλλο τρόπο για να προωθήσουν μια πολιτική που έχει μαζικά απορριφθεί από τον κλάδο. Οι δικαστικές αποφάσεις που κρίνουν τις απεργίες «παράνομες» είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Όμως την πιο κρίσιμη στιγμή που η κυβέρνηση βρισκόταν  στην πιο δύσκολη θέση, βάρυνε και πάλι  ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης στα σωματεία. Ο συσχετισμός που κλείνει υπέρ των δυνάμεων που  αποτελούν τροχοπέδη στην κλιμάκωση του αγώνα μας. Η κοινή απόφαση ΔΑΚΕ – ΔΗ.ΣΥ. – ΕΡΑ/ΑΕΕΚΕ (ΣΥΡΙΖΑ), αξιοποιώντας και τη στάση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ που ήταν οι εμπνευστές των ενιαίων κειμένων, για την αναστολή της απεργίας – αποχής από την αξιολόγηση είναι αποκαλυπτική του ρόλου αυτών των δυνάμεων.

Η απόφασή τους, πέρα και έξω από τις διαθέσεις και τη θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας του κλάδου, οφείλεται στη στρατηγική τους σύμπλευση με την κυβερνητική πολιτική και τους σχεδιασμούς της Ε.Ε. για την Παιδεία. Οι δυνάμεις αυτές απέδειξαν για μια ακόμα φορά ότι στις πιο κρίσιμες φάσεις ανόδου της πάλης του κινήματος, σύγκρουσης εφ’ όλης της ύλης με την κυβερνητική πολιτική, αποτελούν το καλύτερο «μαξιλαράκι» της κυβέρνησης μέσα στο κίνημα.  Με την απόφαση τους για προώθηση των ενιαίων κειμένων, πριν ακόμη βγει η απόφαση του Εφετείου, μία μορφή πάλης που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση, κι αφού είχε εξαντληθεί κάθε περιθώριο κλιμάκωσης της απεργίας – αποχής, έδωσαν ευκαιρία στο υπουργείο και σε διάφορα κυβερνητικά παπαγαλάκια για νέο γύρο εκφοβισμού για το τι είναι σύννομο και τι παράνομο να αναρτηθεί στην πλατφόρμα, σε μια προσπάθεια να μετατοπίσουν τον διάλογο στους συλλόγους διδασκόντων και την ενημέρωση των γονέων από το αντιπαιδαγωγικό περιεχόμενο και τους αντιδραστικούς στόχους της αξιολόγησης, στην εμπλοκή των συναδέλφων  σε συζητήσεις ερμηνείας του νομικού πλαισίου αν καλύπτονται ή όχι να αναρτήσουν τα ενιαία κείμενα.  

Παρά την απαίτηση της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών σωματείων για συνέχιση του αγώνα η πλειοψηφία του Δ.Σ της ΔΟΕ, ακόμη και μετά την ολομέλεια των προέδρων που απαίτησε την επαναπροκήρυξη της απεργίας- αποχής , συνέχισε να αδιαφορεί για την αγωνία και τη θέληση της βάσης.

Γι΄ αυτό χρειάζονται σωματεία ισχυρά με ταξική κατεύθυνση σε αντιπαράθεση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και  την εκάστοτε  κυβερνητική – αντιλαϊκή πολιτική που τα υπηρετεί, στην κλιμάκωση της πάλης σε όλα τα επίπεδα, στην αγωνιστική συμπόρευση με τους μαθητές και τους γονείς, με το υπόλοιπο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα σε αντίθετη κατεύθυνση από τις ηγεσίες που κινούνται στη λογική του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας.     

Ο σύλλογος μας έχοντας κινήθηκε σ΄ αυτή την κατεύθυνση!  Στάθηκε ασπίδα του κλάδου, σε όλες τις μάχες που δώσαμε:

• Με τη συνέχιση των συνεδριάσεων του Δ.Σ  τακτικών και έκτακτων κατά τη διάρκεια της καραντίνας διαδικτυακά ή και δια περιφοράς πετύχαμε το συνδικάτο να λειτουργεί, να μην το βάλει του υπουργείο στον γύψο, απαντώντας  με ετοιμότητα σε κάθε αντεργατικό-αντιεκπαιδευτικό μέτρο της κυβέρνησης.
• Με  τον συντονισμό δράσης με τα σωματεία, τους φορείς και τους συλλόγους γονέων των δήμων μας  διεκδικώντας ανοιχτά και ασφαλή σχολεία, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, νέες αίθουσες για αποσυμφόρηση των τάξεων, μέτρα προστασίας και διορισμό μόνιμου και επιπλέον προσωπικού καθαριότητας, παροχή σύγχρονου ηλεκτρονικού εξοπλισμού σε μαθητές και εκπαιδευτικούς όσο λειτουργούσε η τηλεκπαίδευση. Για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στα σχολεία, όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας που η κυβέρνηση μας άφησε αβοήθητους στο έλεος της ατομικής ευθύνης.
• Μαζί με Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, άλλα σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα  σπάσαμε στην πράξη την τρομοκρατία, την καταστολή και τις απαγορεύσεις, με το σύνθημα στους αγώνες των υγειονομικών «κάτω από τη μάσκα έχουμε φωνή»
•  Με την συμπαράστασή μας και την αλληλεγγύη μας στους υγειονομικούς, συμμετέχοντας στις απεργιακές τους κινητοποιήσεις στο Κέντρο Υγείας και στο νοσοκομείο «Αγία Όλγα». 
• Με το σπάσιμο της καραντίνας με πρωτοβουλία του συλλόγου μας  διοργανώνοντας την πρώτη παράσταση στο ΥΠΑΙΘ διεκδικώντας τα παραπάνω αιτήματα και με τη συμμετοχή μας και στις επόμενες κινητοποιήσεις που ακολούθησαν κλαδικές ή πανεργατικές.
• Στη διοργάνωση της πρωτομαγιάτικης  συγκέντρωσης του 2020 στην πλατεία Σημηριώτη μαζί με τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς της περιοχής μας.
• Με το «σπάσιμο» στην πράξη της απαγόρευσης της πορείας του Πολυτεχνείου για 4 μέρες σε όλη την Ελλάδα, με τη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην Αμερικάνικη Πρεσβεία αλλά και στο κέντρο της Αθήνας
• Για την εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής με σύγχρονους όρους και υποδομές και όχι μέσα σε κοντέινερ, υποδεικνύοντας συγκεκριμένους χώρους για την ανέγερση νέων σύγχρονων σχολικών κτηρίων. Οι δημοτικές αρχές βέβαια σφύριζαν αδιάφορα με τη δικαιολογία ότι δεν είναι στην αρμοδιότητά τους  μακριά από κάθε προσπάθεια διεκδίκησης.
• Στο εμβληματικό 97% αποχής από τις ηλεκτρονικές εκλογές – παρωδία για τα υπηρεσιακά συμβούλια.
• Στην ακύρωση της προσπάθειας να μπουν κάμερες στις τάξεις.
• Στην ακύρωση της αύξησης του ωραρίου στις/ους νηπιαγωγούς, στη στήριξη της δουλειάς των νηπιαγωγών που κυριολεκτικά είχαν αφεθεί μόνες/οι και αβοήθητες/οι.
• Για μέτρα προστασίας της υγείας εκπαιδευτικών – μαθητών στα σχολεία της ειδικής αγωγής, καθώς η κυβέρνηση διατήρησε ανοικτά τα ειδικά σχολεία αλλά δεν φρόντισε στο ελάχιστο την ασφαλή λειτουργία τους.
• Ενάντια και στην πρώτη και στη δεύτερη προσπάθεια του Υπουργείου για την  εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής «εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης».
• Στην αντιπαράθεση με το περιεχόμενο της λεγόμενης «αξιολόγησης», δηλαδή τα αντιεκπαιδευτικά σχέδια για κατηγοριοποίηση και ταξική διαφοροποίηση των σχολείων.
• Στον κοινό βηματισμό των 77 ΕΛΜΕ και Συλλόγων Π.Ε. που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πάλη με την κυβερνητική πολιτική το προηγούμενο διάστημα και στην τελική απόφαση της ΔΟΕ.
• Στην επιτυχία όλων των μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων και συλλαλητηρίων, έχοντας πάντα από τα καλύτερα ποσοστά συμμετοχής πανελλαδικά.
• Στην κοινή δράση με τους γονείς και τους μαθητές για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί τα σχολεία. Με συνεχείς συσκέψεις είτε διαδικτυακά  είτε σε ανοικτούς χώρους με τους σωματεία και τους φορείς της περιοχής μας, αποκρούοντας τη λογική της μετάθεσης των αγώνων και των διεκδικήσεων όποτε κι αν λήξει η πανδημία.
• Στην απόκρουση της διοικητικής αυθαιρεσίας και των πιέσεων με συνεχείς παραστάσεις στη Β΄ Διεύθυνση. Στον συντονισμό δράσης και παραστάσεων στη  διεύθυνση με τους συλλόγους γονέων των σχολείων που μπήκαν στο στόχαστρο των συμπτύξεων τμημάτων.
• Ενάντια στην αστυνομική βία και καταστολή με πρωτοβουλία του συλλόγου μας  και την πραγματοποίηση της μεγαλειώδους μαχητικής και μαζικής  συγκέντρωσης και πορείας στο κέντρο της Ν. Ιωνίας μαζί με σωματεία, μαζικούς φορείς και εκατοντάδες μαθητές και νεολαίους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μας αλλά και της συμμετοχής μας στις κινητοποιήσεις των γύρω δήμων.
• Στη μεγάλη συναυλία στο γήπεδο Πάρσης στη Ν. Ιωνία για την προετοιμασία της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης του2021 και ενάντια στο προσχέδιο του νόμου Χατζηδάκη.
• Με διαδικτυακές πολιτιστικές εκδηλώσεις στη διάρκεια του λοκ – ντάουν  και ενημερωτικές τηλεδιασκέψεις για το πολυνομοσχέδιο, τον συνταξιοδοτικό – ασφαλιστικό νόμο, την αξιολόγηση.
• Στην έκδοση και διακίνηση και τις 2 χρονιές των ημερολογίων αφιερωμένων στα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.
• Στις αντιφασιστικές πορείες με αφορμή τη δίκη της Χ.Α και τις επιθέσεις φασιστοειδών στοιχείων σε εκδηλώσεις πολιτικών φορέων – συλλογικοτήτων.
• Με τη συμμετοχή μας στη σύσκεψη των 200 σωματείων στο Σπόρτινγκ για την οργάνωση της πάλης ενάντια στον νόμο Χατζηδάκη και στα συλλαλητήρια που ακολούθησαν.
• Με τη συμμετοχή μας στη μεγαλειώδη απεργία στις 11/10 με  ποσοστό 100% στα περισσότερα σχολεία του συλλόγου μας και τη μαζική μας παρουσία στην απεργιακή συγκέντρωση και την πορεία.
• Με το γράμμα στους γονείς των μαθητών μας για τους λόγους που απεργούμε που συνάντησε τεράστια απήχηση.
• Με συνεχείς ενημερώσεις των συναδέλφων για κάθε βήμα κλιμάκωσης απέναντι στην αξιολόγηση αποδομώντας τα επιχειρήματα  του υπουργείου ότι οι αγωνιστικές μας ενέργειες δεν είναι και καλά σύννομες, τη στιγμή που και η ίδια η πολιτική του ηγεσία δεν παρουσιάζει ένα νομικό στήριγμα για να δικαιολογήσει την προσπάθεια εκφοβισμού και τρομοκράτησης των συναδέλφων.
• Με την τελευταία σύσκεψη συνδικάτων στο ΚΕΠ της Ν. Ιωνίας για κοινή δράση για τα ζητήματα της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης, και των μέτρων προστασίας και υγιεινής στους χώρους δουλειάς και στα ΜΜΜ.

Αυτός είναι ο δικός μας δρόμος! Ο δρόμος του αγώνα, της ενότητας των εργαζομένων,  της πάλης για τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Στη σημερινή εποχή των μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων, σε μια εποχή που υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για να ζήσουμε όπως μας αξίζει, δεν μπορούμε να ανεχτούμε μια ζωή χωρίς δικαιώματα, δεν μπορούμε να δεχτούμε τη διεύρυνση των ταξικών φραγμών και των μορφωτικών ανισοτήτων. Δεν μπορούμε να δεχτούμε η υγεία να είναι εμπόρευμα και η ανθρώπινη ζωή κόστος. Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε το καλοκαίρι να καιγόμαστε από τις φωτιές, τον χειμώνα να πνιγόμαστε από τις βροχές, να τρέμει το φυλλοκάρδι μας από τους σεισμούς γνωρίζοντας ότι πάνω από τα μισά σχολικά κτίρια της χώρας είναι χτισμένα πριν την δεκαετία του ΄50!

Όλες οι κυβερνήσεις θυσιάζουν τη ζωή και τα δικαιώματά μας στον βωμό της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Είτε με οικονομική ανάπτυξη είτε με οικονομική κρίση παραμένουμε τα μόνιμα υποζύγια. Αυτή την πολιτική υπηρέτησαν όλες οι κυβερνητικές εκδοχές διαχρονικά. Η επίθεση σε βάρος μας δεν πρόκειται να σταματήσει, αν δεν τη σταματήσουμε εμείς, αν δεν οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας. Αν δεν υπήρχαν οι αγώνες των εργαζομένων τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα σήμερα.

Τα σωματεία και η οργάνωση των εργαζομένων είναι καρφί στο μάτι του κράτους, των κυβερνήσεων και της εργοδοσίας γι΄ αυτό και προσπαθούν να τα χτυπήσουν, να τα συκοφαντήσουν, να περιορίσουν τη δράση τους.

Ο νόμος – έκτρωμα 4808/21 (Χατζηδάκη) αποτελεί αντιδραστική τομή για το συνδικαλιστικό κίνημα. Αξιοποιεί όλο το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ και το προχωράει πολλά βήματα μπροστά. Ήμασταν ο πρώτος κλάδος που συρθήκαμε στα δικαστήρια με βάση τον νόμο Χατζηδάκη αμέσως μετά την ψήφισή του και από τότε έχουμε «καταδικαστεί» άλλες 3 φορές. Είναι τεράστιες οι ευθύνες των ηγεσιών ΔΟΕ και ΟΛΜΕ που καθησύχαζαν τον κλάδο ότι ο νόμος αυτός δεν αφορά τους εκπαιδευτικούς και μόλις εφαρμόστηκε υποτάχθηκαν σ’ αυτόν αναστέλλοντας την Απεργία – Αποχή!

Συναδέλφισσα, συνάδελφε

Ο αγώνας που έχουμε να δώσουμε είναι σκληρός, διαρκής, δεν είναι έργο μιας πράξης. Συγκρούεται με τον πυρήνα της πολιτικής της Ε.Ε., του ΟΟΣΑ, των μεγάλων επιχειρήσεων, είναι κόντρα στην πολιτική όλων των κυβερνήσεων που υλοποιούν αυτή τη στρατηγική στην Παιδεία και συνολικότερα.

Στη βάση των παραπάνω, παλεύουμε:

• Να μείνει στα χαρτιά η αντιεκπαιδευτική «αξιολόγηση», να μην περάσει η παραπέρα ταξική κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών.
• Να μην περάσει το αντιπαιδαγωγικό μέτρο για την κάλυψη του ωραρίου  με την ανάθεση παράλληλης στήριξης. Να καλυφθούν τώρα τα κενά στην παράλληλη στήριξη με μαζικές προσλήψεις.
• Να μην εφαρμοστεί, να καταργηθεί ο ν.4808/21 (Χατζηδάκη).
• Να ληφθούν άμεσα μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια στα σχολεία, για 15 μαθητές ανά τάξη, για κάλυψη όλων των μορφωτικών αναγκών.
• Να μην προχωρήσει καμία συγχώνευση, να καλυφθούν όλα τα κενά στα σχολεία.
• Για Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών που δουλεύουν τα τελευταία χρόνια στα σχολεία και την εξίσωση των δικαιωμάτων τους με αυτά των μόνιμων συναδέλφων, μέτρα στήριξής τους στην κατοικία, τη μεταφορά, τη σίτιση. Άμεση μισθολογική αναγνώριση και καταβολή των μισθολογικών κλιμακίων για όλους.
• Να δοθεί σε όλους τους συναδέλφους (μόνιμους και αναπληρωτές), μέχρι τις 23/12/2021, ο 13^ος μισθός (δώρο Χριστουγέννων) που κόπηκε τα προηγούμενα χρόνια ως πρώτο βήμα για επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού.
• Αυξήσεις στους μισθούς όλων των εκπαιδευτικών. Ξεπάγωμα των ΜΚ της διετίας 2016- 17.
• Μέτρα στήριξης για όσους εργάζονται μακριά από την κατοικία τους: επίδομα σίτισης, στέγασης και δωρεάν μεταφορικά.
• Δεν ανεβάζουμε τα σχέδια των εργαστηρίων δεξιοτήτων σε πλατφόρμες, δε δίνουμε στοχοθεσία, και δε στέλνουμε τίποτε άλλο πέρα από το θέμα που θα κάνει κάθε τάξη και τμήμα που έτσι κι αλλιώς το έχουν οριοθετήσει, δε φτιάχνουμε Φακέλους εργασιών-πορτοφόλιο). Κάνουμε το μάθημά μας στην τάξη, όπως εμείς θέλουμε.
•  Διασφαλίζουμε τη συλλογική δράση των Σ.Δ. και αποτρέπουμε στην πράξη τις «εξουσίες» διευθυντών/ προϊσταμένων, που τους δόθηκαν με τον ν. 4823 για να τους πιέζουν και να τους κάνουν δούρειο ίππο να περάσουν τα μέτρα.
• Στέλνουμε μήνυμα αντίστασης και συνέχισης του αγώνα μας απαιτώντας από το Δ.Σ της ΔΟΕ να επαναπροκηρύξει την Απεργία-αποχή.

Με αισιοδοξία, οργάνωση και πίστη να στραπατσάρουμε άλλη μια φορά τις αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΣΕΒ κυβερνήσεων και να τις αφήσουμε στα χαρτιά. Η αξιολόγησή τους δεν θα περάσει. Ο νόμος Χατζηδάκη θα ακυρωθεί με την πάλη των συνδικάτων. Ο Σύλλογός μας θα βρεθεί και πάλι στην πρώτη γραμμή του αγώνα, σας θέλουμε όπως πάντα όλους μαζί μας.

Ξέρουμε ότι ο αγώνας μας για ένα σχολείο που να μορφώνει όλα τα παιδιά και έναν εκπαιδευτικό που να είναι παιδαγωγός της νέας γενιάς, είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις γενικότερες εξελίξεις. Δε μπορεί να χτυπιούνται το μεροκάματο, οι μισθοί, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τα συνδικαλιστικά δικαιώματά μας και η Παιδεία να είναι όαση! Γι’ αυτό συνδέουμε τον αγώνα μας για την Παιδεία που έχουμε και μπορούμε να έχουμε τον 21^ο αιώνα με τον αγώνα όλου του εργατικού κινήματος για μόρφωση, δουλειά, υγεία και τελικά ζωή με δικαιώματα!

Η αντιπαράθεση με τους σχεδιασμούς Κυβέρνησης – κεφαλαίου απαιτεί μαζικότητα, αντοχή, ενότητα του κλάδου. Έχουμε πλέον αρνητική πείρα, από τις περιόδους που το κίνημα και οι αγώνες μας υποτάχθηκαν στα σχέδια της κυβερνητικής εναλλαγής. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί αυτό για άλλη μια φορά.

Καμία αναμονή, καμία αυταπάτη για λύσεις «από τα πάνω». Έχουμε πια εμπειρία. Η κάθε κυβέρνηση πατάει στους νόμους της προηγούμενης και επεκτείνει το αντιλαϊκό νομοθετικό οικοδόμημα. Οι περικοπές με τις Υπουργικές Αποφάσεις Φίλη για το Ολοήμερο έμειναν άθικτες από τη σημερινή κυβέρνηση. Οι σημερινοί νόμοι της αξιολόγησης «πατάνε» στον νόμο 4547/18 του Γαβρόγλου. Η προώθηση της λεγόμενης «αξιολόγησης» είναι δέσμευση και των τριών μνημονίων, που προσπάθησαν να υλοποιήσουν διαδοχικά όλες οι κυβερνήσεις.

Τώρα είναι ανάγκη συστράτευσης όλων των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική. Η αγωνιστική συμπόρευση 200 και πλέον σωματείων στο Σπόρτινγκ και οι πρωτοβουλίες που πάρθηκαν είναι ελπιδοφόρες και δείχνουν τον δρόμο.

 Οδηγός μας είναι οι νικηφόροι αγώνες των εργαζομένων στην e–food, των μεταλλεργατών της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, των υγειονομικών και της COSCO, που στην πράξη τσαλάκωσαν το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο και απέδειξαν ότι μόνο ο συλλογικός αγώνας, η σύγκρουση και η οργανωμένη απειθαρχία απέναντι στους άδικους νόμους μπορεί να ανοίξει δρόμο για να γίνει πράξη το δίκιο μας.

Συλλογικά, συσπειρωμένοι στον Σύλλογό μας προχωράμε νικηφόρα! Με ενεργητική συμμετοχή όλων μας στη ζωή και τη δράση του, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Μπορούμε να ακυρώσουμε στην πράξη τους αντιεκπαιδευτικούς και αντεργατικούς νόμους, να ανοίξουμε δρόμο για την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών. Χρειάζεται και πρέπει το σωματείο μας να συνεχίσει την αγωνιστική του κατεύθυνση.

Όλοι οι εκπαιδευτικοί, αναπληρωτές, νεοδιόριστοι, μόνιμοι, παίρνουμε μαζικά μέρος στις αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Δίνουμε το παρών στο Πολύκεντρο Ηλέκτρα Αποστόλου 30/11 από 9.30 – 18.00. Εκλέγουμε μαχητικό Δ. Σ. που θα οργανώνει τον αγώνα.

              Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΙΜΕΡΤΖΟΓΛΟΥ                                        ΝΤΙΑΝΑ  ΛΙΑΚΟΥ