19-3-2016 Ομιλία
στην Εκδήλωση – Θεατρική παράσταση
ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
Τις μέρες αυτές, ένα πρωτόγνωρο κύμα αλληλεγγύης αγκαλιάζει
τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα
μας. Από το υστέρημά τους, οι λαϊκές οικογένειες συνεισφέρουν ότι μπορούν, όχι
μόνο για να ανακουφίσουν τον πόνο των ξεριζωμένων, αλλά σε πολλές περιπτώσεις
για να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, αφού η απουσία του κράτους είναι
παντελής.
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα είναι οι εγκλωβισμένοι στο λιμάνι του Πειραιά. Χιλιάδες από αυτούς
δεν θα είχαν ούτε ένα πλήρες γεύμα τη μέρα, ένα γάλα για τα παιδιά τους, αν δεν
κινητοποιούνταν οργανωμένα τα συνδικάτα και οι φορείς της Αττικής, αλλά και,
μεμονωμένα, άνθρωποι με ευαισθησία, για να προσφέρουν απλόχερα την αλληλεγγύη
τους.
Από αυτήν τη
σκοπιά, είναι τουλάχιστον προκλητικό να εμφανίζεται η κυβέρνηση ως υποστηριχτής
όλης αυτής της προσπάθειας.
Οι ευθύνες της
δεν μπορούν να κρυφτούν με λόγια συμπάθειας και ευχολόγια. Η κυβέρνηση και οι
Ευρωπαίοι εταίροι της περιοδεύουν στα νησιά του Αιγαίου και ενώ φωτογραφίζονται
με τους κατοίκους που σώζουν τους πρόσφυγες και τα μωρά τους από τη μανία της
θάλασσας, παραχωρούν την ευθύνη της περίθαλψης στις διάφορες ΜΚΟ τις οποίες
χρηματοδοτούν γενναία από κρατικά και ευρωπαϊκά κονδύλια .
Η Σύνοδος Κορυφής ΕΕ – Τουρκίας επικύρωσε το παζάρι
της ΕΕ με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας. Οι αποφάσεις της δεν λύνουν το πρόβλημα των
εγκλωβισμένων στην Ελλάδα, ούτε πρόκειται να σταματήσουν τα προσφυγικά – μεταναστευτικά
κύματα. Επιδεινώνουν τις συνθήκες εγκλωβισμού και καταστολής για ακόμη
περισσότερους πρόσφυγες και μετανάστες.
Το κλείσιμο των βόρειων συνόρων για τους πρόσφυγες
αποτελεί κοινή απόφαση της ΕΕ, όχι αποτέλεσμα μονομερών ενεργειών, όπως ισχυρίζεται
ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Η απόφαση
της Συνόδου, ότι για κάθε “επιστροφή” από την Ελλάδα στην Τουρκία
ενός Σύρου πρόσφυγα, ένας άλλος θα επανεγκαθίσταται από την Τουρκία σε χώρα της
ΕΕ, μέχρι να συμπληρωθεί το όριο των 72.000 προσφύγων, αποτελεί ένα απαράδεκτο
πιγκ – πογκ, στις πλάτες των προσφύγων, παραβιάζοντας ωμά και απροκάλυπτα τα
δικαιώματά τους.
Η απόφαση να “ανοίξει” ακόμη ένα κεφάλαιο
για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, στην πραγματικότητα, αποτελεί επιβράβευση,
της επιθετικότητας της τουρκικής κυβέρνησης, τόσο απέναντι στο Κυπριακό
πρόβλημα όσο και στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο..
Ως σύλλογος από την πρώτη στιγμή της όξυνσης του
προσφυγικού – μεταναστευτικού προβλήματος προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τις
αιτίες που το δημιουργούν, οι οποίες είναι οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι, που
εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, της
Ανατολικής Μεσογείου, της Βόρειας Αφρικής, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με
άλλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία, για τον έλεγχο των πηγών και των δρόμων
Ενέργειας .
Πιστεύουμε ότι είναι αυτονόητο το δικαίωμα των θυμάτων
πολέμων, επεμβάσεων και αντιδραστικών καθεστώτων να αναζητήσουν μια ασφαλέστερη
ζωή σε άλλες χώρες, παρ’ ότι οριστική λύση στο πρόβλημα μπορεί να δοθεί εάν ο
κάθε λαός στη χώρα του οργανωθεί και παλέψει για την ανατροπή του συστήματος,
που γεννά πόλεμο, φτώχεια, προσφυγιά.
Θεωρούμε ότι η κατάσταση οξύνεται το τελευταίο
διάστημα, με αφορμή την αντιπαράθεση Ρωσίας – Τουρκίας, την ανάπτυξη
στρατιωτικής δράσης της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία, αλλά και την άμεση εμπλοκή
του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, μετά από αίτηση και της ελληνικής κυβέρνησης. Την ίδια
στιγμή, αυτή η εξέλιξη αποθρασύνει την τουρκική επιθετικότητα, που αμφισβητεί
κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο.
Από την πρώτη στιγμή, που έγινε φανερή η τάση
έξαρσης του προσφυγικού -μεταναστευτικού ζητήματος, καταδικάσαμε την πολιτική της ΕΕ στο μεταναστευτικό –
προσφυγικό πρόβλημα, ως βασική αιτία του εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών
σε διάφορες χώρες – πύλες της ΕΕ, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
Με βάση τα
παραπάνω και με δεδομένο ότι δεν μπορεί να υπάρχει λύση ή έστω ανακούφιση του
προβλήματος, όσο συνεχίζονται οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι πόλεμοι στην
περιοχή και παραμένουν σε ισχύ οι συγκεκριμένες αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ,
προτείνoυμε συγκεκριμένες
θέσεις για ανακούφιση των συνεπειών του προβλήματος:
I.
Απευθείας, ασφαλής μεταφορά των προσφύγων –
μεταναστών από τις χώρες πρώτης υποδοχής, όπως είναι η Τουρκία, η Ιορδανία, ο
Λίβανος, αλλά και από τα ελληνικά νησιά στις χώρες τελικού προορισμού τους, με
ευθύνη του ΟΗΕ και της ΕΕ και με πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων που απορρέουν
από την προσφυγική τους ιδιότητα.
II.
Αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Η εμπλοκή του στο
Αιγαίο, εκτός από τους κινδύνους για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας,
σηματοδοτεί και τον κίνδυνο εμπλοκής του λαού μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς
των ιμπεριαλιστών σε Συρία και Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και σ’ ένα γενικευμένο ιμπεριαλιστικό
πόλεμο.
III.
Γενναία ενίσχυση των υποδομών και του προσωπικού
διάσωσης, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, καθώς και υποδοχής, περίθαλψης και
καταγραφής, με ευθύνη αποκλειστικά του κράτους, χωρίς καμία εμπλοκή ΜΚΟ.
IV.
Δημιουργία δημόσιων, αξιοπρεπών χώρων προσωρινής
φιλοξενίας, που θα λειτουργούν με ευθύνη του υπουργείου Μεταναστευτικής
Πολιτικής.
V.
Για το σκοπό αυτής της φιλοξενίας μπορούν να αξιοποιηθούν
και να μετασκευαστούν ανενεργά στρατόπεδα, αχρησιμοποίητα κτίρια, εκτάσεις και
εγκαταστάσεις του δημοσίου κλπ, με κριτήριο την ικανοποίηση των αναγκών των
προσφύγων, αλλά και των κατοίκων της περιοχής.
VI.
Κατάργηση του Κανονισμού του Δουβλίνου, της
Σένγκεν, του Frontex και όλων των κατασταλτικών μηχανισμών της ΕΕ.
VII.
Καμία συμμετοχή ή εμπλοκή της Ελλάδας, καμία
διάθεση των Ενόπλων Δυνάμεων στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις. Να
κλείσουν τώρα όλες οι αμερικανο-ΝΑΤΟικές βάσεις.
Με τα παραπάνω αιτήματα, απευθυνόμαστε σε όλους τους
εργαζόμενους, τους ανέργους, τις λαϊκές οικογένειες, τη νεολαία όσους αντιμετωπίζουν
τις βαριές συνέπειες της οικονομικής κρίσης και παράλληλα εκφράζουν την
αμέριστη και συγκινητική αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες με κάθε τρόπο. Να
δυναμώσει η διεθνιστική αλληλεγγύη, η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο
και το σύστημα που τον γεννά.
