Συντάκτης: Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Γ. Σεφέρης

Από τον
Ιανουάριο του 2016 αναμένεται να μπει σε πλήρη εφαρμογή το νέο μισθολόγιο στο
Δημόσιο με σύνδεση πλέον των αποδοχών με την αξιολόγηση. Ο σχεδιασμός προβλέπει
επίσης νέους εισαγωγικούς μισθούς για τους νεοπροσλαμβανόμενους από 1/1/2015,
σταδιακή κατάργηση της αποκαλούμενης προσωπικής διαφοράς από 1/7/2015, καθώς
και «κούρεμα» των οδοιπορικών, των υπερωριών και των εκτός έδρας.

Για τους
νεοεισερχόμενους στο Δημόσιο και για τη διετή δοκιμαστική περίοδο, υπάρχει
συμφωνία, για μείωση του μισθού από 780 σε 684 ευρώ, ενώ γι’ αυτούς που
καλούνται να υπηρετήσουν μακριά από τα σπίτια τους (π.χ. καθηγητές, γιατροί), η
μείωση αναμένεται να καλυφθεί από την καταβολή επιδόματος στέγασης. Χαμηλότερες
αποδοχές περιμένουν στο μέλλον και όσοι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν γενικά
οδοιπορικά, αμοιβές για εκτός έδρας εργασία ή υπερωρίες, τα οποία ουσιαστικά
οδηγούνται προς κατάργηση. Θα κοπούν ακόμη τα κονδύλια για έξτρα αμοιβές λόγω
συμμετοχών σε συμβούλια αλλά και γενικότερα κάθε ποσό που ανέβαζε το μισθό σε
ΔΕΚΟ και Νομικά Πρόσωπα, σε όρια υψηλότερα από αυτά που καθόριζε το ενιαίο
μισθολόγιο.

Οι
ασφαλισμένοι και οι ασφαλισμένες που έχουν γεννηθεί μετά το 1961 (οι άνδρες)
και μεταξύ των ετών 1964 – 1969 (οι γυναίκες) που δεν συμπληρώνουν με?χρι το
2018 τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης ή και τα όρια ηλικίας θα υποχρεωθούν να
εργαστούν επιπλέον χρόνια ή να αναμένουν να συμπληρώσουν το 62ο και το 67ο έτος
προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν. Οι παραπάνω κατηγορίες μαζί με τους 40άρηδες
(για τους οποίους θα προβλέπεται δυνατότητα συνταξιοδότησης με 20 κατ’
ελάχιστον έτη αντί των 15 σε ηλικία 67 ετών) θίγονται από τις παρεμβάσεις στο
Ασφαλιστικό που βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την τρόικα. Με
τα νέα μέτρα εξισώνονται συνταξιοδοτικά οι ασφαλισμένοι από την 1/1/1993 με
όσους και όσες ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά μεταξύ των ετών 1983-1992, ενώ
«διασώζονται» εκείνοι που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό
δικαίωμα έως τα τέλη του 2018.

Αφορμή
για το παρακάτω άρθρο στάθηκε το εξής περιστατικό: Σε σεμινάριο
Διευθυντών Σχολικών Μονάδων για την «αξιολόγηση», στο Περιστέρι, παρά το
γεγονός ότι στο χώρο βρέθηκε αντιπροσωπεία του ΔΣ του Συλλόγου και
κάλεσε τους διευθυντές να μην πάρουν μέρος, η πλειοψηφία τους μπήκε
συνειδητά να παρακολουθήσει το σεμινάριο. Σημειώνουμε επίσης ότι η ΔΟΕ
και οι Σύλλογοι Δασκάλων καλούν τους διευθυντές να μη συμμετέχουν σε
διαδικασίες «αξιολόγησης», να αξιοποιούν την απεργία – αποχή που έχει
ψηφίσει η ΑΔΕΔΥ γι’ αυτές τις περιπτώσεις.
Στις σημερινές συνθήκες, λοιπόν, επιβάλλεται να μας απασχολήσει ιδιαίτερα ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης στο «νέο σχολείο».
Η
κυβέρνηση, όλο το προηγούμενο διάστημα, δούλεψε με σταθερότητα πάνω
στις κατευθύνσεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών για το νέο
αναβαθμισμένο ρόλο των στελεχών εκπαίδευσης στο πλαίσιο λειτουργίας του
«νέου σχολείου».
Ενδεικτικά θυμίζουμε:
Α) Λέει ο ΟΟΣΑ στο
δεύτερο παγκόσμιο φόρουμ του για την εκπαίδευση: «Η αποτελεσματική
ηγεσία σε αυτόνομα σχολεία παρέχει καλύτερες ευκαιρίες για ποιοτική
μάθηση για όλους, συμπεριλαμβανομένης της αναμέτρησης με την πρόκληση
της διαφοροποίησης».
Β) Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ευρωπαϊκή
Ενωση όπου σε φόρουμ με τίτλο «Εκπαίδευση και Επιχειρήσεις» (2010)
υποστηρίζει τα εξής: «Η συνεργασία σχολείων με επιχειρήσεις πέρα από
οφέλη έχει και απαιτήσεις για τα σχολεία. Απαιτεί σχολική ηγεσία με
όραμα που θα τοποθετεί το σχολείο στην καρδιά μιας ευρείας μαθησιακής
κοινότητας, που θα καταλαβαίνει τα οφέλη από τη συνεργασία με τις
επιχειρήσεις και που θα δουλεύει για να φέρει νέους συνεργάτες στη ζωή
της σχολικής κοινότητας». 
Είναι φανερό, λοιπόν, τι στελέχη θέλουν να διαμορφώσουν και ήδη τα πρώτα βήματα έχουν γίνει: Είναι το στέλεχος manager της αυτόνομης και ανταγωνιστικής σχολικής μονάδας που επιβάλλεται να έχει ετοιμότητα, κινητικότητα και κυρίως «ευαισθησία» απέναντι στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων. Αυτοί έχουν αρχίσει ήδη να αναδεικνύονται
και να στρατολογούνται από το στρατό των εκπαιδευτικών που υλοποιούν
πρόθυμα αυτήν την πολιτική και που καμία σχέση δεν έχουν με την
καλοπροαίρετη συμβολή και πρωτοβουλία εκπαιδευτικών για τη μόρφωση, τη
διαπαιδαγώγηση των παιδιών.Να λοιπόν τι εννοούσε η κυβέρνηση
το 2010 με το νόμο 3848/2010 σε σχέση με την επιλογή των στελεχών
εκπαίδευσης όταν έλεγε: «Δεν μπορεί να θεωρείται αυτοδίκαιη και αυτόματη
η επιλογή του πιο παλιού ως διευθυντή» και ότι κριτήριο για την επιλογή
του διευθυντή αποτελούσε η συμφωνία με το «νέο σχολείο».

Ως
ΠΑΜΕ βάζαμε το ζήτημα ότι οι 3 κατηγορίες στελεχών που εμπλέκονται
άμεσα με την υλοποίηση της «αξιολόγησης» δηλαδή: Περ. Δ/ντές – Δ/ντές
Εκπ/σης – Σχολικοί Σύμβουλοι, δεν μπορεί να είναι μέλη των σωματείων.
Ποιος ήταν ο αντίλογος από την πλειοψηφία της ΔΟΕ: «Να μη τους βάλουμε
απέναντι. Είναι σώμα από το σώμα μας».
Και φτάσαμε στο διά ταύτα και τι είδαμε;
1.
Να έχουμε καταγγελίες κατά συμβούλων και Δ/ντών Εκπ/σης για εκβιασμούς
συναδέλφων να προχωρήσουν στην προετοιμασία των διαδικασιών της
«αξιολόγησης» (καινοτόμα προγράμματα, portfolio εκπαιδευτικών και μαθητών, συζητήσεις συμβούλων στα σχολεία για την “αξιολόγηση” κ.λπ.). Να έχουμε επίσης, ανά νομό, πάρα πολλές περιπτώσεις αυταρχισμού από τα παραπάνω στελέχη, που από φόβο δεν καταγγέλθηκαν. Να
έχουμε τους σχολικούς συμβούλους στα πειραματικά να συντάσσουν
κανονικότατα εκθέσεις «αξιολόγησης», με συνεντεύξεις και πολλά άλλα.
2.
Είδαμε, επίσης, το «σώμα από το σώμα μας» να πηδάει φράχτες και κάγκελα
για να μπει στα σεμινάρια της «αυτοαξιολόγησης» υπό την προστασία των
ΜΑΤ και σύννεφων δακρυγόνων.
3. Και όλοι αυτοί που υπερασπίζονταν
τα στελέχη εκπαίδευσης εμφανίστηκαν εκ των υστέρων ως «απατημένοι
σύζυγοι» να μιλούν για προδότες του κλάδου και άλλα τέτοια.
4.
Ακούσαμε σήμερα ότι οι διευθυντές είναι στο πλάι μας σύσσωμοι, γιατί δε
συμμετείχαν στα σεμινάρια. Αλήθεια, έτσι είναι; Γιατί έκαναν και κάνουν
συνεχώς μαζώξεις σε κάθε πόλη – σε καφετέριες και τσιπουράδικα –
προκειμένου να δουν τι θα κάνουν και ποια στάση θα κρατήσουν στα σχολεία
τους; Αν ήταν με το σωματείο θα αρκούνταν στη συμμετοχή τους στη ΓΣ και
στις αποφάσεις του σωματείου τους.
Είναι φανερό με όλα τα
παραπάνω ότι η κυβέρνηση ποντάρει πραγματικά στο νέο ρόλο των στελεχών
εκπαίδευσης. Δεν τους αρκεί μόνο να υλοποιούν, αλλά πρέπει να μπαίνουν
μπροστά στην εφαρμογή των αντιδραστικών αλλαγών σε επίπεδο σχολικής
μονάδας. Ο ρόλος που τους έχουν αποδώσει, μέσα από τους νόμους για την
«αυτοαξιολόγηση» και την «αξιολόγηση» είναι κομβικός: Είναι ο ρόλος του
κύριου υπεύθυνου στη διαδικασία της «αξιολόγησης» των εκπαιδευτικών και
της σχολικής μονάδας, διαδικασίες οι οποίες συνδέονται τόσο με το
μισθολόγιο των εκπαιδευτικών, με τη σύνδεση μισθού – αποδοτικότητας, όσο
και με τη λειτουργία, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και τη χρηματοδότηση
της σχολικής μονάδας.
Και για όσους θέλουν να εθελοτυφλούν,
πιστεύοντας ότι μπορούν ως στελέχη να παίξουν δήθεν «έναν άλλο ρόλο»
(ότι μπορούν για παράδειγμα να είναι οι «καλοί διευθυντές»), ας ρίξουν
πάλι μια ματιά στα κριτήρια της «αξιολόγησης», τα οποία (σύμφωνα με τους νόμους)
δεν είναι αφηρημένα: Είναι η «Εφαρμογή καινοτομιών», η «ανάπτυξη
κοινωνικών δραστηριοτήτων» (καθοδηγούμενος εθελοντισμός και σύνδεση με
την «τοπική αγορά» και τις ανάγκες της), η «κατανομή εσόδων ανά
κατηγορία πηγών και προβλεπόμενης δαπάνης», ο «αριθμός ημερών
πραγματοποιηθείσας λειτουργίας του σχολείου», η «χρήση του κτιρίου για
δραστηριότητες ή εκδηλώσεις από άλλους φορείς» και «ενέργειες
αξιοποίησης πόρων». Αρα σύνδεση με επιχειρήσεις, σχολείο που πληρώνουν
οι γονείς, κ.ά.

Δύο ζητήματα μπαίνουν πλέον επί τάπητος για τα στελέχη εκπαίδευσης και δεν τα βάζει μόνο το ΠΑΜΕ.
Το
βάζουν τα καταστατικά των σωματείων, όπου ένα από τα κύρια άρθρα τους
αναφέρει ότι «δεν μπορεί να είναι μέλη όσοι αντιστρατεύονται τους
σκοπούς του σωματείου και τις αποφάσεις των ΓΣ».
Ετσι, λοιπόν, προκύπτουν τα παρακάτω συμπεράσματα:

• Το στέλεχος της εκπαίδευσης δεν μπορεί να είναι και με τη διοίκηση (εργοδοσία) και με τους συναδέλφους.
  Ενδιάμεσες λύσεις δεν υπάρχουν. Και όσοι καλοπροαίρετα αναρωτιούνται
  ότι «αν παραιτηθούμε θα έρθουν άλλοι χειρότεροι» ή «θα έρθουν “manager”
  όπως τα νοσοκομεία», ας προβληματιστούν: Το θέμα είναι αν θα είναι
  «γλυκό το βόλι» της «αξιολόγησης» ή αν θα ακυρωθεί το «απόσπασμα» της
  «αξιολόγησης»;
• Εν τέλει, πρέπει πάνω από το 200ευρω και την
  ικανοποίηση της χαιρετούρας στο δρόμο: «γεια σου κ. Διευθυντή» να
  βάλουμε τη συνείδησή μας ως άνθρωποι και ως εκπαιδευτικοί. Γιατί, το
  να είσαι το όργανο επιβολής μιας εκπαίδευσης που συσκοτίζει τα μυαλά
  των παιδιών και υπονομεύει το μέλλον τους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
  ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ που παλεύει για δημόσιο
  σχολείο που θα υπηρετεί τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των παιδιών του
  λαού μας και σε αυτή την υπόθεση βλέπει και το ρόλο του.

Κλείνοντας, να θυμίσουμε τι λέγαμε το 2011 (και σήμερα έρχεται με τον πλέον δραματικό τρόπο στην επικαιρότητα):
«Η
στροφή στην αυτόνομη και ανταγωνιστική λειτουργία της σχολικής μονάδας
μεταφέρει αντικειμενικά το πεδίο της αντιπαράθεσης “προς τα κάτω”, μέσα
στο σχολείο, στο Σύλλογο Εκπαιδευτικών, στο Σύλλογο Γονέων, στο 15μελές.
Στην πορεία θα διαμορφώνονται “δύο στρατόπεδα»”γύρω από το ζήτημα της
εφαρμογής των αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση. Μάλιστα, προκειμένου να
σφυρηλατήσει το δικό της στρατό, η κυβέρνηση καλεί σήμερα τους
υποψήφιους διευθυντές να λάβουν υπόψη τους αυτό το νέο τους ρόλο…
Στο
βαθμό που θα εξελίσσεται και θα βαθαίνει αυτή η αντιδραστική στροφή στο
ρόλο των στελεχών της εκπαίδευσης, προκύπτουν ορισμένα ζητήματα για το
ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα. Μπορούν να παραμένουν στους κόλπους του
τα όργανα άσκησης της αστικής πολιτικής σε κάθε βαθμίδα, από την
Περιφερειακή Διεύθυνση μέχρι τη Σχολική Μονάδα; Προκύπτει και κάτι άλλο
όμως πιο σημαντικό. Απαιτείται να διευρυνθεί το ρεύμα εκείνων των
πρωτοπόρων εκπαιδευτικών, οι οποίοι την “αξιολόγηση” στην εκπαίδευση δεν
τη μετράνε με τους στόχους του κεφαλαίου, της κυβέρνησης, της ΕΕ και
του ΟΟΣΑ, αλλά με την απαίτηση να ικανοποιείται στις σύγχρονες συνθήκες
το δικαίωμα των παιδιών του λαού στη μόρφωση.
Είναι κριτήριο για
το πώς κάθε εκπαιδευτικός αντιλαμβάνεται το ρόλο και την αποστολή του ως
εκπαιδευτικού και ως παιδαγωγού στις σημερινές συνθήκες».
Τότε –
όταν γίνονταν οι επιλογές στελεχών εκπαίδευσης – κάποιοι είχαν βγει στα
κεραμίδια μιλώντας «για διωγμό των στελεχών εκπαίδευσης από το ΠΑΜΕ».
Εμείς,
ως ΠΑΜΕ, έχουμε αποφασίσει με σιγουριά το δρόμο που θα τραβήξουμε με
συνέπεια λόγων και έργων: Το δρόμο της ανασύνταξης του κινήματος. Χωρίς
τα κρατικά στελέχη – αξιολογητές στα σωματεία.

Κωνσταντίνος ΠΑΠΛΩΜΑΤΑΣ
Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Περιστερίου «Ελλη Αλεξίου»

Αυτό προσπάθησα να κάνω σε όλη μου τη ζωή, δημόσια
και ιδιωτική. Δε λύγισα ποτέ και πάντα αγωνιζόμουν να ξεπερνώ τις αδυναμίες
μου, να αποδέχομαι τα λάθη μου, να παλεύω για μία κοινωνία που ο άνθρωπος θα
είναι άνθρωπος και όχι «θηρίο» έτοιμο να κατασπαράξει το συνάνθρωπό του.

Την Τρίτη 2 του Δεκέμβρη, στις 7 μ.μ. στα γραφεία
του Συλλόγου μας (9ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Ιωνίας),  θα συνεδριάσει το Διοικητικό Συμβούλιο του
Συλλόγου με θέματα: 
 

Στη
συνεδρίαση φυσικά μπορούν να τεθούν και άλλα θέματα από κάθε μέλος του Δ.Σ.,
αλλά και από κάθε άλλο συνάδελφο. Η συμμετοχή στη συνεδρίαση όποιου συναδέλφου
θέλει, είναι επιθυμητή και πάντα χρήσιμη.

Τον «οδικό χάρτη» του νέου Δημοτικού παρουσίασε σήμερα ο υπουργός
Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος κατά την εισήγησή του στη σημερινή συνεδρίαση
του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας.

Η πρόταση του υπουργείου Παιδείας περιλαμβάνει τη δυνατότητα για τους
εκπαιδευτικούς να συνδιαμορφώνουν σε ένα ποσοστό την ύλη, τη μείωση της
διδακτέας ύλης, τσάντες που θα μένουν στην τάξη και απογεύματα που θα
αφιερώνονται στην ξεκούραση και το παιχνίδι.
«Η εικόνα ενός
μικρού παιδιού που φεύγει για το σχολείο και γυρίζει από αυτό, με μια
βαριά τσάντα και έχει άλλη τόση δουλειά να κάνει στο σπίτι, πρέπει να
περάσει στο παρελθόν» ανέφερε στην ομιλία του ο κ. Λοβέρδος. «Η
επιβάρυνση των μαθητών με πολλά μαθήματα και η μεταφορά της δουλειάς και
των εργασιών των μαθητών του Δημοτικού στο σπίτι θα κοπούν» ξεκαθάρισε ο
υπουργός Παιδείας.
Ο κ. Λοβέρδος ανέφερε μάλιστα ότι η πρότασή
του, οι μαθητές να προετοιμάζονται στο σχολείο ώστε να έχουν την
υπόλοιπη μέρα στη διάθεσή τους συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις από πρώην
στελέχη του υπουργείου τα οποία έχουν σχέση με μεγάλα ευρωπαϊκά
προγράμματα.
Συγκεκριμένα, η πρόταση του υπουργείου Παιδείας που παρουσιάστηκε και θα τεθεί σε διαβούλευση αφορά:
–
Την καθιέρωση σύγχρονων μεθόδων βιωματικής μάθησης και διαδραστικής
διδασκαλίας που προτρέπουν σε ενεργητική συμμετοχή (διαθεματική
προσέγγιση διδακτικών αντικειμένων, ερευνητική δράση, διδασκαλία σε
ομάδες).
– Τον εξορθολογισμό των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών.
– Την εμπέδωση των διδακτικών αντικειμένων στο σχολείο και τον συσχετισμό τους με την κοινωνική ζωή.
– Την αναβάθμιση του ρόλου και του έργου των εκπαιδευτικών.
– Την καλλιέργεια και την κατάκτηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά και τη δημιουργία των προϋποθέσεων της εθνικής κατάρτισης.
–
Την ανάπτυξη της δημιουργικής σκέψης, της κριτικής ικανότητας, της
επεξεργασίας βιωμάτων, συναισθημάτων και αξιών και την αξιοποίησή τους
στη διαχείριση προβλημάτων και την εξεύρεση λύσεων.
–
Τη δεξιότητα στις διαδικασίες επικοινωνίας, κοινωνικής αλληλεπίδρασης,
διαχείρισης της καθημερινότητας και των προβλημάτων σε έναν διαρκώς
εναλλασσόμενο κόσμο.
– Την πιστοποίηση στην
ξένη γλώσσα και στη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή με την ολοκλήρωση των
προγραμμάτων σπουδών στο Γυμνάσιο.
– Την ενίσχυση της λειτουργικής και διοικητικής αυτοτέλειας των σχολικών μονάδων.
– Την έμφαση στον σχολικό αθλητισμό και τη φυσική αγωγή.
–
Τη σταδιακή γενίκευση του θεσμού των Ολοήμερων Δημοτικών Σχολείων με
Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ), δημιουργώντας σχολεία
ανοιχτά στην καινοτομία και την αυτενέργεια.
– Τη δημιουργία των προϋποθέσεων της κατανόησης του φαινομένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έτσι, προτείνεται τους επόμενους μήνες για τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά της χώρας να γίνει:
– Αξιολόγηση των πρόσφατων Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών κατά
την εφαρμογή τους στην εκπαιδευτική πράξη και αναμόρφωσή τους με βάση τα
πορίσματα της αξιολογικής διαδικασίας. Η αξιολόγηση με τη συμμετοχή
επιστημόνων, σχολικών συμβούλων και εκπαιδευτικών θα οδηγήσει σε νέα
αναλυτικά προγράμματα σπουδών και νέα σχολικά εγχειρίδια.
–
Εξορθολογισμός και αναδιάταξη της διδακτέας ύλης και του περιεχομένου
σπουδών. Η επικέντρωση της ύλης πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένα κεφάλαια
με κριτήριο τη σπουδαιότητά τους και με σεβασμό στην ηλικία και στις
εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού, να βοηθήσει στην εμβάθυνση στη γνώση
μειώνοντας ταυτόχρονα την ύλη και να επιτρέπει την εμπέδωση στον
διατιθέμενο διδακτικό χρόνο. Η αναδιάταξη της ύλης ορίζεται από την
ανάγκη μεταφοράς δύσκολων διδακτικών αντικειμένων από μικρότερες σε
μεγαλύτερες τάξεις.
– Εμπέδωση και εμβάθυνση της ύλης στο
σχολείο. Να διασφαλιστεί ο αναγκαίος διδακτικός χρόνος για την εμπέδωση
της ύλης στο σχολείο, στα μαθήματα της γλώσσας, των μαθηματικών, της
φυσικής, της γεωγραφίας και της ιστορίας. Οι εργασίες που ανατίθενται
στους μαθητές πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο και μόνο στα βασικά
μαθήματα. Στόχος, να ολοκληρώνονται στο σχολείο όλες οι μαθησιακές
διαδικασίες, ώστε να απαλλάσσονται οι μαθητές και οι γονείς από την
«κατ’ οίκον» διδασκαλία.
– Δυνατότητα μερικής διαμόρφωσης των
προγραμμάτων από τη σχολική μονάδα, με βάση τις ανάγκες, τις
δυνατότητες, τις ιδιαίτερες συνθήκες του κάθε σχολείου (Ειδικής Αγωγής,
Νησιωτικά, Ορεινά). Τις ώρες που είναι αναγκαίες, το εύρος ή τη δυσκολία
των προγραμμάτων σπουδών θα τις καθορίζει η κάθε σχολική μονάδα σε
συνεργασία με τον σχολικό σύμβουλο, με βάση τις ιδιαιτερότητες που έχει,
όπως η σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού (Ρομά, παιδιά μεταναστών, παιδιά
από οικογένειες ανέργων ή με χαμηλά εισοδήματα). Προγράμματα ανοικτά
και ευέλικτα στις ιδιαιτερότητες της κοινωνίας θα επιτρέπουν σε
εκπαιδευτικούς και μαθητές να εξειδικεύουν τη διαδικασία μάθησης και θα
γεφυρώνουν τον ακαδημαϊκό λόγο των σχολικών εγχειριδίων με την
εμπειρική- βιωματική γνώση των μαθητών.
– Αξιοποίηση της
Ευέλικτης Ζώνης- Βιωματικών δραστηριοτήτων. Η ζώνη αυτή πρέπει να
εμπλουτιστεί πέρα από την υποχρεωτική διδασκαλία γνωστικών αντικειμένων
και να γίνει ζώνη δημιουργίας, καινοτομίας, υποστήριξης της
κοινωνικο-συναισθηματικής ανάπτυξης των μαθητών, με ενδεικτικά θέματα:
Δράσεις προσωπικής/διαπροσωπικής ανάπτυξης, πολιτιστικών και αθλητικών
δημιουργικών δραστηριοτήτων, περιβαλλοντικών παρεμβάσεων για την
αειφορία, διαπολιτισμικής επικοινωνίας, σύνδεσης του σχολείου με την
οικογένεια και την τοπική κοινωνία, ανάδειξης της τοπικής ιστορίας-
πολιτισμού- οικονομίας, προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια
στο ρατσισμό, τον χουλιγκανισμό και τη βία, την παχυσαρκία, τον σχολικό
εκφοβισμό (σύνδεση δηλαδή, με τις δράσεις του κοινωνικού σχολείου).
– Επέκταση του Νέου Σχολείου με τη γενίκευση του προτύπου των ολοήμερων
με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ) και τη δημιουργία
ενός σχολείου όχι μόνο γνώσεων, αλλά και δεξιοτήτων.
– Αλλαγή στο
πρότυπο διοίκησης τόσο της σχολικής μονάδας όσο και γενικότερα σε
επίπεδο Περιφέρειας και Διεύθυνσης. Ενίσχυση της αυτονομίας, του
σχεδιασμού σε όλα τα επίπεδα, του προγραμματισμού, της αξιολόγησης του
εκπαιδευτικού έργου και της λογοδοσίας. Ισχυροποίηση των Περιφερειακών
Διευθύνσεων με αποκέντρωση, «καθετοποίηση» και αντιστοίχιση υπηρεσιών με
κέντρο διαχείρισης προσωπικού, την Περιφέρεια Εκπαίδευσης.
–
Επιμόρφωση Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και Εκπαιδευτικών στις πρακτικές
που συνοδεύουν τα νέα προγράμματα σπουδών. Σήμερα, απαιτείται ένα
σύστημα επιμόρφωσης που να αντιμετωπίζει τον εκπαιδευτικό ως φορέα και
συνδιαμορφωτή της όποιας αλλαγής, με διαρκή υποστήριξη στο έργο του και
στην αλλαγή των αντιλήψεων σχετικά με την εκπαιδευτική πρακτική. Η
επιμόρφωση πρέπει να είναι:
Ενδοσχολική, ώστε να πραγματοποιείται
σε πραγματικές συνθήκες και να λαμβάνει υπόψη της τα ιδιαίτερα
χαρακτηριστικά κάθε σχολικής κοινότητας με αξιοποίηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ.
Διασχολική, με τη συνεργασία σχολείων.
Περιοδική (μικρής, μεσαίας και μεγαλύτερης διάρκειας) από φορείς της εκπαίδευσης.
– Αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τον περιορισμό της Σχολικής
Διαρροής (EarlySchoolLeaving) στην οποία δίνει έμφαση η ΕΕ. Αφορά
πρώτιστα το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο, γιατί εκεί τίθενται οι
βάσεις ένταξης στη σχολική εκπαίδευση. Βασίζεται σε δύο άξονες:
α. Άμεση παρέμβαση με υποστηρικτικές πολιτικές στις ευπαθείς ομάδες.
β. Μετασχηματισμός προγραμμάτων σύμφωνα με τις ανάγκες- δεξιότητες των
παιδιών, ώστε να μην αποθαρρύνονται από τις δυσκολίες σκληρών
προγραμμάτων σπουδών και εγκαταλείπουν το σχολείο.
–
Πρωταγωνιστικός ρόλος πρέπει να δοθεί στον μαχόμενο εκπαιδευτικό με
ελευθερία για καινοτόμες δράσεις και αυτενέργεια. Ο εκπαιδευτικός πρέπει
να αναλάβει την ευθύνη της εκπαιδευτικής διαδικασίας, σεβόμενος ένα
πλαίσιο αρχών που ορίζουν τα νομοθετικά κείμενα, με ευαισθησία απέναντι
στα κοινωνικά και πολιτισμικά αιτήματα, όσο και στις ιδιαίτερες ανάγκες
και τα ενδιαφέροντα της μαθητικής ομάδας στην οποία απευθύνεται ο
εκπαιδευτικός, με άλλα λόγια πρέπει να ορίζει το τι (περιεχόμενο) και το
πώς (τη μέθοδο) της εκπαιδευτικής πράξης.
– Έμφαση στην αλλαγή
νοοτροπίας στην αξιολόγηση των μαθητών. Η επίδοση των μαθητών πρέπει να
εκτιμάται με βάση τα κριτήρια που προκύπτουν από τους σκοπούς της
εκπαίδευσης και όχι από τη σύγκριση με τους συμμαθητές τους. Δεν
αξιολογείται μόνο η επίδοση αλλά και η πρόοδος σε σχέση με πρότερες
επιδόσεις, δηλαδή η εξέλιξη του ίδιου του παιδιού, η οποία και τελικά,
να βαθμολογείται. Να λαμβάνεται υπόψη ο ατομικός τρόπος μάθησης, το
στάδιο της γλωσσικής ανάπτυξης, οι ευκαιρίες που του παρέχονται από το
οικογενειακό του περιβάλλον.
– Μείωση της γραφειοκρατίας που δυσχεραίνει το έργο των εκπαιδευτικών.
– Ανοιχτό σχολείο στην κοινωνία. Το σχολείο να είναι σημείο συνάντησης
όλων των εμπλεκομένων στη διαδικασία μάθησης και ο χώρος όπου μπορεί να
αξιοποιηθούν με σταθερή και δομημένη συνεργασία, οι κοινωνικοί εταίροι,
οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι γονείς και οι σύλλογοι γονέων
και κηδεμόνων.
– Εναρμόνιση της νομοθεσίας με τη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα.
– Καθιέρωση κανονισμού λειτουργίας σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας
Εκπαίδευσης με τη συμμετοχή των μαθητών. Συμμετέχοντας τα παιδιά στην
εσωτερική οργάνωση της σχολικής ζωής, εφαρμόζουν στην πράξη το μάθημα
της Κοινωνικής Αγωγής. Το σχολείο που είναι μικρογραφία της κοινωνίας,
οφείλει να εκπαιδεύει και να διαπαιδαγωγεί σύμφωνα με τα πρότυπα και τις
ανάγκες της δημοκρατικής κοινωνίας: Προϋποθέτει κανόνες, όρια, κατανομή
ρόλων και ευθυνών, ιεραρχική διάρθρωση της ομάδας. Η ενεργοποίηση όλων
των δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας για την αναβάθμιση του ελληνικού
εκπαιδευτικού συστήματος είναι ο μόνος δρόμος για την αναγέννηση της
ελληνικής κοινωνίας. Το προσκλητήριο, αναφέρει το υπουργείο Παιδείας,
«είναι προς όλους για να προετοιμάσουμε όλοι μαζί, με πνεύμα συναίνεσης
και σύνθεση απόψεων, το μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας».
Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Σωτήρης Γκλαβάς
είπε ότι το ελληνικό σχολείο υστερεί σε δεξιότητες και ικανότητες με
βάση τους διεθνείς δείκτες, αλλά παραμένει ένα καλό σχολείο. Ωστόσο,
όπως τόνισε ο κ. Γκλαβάς, το μάθημα με τον τρόπο που γίνεται δεν
κεντρίζει το ενδιαφέρον των μαθητών και δεν εντάσσονται επαρκώς στην
εκπαιδευτική διαδικασία οι νέες τεχνολογίες. Επίσης τόνισε ότι το
σύστημα μάθησης στηρίζεται ακόμη και σήμερα στην αποστήθιση ενώ «έχει
πεθάνει» η δια ζώσης επιμόρφωση του εκπαιδευτικού.
Στη
συνεδρίαση του ΕΣΥΠ συμμετείχαν εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών
και των κομμάτων, ενώ για τρίτη φορά στις τρεις συνεδριάσεις του
Συμβουλίου, ο εκπρόσωπος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης
(που σήμερα ήταν ο εκπαιδευτικός Π. Χαραμής) αποχώρησε από τη
συνεδρίαση.

Με αφετηρία πολλά από τα υπαρκτά προβλήματα του σημερινού δημοτικού
σχολείου και ορίζοντα τη δημιουργία ενός σχολείου που δεν θα ξεφεύγει από τις
οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΟΣΑ, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας
έδωσε χτες ένα γενικό περίγραμμα αλλαγών που αφορούν το δημοτικό σχολείο.

Συνεδρίαση
στο Υπουργείο Παιδείας