Απολογισμός δράσης του απερχόμενου Δ.Σ. (2015-2016)

 Συναδέλφισσες,
συνάδελφοι,
Η
δράση του Δ.Σ. του Συλλόγου μας στη σχολική χρονιά 2015-2016 αναπτύχθηκε κατά
τη διάρκεια της δεύτερης συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ. Μιας κυβέρνησης  που  υλοποιεί το 3ο μνημόνιο με ταχύτατους
ρυθμούς, τέτοιους που το κουαρτέτο (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ…) δηλώνει
ενθουσιασμένο. 
Η
πρώτη φορά «αριστερή» συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πατώντας στη στήριξη και στην
τακτική της αναμονής των πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων από το χώρο της
λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ( ΑΝΤΑΡΣΥΑ…) και των ηγεσιών
ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις  τάχα σκληρές
διαπραγματεύσεις της  με τους δανειστές,  καλλιέργησε στο κίνημα  τη λογική της ανάθεσης στη λεγόμενη αριστερή
διακυβέρνηση η οποία κατέληξε να  ψηφίσει
το 3ο πιο βάρβαρο μνημόνιο, μαζί με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ,  που προϋποθέτει και τα δύο προηγούμενα.  
Η
συγκυβέρνηση εξασφάλισε τη συνέχειά της 
με το εκλογικό αποτέλεσμα του Σεπέμβρη  και εφαρμόζει εδώ και ένα χρόνο τα πιο βάρβαρα
αντιλαϊκά μέτρα που εξυπηρετούν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του
κεφαλαίου και τα οποία δεν τόλμησαν να εφαρμόσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις,
ενταγμένα στη λογική του ευρωμονόδρομου.
Λίγο
πριν τη νέα αξιολόγηση  από τους
«θεσμούς», επιδόθηκε μαζί με τη Ν.Δ σε ένα ξένο και αποπροσανατολιστικό
παιχνίδι για τους εργαζόμενους για τη συνταγματικότητα ή όχι του νόμου για τις
τηλεοπτικές άδειες,  κρύβοντας  στην ουσία για το ποιοι μεγαλοκαρχαρίες θα
έχουν τη μερίδα του λέοντος στο χώρο της «ενημέρωσης» ενώ συμφωνούν και στα
προηγούμενα και στα επόμενα αντιλαϊκά μέτρα.
Η
παρατεταμένη καπιταλιστική κρίση, οι πόλεμοι  η δυστυχία και η οικονομική εξαθλίωση  για τους λαούς ,  τη στιγμή που στην εποχή μας  υπάρχει τεράστια  επιστημονική, τεχνολογική   και παραγωγική ανάπτυξη, δείχνουν τη
χρεοκοπία του συστήματος που στηρίζεται στην ατομική ιδιοκτησία των μέσων
παραγωγής και φανερώνουν  ότι όσα μέτρα
και αν πάρουν  οι κυβερνήσεις και τα
κόμματα που το υπηρετούν δεν το διορθώνουν ούτε μπορούν μα το βελτιώσουν και  δεν αναστρέφουν την πορεία της  σήψης του.
Η
πολιτική που  είχε να αντιμετωπίσει ο
λαός μας γενικότερα  και ο Σύλλογος μας
ειδικότερα , παρά τις εναλλαγές στους διαχειριστές και τις όποιες
διαφοροποιήσεις στα μείγματα διακυβέρνησης,  είχε και έχει  σταθερά στο επίκεντρο της τη μείωση της τιμής
της εργατικής δύναμης, τις δεσμεύσεις σε ΕΕ – ΔΝΤκαι ΝΑΤΟ, την παροχή νέων
προνομίων στο  μεγάλο κεφάλαιο με
αποκορύφωμα την κατάργηση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων με τον
αντιασφαλιστικό νόμο – λαιμητόμο.
 Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ μας βρέθηκε σταθερά απέναντι σ΄αυτή
την πολιτική , υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα των συναδέλφων, τα μορφωτικά
δικαιώματα  των παιδιών της λαϊκής
οικογένειας, αναδεικνύοντας την ανάγκη της συμμαχίας γονέων – εκπαιδευτικών και
άλλων εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα,  αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ,
συνταξιούχων  στην περιοχή μας  με κοινές εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις για
το ασφαλιστικό, το προσφυγικό,  το νέο
μισθολόγιο, τα κένα και την υποχρηματοδότηση των σχολείων με  την συμπαράστασή του  στον αγώνα των φτωχών αγροτών προβάλλοντας τα
αιτήματα τους, καταδικάζοντας την ποινικοποίηση των  μπλόκων τους .
Σήμερα
καλούμαστε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που δημιουργούνται στη μόρφωση και στη
ζωή, από την επίθεση κυβέρνησης- ΕΕ- ΔΝΤ- ΟΟΣΑ- μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων,
από την κυριαρχία  παλιού και νέου
κυβερνητικού συνδικαλισμού σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος, από
το φόβο και την καλλιέργεια της συνευθύνης για το μνημόνιο, ώστε γρήγορα να
ανασυνταχθούμε και να πολεμήσουμε αποτελεσματικά τα νέα βάρβαρα μέτρα με βασικό
μέτωπο ενάντια στην πλήρη κατάργηση και των κλαδικών συμβάσεων, στο δικαίωμα
των εργοδοτών στην ανταπεργία (λοκ-αουτ), στην επιπλέον συρρίκνωση της
κοινωνικής ασφάλισης, μετά την ψήφιση του νόμου λαιμητόμου, στον αυτόματο κόφτη
δικαιωμάτων σε όλους τους  κοινωνικούς
τομείς (παιδεία – υγεία – συντάξεις – κονωνικές παροχές ), στις ομαδικές
απολύσεις, στα νέα πακέτα φοροεπιδρομής, στις συνδικαλιστικές ελευθερίες,  στις 
νομοθετικές αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις του ενιαίου τύπου ολοήμερου
σχολείου ως την πιο σύγχρονη εκδοχή και συνέχεια του σχολείου  της αγοράς  Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου .
Καλούμαστε
να αντιμετωπίσουμε τις θεωρίες περί καπιταλιστικής ανάπτυξης, που δήθεν θα
δώσει στο μέλλον κάτι και στο λαό και το επικοινωνιακό παιχνίδι του υπουργείου
παιδείας ότι όλα λειτουργούν κανονικά, αφού προσπάθησε να εξαφανίσει τα κενά
και τις ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό εξαπατώντας τους γονείς  με το νέου τύπου ενιαίο ολοήμερο σχολείο ,
δημοτικό και νηπιαγωγείο καθώς και με τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τα τμήματα
ένταξης και την ειδική αγωγή, οδηγώντας 
στην απόλυση πάνω από 10 χιλιάδες αναπληρωτές συναδέλφους, στους οποίους
πριν μερικούς μήνες έταζε 20 χιλιάδες διορισμούς.
Τα
παραδείγματα από τέτοιου είδους ανάπτυξη στη χώρα μας, είτε με  βάση τα πορίσματα της «επιτροπής των σοφών»
είτε με βάση τις «κονές δηλώσεις των κοινωνικών εταίρων» είτε με τις «βέλτιστες
ευρωπαϊκές πρακτικές», όπως  και σε άλλες
χώρες,  δείχνουν ότι ο λαός πληρώνει
πάντα πολύ ακριβά την ανάπτυξη αυτή. Άλλωστε και κατά τη διάρκεια της
καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας, σε τομείς που έχουν ανάπτυξη, όπως ο
τουρισμός, οι εργαζόμενοι και  ειδικά οι
νέοι μέσω της μαθητείας βιώνουν τον εργασιακό μεσαίωνα. Τα παραδείγματα
δείχνουν ότι και στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στην καπιταλιστική κρίση
κερδισμένοι είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι εργαζόμενοι πληρώνουν το
λογαριασμό.
Καλούμαστε
να προσπεράσουμε τις αυταπάτες περί παράλληλων προγραμμάτων και ισοδύναμων
μέτρων, που όταν εφαρμόζονται,  είναι
μέτρα με τα οποία η κυβέρνηση θα τα παίρνει από τους φτωχούς και θα τα δίνει
στους εξαθλιωμένους. Πρέπει να τους χαλάσουμε τις επιδιώξεις περί εθνικής
ομοψυχίας και κλίματος ομαλότητας,  γιατί
όλα αυτά στην ουσία σημαίνουν υποταγή των εργαζομένων για την εφαρμογή των
βάρβαρων μέτρων.
Τα
κενά σε πραγματικές ανάγκες  στα σχολεία,
3 σχεδόν μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τα τεράστια προβλήματα
στην ειδική αγωγή, η ανεργία για χιλιάδες συναδέλφους μας, η ελαστικοποίηση των
εργασιακών σχέσεων, η εφαρμογή του 3ου μνημονίου στην εκπαίδευση, που προβλέπει
εξορθολογισμό του κόστους της εκπαίδευσης και προώθηση των κατευθύνσεων του
ΟΟΣΑ του 2011 (“νέου” τύπου ολοήμερο σχολείο, νέα μορφή αξιολόγησης  σύμφωνα με το νόμο Βερναδάκη ,  μείωση του διδακτικού ωραρίου των μαθητών  αλλά αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών μέσω
της σίτισης , κατάργηση του δασκάλου του ολοήμερου,  ανάθεση μαθημάτων ειδικοτήτων σε ΠΕ70 με τον
εκβιασμό  της μετακίνησης σε άλλο σχολείο
, καταργήσεις – συγχωνεύεις τμημάτων και σχολείων, μοίρασμα των συν/φων  της παράλληλης στήριξης σε δυο και τρεις
μαθητές, σε δυο και τρία σχολεία,  μετακίνησή
των συναδέλφων των ειδικοτήτων ως και σε 5 σχολεία  ),  η
όξυνση του αυταρχισμού με διώξεις εργατών, αγροτών, εκπαιδευτικών και μαθητών,
δείχνουν ότι ο κλάδος πρέπει να ανασκουμπωθεί και να βάλει πλάτη στην
ανασύνταξη του κινήματος. Να νιώσει η/ο συνάδελφος τον ΣΥΛΛΟΓΟ μας σπίτι και
αποκούμπι.
Ειδικότερα για τη χρονιά που πέρασε
Το
ΔΣ της ΣΥΛΛΟΓΟΥ άνοιξε όλα τα μέτωπα. Ήταν διαρκής ο αγώνας για κάθε μικρό και
μεγάλο πρόβλημα, για τα δικαιώματα των νέων εκπαιδευτικών μονίμων και
αναπληρωτών:  Για να μην περάσει ο νέος
τρόπος διορισμού των αναπληρωτών . Για το δικαίωμα των μεταταγμένων συναδέλφων
να αποκτήσουν επιτέλους οργανική θέση.
 Για το δικαίωμα των παιδιών των λαϊκών
οικογενειών να έχουν το σχολείο που τους αξίζει,  για το δικαίωμα της εγγραφής  στα ολοήμερα τμήματα όλων των παιδιών χωρίς
όρους και προϋποθέσεις που έβαζε το Υπουργείο, αποκλείοντας τα παιδιά των
ανέργων και των ανασφάλιστων.
 Για την  κάλυψη όλων  των κενών με μαζικούς μόνιμους διορισμούς. Για
 να ανοίξουν όλες οι δομές των ειδικών
σχολείων. Για να μην κλείσουν τα τμήματα ένταξης . Για  να  μην
αυξηθεί ο αριθμός των νηπίων που έμπαινε ως βασική προϋπόθεση  για τη λειτουργία   τμήματος  νηπιαγωγείου.  
Για να  μην  περάσουν οι υπεραριθμίες στην περιοχή
μας. 
Για
να παρθεί πίσω η ρύθμιση για τη λειτουργία του νέου ενιαίου σχολείου απαντώντας  άμεσα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς  με την αποστολή  σχεδίου πρακτικού προς τους συλλόγους
διδασκόντων Δημοτικών και Νηπ/γείων ,  οργανώνοντας
 ταυτόχρονα πλατιά, μαζική σύσκεψη με τις
νηπιαγωγούς του συλλόγου μας  και
παραστάσεις στη Β΄Δ/νση και στο Υπουργείο μαζί  με άλλους 7 συλλόγους της Αττικής, χωρίς τη
συμπαράστση και την κάλυψη της ΔΟΕ. 
Για
να   σταματήσουν οι διώξεις συναδέλφων
και άλλων συνδικαλιστών σε διάφορους χώρους εργασίας εκδίδοντας άμεσα,
ψηφίσματα συμπαράστασης ή και 
ενισχύοντας οικονομικά τον αγώνα των απολυμένων .
Το
Δ.Σ. του Συλλόγου μας σύνδεσε τον εκπαιδευτικό αγώνα με μια σειρά λαϊκά
προβλήματα και συνέδραμε όλες τις κινητοποιήσεις τοπικές, περιφερειακές και
κεντρικές για τα εκπαιδευτικά, εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά δικαιώματά
μας που χτυπιούνται καθημερινά, καθώς και για τη μεγάλη φοροληστεία που
επιβάλει και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και μπροστά στον κίνδυνο πλειστηριασμού
ακόμα και της πρώτης κατοικίας κάλεσε σε σύσκεψη συναδέλφους και γονείς μαθητών
μας που έχουν  «κόκκινα» δάνεια για να
συντονίσουμε δυναμικά τις παρεμβάσεις μας σε τράπεζες και ειρηνοδικεία
απαιτώντας « κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» .
  • Λειτουργία του Δ.Σ.: Το Δ.Σ. λειτούργησε
    τακτικά, κάθε μήνα και μερικές φορές έκτακτα,   με  ημερήσια διάταξη.  Η σύνθεσή
    του , μετά τις αρχαιρεσίες στις 5/11/015,  ήταν:  ΑΣΕ (που στηρίχτηκε από το ΠΑΜΕ) 4 μέλη
    στο ΔΣ,  ΑΚΣΥΑ 2,  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 1. Μετά την άρνηση της ΑΚΣΥΑ
    να αναλάβει τη θέση του αντιπροέδρου 
    επειδή προτιμούσε τη θέση του γρσμματέα και την άρνηση του
    εκπροσώπου των Παρεμβάσεων να συμμετάσχει στο προεδρείο αν συμμετείχε και
    η ΑΚΣΥΑ  η πρόταση για
    αντιπροσωπευτικό- αναλογικό προεδρείο που προτείνει πάντα η ΑΣΕ ως πάγια
    θέση της δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί και το Δ.Σ. συγκροτήθηκε αναλαμβάνοντας
    οι εκλεγμένοι με την ΑΣΕ τις θέσεις ευθύνης προέδρου, αντιπρόδρου, γραμματέα,
    ταμία. Στη διάρκεια της θητείας του Δ.Σ. υπήρξαν αλλαγές προσώπων:  Μετά την παραίτηση δύο μελών της ΑΚΣΥΑ
    λόγω αυξημένων  προσωπικών τους
    υποχρεώσεων και την αντικατάστασή τους από τους αναπληρωματικούς  του ψηφοδελτίου της  και της ταμία του Δ.Σ.  λόγω συνταξιοδότησής της και  την αντικατάστασή της  με την 
    επόμενη σε ψήφους συναδέλφισσα της ΑΣΕ (ΠΑΜΕ). Ανελλιπής ήταν η
    συμμετοχή των συν/φων που εκλέχτηκαν 
    με το ψηφοδέλτιο της ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) όπως και η παρουσία τους στα
    σχολεία ευθύνης τους, και όχι μόνο, με τακτικές και συχνές περιοδείες
    καθ΄όλη τη διάρκεια της χρονιάς .  Οι
    συν/φοι των άλλων παρατάξεων υστερούν σ΄αυτό το κομμάτι συστηματικά…(;)
  • Η αδυναμία στη μαζικότητα των Έκτακτων  Γενικών Συνελεύσεων είναι το κεντρικό
    πρόβλημα
     όχι μόνο του Συλλόγου μας αλλά και όλων των πρωτοβάθμιων
    σωματείων. Αν δεν αντιμετωπιστεί η λογική της ανάθεσης, αν δεν καταφέρουμε
    να συμμετέχουν μαζικά οι συνάδελφοι, τότε δε θα μπορούμε να μιλάμε για
    αποτελεσματικούς αγώνες με προοπτική. Στη λογική της ανάθεσης πρέπει να
    ανοίξουμε πιο αποφασιστικό μέτωπο. Πρέπει να γίνει κατανοητή η ανάγκη για
    συμμετοχή στις Γ.Σ., που πρέπει να αποτελεί τον κύριο χώρο συζήτησης και
    διαμόρφωσης του σχεδιασμού από τον κλάδο και το σωματείο.  Το ΔΣ του Συλλόγου μας βλέπει αυτοκριτικά
    ότι σε αρκετές περιπτώσεις συνέβαλλε στην καλλιέργεια της ανάθεσης,
    δρώντας για τους συναδέλφους χωρίς να 
    επιμένει περισσότερο να είναι οι συνάδελφοι παρόντες. Τη
    συνδικαλιστική χρονιά Νοέμβρης 2015 ως Νοέμβρη 2016 έγιναν προσπάθειες για
    4 έκτακτες ( μία πριν την
    απεργία 4/2 με ομιλήτρια για το νέο ασφαλιστικό,  μία για την κατάθεση των προτάσεων
    σν/φων και παρατάξεων και συλλόγων διδασκόντων για την ημερίδα της
    ΔΟΕ  με θέμα: «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ
    ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ»  και μία πριν και
    μία  μετά την απεργία της ΔΟΕ τον
    Σεπτέμβρη  και 1 τακτική Γ.Σ. Οι Έκτακτες είχαν 20 – 30 συναδέλφους  αλλά  το θετικό ήταν ότι πήραν όλοι σχεδόν τον
    λόγο.
  •  Η τακτική του Μάη του 2016 που είχε
    οριστεί και ως καταστατική  ξεκίνησε
    με τη  μεγαλύτερη  μαζικότητα των τελευταίων 10 χρόνων και
    με την απαραίτητη απαρτία ώστε προχωρήσαμε και στην αλλαγή των άρθρων του
    καταστατικού που αφορούν τη θητεία του Δ.Σ έτσι ώστε αποφασίστηκε η θητεία
    του Δ.Σ  να είναι διετής,  αρχής γενομένης από τις εκλογές του
    Νοέμβρη του 2017. Η  συμμετοχή  παρέμεινε μεγάλη ως το τέλος  με αποτέλεσμα  να ληφθούν αποφάσεις για όλα τα θέματα
    της Η.Δ. Ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία το διεκδικητικό πλαίσιο, το
    πρόγραμμα δράσης και  η πρόταση «για
    το Σχολείο που Ονειρευόμαστε» που κατέθεσε 
    η ΑΣΕ  το ψηφοδέλτιο που
    στηρίζει το  ΠΑΜΕ .
  • Εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας σε όσους εργαζόμενους,
    συναδέλφους, φορείς και λαούς το είχαν μεγάλη ανάγκη
    .
    Εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας στους Σύρους πρόσφυγες στον καταυλισμό του
    Γαλατσίου 2 φορές συγκεντρώνοντας τρόφιμα, φαρμακευτικό υλικό, ρούχα και
    παιχνίδια, ζωγραφιές και χειροτεχνίες που έφτιαξαν οι μαθητές μας σε
    συνεργασία με συλλόγους γονέων και λαϊκές επιτροπές. Η ανταπόκριση που
    ξεκίνησε με πρωτοβουλία του συλλόγου μας ήταν συγκινητική και πέρα από τα
    αναμενόμενα μαζική. Συνεχίσαμε με επιτυχία τη λειτουργία του σχολείου
    μεταναστών και μάλιστα φέτος η συμμετοχή νέων μαθητών είναι μεγαλύτερη από
    τα προηγούμενα χρόνια  και
    χρειαζόμαστε και άλλον εθελοντή συνάδελφο. Γι΄άλλη μια φορά ευχαριστούμε
    τη Βιβή και τη Δέσποινα που ανελλιπώς προσφέρουν εθελοντικά και ακούραστα  τις υπηρεσίες τους τα τελευταία χρόνια
    όπως και την Ιουλία που βοήθησε στο στήσιμο του σχολείου στα πρώτα του
    βήματα. 
  • Στην προσφυγιά και στην μετανάστευση  και στις αιτίες που δημιουργούν αυτά  τα φαινόμενα ήταν αφιερωμένο και το
    ημερολόγιο του 2016 το οποίο και αποτέλεσε αντικείμενο πολλών θετικών
    σχολίων και ένα χρήσιμο εργαλείο για τους συναδέλφους στη μάχη τους
    έναντια στον ρατσισμό και την ξενοφοβία, 
    με πολλές πληροφορίες.
  •  Εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας
    στους 200 εργάτες της SOFTEX,  στα Λιπάσματα Καβάλας, στους ναυτεργάτες
    της Θάσου, στους ξενοδοχοϋπάλληλους του  ΑΤΗΕΝΣ LEDRA , καταδικάσαμε τη σύλληψη των 28 εργαζομένων και συνδικαλιστών στην
    επιχείρηση Ζούρας, τη δικαστική δίωξη των 17  συνδικαλιστών στην Ικαρία, τις   απολύσεις  στην PEPSI  και πορευτήκαμε  μαζί με τους ανέργους της Πάτρας από το
    Χαϊδάρι στο Σύνταγμα .  Απαιτήσαμε
    να πληρωθούν και να επαναπροσληφθούν οι καθαρίστριες των δημόσιων σχολείων
    του Δήμου Αθηναίων και να μη γίνει η μείωση του 10% σε όλες τις
    καθαρίστριες με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Ενισχύσαμε
    οικονομικά την επιτροπή απολυμένων Χαλυβουργών. Αποκτήσαμε έτσι δεσμούς με
    μια σειρά εργασιακούς χώρους παραγωγής εκεί που χτυπάει η καρδιά της
    εργατικής τάξης , βάζοντας ένα λιθαράκι από τη μεριά μας στην ταξική
    αλληλεγγύη. Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της ΟΓΕ για οικονομική ενίσχυση
    στο 12ο συνέδριό της ως ελάχιστη  αναγνώριση  στην προσφορά της στον αγώνα για τα
    δικαιώματα της εργαζόμενης γυναίκας.
  • Απευθυνθήκαμε με ανακοίνωση- κάλεσμα σε άνεργους και
    απολυμένους  συναδέλφους, για τη
    δημιουργία  επιτροπής ανέργων με
    σκοπό την παρέμβαση μας για άμεσα μέτρα αλληλεγγύης  και 
    απαίτηση μέτρων για την ανακούφιση τους  από τους κρατικούς φορείς ( επιδόματα ανεργίας,
    δωρεάν μεταφορά στα ΜΜΜ, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλη, πάγωμα των
    στεγαστικών τους δανείων….)
  • Προσυπογράψαμε ως ΔΣ τη διακήρυξη των συνδικάτων για το προσφυγικό
    και συμμετέχοντας στη σύσκεψη  26
    συνδικάτων της Αθήνας  και στις
    πορείες  στην  πρεσβεία των ΗΠΑ  και στα γραφεία της Ε.Ε  με δικό μας πανό, εκφράσαμε έμπρακτα την
    αντίθεσή μας στους  σχεδιασμούς  Κυβέρνησης – ΕΕ – ΝΑΤΟ  για γενικότερη εμπλοκή της χώρας μας στα
    ιμπεριαλιστικά παιχνίδια στη Συρία και στη Μ.Ανατολή,   με
     την 
    ανάθεση  της φύλαξης  των ελληνικών συνόρων και του
    Αιγαίου  σε από κοινού
    περιπολίες  Ελλάδας – Τουρκίας – ΗΠΑ
    – Γερμανίας,  με αφορμή τις
    προσφυγικές ροές .
  •  Ήμασταν από τα πρώτα
    σωματεία που πήραμε απόφαση για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων
    Εργασίας, των  13ου  και 14ου μισθών και συντάξεων,
    την ανάκτηση των απωλειών, ενάντια στην απελευθέρωση των απολύσεων και στο
    πόρισμα της νέας επιτροπής των «σοφών». Συμμετείχαμε στο συλλαλητήριο των
    πάνω από 550 συνδικαλιστικών οργανώσεων στις 17/10 στο Σύνταγμα  προσυπογράφοντας το σχέδιο νόμου που
    κατέθεσαν αυτές οι οργανώσεις στη Βουλή.
  • Το Δ.Σ. προσπάθησε να ενημερώνει τους συναδέλφους για κάθε θέμα ακόμα
    και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού .
     Έτσι βγήκαν  πάνω από 160 ανακοινώσεις και  ενημερωτικά προς τα μέλη μας για κάθε
    θέμα που μας απασχόλησε και πάνω από 30 ψηφίσματα συμπαράστασης προς
    άλλους φορείς.
    Παρόλα αυτά πολλές φορές οι συνάδελφοι δε γνωρίζουν τις
    αποφάσεις του Δ.Σ., αργούν να ενημερωθούν για δράσεις, κινητοποιήσεις παρά
    τη συνεχή ροή των ενημερωτικών προς τα σχολεία και το κρέμασμά τους και
    στην ιστοσελίδα του Συλλόγου. Το νέο ΔΣ πρέπει να δει πάλι το ζήτημα για
    αναβάθμιση της  ιστοσελίδας και τη
    μετατροπή της από blog  σε  site.
  • Το Δ.Σ. στάθηκε ιδιαίτερα σε ιστορικές επετείους και σοβαρά
    ζητήματα που άπτονται των δικαιωμάτων μας με ξεχωριστά ενημερωτικά,
     όπως
    για την 28η του  Οκτώβρη,
    25η του Μάρτη,   8η Μάρτη, 1η και 9η Μάη, Πολυτεχνείο
    καθώς και για ασφαλιστικό,την παράλληλη στήριξη, την  (ΠΝΠ) πράξη νομοθετικού περιεχομένου με
    την οποία η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πήρε τα αποθεματικά Δήμων,
    Περιφερειών, Δημοσίων Υπηρεσιών, για να πληρώσει τη δόση του χρέους που
    δεν είναι του λαού. Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα συνδικάτων και φορέων για
    την καταδική της Χρυσής Αυγής εξω από τα δικαστήρια καθώς και στο κάλεσμα
    της ΕΕΔΥΕ στις μεγάλες αντινατοϊκές διαδηλώσεις του Ιουλίου και για την
    καταδίκη της επίσκεψης Ομπάμα στις 15 του Νοέμβρη.
  • Ιδιαίτερα για τους νέους εκπαιδευτικούς: απαιτήσαμε
    να πληρώνονται έγκαιρα, να μην παραβιάζονται τα εργασιακά τους δικαιώματα
    με σεμινάρια εκτός ωραρίου,  να
    έχουν ίσα συνδικαλιστικά δικαιώματα με τους  μόνιμους 
    συναδέλφούς τους , να μην τους 
    παρακρατηθούν αναδρομικά χρήματα  μετά την κατάταξή τους σε μικρότερο Μ.Κ
    στο νέο μισθολόγιο – φτωχολόγιο και να αρθεί η διάταξη που δεν τους
    αναγνωρίζει την προϋπηρεσία  . Με
    επιτυχά προχωρήσαμε  και πέρσι και
    φέτος σε συνάντηση καλοσωρίσματος και γνωριμίας με τους αναπληρωτές
    συν/φους  που προσλήφθηκαν για πρώτη
    φορά στην περιοχή μας σε καφετέρια του δήμου Ηρακλείου, ενημερώνοντας τους
    για τα δικαιώματά τους και  τις
    διεκδικήσεις που προβάλλουμε ως σύλλογος.
  • Ο Σύλλογός μας συμμετείχε σε παραστάσεις, στις απεργίες,
    πανεργατικές ή κλαδικές, αλλά και σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα, τοπικά
    και κεντρικά, που οργανώσαμε αυτοτελώς ή με άλλους ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ, ΕΛΜΕ,
    Ομοσπονδία Γονέων Αττικής, ΑΣΓΜΕ, συλλόγους γονέων ή γονείς νηπιαγωγείων,
    εργατικά σωματεία και φυσικά συμμετείχαμε στις γενικότερες
    πανδημοσιοϋπαλληλικές και πανεργατικές κινητοποιήσεις.
  • Συμμετείχαμε σε παραστάσεις στην Περιφέρεια Αττικής, στη Β΄  Αθήνας και στο Υπουργείο Παιδείας για τα
    τεράστια κενά, που έφτασαν μέχρι τον Ιούνη και φέτος η κατάσταση συνεχίζεται
    με την έλλειψη ειδικοτήτων, δασκάλων στα τμήματα ένταξης και παράλληλων
    στηρίξεων , την Ειδική Αγωγή, τη μεταφορά των παιδιών, το ολοήμερο, για
    τις διώξεις και δικών μας συναδέλφων και άλλων εργαζομένων. Καλέσαμε σε
    συμμετοχή στα συλλαλητήρια στο κέντρο της Αθήνας που διοργάνωναν τα
    σωματεία και οι Ομοσπονδίες που συγκροτούν κα συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ . Η
    πανεργατική απεργία στις 12/11 ήταν η πρώτη πανεργατική επί συγκυβέρνησης
    ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η συμμετοχή κατά 30% των συναδέλφων ήταν πολύ καλή , αν
    και  μπορούσε να είναι καλύτερη
    γιατί η επίθεση διαφαινόταν να έρχεται τεράστια.
  • Γενικότερα η συμμετοχή των συναδέλφων στους αγώνες δεν ήταν ανάλογη
    των απαιτήσεων γιατί  ακόμα  για 
    την κυβέρνηση  της δεύτερης
    φόρας ” αριστεράς” εξακολουθούσαν οι  αυταπάτες, οι ψευδαισθήσεις, το κλίμα  της αναμονής και  της  ανοχή, που το  καλλιεργούσαν  και οι ηγεσίες των ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ  με την κοινή συνδρομή των
    συνδικαλιστικών δυνάμεων των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΤΑΡΣΙΑ   και
    το  οποίο άρχισε να σπάει στη
    συνέχεια λόγω της λαίλαπας που η κυβέρνηση αυτή προωθούσε και συνεχίζει να
    προωθεί,  πράγμα που φάνηκε  στην μεγάλη πανεργατική πανελλαδική
    απεργία στις 4  του Φλεβάρη με τη
    συμμετοχή των συν/φων του συλλόγου μας να ξεπερνά το 60%.
  •  Η συμμετοχή όμως στις  απεργίες 
    της  ΔΟΕ στις 8/6 και
    στις  15/9 παρόλο που στον  σύλλογο μας είχαν την καλύτερη
    συμμετοχή  στην Ελλάδα  δεν ήταν μεγάλη  κυμάνθηκαν  γύρω στο 13%.  Εδώ οι ευθύνες της πλειοψηφίας της ΔΟΕ,  όταν προκηρύσσει μια  κλαδική απεργία σε χρονική στιγμή  που 
    δεν μπορεί να  την
    υποστηρίξει και να την προετοιμάσει όπως πρέπει ούτε η ίδια που την ψήφισε,
    πρέπει να αναζητηθούν  στο ότι για
    ποιον σκοπό «καίει» το πιο ισχυρό όπλο των εργαζομένων;;  Και ας αναρωτηθούν οι συν/φοι , πώς
    γίνεται πάντα σ΄ αυτές τις περιπτώσεις 
    δυνάμεις όπως αυτές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, οι οποίες  αν και εκφράζουν τον προβληματισμό
    τους  πριν ψηφιστούν τέτοιου είδους
    απεργίες για την χρονική συγκυρία που προκηρύσσονται και τον τρόπο που
    προετοιμάζονται,  να δίνουν τον
    καλύτερο εαυτό τους  για την
    επιτυχία τους , τρέχοντας από σχολείο σε σχολείο και όλοι οι άλλοι που τις
    προτείνουν και τις  ψηφίζουν  να 
    είναι άφαντοι από τους χώρους δουλειάς  και να τους ψάχνουν οι συν/φοι;;
  • Με  ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ πήραμε μέρος
    στην 4η  πανελλάδική
    συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ 19 ΚΑΙ 20 Νοέμβρη
    στο στάδιο ειρήνης και
    φιλίας συμμετάχοντας στο διάλογο για την ανασύνταξη του εργατικού
    κινήματος σε ταξική κατεύθυνση.
  • Το Δ.Σ., κάλεσε έγκαιρα τους Συλλόγους Διδασκόντων να μην πάρουν
    μέρος στον κοινωνικό διάλογο που ζήτησε το υπουργείο από τους συλλόγους
    διδασκόντων
    , με αποτέλεσμα το 100% των συλλόγων να  συμπορευτεί με τις αποφάσεις του
    Συλλόγου μας καταδικάζοντας την προσπάθεια του υπουργείου να αποκτήσει
    άλλοθι για τα μέτρα που πήρε, και στη διάρκεια του διαλόγου και στη
    συνέχεια,  και δεν απέστειλαν στο
    υπουργείο καμία πρόταση .
  • Πραγματοποιήσαμε και φέτος δύο αιμοδοσίες
    συγκεντρώνοντας πάνω από  70 φιάλες με
    αίμα. Έτσι καταφέραμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες των μελών του
    Συλλόγου μας και των οικογενειών τους. Το Δ.Σ. ευχαριστεί για άλλη μια
    φορά τους αιμοδότες συναδέλφους και καλεί σε μεγαλύτερη συμμετοχή για να
    είμαστε σε θέση να καλύψουμε τις αυξημένες ανάγκες μας.
  • Με μεγάλη συμμετοχή και  επιτυχία πραματοποιήθηκαν οι πολιτιστικές
    δραστηριότητες του συλλόγου μας.
    Παρακολουθήσαμε 4
    θεατρικές παραστάσεις, διοργανώσαμε 2 θεατρικές παραστάσεις για τα παιδιά
    των συναδέλφων  και το καθιερωμένο
    ετήσιο γλέντι του συλλόγου μας σε μουσική ταβέρνα με  120 περίπου συν/φους που έμειναν όλοι
    πολύ ευχαριστημένοι κι αρκετοί απ΄ αυτούς  εκδήλωσαν την επιθυμία για τη δημιουργία
    δικών μας πολιτιστικών ομάδων πράγμα που βάλαμε σε εφαρμογή με την έναρξη
    της φετινής σχολικής χρονιάς με τη συγκέντρωση των  πρώτων ενδιαφερομένων .
  • Προχωρήσαμε  στη συνέχιση των
    μαθημάτων Ιστορίας με ομιλία – 
    αφιέρωμα στην   9η Μάη Μέρα
    της Αντιφασιστικής νίκης των λαών και θέμα: « Ο Φασισμός ως μέσο πολιτικής
    διαχείρισης του Καπιταλισμού», δένοντας το με αντιφασιστικά τραγούδια και
    παρακολουθώντάς το πλήθος συν/φων αλλά και κατοίκων της περιοχής. Βάζουμε
    στόχο να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια με άλλα δύο μαθήματα για την  χρονιά που έρχεται με θέματα την
    καπιταλιστική κοινωνία και τη σοσιαλιστική- κομμουνιστική αντίστοιχα.
  •  Με ανάλογη επιτυχία
    πραγματοποιήσαμε  δύο ιστορικούς
    περίπατους έναν  πέρσι τον Νοέμβρη
    στο Μουσείο της Ακρόπολης και έναν φέτος τον Οκτώβρη στο Σκοπευτήριο της
    Καισαριανής και την καλοκαιρινή εκδρομή μας σε Βουδαπέστη – Λιουμπλιάνα –
    Βενετία, έχοντας την ευκαιρία να επισκέφτουμε και το χωριό των Ελλήνων
    πολιτικών προσφύγων «Νίκος Μπελογιάννης» στην Ουγγαρία γυρίζοντας με
    φανταστικές εντυπώσεις.
Μέτωπα που χρειάζεται να προσέξουμε τη νέα χρονιά
1.  
Το νέο Δ.Σ. πρέπει
να ξεπεράσει τα προβλήματα που περιγράφτηκαν παραπάνω και να προχωρήσει γρήγορα
σε συγκρότηση και αναβαθμισμένη λειτουργία, ώστε να ανταποκριθεί στις αυξημένες
ανάγκες λόγω της επίθεσης που κλιμακώνεται.
2.  
Να δώσουμε μάχη ώστε να
αποκτήσει η Γενική Συνέλευση του σωματείου τον πραγματικό της ρόλο
,
συλλογικός και αποφασιστικός οργανωτής της πάλης μας.
3.  
Να εμβαθύνουμε την παρέμβαση
του ΣΥΛΛΟΓΟΥ στους μαθητές, στο μορφωτικό περιεχόμενο της γνώσης.
Αυτό
αφορά ανακοινώσεις, σχολικές γιορτές, πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις, πολιτιστικές
και ιστορικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερα να ανοίξουμε το θέμα της πραγματικής
ιστορίας των γειτονιών μας (Ν. Ιωνία, Καλορέζα, Ηλέκτρα Αποστόλου …), σε
συνεργασία με τα αντίστοιχα παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Έτσι θα
ανοίξουμε και μέτωπο στη Χρυσή Αυγή.
 Μέτωπο και στις δήθεν «προοδευτικές»
απόψεις να μην έχουν σχέση τα συνδικάτα με τους μαθητές, με το περιεχόμενο του
σχολείου, που βάζουν βούτυρο στο ψωμί της. Να αναμετρηθούμε με τη λογική των
«ίσων αποστάσεων» και των «δύο άκρων». Να αντιμετωπίσουμε το φασιστικό
δηλητήριο στην ουσία του, διαπαιδαγωγώντας με τη στάση μας και τη διδασκαλία
της πραγματικής ιστορίας του τόπου μας τους μαθητές μας.
4.  
Να καλέσουμε τους αναπληρωτές
άμεσα σε σύσκεψη
 και να δούμε πώς μπορεί ο Σύλλογος να
παρέμβει για ζητήματα διατροφής τους σε δομές των δήμων. Κυρίως όμως πρέπει να
εξασφαλίσουμε να είναι όλοι γραμμένοι στο Σύλλογο και να αγωνιστούμε για το
βασικό: μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
5.  
Να εξασφαλίσουμε σταθερή επαφή
με Συλλόγους Γονέων της περιοχής μας για κοινές δράσεις
,
ώστε να αναδείξουμε την παιδεία ως  λαϊκή
υπόθεση. Να συνεχίσουμε συντονισμένα την πάλη μας για την παιδεία των
λαϊκών  αναγκών, τον χωρισμό των μεγάλων
τμημάτων εκεί που  υπάρχουν διαγνώσεις
για παιδιά  που χρειάζονται ειδική
παιδαγωγική στήριξη, την ανάθεση της παράλληλης στήριξης  για κάθε παιδί αποκλειστικά σε  έναν 
δάσκαλο, για την κάλυψη όλων των 
μαθημάτων ειδικοτήτων 
αποκλειστικά από τους 
εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων, χωρίς τον μπαμπούλα της κινητικότητας από
σχολείο σε σχολείο αλλά εφαρμόζοντας την ενισχυτική διδασκαλία  γαι κάλυψη του ωραρίου σε μαθητές που υπάρχουν
σίγουρα και την έχουν ανάγκη.   Να
προχωρήσουμε σε εκδήλωση – συζήτηση με γονείς και φορείς της περιοχής μας  για την ενημέρωσή τους  για τις νέες ανατροπές που φέρνει το νέο ενιαίου
τύπου ολοήμερο σχολείο στα  μορφωτικά
δικαιώματα των παιδιών τους. 
 
6.  
Να προτάξουμε τα τοπικά
ζητήματα των υποδομών για τη εύρεση χώρων για  σχολεία που αντιμετωπίζουν οξύ στεγαστικό
πρόβλημα (Διαπολιτισμικό, 2ο – 13ο  Ν/γείο Ν.Ιωνίας, 23ο  Ν/γείο Ν.Ιωνίας, 5ο Ν/γείο
Ηρακλείου, 10ο  Ν/γείο
Μεταμόρφωσης….)
7.  
ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ
ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ. Καλούμε κάθε συνάδελφο που έχει πρόβλημα με το δάνειό του, που
κινδυνεύει άμεσα ή έμμεσα να χάσει το σπίτι του, να το δηλώσει στο Σύλλογο,
 να
αποφασίσουμε ότι θα είμαστε σε επιφυλακή και σε περίπτωση προσπάθειας
κατάσχεσης να παρέμβουμε δυναμικά. Ταυτόχρονα και σε συνεργασία με τις Λαϊκές
Επιτροπές, σωματεία αλλά και άλλους φορείς της περιοχής μας παρεμβαίνουμε σε
περιπτώσεις διακοπής ρεύματος από σπίτι συναδέλφου ή και μαθητή μας. Το ίδιο
πρέπει να κάνουμε και για την περίπτωση που μαθητής μας  δεν έχει θεωρημένο το βιβλιάριό του, απαιτούμε
πλήρη περίθαλψη σε συνεργασία με τα Κέντρα Υγείας, ΠΕΔΥ. Να πάρουμε πρακτικά μέτρα ενίσχυσης των άνεργων και απολυμένων
συναδέλφων.
8.  
Να συνεχίσουμε τη δράση για
την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.
  Το κύριο
όμως είναι, ως εκπαιδευτικοί, να ανοίξουμε τη συζήτηση στις τάξεις, να
αποκαλύπτουμε τις αιτίες της προσφυγιάς, την ανάγκη αγώνα ενάντια στον
ιμπεριαλισμό. Να κατανοήσουν τα παιδιά ότι αυτοί που δημιουργούν το πρόβλημα δε
μπορούν και δε θέλουν να το λύσουν. Άρα χρειάζεται χτύπημα των αιτιών που
δημιουργούν τον πόλεμο, οικονομικό και με τα όπλα, που δημιουργεί τη φτώχεια
και την προσφυγιά-μετανάστευση.
9.  
Παρέμβαση για τις καθαρίστριες
των σχολείων.
 Συνεχίζουμε να ζητάμε τη μονιμοποίησή τους
όπως και όλου του βοηθητικού προσωπικού (φύλακες τραπεζοκόμοι…).
Παρεμβαίνουμε για τις μειώσεις των αποδοχών τους και πρακτικά βοηθάμε σε ότι
πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στα σχολεία.
10.              
Να καλέσουμε και άλλους  συναδέλφους να συμμετέχουν στις πολιτιστικές
ομάδες
 που ξεκίνησαν (θεατρική, μουσική, χορού…),
ώστε και οι συνάδελφοι που θα λάβουν μέρος να λειτουργήσουν συλλογικά και οι
υπόλοιποι να απολαμβάνουμε τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Παράλληλα να
καλέσουμε ομάδες άλλων φορέων να δούμε τα έργα τους, π.χ. τη θεατρική ομάδα που
παίζει τη δίκη των χαλυβουργών, τιμώντας και το μεγαλειώδη αγώνα τους.
11.              
ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕΡΟΣ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ
ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 24 ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ 
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ
Συναδέλφισσες,
συνάδελφοι,
Ο
Σύλλογός μας είναι το σωματείο μας, το αποκούμπι μας. Συλλογικά, αταλάντευτα
αντιπαλεύουμε την αντιλαϊκή αντιεκπαιδευτική πολιτική ΕΕ, κεφαλαίου,
κυβερνήσεων αλλά και τους επιστάτες τους μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, που
είναι ο παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός. Διεκδικούμε ανάπτυξη για το
λαό που φυσικά μπορεί να γίνει με ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας
και εξουσίας, με το λαό πρωταγωνιστή και κυρίαρχο στον πλούτο που παράγει.
Εμείς,
που  ως  εκπαιδευτικοί παλεύουμε για Δίχρονη Προσχολική
Αγωγή και Ενιαίο Δημόσιο Δωρεάν Υποχρεωτικό 12χρονο σχολείο για όλα τα παιδιά,
διαπαιδαγωγούμε
ταυτόχρονα τη νέα γενιά και  πρέπει να
αποτελούμε παράδειγμα αγωνιστικής στάσης ζωής για τη γενιά αυτή. Μπορούμε να
αλλάξουμε τα πράγματα. Μαζί με τον υπόλοιπο λαό  είμαστε οι πολλοί γι’ αυτό έχουμε τη δύναμη.  Αρκεί να το πιστέψουμε.  Xρειάζεται
όμως αγώνας σκληρός, συνεχής και παρατεταμένος, 
γιατί…
«
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΕΝ ΘΑ  ΄ΡΘΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΑΧΟ ΤΟΥ  ΕΤΣΙ  ΝΕΤΟ – ΣΚΕΤΟ
ΑΝ
ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕΤΡΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ…».

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ! Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ !

Σαράντα τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον
ηρωικό ξεσηκωμό του λαού και της νεολαίας το Νοέμβρη του 1973 ενάντια στη
στρατιωτική  αμερικανοκίνητη  δικτατορία.
Παραμονές της μεγάλης αντιστασιακής επετείου,15 του
Νοέμβρη, χωρίς αιδώ,  η συγκυβέρνηση  υποδέχεται τον πρόεδρο των ΗΠΑ σε μια
επικίνδυνη για την ειρήνη, στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής,  χρονική συγκυρία.
Ως εκπαιδευτικοί 
έχουμε  χρέος να διδάξουμε τους
μαθητές τους την αλήθεια για τον μεγάλο, λαϊκό ξεσηκωμό το Νοέμβρη του ’73. Για
το ρόλο που έπαιξαν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στην επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας
 για την υπεράσπιση των συμφερόντων ξένων
και ντόπιων βιομηχάνων, εφοπλιστών και τραπεζιτών.
Όλων αυτών που και σήμερα βομβαρδίζουν τη Συρία, τη
Λιβύη, σκορπούν τον θάνατο, δημιουργούν καραβάνια προσγύγων και πνίγουν παιδιά
στο Αιγαίο, που ετοιμάζονται για νέες επεμβάσεις εμπλέκοντας, με ευθύνη και της
ελληνικής κυβέρνησης, τον λαό μας στα πολεμικά παιχνίδια των
ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών τους για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών.
Να φανερώσουμε τον ρόλο  της  ναζιστικής  Χρυσής  Αυγής,  που  τα
μέλη της ως θαυμαστές  των πρωτεργατών
του πραξικοπήματος υποστηρίζουν  ότι  «στο Πολυτεχνείο δεν υπήρχαν νεκροί» !  και ότι «ο λαός με τον Παπαδόπουλο περνούσε
καλά».
Να καταδικάσουμε  όσους αμφισβητούν τη σκληρή, αντιδικτατορική
πάλη  λαού και νεολαίας, για να τεκμηριώσουν
την άποψη  της αναποτελεσματικότητας των
αγώνων και του «τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει» ώστε να αποδεχτεί η νέα
γενιά  τον συμβιβασμό και τη μοιρολατρία.
Να πούμε ξεκάθαρα στα παιδιά
ότι:
Α)  Όταν ο λαός ξεπέρασε τους φόβους του και
πίστεψε στη δύναμή του, οργανώθηκε και γκρέμισε 
ένα καθεστώς που φάνταζε ανίκητο.
Β) Η μετάβαση απ’ τη στρατιωτική δικτατορία στην
αστική δημοκρατία δεν έδωσε ουσιαστική και οριστική λύση στα λαϊκά προβλήματα
της φτώχειας, της ανεργίας, της διαρκούς υπονόμευσης των κατεκτημένων λαϊκών
δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Γ) Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να ικανοποιήσει ούτε
τις λαϊκές ανάγκες ούτε να εξασφαλίσει ειρήνη για τους λαούς.
Δ) Οι κρίσεις, η ανεργία, η φτώχεια, οι
ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι θα υπάρχουν όσο η εξουσία θα βρίσκεται στα χέρια αυτών
που κάποτε επέβαλαν τη χούντα  για να βγάλουν περισσότερα κέρδη  και εξακολουθούν και σήμερα, με άλλο πολιτικό
σύστημα, να εκμεταλλεύονται  τον
εργαζόμενο  λαό και  να τσακίζουν τα μορφωτικά δικαιώματα των
παιδιών του .
  Γι΄ αυτό και το σύνθημα «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ –
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» παραμένει και σήμερα επίκαιρο.
Οι εκπ/κοί μαζί με την  εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα της
πόλης και του χωριού μπορούμε με τη δική μας συμμαχία να δυναμώσουμε την πάλη
μας για την ανάκτηση των απωλειών μας, την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών  εργασιακών, συνδικαλιστικών  και  ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, για μια παιδεία
που δεν θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της αγοράς, αλλά τις σύγχρονες
μορφωτικές  ανάγκες των παιδιών της
λαϊκής οικογένειας, με εκπαιδευτικούς με μόνιμη και σταθερή δουλειά, για την
απελευθέρωση του λαού μας και της χώρας από τα δεσμά των μονοπωλίων, της ΕΕ και
του ΝΑΤΟ .

Το Δ.Σ. του
συλλόγου εκπ/κων « Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ» καλεί τους  συναδέλφους να τιμήσουν τον ηρωικό ξεσηκωμό στο
Πολυτεχνείο, τους νεκρούς του Νοέμβρη, που αποτέλεσε το κορυφαίο γεγονός της
αντιδικτατορικής πάλης και να πάρουν μαζικά μέρος στην συγκέντρωση στην Ομόνοια
στις 15/11 ώρα 6.30μ.μ  ενάντια στην
επίσκεψη Ομπάμα στις εκδηλώσεις γιορτασμού και στην πορεία  στις 17/11 προς την Αμερικάνικη πρεσβεία.

Ψήφισμα συμπαράστασης στους συναδέλφους Παντελή Βαϊνά και Γιώργο Χρόνη

Το ΔΣ του Συλλόγου
Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ»,
εκφράζει τη
συμπαράστασή του στους συναδέλφους Παντελή Βαϊνά και Γιώργο Χρόνη, αιρετούς της
Γ΄ Αθήνας, οι οποίοι είχαν μηνυθεί από υποψήφιους διευθυντές μετά από τις
κρίσεις των διευθυντών του 2011.
Απαιτούμε να σταματήσουν τώρα οι μηνύσεις και οι
διώξεις και να
αθωωθούν οι συνάδελφοι.
Ο
εκφοβισμός, η τρομοκρατία, η ποινικοποίηση της  πολιτικής και
συνδικαλιστικής δράσης, που πάνε χέρι-χέρι με την αντιεκπαιδευτική και
αντιλαϊκή πολιτική ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.
Καλούμε σε συμμετοχή στη διευκολυντική στάση εργασίας που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ τη Δευτέρα
14 Νοεμβρίου 2016,
από τις 10:00πμ έως
τις 3:00μμ και συγκέντρωση συμπαράστασης στις 10:30πμ στα δικαστήρια της πρώην
Σχολής Ευελπίδων (κτήριο7, αίθουσα
3).
Καλούμε τη
Δ.Ο.Ε.
  να σταθεί αλληλέγγυα στο πλευρό των αιρετών Π. Βαϊνά και Γ. Χρόνη και
να τους στηρίξει συνδικαλιστικά, οικονομικά και νομικά.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
   24 Νοέμβρη Πανδημοσιοϋπαλληλική
 Απεργία Επιστρέφουμε
ως απαράδεκτα 
τα πορίσματα και τις
συμφωνίες τους
  
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, μόνιμοι,
αναπληρωτές, άνεργοι
μη δεχτείτε τη νέα βαρβαρότητα!
Ο νέος γύρος επίθεσης που
ξεκίνησε από την κυβέρνηση, το κουαρτέτο, τις εργοδοτικές ενώσεις, τα κόμματα
που ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που κάθονται στους στημένους κοινωνικούς διάλογους και
υπογράφουν «κοινά πορίσματα» έχει σκοπό να καταργήσει ό,τι εργατικό
δικαίωμα έχει απομείνει.
Η νέα διαπραγμάτευση είτε με βάση το πόρισμα της Επιτροπής των
«εμπειρογνωμόνων», είτε με την «Κοινή Δήλωση» των κοινωνικών εταίρων, είτε με
τις «ευρωπαϊκές πρακτικές», οδηγεί στην εξάπλωση της εργασιακής ζούγκλας προς
όφελος των επιχειρηματικών ομίλων, στις ομαδικές απολύσεις, στον υποκατώτατο
μισθό, στο λοκ άουτ, στον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών, σε νέους
φόρους χαράτσια και πλειστηριασμούς…
                            Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε
εμείς!

Οι πάνω
από 530 συνδικαλιστικές οργανώσεις, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Συνδικάτα,
που βγήκαμε μπροστά και συμμετείχαμε στα συλλαλητήρια στις 17 Οκτώβρη ενάντια
στην αντιλαϊκή πολιτική για το οξυμένο πρόβλημα των συλλογικών συμβάσεων, καταθέτοντας
με τη μορφή πρότασης νόμου στη Βουλή το δικό μας πόρισμα δείχνουν το δρόμο της
οργάνωσης και της σύγκρουσης που πρέπει να ανοιχτεί μπροστά μας.
Απαιτούμε:
·        
Την κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων των
τελευταίων ετών.
·        
Την άμεση απόσυρση όλων των αντιεκπαιδευτικών νομοθετικών
ρυμθίσεων για το «ενιαίου τύπου» Δημοτικό και Νηπιαγωγείο και την Ειδική Αγωγή
·        
Την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, την κατάργηση του
αντεργατικού πλαισίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και την επαναφορά
των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων
·        
Την κατάργηση του νέου μισθολογίου και της αντιδραστικής
αξιολόγησης στο δημόσιο, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την κάλυψη των
απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων
·        
Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς
με κριτήριο τις τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα σε κάθε κλάδο και χώρο
δουλειάς.
·        
Την επαναφορά των κομμένων συντάξεων και επιδομάτων.

·        
Την προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας.
·        
Να μπει φρένο στη φορολογία των εργαζομένων
·        
Να πληρώσουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές.
·        
Μόνιμη και σταθερή δουλειά χωρίς όρους και προϋποθέσεις μεσα από
μαζικούς διορισμούς.
Δεν έχουμε τίποτα καλό να
περιμένουμε από τη «διαπραγμάτευση», από τη «φιλευσπλαχνία» των εργοδοτών που
δεν υπάρχει, από την ανάπτυξη που ευαγγελίζονται.
 Η «ανάπτυξή» τους θα ποτιστεί με το αίμα των
παιδιών της εργατικής τάξης, που καταδικάζονται στην ανεργία, τη φθηνή εργασία
και την δουλειά-λάστιχο!
Καμία αναμονή,
καμία καθυστέρηση!
24
Νοέμβρη Απεργία!   Συγκέντρωση στην
Ομόνοια στις 10.30π.μ.
        
Προσυγκέντρωση  στις 9.45 π.μ.  στον ηλεκτρικό σταθμό  Ν.Ιωνίας.
                  
Κλιμάκωση  με 
Γενική απεργία στις 8 Δεκέμβρη!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ !!!

Το
Δ.Σ του ΣΕΠΕ  «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» καλεί  τους συναδέλφους
 στις 15 Νοέμβρη στις
6.30μ.μ. στην Ομόνοια να εκφράσουν την αντίθεση τους στην επίσκεψη Ομπάμα.
Η επίσκεψη του
απερχόμενου Προέδρου των ΗΠΑ, αυτή την εποχή δεν είναι τυχαία. Οι παρεμβάσεις
των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις ΔΝΤ-ΕΕ γίνονται στα πλαίσια της σύγκρουσης των
επιχειρηματικών συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων τους και είχαν και  έχουν ως θύμα τον Ελληνικό λαό.
Η μετατροπή της
Μέσης Ανατολής,  της Μεσογείου και των
Βαλκανίων σε εμπόλεμη ζώνη, το αίμα των λαών της Συρίας, της Λιβύης, της
Παλαιστίνης, για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς τους,  είναι άμεσο αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών
επεμβάσεων, της χρηματοδότησης και στήριξης οργανώσεων, όπως το Ισλαμικό
Κράτος, από τις ΗΠΑ και την ΕΕ για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους.
Η στήριξη της
Ελληνικής Κυβέρνησης στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, η εμπλοκή της στους
ενδοιμπεριαλιστικούς  ανταγωνισμούς ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας,
η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, οι εξελίξεις στην Τουρκία, η κλιμάκωση των
πολέμων και η όξυνση των εντάσεων στην περιοχή πρέπει να  μας  βρουν όλους σε επαγρύπνηση.
Καλούμε τους
συμαδέλφους να συμμετέχουν μαζικά στο Συλλαλητήριο
 που
καλεί η ΕΕΔΥΕ, συνδικάτα και Ομοσπονδίες στις 15
Νοέμβρη στις 6.30μ.μ. στην Ομόνοια
 ενάντια στην
Επίσκεψη Ομπάμα.
Βροντοφωνάζουμε:
·        
Όχι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
·        
Να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις και τα
στρατηγεία.
·        
Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.
·        
Να γυρίσουν οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις από
αποστολές των ΝΑΤΟ – ΕΕ
·        
Εκφράζουμε αγωνιστικά τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη
στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
·        
Υψώνουμε τείχος στο ρατσισμό και την ξενοφοβία.
                                                                                                       
ΤΟ  Δ.Σ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016 ΩΡΑ 7 Μ.Μ.
ΣΤΟ
4ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Ν.ΙΩΝΙΑΣ
(ΠΛΗΣΙΟΝ
ΗΣΑΠ)
ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ,
ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ
ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΕΠΕ “Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ”
ΣΕ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ
ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΝΟΨΕΙ
ΤΗΣ 4ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΙΣ 19 ΚΑΙ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ
και ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΤΙΣ 24 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! 24 Νοέμβρη Πανδημοσιοϋπαλληλική Απεργία!

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ
ΤΑ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΤΟΥΣ


Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
μόνιμοι, αναπληρωτές, άνεργοι  μη
δεχτείτε τη νέα βαρβαρότητα!
Ο νέος γύρος επίθεσης που
ξεκίνησε από την κυβέρνηση, το κουαρτέτο, τις εργοδοτικές ενώσεις, τα κόμματα
που ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που κάθονται στους στημένους κοινωνικούς διάλογους και
υπογράφουν «κοινά πορίσματα» έχει σκοπό να καταργήσει ό,τι εργατικό
δικαίωμα έχει απομείνει.
Η νέα διαπραγμάτευση είτε με βάση το πόρισμα της Επιτροπής των
«εμπειρογνωμόνων», είτε με την «Κοινή Δήλωση» των κοινωνικών εταίρων, είτε με
τις «ευρωπαϊκές πρακτικές», οδηγεί στην εξάπλωση της εργασιακής ζούγκλας προς
όφελος των επιχειρηματικών ομίλων, στις ομαδικές απολύσεις, στον υποκατώτατο
μισθό, στο λοκ άουτ, στον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών, σε νέους
φόρους χαράτσια και πλειστηριασμούς…
                          
  Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε
εμείς!

Οι πάνω
από 530 συνδικαλιστικές οργανώσεις, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Συνδικάτα,
που βγήκαμε μπροστά και συμμετείχαμε στα συλλαλητήρια στις 17 Οκτώβρη ενάντια
στην αντιλαϊκή πολιτική για το οξυμένο πρόβλημα των συλλογικών συμβάσεων, καταθέτοντας
με τη μορφή πρότασης νόμου στη Βουλή το δικό μας πόρισμα δείχνουν το δρόμο της
οργάνωσης και της σύγκρουσης που πρέπει να ανοιχτεί μπροστά μας.
Απαιτούμε:
·        
Την κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων των
τελευταίων ετών.
·        
Την άμεση απόσυρση όλων των αντιεκπαιδευτικών νομοθετικών
ρυμθίσεων για το «ενιαίου τύπου» Δημοτικό και Νηπιαγωγείο και την Ειδική Αγωγή.
·        
Την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, την κατάργηση του
αντεργατικού πλαισίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και την επαναφορά
των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων.
·        
Την κατάργηση του νέου μισθολογίου και της αντιδραστικής
αξιολόγησης στο δημόσιο, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την κάλυψη των
απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων.
·        
Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς
με κριτήριο τις τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα σε κάθε κλάδο και χώρο
δουλειάς.
·        
Την επαναφορά των κομμένων συντάξεων και επιδομάτων.
·        
Την προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας.
·        
Να μπει φρένο στη φορολογία των εργαζομένων.
·        
Να πληρώσουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές.
·        
Μόνιμη και σταθερή δουλειά χωρίς όρους και προϋποθέσεις μεσα από
μαζικούς διορισμούς.
Δεν έχουμε τίποτα καλό να
περιμένουμε από τη «διαπραγμάτευση», από τη «φιλευσπλαχνία» των εργοδοτών που
δεν υπάρχει, από την ανάπτυξη που ευαγγελίζονται. Η «ανάπτυξή» τους θα ποτιστεί
με το αίμα των παιδιών της εργατικής τάξης, που καταδικάζονται στην ανεργία, τη
φθηνή εργασία και την δουλειά-λάστιχο!
Καμία αναμονή,
καμία καθυστέρηση!

24
Νοέμβρη Απεργία!   Συγκέντρωση στην
Ομόνοια στις 10.30π.μ.
         
Προσυγκέντρωση  στις 10π.μ  στον ηλεκτρικό σταθμό  Ν.Ιωνίας.

                    
  Κλιμάκωση  με 
Γενική απεργία στις 8 Δεκέμβρη!

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ 4Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Στις  19  και  20  Νοεμβρίου  2016  
στο στάδιο Ειρήνης  και Φιλίας  πραγματοποιείται
 η  4η Πανελλαδική  Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ.
Το  ΠΑΜΕ 
ως μέτωπο  συσπείρωσης  και αγωνιστικού  συντονισμού  συνδικαλιστικών οργανώσεων, σωματείων,
Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, Επιτροπών  Αγώνα, εκλεγμένων  συνδικαλιστών 
που με όρους μαζικού κινήματος παλεύει 
με βάση πλαίσιο  αιτημάτων που
ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης , με γραμμή  σύγκρουσης με τα συμφέροντα  των μεγάλων επιχειρηματικών –
μονοπωλιακών  ομίλων, της εργοδοσίας ,
των  κυβερνήσεων  που τις υπηρετούν, των συμβιβασμένων  συνδικαλιστικών ηγεσιών και των διάφορων
ιμπεριαλιστικών συμμαχιών (ΕΕ- ΝΑΤΟ..)  απευθύνει  κάλεσμα 
σε  κάθε σωματείο   για απόφαση 
συμμετοχής  του στην 4η  Πανελλαδική 
Συνδιασκεψη σε έναν ανοιχτό, δημοκρατικό διάλογο για την ανασύνταξη του
συνδικαλιστικού κινήματος  σε  ταξική βάση και κατεύθυνση απαλλαγμένου από
τη θηλιά του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Το Δ.Σ του ΣΕΠΕ
«Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» με βάση το παραπάνω  πλαίσιο
αποφασίζει  τη συμμετοχή του στη συνδιάσκεψη (ακολουθεί το κάλεσμα.

23/09/2016
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Πανεργατικού Αγωνιστικού ΜΕτώπου
Στις
19 και 20 Νοέμβρη 2016 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Ν. Φάληρο
πραγματοποιούμε την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη
του
Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου.
Το ΠΑΜΕ απευθύνεται σε
όλες τις οργανώσεις της εργατικής τάξης, σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή, σε όλους
τους εργαζόμενους:
Καλούμε όλα τα συνδικάτα, Ομοσπονδίες,
Εργατικά Κέντρα, επιτροπές αγώνα, όλους τους αγωνιστές συνδικαλιστές σε ανοιχτό
διάλογο με τη σιγουριά ότι οι συζητήσεις και οι αποφάσεις μας θα ανοίξουν νέους
δρόμους για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας. Θα είναι εφαλτήριο
για την ανασύνταξη και την αντεπίθεση του κινήματος μας, για νέα άνοδο των
αγώνων μας.
Απευθύνουμε
κάλεσμα για να φτιάξουμε κίνημα πραγματικό στήριγμα των εργαζομένων, δύναμη
υπεράσπισης των συμφερόντων μας και προοπτικής, για να βγούμε στο ξέφωτο χωρίς
μνημόνια και αφεντικά, κίνημα απαλλαγμένο και χειραφετημένο από την εργοδοσία,
το κράτος, τις κυβερνήσεις τους.
Να
προχωρήσουμε μπροστά και να χτίσουμε μαζικό, δημοκρατικό συνδικαλιστικό κίνημα,
με ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων, ικανό να αντιμετωπίζει μαχητικά τους
καπιταλιστές εργοδότες, τα κόμματά τους, τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες, με
την οργάνωση της λαϊκής πάλης, την προώθηση της λαϊκής συμμαχίας ανάμεσα στην
εργατική τάξη, τους υπαλλήλους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης,
τους αγρότες, τους ελευθεροεπαγγελματίες επιστήμονες, τους νέους, τις γυναίκες,
όλους όσους υποφέρουν από την καταπίεση των μονοπωλίων.
Να
χτίσουμε το δικό μας αντίπαλο δέος για την υπεράσπιση της ζωή μας, το μέλλον
των παιδιών μας! Σήμερα απαιτείται συνολική αλλαγή πορείας!
Τι είναι η Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ και
ποιοι συμμετέχουν:
Η συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ
είναι μια ανοιχτή, δημοκρατική, ζωντανή διαδικασία όπου τον λόγο τον έχουν οι
εργαζόμενοι αντιπρόσωποι που θα βρεθούν στο στάδιο με απόφαση του σωματείου
τους μέσα από συλλογικές διαδικασίες. Εκπροσωπούν και μεταφέρουν τις αγωνίες,
τις ανησυχίες, τον προβληματισμό και τις αποφάσεις που θα πάρουν οι εργάτες στα
σωματεία και τους χώρους δουλειάς κάτω στο πρωτοβάθμιο επίπεδο, στη βάση.
Δεν έχει σχέση με τα συνέδρια
της ΓΣΕΕ που γίνονται σε πολυτελή ξενοδοχεία μπροστά σε άδειες καρέκλες,
συνέδρια εκφυλισμένα μιας αδίστακτης
εργατικής αριστοκρατίας, που ελέω μηχανισμών της κυβέρνησης και της εργοδοσίας
παριστάνει την ηγεσία της εργατικής τάξης.
Η ίδια η συνδιάσκεψη του
ΠΑΜΕ είναι καθαρός αέρας αλλαγής και ανατροπής απέναντι στη δυσοσμία που
αναδίνει ο βάλτος του ενσωματωμένου συνδικαλισμού.
Τι θέματα θα συζητήσουμε
και τι αποφάσεις θα πάρουμε:
Μέσα από ανοιχτό
δημοκρατικό διάλογο να αποφασίσουμε να τραβήξουμε μπροστά:
·        
Για να χαράξουμε γραμμή αντεπίθεσης, ρήξης και ανατροπής, να
διεκδικήσουμε οργανωμένα σχεδιασμένα και μαχητικά την ικανοποίηση των σύγχρονων
αναγκών μας, όλα αυτά που δικαιούμαστε με βάση την εποχή μας τον 21ο
αιώνα και ενάντια σε αυτούς που μας καταδικάζουν στη φτώχεια και σε όρους
επιβίωσης των αρχών του προηγούμενου αιώνα για τα κέρδη του κεφαλαίου: την
καπιταλιστική εργοδοσία, τις κυβερνήσεις τους και την ένωσή τους όπως είναι η
ΕΕ και το ΝΑΤΟ,
τα κόμματα και τους μηχανισμούς που τα υπηρετούν. Για την ανάκτηση των απωλειών
που είχε η εργατική τάξη όλα αυτά τα χρόνια, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής,
την κατάργηση των αντιλαϊκών αντεργατικών νόμων, για το δικαίωμα στη σταθερή
δουλειά με δικαιώματα για όλους.
·        
Για
να βγάλουμε τα συνδικάτα από την ασφυκτική θηλιά του εργοδοτικού και
κυβερνητικού ελέγχου των ηγεσιών που κυριαρχούν σε στρατηγικούς κλάδους και στις
τριτοβάθμιες οργανώσεις στη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, από την απαξίωση και τον εκφυλισμό.
·        
Για
να απαλλαγούμε από τη γραμμή της ταξικής συνεργασίας, του κοινωνικού εταιρισμού
και της υποταγής στα επιχειρηματικά συμφέροντα, που αποτέλεσε γραμμή ήττας και
παράδοσης του εργατικού κινήματος μέσα στην κρίση.
·        
Για
να αλλάξουμε την κατάσταση στο συνδικαλιστικό  
κίνημα, να ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά, με την ένταξη νέων δυνάμεων
στην οργανωμένη πάλη σε κάθε κλάδο και σωματείο, την άνοδο του βαθμού οργάνωσης
της τάξης μας.
·        
Για
να δυναμώσουμε τον αγώνα ενώνοντας τους εργαζόμενους που διασπά η εργοδοσία, με
το κυνήγι του κέρδους και την αύξηση της εκμετάλλευσης, να ρίξουμε τους φράχτες
που σηκώνει ο εργοδοτικός συνδικαλισμός και μας χωρίζει με βάση τις εργασιακές
σχέσεις, τους μόνιμους από τους συμβασιούχους, τους αορίστου χρόνου από τους
ωρομίσθιους, τους Έλληνες από τους μετανάστες.
·        
Για
να αγκαλιάσουν τα συνδικάτα την μεγάλη μάζα των ανοργάτων νέων εργαζόμενων με
τις άθλιες εργασιακές σχέσεις λάστιχο και τους μισθούς ψίχουλα, την τεράστια
μάζα των ανέργων.
·        
Για
να χτίσουμε τη μεγάλη συμμαχία εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών,
νεολαίας ενάντια στα μονοπώλια, τους επιχειρηματικούς ομίλους που μας
καταδυναστεύουν.
Αυτή η ανάγκη γέννησε το ΠΑΜΕ
πριν 17 χρόνια. Το 1999 πάνω από 1500 συνδικαλιστές όλων των κλάδων έγραψαν τις
πρώτες σελίδες της μεγάλης προσπάθειας ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Από τότε μέχρι σήμερα με την ακούραστη και ασταμάτητη δράση του για τα εργατικά
λαϊκά συμφέροντα αναγνωρίζεται πλατιά από όλους τους εργαζόμενους ως η πιο
συγκροτημένη αγωνιστική και μαχητική δύναμη του 
εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
Τι είναι το ΠΑΜΕ και ποια
η συμβολή του στον αγώνα των εργαζομένων:
Το ΠΑΜΕ δεν είναι παράταξη ή κομματικός φορέας. Είναι μέτωπο
οργανώσεων της εργατικής τάξης, συνδικάτων, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων,
Επιτροπών Αγώνα, εκλεγμένων συνδικαλιστών που με όρους μαζικού κινήματος παλεύουν συντονισμένα με βάση πλαίσιο
στόχων πάλης που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εργατικής τάξης, με γραμμή
σύγκρουσης με την μεγαλοεργοδοσία, τις κυβερνήσεις, τις ιμπεριαλιστικές
συμμαχίες.
Όλα αυτά τα χρόνια το ΠΑΜΕ, έδωσε πολλές μικρές και μεγάλες
σκληρές μάχες με όλες τις μορφές πάλης για τα δικαιώματα και τις ανάγκες της
εργατικής τάξης της πατρίδας μας, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και
επεμβάσεις. Έδειξε την έμπρακτη αλληλεγγύη του στους αγώνες των εργατών, των
λαών σε άλλες χώρες που εξίσου υποφέρουν. Συμμετέχει ενεργά στο διεθνές
συνδικαλιστικό κίνημα μέσα από τις γραμμές της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας
που φέτος συμπληρώνει 71 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας και δράσης και
πραγματοποιεί το 17ο Συνέδριό της.
Έτσι, καταξιώθηκε στις
συνειδήσεις εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, Ελλήνων και μεταναστών, νέων και
γυναικών. Εργαζομένων δηλαδή που γνώρισαν τη δράση και την αλληλεγγύη του ΠΑΜΕ
μέσα από το συνδικάτο τους, την σωματειακή επιτροπή στη δουλειά τους, τις απεργιακές
επιτροπές, το συνάδελφο συνδικαλιστή στο εργοστάσιο, τον εργάτη στο διπλανό
πόστο που έκανε το βήμα και βγήκε μπροστά, μοίρασε την ανακοίνωση μίλησε στη
Γενική Συνέλευση.
Η μέχρι σήμερα συντονισμένη δραστηριότητα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ
ενόχλησε και ενοχλεί. Πολλές φορές πιάστηκε στο στόμα κυβερνητικών στελεχών και
της μεγαλοεργοδοσίας φυσικά αρνητικά και αυτό αποτελεί τιμή για εμάς. Αρκετές
φορές δέχτηκε επίθεση, προβοκάτσιες, συκοφαντίες, ύπουλα χτυπήματα.
Όμως δεν υποκύψαμε, δεν τα διπλώσαμε, δεν τα βρήκαμε πίσω από
κλειστές πόρτες. Θεωρούμε ότι με τη γραμμή μας, με τη δράση μας, με το
παράδειγμα του κάθε αγωνιστή που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ μέσα από το σωματείο
και δρα στον κλάδο και στον τόπο δουλειάς του, δώσαμε πνοή και ζωντάνια στο
εργατικό κίνημα, κάναμε προσπάθεια να μπουν στη μάχη περισσότεροι εργάτες και
εργάτριες, δώσαμε τη μάχη να αναδειχτεί ότι μπορεί να υπάρχει άλλη προοπτική
από αυτή που μας προετοιμάζουν, ότι μπορεί να υπάρξει διέξοδος.
Τόσο
στα χρόνια της καπιταλιστικής ανάπτυξης όσο και στα τελευταία δύσκολα χρόνια
της καπιταλιστικής κρίσης οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ δεν έβαλαν
νερό στο κρασί τους, δε μπήκαν σε «κοινωνικούς διαλόγους», δεν υιοθέτησαν
απόψεις και ιδεολογήματα του κοινωνικού εταιρισμού που έσκαβαν το λάκκο στους
εργαζόμενους. Ανεξαρτήτως του πρόσημου της κυβέρνησης, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ
βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή των αγώνων.
Αναλάβαμε με ευθύνη και
τόλμη μεγάλες πρωτοβουλίες συμπόρευσης, κοινού βηματισμού στον αγώνα. Με
διεκδικητικό πλαίσιο βασισμένο στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, πλαίσιο πάλης και
συσπείρωσης. Καλέσαμε ανοιχτά, πλατιά όλα τα σωματεία να το ενισχύσουν, να
συζητήσουν πάνω σε αυτό.
Πάνω
από 1.000 σωματεία και φορείς του λαϊκού κινήματος βρεθήκαμε μαζί σε μεγάλα
συλλαλητήρια που έγραψαν τη δική τους σελίδα στην ιστορία του κινήματός μας, το
2014, το 2015, στις μεγάλες απεργίες για την υπεράσπιση της κοινωνικής
ασφάλισης τη χρονιά που πέρασε, στα μεγαλειώδη κοινά συλλαλητήρια εργατών
αγροτών που άφησαν τη δική τους παρακαταθήκη. Με τους περισσότερους δεν
συμφωνούσαμε σε όλα, με αρκετούς συναντηθήκαμε στον αγώνα για πρώτη φορά.
Εκατοντάδες σωματεία και συνδικαλιστές συμπορευτήκαμε κόντρα στην αδράνεια, την
υπονόμευση του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, την επίθεση των κυβερνήσεων.
Είναι μια μεγάλη
παρακαταθήκη, που φανερώνει ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.
Δεν θεωρούμε ότι τα έχουμε καταφέρει όλα καλά. Στην συνδιάσκεψη θα
συζητήσουμε τα λάθη και τις αδυναμίες που θέλουμε να διορθώσουμε. Τις
επισημαίνουμε ανοιχτά χωρίς το φόβο να εκτεθούμε στους εργάτες. Δε φοβόμαστε
διότι αυτό είναι το ΠΑΜΕ. Η καρδιά και η ανάσα του είναι οι εργάτες. Ας
φανταστούμε αν δεν υπήρχε ποια θα ήταν σήμερα η κατάσταση στο συνδικαλιστικό
κίνημα, στους χώρους δουλειάς.
Μέσα από αυτούς τους αγώνες, όλη μας τη δράση έχει δημιουργηθεί
μια καλύτερη υποδομή και καλύτερες προϋποθέσεις για να προχωρήσουμε πιο σταθερά
στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος.
Σήμερα μπορούμε σε αυτό το δύσκολο αλλά ελπιδοφόρο δρόμο να
βρεθούμε περισσότεροι, το αγωνιστικό μέτωπο των εργατικών οργανώσεων να
διευρυνθεί και να ισχυροποιηθεί. Μαζί περισσότεροι να επεξεργαστούμε σχέδιο
εργατικής λαϊκής αντεπίθεσης για τη ζωή που μας αξίζει. Σε αυτή τη συζήτηση
καλούμε να πάρετε μέρος και όσοι ακόμα έχετε επιφυλάξεις, επιμέρους διαφωνίες.
Ισχυροποίηση
και διεύρυνση του ΠΑΜΕ με νέες δυνάμεις νέα συνδικάτα σημαίνει ισχυροποίηση του
εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μέσα από τον κοινό αγώνα ενάντια στα μονοπώλια και
στις κυβερνήσεις θα ενισχύεται η ενότητα της εργατικής τάξης.
Κανένας συμβιβασμός με την
σημερινή άθλια πραγματικότητα, τη μίζερη ζωή που φτιάχνουν για μας και τα
παιδιά μας.
Η περίοδος που διανύουμε
είναι κρίσιμη. Οι εξελίξεις μάς βάζουν όλους και όλες μπροστά σε μεγάλες
ευθύνες.
Η
κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει την αντεργατική επίθεση από εκεί που την άφησαν οι
προηγούμενοι  και προσθέτει νέα
δυσβάσταχτα μέτρα, καταργεί δικαιώματα που κατακτήθηκαν με ποταμούς αίματος. Νέες
ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα, νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις,
κοινωνικές παροχές, ομαδικές απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί και ο
κατάλογος των θυσιών για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου δεν έχει τέλος.
Ένταση της καταστολής και με νέο νόμο που είναι απαίτηση του κεφαλαίου για
απαγόρευση απεργιών, περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης. Αποδείχτηκε ότι
επιλέχθηκαν για τη βρώμικη δουλειά.
Οι
δυνάμεις του ΠΑΜΕ, τα σωματεία, οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, οι
Επιτροπές Αγώνα, οι συνδικαλιστές που συγκροτούμε το ΠΑΜΕ, απευθύνουμε κάλεσμα
σε όλους τους εργαζόμενους, σε κάθε συνδικαλιστή που ανησυχεί και
προβληματίζεται.
Ήρθε η ώρα να πούμε:
Τέλος οι θυσίες για τα
κέρδη της πλουτοκρατίας. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων
χρόνων. Κάλυψη των απωλειών μας τώρα. Αυξήσεις σε μισθούς συντάξεις κοινωνικές
παροχές. Επαναφορά των κλαδικών ΣΣΕ.
Απαιτούμε όσα μας
στέρησαν, όσα μας έκλεψαν, όσα με βίαιο τρόπο μας κατάργησαν.
Τα δικαιώματά μας, η
δουλειά μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι περασμένα ξεχασμένα!
Πάνω
από 900.000 εργαζόμενοι δουλεύουν και μένουν απλήρωτοι για πολλούς μήνες. Οι
άνεργοι μόνιμα πάνω από 1 εκατομμύριο, λιγότεροι από 1 στους 10 με επίδομα
ανεργίας. Τα προγράμματα ανεργίας μοιράζουν τη φτώχεια και τις πεντάμηνες
θέσεις εργασίας, ανακυκλώνοντας την ανεργία, χωρίς ούτε καν να την μειώνουν.
Περισσότερες
από τις μισές προσλήψεις είναι άθλιες ελαστικές μορφές απασχόλησης με μισθούς –
ψίχουλα. Το 30% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα υποαπασχολείται, ενώ το 20%
εργάζεται λιγότερο από 20 ώρες τη βδομάδα.
Όλα αυτά τα χρόνια οι
απώλειές μας είναι τεράστιες. Οι μισθοί μειώθηκαν 40% και περισσότερο, με την
πλειοψηφία σήμερα να αμείβεται λιγότερο από τον κατώτερο μισθό του 2012!
Πρέπει να απορρίψουμε και
να απαντήσουμε αποφασιστικά την απάτη και την κοροϊδία της «κοινωνικής
πολιτικής» της κυβέρνησης που οδηγεί να μάθουμε να ζούμε με τη φτώχεια και τις
χαμηλές απαιτήσεις.
Αντλούμε διδάγματα από τις
μάχες των προηγούμενων χρόνων, βγάζουμε συμπεράσματα χρήσιμα για την
ισχυροποίηση της πάλης μας:

Τα μέτρα δεν είναι
προσωρινά, υπηρετούν τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των
εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για την
αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, την κατάργηση βασικών εργατικών –
λαϊκών δικαιωμάτων και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού. Αυτή είναι η
στρατηγική της κυβέρνησης, της ΕΕ, των κομμάτων και των δυνάμεών τους στο
κίνημα που την στηρίζουν.
Αυτή
τη στρατηγική κατεύθυνση στηρίζει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, άλλων
μεγάλων συνδικάτων. Έχουν επικυρώσει το μνημόνιο των μνημονίων που είναι η ΕΕ
και  το αντεργατικό οικοδόμημα του 1ου
και 2ου και 3ου μνημονίου.
Η γραμμή τους είναι ότι
για όλες τις μεγάλες απώλειες «ο γέγονε γέγονε», γιατί η κάλυψη των απωλειών
απαιτεί σύγκρουση με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όμως για το ΠΑΜΕ και
όλους τους εργαζόμενους τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με θυσίες και αίμα δεν
πρέπει να είναι περασμένα ξεχασμένα.
Οι δυνάμεις που απαρτίζουν
τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό παλιό και νέο έχουν σαφή θέση υπέρ της
ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Είναι υπέρμαχοι της λογικής να γίνουν θυσίες για να ενισχυθεί η κερδοφορία των
επιχειρηματικών ομίλων, αλλά να είναι με «δίκαιο» τρόπο κατανεμημένες και μετά
από «διάλογο» με τους εταίρους! Τους γνωρίζουν οι εργαζόμενοι. Έβαλαν πλάτη στην
εργοδοσία σε πολλούς κλάδους και εργοστάσια για τη μείωση μισθών και
μεροκάματων.
Αυτή η λογική δοκιμάστηκε
όλα τα προηγούμενα χρόνια. Κυριάρχησε στο συνδικαλιστικό κίνημα και είναι η
αιτία που σήμερα μετράμε τόσο βαριές θυσίες και απώλειες.
Με αυτή τη γραμμή
καθόρισαν τη στάση τους σε όλη τη διάρκεια της κρίσης και στην ολομέτωπη
επίθεση του κεφαλαίου. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν θέλουν τους
εργαζόμενους συνδικαλισμένους, οργανωμένους, ενημερωμένους, με ενεργή συμμετοχή
στην πάλη. Υπονομεύουν την οργάνωση της πάλης, την οργάνωση των εργαζομένων, απομακρύνουν
τους νέους από τα σωματεία. Όλα τα χρόνια της κρίσης, ήταν ο πιο καλός σύμμαχος
της ΕΕ, των κυβερνήσεων, του ΣΕΒ.
Οι σημερινοί αρνητικοί
συσχετισμοί αποτέλεσαν ισχυρό σύμμαχο του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων που
ανεβοκατέβηκαν τα τελευταία χρόνια, ώστε να προχωρούν χωρίς ισχυρή αντίσταση
από τους χώρους δουλειάς και παραγωγής τούς σχεδιασμούς τους. Χωρίς τον
προδοτικό τους ρόλο, δεν θα περνούσε με την ίδια ευκολία η επίθεση της
μεγαλοεργοδοσίας, των κυβερνήσεων και της ΕΕ.
Αποδείχτηκε ισχυρό εμπόδιο
στην οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων. Το δηλητήριο της ταξικής
συνεργασίας, του κοινωνικού εταιρισμού, ο πλήρης αφοπλισμός των εργαζομένων
μπροστά στο τσουνάμι των αντιλαϊκών μέτρων, αποτέλεσε μέγιστη προσφορά στους
επιχειρηματικούς ομίλους και στο κράτος τους.
Έχουν τεράστιες ευθύνες
που δεν παραγράφονται οι παρατάξεις που συνέβαλαν καθοριστικά στην εξαπάτηση
των εργαζομένων, αυτοί που συνειδητά καλλιέργησαν αυταπάτες και συγχύσεις, στήριξαν
την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τις δήθεν κόκκινες γραμμές.
Έκαναν την πλάτη του
εργατικού κινήματος σκαλοπάτι για να ανεβοκατεβαίνουν αντιλαϊκές κυβερνήσεις.
Η ίδια η ζωή, η πλούσια
πείρα, κυρίως των τελευταίων ετών, αποδεικνύει περίτρανα ότι στο πλαίσιο της ΕΕ,
της εξουσίας των μονοπωλίων, δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή λύση.
Αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο ο ρόλος της ΕΕ ως λυκοσυμμαχία και δυνάστης
της εργατικής τάξης, των λαών. Καταρρίπτονται οι μύθοι ότι αυτή είναι δήθεν
«ένωση της αλληλεγγύης και απάνεμο λιμάνι για τους λαούς», όπως ισχυρίζονταν η
πλουτοκρατία και τα στηρίγματά της.
Η ΕΕ γίνεται όλο και πιο
αντιδραστική και οι εργαζόμενοι θα ζήσουν συνθήκες μεγάλης φτώχειας κι
εξαθλίωσης αν δεν ξεσηκωθούν. Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν για να μοιράσουν
οι ιμπεριαλιστές τους δρόμους ενέργειας, τα μερίδια των αγορών, τις
πλουτοπαραγωγικές πηγές. Οι εργαζόμενοι πρέπει να αντισταθούμε στα σχέδια τους να
μας βάλουν στη σφαγή για τα συμφέροντα των πετρελαιάδων, των εφοπλιστών, των
βιομηχάνων, των καπιταλιστών.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι
προϋποθέσεις, παραγωγικές, επιστημονικές και τεχνολογικές, για να υπάρχει
ανάπτυξη στην υπηρεσία των σύγχρονων εργατικών – λαϊκών αναγκών, για να υπάρχει
αξιοπρεπής ζωή, δουλειά με δικαιώματα. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε όλο
τον πλούτο! Τον ιδρώτα μας, τον κόπο μας τον καρπώνονται μια χούφτα
μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Μπορούμε να διεκδικήσουμε
τη ζωή που μας αξίζει, ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας. 
Το
σύνθημα που γεννήθηκε στους μεγάλους αγώνες, μας δείχνει το δρόμο:
«Χωρίς
εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Μετά την πρόσφατη απόφαση της ΔΟΕ για μείωση της
συνδρομής  που λαμβάνει η ίδια  στα 22 ευρώ ( από 24) για τους μόνιμους συναδέλφους,
 το Δ.Σ. 
του συλλόγου στη συνεδρίασή του την Πέμπτη 3/11/2016  αποφάσισε ομόφωνα τη μείωση  και της συνδρομής  που μένει 
για το ταμείο του συλλόγου 
στα  5  ευρώ .
Έτσι η νέα συνολική συνδρομή για τους μόνιμους είναι  27 ευρώ ( αντί 30)
και  θα δοθεί σε 2 δόσεις :
15 ευρώ στις 23/11/2016  και  12 ευρώ  στη  Γ.Σ.  του
 Μάη 
2017.
Για τους αναπληρωτές  συναδέλφους
η  συνδρομή  είναι 
μόνο 15 ευρώ
 και θα δοθεί  σε 2 δόσεις :
5 ευρώ  στις 23/11/ 2016  και 
10 ευρώ  στη Γ.Σ. του Μάη  2017.
ΟΛΟΙ  ΚΑΙ  ΟΛΕΣ  
ΜΑΖΙΚΑ – ΕΝΩΜΕΝΑ – ΤΑΞΙΚΑ 

ΣΤΗ  ΓΕΝΙΚΗ  ΜΑΣ 
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016

 στο 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ 
ΜΑΣ,  Η  ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ, 
Η  ΨΗΦΟΣ ΜΑΣ

ΕΙΝΑΙ Η 
ΔΥΝΑΜΗ  ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ  ΜΑΣ!
                                                                                         
                            
  ΤΟ  ΔΣ