ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ «Γ. Σεφέρης» ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Τετάρτη 27 Νοέμβρη: Γενική Συνέλευση (08:30) και εκλογές (13:30 έως 18:00), στο 1ο Δ. Σ. Ηρακλείου (Σοφίας και Νεότητας, Νέο Ηράκλειο)

Σχολική χρονιά μεγάλων αναμετρήσεων!

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Η χρονιά που ξεκίνησε βρίσκει το εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα σε μια κρίσιμη περίοδο. Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει και επιταχύνει την αντιεκπαιδευτική/αντικοινωνική πολιτική της, προωθώντας μια σειρά νεοσυντηρητικών/νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση, την εργασία, τα κοινωνικά, μορφωτικά, εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Οι κεντρικές επιλογές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής είναι η απαλλαγή του κράτους από τις δαπάνες για την εκπαίδευση, η ευέλικτη σχέση υποταγής της εκπαίδευσης στην αγορά εργασίας, ο ανταγωνισμός των σχολικών μονάδων – των εκπαιδευτικών – των μαθητών: 

Με την πολιτική της παρατεταμένης αδιοριστίας και της κάλυψης των αναγκών με προσλήψεις δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών, με την πολιτική του προσοντολόγιου και του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, την απαξίωση του πτυχίου, της προϋπηρεσίας και των εργασιακών δικαιωμάτων που προκύπτουν από αυτά και την εργασιακή ομηρία δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών συναδέλφων. 

Με τη συνεχιζόμενη λιτότητα, τις εξαγγελίες για μείωση του αφορολόγητου και την ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, αρχίζοντας από την επικουρική ασφάλιση, αλλά και το φιάσκο της «δικαστικής διεκδίκησης των αναδρομικών και των δώρων». 

Με το πάγωμα της υλοποίησης της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης και την εξαίρεση 13 Δήμων από την άμεση εφαρμογή της. Δήμοι της περιοχής ευθύνης του Συλλόγου μας υπονομεύουν ανοιχτά τη δίχρονη με την πλήρη ανυπαρξία οποιουδήποτε σχεδίου επίλυσης του κτιριακού προβλήματος. 

Με την προώθηση της αξιολόγησης σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης. Η εξαγγελία από την κυβέρνηση της Ν.Δ. νέου νομοσχεδίου για την αξιολόγηση συνολικά αποτελεί αιτία πολέμου για το εκπαιδευτικό κίνημα που έχει ακυρώσει στην πράξη ψηφισμένους νόμους για την αξιολόγηση εδώ και 22 χρόνια.

 Με το δήθεν «Αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο», με το οποίο επιχειρείται εργοδοτικός – κυβερνητικός έλεγχος και φακέλωμα των Σωματείων, υπονόμευση του δικαιώματος στην απεργία, υπονόμευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και κυρίως των κλαδικών, ενίσχυση των ελαστικών σχέσεων, της μαύρης και αδήλωτης εργασίας, παραχώρηση – σκάνδαλο και των τελευταίων δημόσιων περιουσιακών στοιχείων στο μεγάλο κεφάλαιο.

Ο αγώνας στα χέρια των εκπαιδευτικών

• Χωρίς αμφιβολία, η ανασυγκρότηση και οργάνωση του εκπαιδευτικού κινήματος πρέπει να στηριχθεί στη βάση των εκπαιδευτικών, στις Γ.Σ., τους Συλλόγους Π.Ε. και το συντονισμό τους. Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα για σταθερή και μόνιμη εργασία. Να διεκδικήσουμε μαχητικά το αίτημα για δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση, για εγγραφή όλων των προνηπίων και νηπίων στο δημόσιο νηπιαγωγείο ενάντια στην πολιτική των κουπονιών, του αποκλεισμού προνηπίων από το νηπιαγωγείο, της ισοπέδωσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των νηπιαγωγών.

• Είμαστε μια συλλογικότητα εκπαιδευτικών που δημιουργήθηκε στο σύλλογό μας για να εκφράσει ένα άλλο μοντέλο συνδικαλιστικής δράσης, που βάζει τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας μπροστά, που επιδιώκει ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των εκπαιδευτικών, δυναμικό και αταλάντευτο αγώνα για κατακτήσεις και νίκες.

• Συμμετέχουμε στο δίκτυο των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων που αποτελούν ένα δίκτυο αυτόνομων, ανεξάρτητων, αγωνιστικών ομάδων – κινήσεων εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων, με ισότιμη συμμετοχή και αλληλοτροφοδότηση όλων των ηλικιών – γενεών εκπαίδευσης με πλήρη αυτοτέλεια και ελευθερία δράσης. Η παράταξη που κάνει πράξη την ίση αντιμετώπιση των αναπληρωτών, με αναπληρωτή εκπρόσωπο στο ΔΣ της ΔΟΕ για δεύτερη φορά. Όλοι εμείς μαζί συνδιαμορφώνουμε και παλεύουμε για ένα αγωνιστικό, ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό περιεχόμενο για το σχολείο και την κοινωνία, σε αντιπαράθεση με τις αντιλαϊκές πολιτικές και την κυρίαρχη παιδαγωγική. Οι Παρεμβάσεις είναι ο μοναδικός συνδικαλιστικός χώρος που εφαρμόζει την εναλλαγή των προσώπων που αναλαμβάνουν αιρετές θέσεις

. • Διεκδικούμε την επαναφορά των «δώρων» ως πρώτο βήμα αναπλήρωσης των μισθολογικών απωλειών – καμία νέα περικοπή που προετοιμάζουν (περικοπή επιδομάτων κοκ). Αυξήσεις τώρα στους μισθούς. Όχι στη σύνδεση μισθού – «προσόντων» – αξιολόγησης. Κανένας «κόφτης» στο μισθό μας. Όχι στη φοροληστεία. Ανατροπή των αντιασφαλιστικών/αντισυνταξιοδοτικών νόμων των τελευταίων ετών και στις νέες περικοπές στο όνομα των ελλειμμάτων των ταμείων. Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους.

• Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στον αγώνα και τη συνδικαλιστική δράση απέναντι στην επιχειρούμενη φαλκίδευση του δικαιώματος στην απεργία, που προωθεί η κυβέρνηση με τον δήθεν αναπτυξιακό νόμο.

• Παλεύουμε για παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο, ενάντια στην ενισχυμένη λογική της διοικητικής αυθαιρεσίας και του αυταρχισμού. Να μπλοκάρουμε για μια ακόμα χρονιά κάθε απόπειρα προώθησης της αξιολόγησης/αυτοαξιολόγησης.

• Αγωνιζόμαστε για ενιαίο δωδεκάχρονο δημόσιο δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά 4 έως 6 αποκλειστικά στο δημόσιο Νηπιαγωγείο στα πλαίσια του 14χρονου εκπαιδευτικού σχεδιασμού. Σε αυτό το σχολείο χωράνε όλοι οι εκπαιδευτικοί (δάσκαλοι και ειδικότητες) αρμονικά ενταγμένοι σε ένα ενιαίο μορφωτικό σχέδιο. Μ’ αυτό το σχολείο εξασφαλίζονται χιλιάδες οργανικές θέσεις για κάθε υπάρχουσα ειδικότητα. Γι’ αυτό το σχολείο ν’ αγωνιστούμε βάζοντας στην άκρη συντεχνιακές λογικές, κατακερματισμού, κανιβαλισμού και διαίρεσης του εκπαιδευτικού σώματος σε αλληλοσπαρασσόμενες κατηγορίες και φυλές.

Το μόνο στήριγμα σήμερα για τους εργαζόμενους είναι τα σωματεία τους. Γι’ αυτό έχει κρίσιμη σημασία η εκλογή του νέου Δ. Σ. του Συλλόγου μας. Περιθώρια λάθους δεν υπάρχουν. Επιμένουμε ότι μέρος της απάντησης της κοινωνίας είναι η αναζωογόνηση των συλλογικών διαδικασιών και των μαζικών συλλογικών αγώνων. Τα συλλογικά σώματα, οι διαδικασίες βάσης, οι γενικές συνελεύσεις, η δικτύωση της αλληλεγγύης, τα ισχυρά, ανεξάρτητα και ταξικά σωματεία και συλλογικότητες αποτελούν μέρος του κοινωνικού σχεδίου για την αντίσταση απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης.

Στις εκλογές της 27ης ΝΟEMΒΡΗ 2019 ζητούμε τη στήριξή σας, γιατί πιστεύουμε ότι εξακολουθούμε να υπηρετούμε αρχέγονες εκπαιδευτικές αρχές: συλλογικότητα, συναδελφικότητα, αλληλεγγύη.

ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ την ΤΕΤΑΡΤΗ 27/11/2019 ΚΑΙ ΩΡΑ 08:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου Αττικής (Σοφίας και Νεότητας, Νέο Ηράκλειο)

Στις ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΜΕΛΩΝ Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. «Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ» ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ – ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ «Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ»

Αγγελίδης Πέτρος 6ο Δ. Σ. Νέας Ιωνίας Δάσκαλος

Βαρσόπουλος Βασίλης 9ο Δ. Σ. Νέας Ιώνιας Δάσκαλος

Δημοπούλου Κατερίνα 2ο Νηπιαγωγείο Ν. Ηρακλείου Νηπιαγωγός

Καλασούντα-Κουλογιάννη Σοφία 6ο Δ. Σ. Νέας Ιωνίας Αναπλ. Παράλληλη Στήριξη

Κώτση Αγαθή 14ο Νηπ. Ν. Ηρακλείου Νηπιαγωγός

Μπόζα Ελευθερία 6ο Δ. Σ. Νέας Ιώνιας Δασκάλα

Μπουράκης Στέλιος 6ο Δ. Σ. Νέας Ιωνίας Αναπλ. Παράλληλη Στήριξη

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΜΕ)

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΕΠΕ «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ» ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΝΕΟΥ Δ.Σ. (ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019)

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Πάρε μέρος στη Γ.Σ του συλλόγου μας. Η συμμετοχή σου είναι απαραίτητη. Η γνώμη σου είναι πολύτιμη. Γνωρίζεις την κατάσταση και τα προβλήματα. Πολλά μπορούν να εξαρτηθούν από σένα. Κάνε τον αγώνα δική σου υπόθεση. Αξιοποίησε τις αρχαιρεσίες για να συνεχίσει ο σύλλογος μας να έχει ταξική – αγωνιστική κατεύθυνση.

Η συλλογική πάλη και συμμετοχή είναι τα μόνα όπλα που έχουμε απέναντι στην αντιλαϊκή επίθεση. Ειδικά τώρα που μπαίνει στο στόχαστρο η συνδικαλιστική οργάνωση και πάλη, έχουμε όλοι ευθύνη να περιφρουρήσουμε το δικαίωμα στην απεργία και τα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.

Στηρίζουμε-Ψηφίζουμε Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών, ώστε ο σύλλογός μας να συνεχίσει :

• Να είναι κοντά σε κάθε συνάδελφο, μπροστά στον αγώνα για κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα. • Να παλεύει απέναντι σε κάθε αντιλαϊκή κυβέρνηση και όχι να είναι εργαλείο για την εκάστοτε κυβερνητική εναλλαγή.

• Να είναι χειραφετημένος από το κράτος και τους μηχανισμούς του, να μην υποτάσσει τις αγωνιστικές του διεκδικήσεις στο υπάρχον αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο και στις «υπηρεσιακές ανάγκες» που προκύπτουν από αυτό.

• Να παίρνει αγωνιστικές πρωτοβουλίες, για τα οξυμένα προβλήματα που βιώνουμε τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο.

• Να συντονίζεται και να αναπτύσσει κοινή δράση με τα εργατικά συνδικάτα, τις ενώσεις γονέων, αναδεικνύοντας ότι η Παιδεία είναι ζήτημα όλου του λαού και δεν αφορά μόνο τον κλάδο.

• Να στέκεται απέναντι στη στρατηγική της ΕΕ και του ΟΟΣΑ για την Παιδεία, αποκαλύπτοντας τον χαρακτήρα των αναδιαρθρώσεων, αντιπαλεύοντας τις αντιδραστικές αλλαγές στη δομή και το περιεχόμενο του σχολείου.

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ Η «ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ» ΜΕΝΕΙ!!

Η «κανονικότητα» που ευαγγελίζεται και η νέα κυβέρνηση είναι πολύ μακριά από τις ανάγκες μας. Οι τσακισμένοι μισθοί, το καθεστώς της αδιοριστίας που κρατά ομήρους πάνω από 35.000 συναδέλφους, οι χιλιάδες χαμένες ώρες τα κλειστά Ολοήμερα σε όλη τη χώρα, οι ελλείψεις στην Ειδική Αγωγή, τα κενά σε συναδέλφους ειδικοτήτων, η απαράδεκτη κατάσταση με τις κτιριακές υποδομές (ειδικά στην Προσχολική Αγωγή), η εικόνα του 67χρονου εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη, μπορεί να παρουσιάζεται ως μία «κανονική» κατάσταση για την ΕΕ, τον ΟΟΣΑ και την κυβέρνηση, σίγουρα όμως είναι μία ζοφερή πραγματικότητα τόσο για τους συναδέλφους, όσο και για τους μαθητές.

Κανονικότητα για τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις, την Ε.Ε. και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους είναι το καθεστώς εργασιακής ζούγκλας που ετοιμάζουν για τους χιλιάδες μαθητές μας με τον «αναπτυξιακό νόμο», ο οποίος καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, δίνει γη και ύδωρ στις μεγάλες επιχειρήσεις, καταργεί ουσιαστικά το δικαίωμα των συνδικάτων να προκηρύσσουν απεργία, καταργεί τις Γενικές Συνελεύσεις, παραδίδει τα σωματεία στο κράτος και την εργοδοσία.

Η ανάπτυξή τους προϋποθέτει τσακισμένα εργατικά δικαιώματα και συνδικάτα στο γύψο!

Κανονικότητα γι΄ αυτούς είναι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Μόριας, της Σάμου και αλλού, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η καμένη μητέρα και τα πνιγμένα παιδιά, οι έφοδοι της αστυνομίας στα προσφυγόπουλα.

Ο ίδιος ο ρόλος μας ως εκπαιδευτικοί επιτάσσει να σταθούμε απέναντι στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην περιοχή και τη γενίκευση της συμμετοχής της χώρας μας σε αυτούς. Έχουμε πείρα από τη δράση του ΝΑΤΟ στην περιοχή: χιλιάδες τα θύματα, ανάμεσά τους και παιδιά, προσφυγιά, διαλυμένες οικογένειες.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. επιταχύνει την υλοποίηση κεντρικών αναδιαρθρώσεων. Εφαρμόζει το νόμο για τη Δίχρονη Προσχολική Αγωγή χωρίς δαπάνη για το κράτος, εξαιρώντας και νέους Δήμους, στηρίζει το νόμο 4589/19-προσοντολόγιο, εφαρμόζει το νόμο Γαβρόγλου για το Νέο Λύκειο που μετατρέπει το σχολείο σε φροντιστήριο, ετοιμάζει φροντιστήρια από το Δημοτικό, διατηρεί σε ισχύ όλες τις αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις που κουτσουρεύουν τα μορφωτικά δικαιώματα (π.χ. Ολοήμερο Φίλη, περικοπές ωρών σε αντικείμενα κ.ά.).

Συνεχίζει την πολιτική της αδιοριστίας, παραπέμποντας το ζήτημα των διορισμών στην γενική αγωγή στο απώτερο μέλλον… Ετοιμάζεται να ολοκληρώσει το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης προχωρώντας το επόμενο χρονικό διάστημα την αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση! Προετοιμάζει το έδαφος για την παραπέρα προώθηση της κατηγοριοποίησης των σχολείων! Υλοποιεί την αντιεκπαιδευτική πολιτική που έχει συνομολογήσει με το ΣΥΡΙΖΑ, με βάση τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ.

Ιδιαίτερα απευθυνόμαστε στους χιλιάδες αναπληρωτές.

Έχουμε πλούσια πείρα από τις μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στο νομοσχέδιο-έκτρωμα του Γαβρόγλου, που πετάει στα σκουπίδια την προϋπηρεσία και ωθεί στο ακριβοπληρωμένο κυνήγι «τίτλων».

Η ΑΣΕ ήταν η μοναδική δύναμη στο κίνημα που από την πρώτη στιγμή έβαλε το αίτημα-σύνθημα για τη μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών (πάνω απο 35.000), προστατεύοντας την ενότητα, κόντρα στις λογικές ομάδων που διασπούν το κίνημα και καλλιεργούν ατομικιστικές λογικές.

Η ΑΣΕ ως πλειοψηφία στο Δ.Σ του συλλόγου μας μπήκε μπροστά, συνέβαλε καθοριστικά στην οργάνωση και τον συντονισμό του αγώνα, με τα άλλα εκπαιδευτικά και εργατικά σωματεία, πρωτοστατώντας σε απεργιακές κινητοποιήσεις, στις μεγάλες συγκεντρώσεις στην Αθήνα.

Κινητοποίησε τα μέλη του συλλόγου και σε συντονισμό με άλλους ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ που είναι πρώτη δύναμη, προβάλλοντας το αίτημα για εξίσωση των δικαιωμάτων συμβασιούχων – μονίμων. Καταφέραμε να αποσπάσουμε σε κεντρικό επίπεδο κατακτήσεις όπως: άδεια ανατροφής τέκνου, επέκταση της αναρρωτικής άδειας.

Σε τοπικό επίπεδο η ΑΣΕ πρωτοστάτησε: για την κάλυψη των κενών, περισσότερη διαφάνεια στις τοποθετήσεις, στο μπλοκάρισμα της αξιολόγησης με αποχή κατά 75% από την διαδικασία επιλογής των διευθυντών, για τη συμπλήρωση του ωραρίου χωρίς ανάληψη ωρών με μαθήματα άλλων ειδικοτήτων, στη μη συγκρότηση των ομάδων εκπαιδευτικής υποστήριξης που υποβάθμιζαν την Ειδική Αγωγή. Ανέδειξε την έλλειψη κτηριακών υποδομών και την ανάγκη σύγχρονων σχολικών κτηρίων.

Πρωτοστάτησε στη δημιουργία επιτροπής αγώνα αναπληρωτών και στη συμμετοχή του συλλόγου μας με την έναρξη της φετινής χρονιάς στις κινητοποιήσεις για μόνιμους διορισμούς, ενάντια στις αντισυνδικαλιστικές ρυθμίσεις.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε, ΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΝΤΕΣ

ΔΑΚΕ – ΔΗΣΥ – Παρεμβάσεις ύστερα από δύο ολόκληρα χρόνια απουσίας από τα σχολεία και τις περισσότερες δράσεις του συλλόγου, λίγο πριν τις εκλογές στον σύλλογό μας, εμφανίζονται εθιμοτυπικά στα σχολεία μας, ζητώντας την ψήφο σας!! Για ποιον λόγο;

Για να κτυπήσουν την αυτοδυναμία της ΑΣΕ στο Δ.Σ. ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥ θέλουν να βγάλουν τον Σύλλογο από τη ρότα της ταξικής – αγωνιστικής κατεύθυνσης, των ενωτικών εργατικών κινητοποιήσεων και των διεκδικήσεων, να τον στρέψουν στην τακτική του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας, χωρίς αγώνα ενάντια και στο πολιτικό σύστημα που γεννάει αυτά τα προβλήματα. Τους ενοχλεί η συμμετοχή του συλλόγου μας στις κινητοποιήσεις που γίνονται με πρωτοβουλία των συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Θέλουν ένα συνδικάτο στη ρότα του κυβερνητικού συνδικαλισμού, ανώδυνο στην εκάστοτε κυβερνητική επίθεση. Ένα συνδικάτο στην αδράνεια. Και σ΄ αυτή την προσπάθεια, ειδικά η ΔΑΚΕ, αποκαλύπτει το πιο χυδαίο αντικομμουνιστικό της πρόσωπο, χρησιμοποιώντας τα ίδια γελοία επιχειρήματα που χρησιμοποιούσε και η Ασφάλεια την εποχή του εμφυλίου!!! Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν μαρτυρά η στάση τους; Ποια είναι η τακτική αυτών των δυνάμεων, απέναντι στα απανωτά αντιλαϊκά μέτρα, όπου έχουν την πλειοψηφία σε ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ, σε μια σειρά ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία; «Άκρα του τάφου σιωπή». Κάτι τέτοιο δεν έκαναν όταν κάποτε είχαν μαζί την πλειοψηφία στον σύλλογο; Δεν τους ψάχναμε για να συνεδριάσει το Δ.Σ; Τι στάση κρατά η πλειοψηφία που έχει διαμορφωθεί στη ΔΟΕ; ΔΑΚΕ – ΔΗΣΥ- ΕΡΑ/ΑΕΕΚΕ επί της ουσίας μαζί πολεμούν το αίτημα της μονιμοποίησης όλων των αναπληρωτών, ενώ στηρίζουν με χέρια και με πόδια την αξιολόγηση.

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Ακόμα και αν δε συμφωνείς σε όλα μαζί μας, κάνε το βήμα. Είναι στο χέρι μας να χτίσουμε ένα συνδικαλιστικό κίνημα καρφί στο μάτι της πλουτοκρατίας, απαλλαγμένο από το βραχνά του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Έχουμε ευθύνη ως παιδαγωγοί, ως δάσκαλοι της νέας γενιάς να ορθώσουμε το ανάστημα μας.

Δώσε δύναμη στην ΑΣΕ, την παράταξη που έχει αποδείξει ότι αντέχει στα δύσκολα, που βρίσκεται καθημερινά δίπλα σου, απέναντι στην αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική, μπροστά από τις συμβιβασμένες ηγεσίες.

ΠΑΛΕΨΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑ:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών (περισσότεροι από 35.000) που δουλεύουν στην εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια.

• Χρηματοδότηση των σχολείων, σύγχρονες υποδομές με κρατική ευθύνη. Αντισεισμική, αντιπυρική, αντιπλημμυρική θωράκιση.

• Ουσιαστική εφαρμογή της Δίχρονης Π.Α.

• Στήριξη της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

• Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης. Επανίδρυση σχολείων που καταργήθηκαν ή συγχωνεύθηκαν.

• Κάθε ειδικότητα να διδάσκει το επιστημονικό της αντικείμενο.

• Ουσιαστική στήριξη της δουλειάς του εκπαιδευτικού στην τάξη. Aπεργία – αποχή από την αξιολόγηση και συγκεκριμένα από τις προβλέψεις του ν.4547/18

• Ανάκτηση όλων των μισθολογικών απωλειών των τελευταίων ετών. Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού. Αποκατάσταση των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

• Καμία εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

• Πλήρη και ομαλή ένταξη των προσφυγόπουλων στα σχολεία χωρίς αποκλεισμούς. Διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας με δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Καμία εμπλοκή των ΜΚΟ. Ελεύθερη μετακίνηση προς τους τόπους προορισμού. Άμεση επανένωση οικογενειών.

• Ενάντια στην «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» Ελλάδας – ΗΠΑ, συμμετέχοντας στην πρωτοβουλία της ΕΕΔΥΕ για την συλλογή υπογραφών. Η ελπίδα βρίσκεται στον μαζικό – ενωτικό – ταξικό αγώνα, στη συμπόρευση με το πιο ζωντανό και μαχητικό τμήμα του κινήματος, τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, τις Επιτροπές Αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ! Με το ΠΑΜΕ του αγώνα, της μόρφωσης και της δουλειάς μπορούμε να καταφέρουμε πολλά περισσότερα, μπορούμε να σηκωθούμε ένα μπόι ψηλότερα… να δούμε τον ορίζοντα που βρίσκεται έξω από τη μιζέρια της σημερινής κοινωνίας και του σημερινού σχολείου!!

Νοέμβριος 2019

Υποψήφιοι για Διοικητικό Συμβούλιο

Ασλανίδου Ιωάννα 3ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Βανδώρου Ιωάννα 2ο Δημ. Λυκόβρυσης δασκάλα

Βοργιά Νέλλη 2ο Δημ. Λυκόβρυσης δασκάλα

Γιαννοπούλου Πόπη 4ο Δημ. Ηρακλείου δασκάλα

Γκαγκούλια Ιουλία 4ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Δασκαλάκη Στέλλα 6ο Δημ. Ηρακλείου νηπιαγωγός

Ζυμάρη Λουίζα 6ο Νηπ. Ν.Ιωνίας αναπληρώτρια νηπ/γός Τ.Ε.

Καρανίκος Θωμάς 10ο Δημ. Ν.Ιωνίας δάσκαλος

Κατιμερτζόγλου Κώστας 6ο Δημ. Ν.Ιωνίας δάσκαλος

Κολίτσα Φανή 9ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Κριτσινέλιας Διονύσης 2ο Δημ. Ν.Ιωνίας δάσκαλος

Λαγουδάκη Άννα 16ο Νηπ. Ν.Ιωνίας νηπιαγωγός

Λιάκου Ντιάνα 2ο Νηπ. Μεταμόρφωσης νηπιαγωγός

Μαρέτση Ιουλία 10ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Παγουλάτου Μαρία 15ο Δημ. Ν.Ιωνίας γαλλικών

Παπαγεωργίου Χαρούλα 15ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Πάργας Θανάσης 7ο Δημ. Ν.Ιωνίας δάσκαλος

Ποθητού Κυριακή 14ο Νηπ. Ν.Ιωνίας αναπληρώτρια νηπιαγωγός

Πολυμενάκος Κώστας 7ο Δημ. Ν.Ιωνίας μουσικός

Σκούφης Αποστόλης 6ο Δημ.Μεταμόρφωσης αναπλ. Δάσκαλος Π. Στ.

Σουρτζής Ευθύμης 13ο Δημ. Ηρακλείου δάσκαλος

Σπυράτου –Λιβιεράτου Ευδοκία 1ο Δημ.Ν.Ιωνίας δασκάλα

Σταθελάκου Έφη 1ο Δημ. Μεταμόρφωσης δασκάλα

Στεφανή Σταυρούλα 2ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Τσαλίκη Νόνα 7ο Δημ. Ν.Ιωνίας γυμνάστρια

Τσίκα Φανή 10ο Δημ. Ηρακλείου δασκάλα

Τσουρουβελούδη Ευαγγελία 9ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Χαμαλίδου Χριστίνα 14ο Δημ. Ν.Ιωνίας δασκάλα

Χριστόπουλος Βασίλης 3ο -13ο Δημ. Ηρακλείου αναπλ. θεατρολόγος

Υποψήφιοι για ΕΕ

Κατσάπη Ευαγγελία 2ο Νηπ. Μεταμόρφωσης νηπιαγωγός

 Μυστικού Ελισάβετ 3ο Νηπ. Μεταμόρφωσης νηπιαγωγός

ΔΗΣΥ Ψηφοδέλτιο

Υποψήφιοι για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ιωσηφίδου Αφεντία (Φένια) Δασκάλα

Κατωπόδη Κυριακή Δασκάλα

Κοκορομύτης Γεώργιος Δάσκαλος

Κορδολαίμης Ευάγγελος Δάσκαλος

Μπέτζελος Νικόλαος Δάσκαλος

Ξαρχά Αλεξάνδρα Δασκάλα

Πλάτσκοβιτς Νικόλαος Αναπλ. Δάσκαλος

Τριανταφύλλου Άννα Νηπιαγωγός Υ

ποψήφιοι για την Ελεγκτική Επιτροπή

Βρυώνης Κωνσταντίνος (Ντίνος) Δάσκαλος

Δημοκρατική Συνεργασία:

Η προοδευτική παράταξη, πάντα πρωτοπόρα στις διεκδικήσεις και τους αγώνες Νηπιαγωγών και Δασκάλων.

Αντιστεκόμαστε στη συντηρητική αναπαλαίωση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων.

Αντιστεκόμαστε στην επιστροφή της εκπαίδευσης σε μοντέλα διοίκησης με γραφειοκρατικό και αυταρχικό χαρακτήρα.

Αντιστεκόμαστε σε κάθε ρύθμιση που αποδυναμώνει τη συλλογική λειτουργία του Σχολείου, περιορίζει τα δικαιώματα του συλλόγου διδασκόντων και ενισχύει τον διευθυντικό δεσποτισμό.

Αντιστεκόμαστε στην επαναφορά τιμωριτικής αξιολόγησης και στη μετάλλαξη του Σχολικού Συμβούλου σε διοικητικό παράγοντα αξιολόγησης. Ο ρόλος του σχολικού συμβούλου πρέπει να στοχεύει στις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης και σε συμβουλευτική παρέμβαση στη βελτίωση του καθημερινού έργου του εκπαιδευτικού.

Διεκδικούμε την πλήρη αποκατάσταση όλων των αδικιών των μνημονιακών πολιτικών των τελευταίων χρόνων.

Διεκδικούμε νομοθετικό πλαίσιο που να κατοχυρώνει και να ενισχύει τη δημοκρατία στο σχολείο, την παιδαγωγική ελευθερία και αυτονομία και τον κυρίαρχο ρόλο του συλλόγου διδασκόντων.

Διεκδικούμε

Την επέκταση και εφαρμογή σε όλη τη χώρα της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης.

Μαζικό διορισμό νέων εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

Την εξασφάλιση πιστώσεων για την επαρκή χρηματοδότηση των αναγκών της λειτουργίας Σχολικών μονάδων.

Το σεβασμό των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών στα θέματα παιδαγωγικής ελευθερίας καθώς επίσης και την άμεση νομική διευθέτηση όλων των παρεκκλίσεων και παρεκτροπών από παράγοντες που κάθε φορά προσβάλουν την προσωπικότητα του εκπαιδευτικού, κατά την άσκηση του έργου του.

Στις 27 Νοεμβρίου Συμμετέχουμε Μαζικά στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας και ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΔΗ.ΣΥ)

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΟΕΜΡΗΣ 2018

[a.s.e.seferis@gmail.com]

Γενική Συνέλευση Τετάρτη 21 Νοέμβρη (09:00-12:45) στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Δ. Σ. Ηρακλείου (Σοφίας και Νεότητος, Ν. Ηράκλειο)

…ενάντια στα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα μνημονιακών κυβερνήσεων – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ.

Για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας!

 

Να λοιπόν που όπως μας ανακοίνωσαν, δια στόματος πρωθυπουργού, βγήκαμε από τα μνημόνια, όμως οι μνημονιακές – αντιλαϊκές – αντεργατικές πολιτικές και οι συνέπειές τους είναι ακόμα εδώ καθορίζοντας τις ζωές και το βιοτικό μας επίπεδο.

Πάνω από την κοινωνία, εξακολουθούν να βρίσκονται σαν αρπακτικά η ΕΕ, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, οι τράπεζες, οι επιτροπές και οι θεσμοί τους. Μαζί τους στην ίδια πλευρά της ιστορίας συμπορεύονται όλοι όσοι ψήφισαν μνημόνια. Μνημόνια που κατέστρεψαν την κοινωνία, έστειλαν 500.000 ανθρώπους στη μετανάστευση και το 65% του πληθυσμού κάτω από τα όρια της φτώχειας. Η κυβέρνηση  διακηρύσσει την «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια» και την ανάκτηση της οικονομικής ανεξαρτησίας της χώρας αλλά με συνέχιση της …μνημονιακής πολιτικής, φορτώνοντας το βάρος της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων.

Από την άλλη η αξιωματική αντιπολίτευση και ο αρχηγός της προβάλλουν ξανά ως πανάκεια τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεων και καταστροφής των δικαιωμάτων μας. Θέλουν νέες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, νέες οριζόντιες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, πλήρη ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών, ισοπέδωση των κοινωνικών αντιστάσεων. Ο Μητσοτάκης εξαγγέλλει αξιολόγηση στο δημόσιο με συμμετοχή ακόμα και ιδιωτικών εταιριών! Στην ίδια νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση κινούνται οι λογικές της «ελεύθερης επιλογής σχολείου», των vouchers, της μεταφοράς Νηπιαγωγείων & Δημοτικών Σχολείων στους Δήμους.

Οι ανάγκες της κοινωνίας έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τη μνημονιακή πολιτική και σε ρήξη με το ευρωενωσιακό καθεστώς. Αν θέλουμε μισθούς και συντάξεις με τα οποία θα ζούμε, αν θέλουμε σταθερή και μόνιμη εργασία, δημόσια κοινωνικά αγαθά, αν θέλουμε δημόσια και δωρεάν Παιδεία, Υγεία και κοινωνική ασφάλιση, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΟΥΜΕ με τα πλαίσια που βάζουν η Ε.Ε., το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ και οι υποτακτικές τους κυβερνήσεις. Διαφορετικά θα επιλέγουμε μια ζωή τον διαχειριστή που θα φαντάζει λιγότερο αρπακτικός.

Το μόνο στήριγμα σήμερα για τους εργαζόμενους είναι τα σωματεία τους. Επιμένουμε ότι μέρος της απάντησης της κοινωνίας είναι η αναζωογόνηση των συλλογικών διαδικασιών και των μαζικών συλλογικών αγώνων. Χρειάζεται να δημιουργήσουμε κοινωνικό και πολιτικό αντίπαλο απέναντι στο μνημονιακό δέος. Ο αντίπαλος στο καθεστώς αυτό δεν μπορεί να έρθει από κάποιον κομματικό φορέα – σωτήρα, από έναν απομονωμένο κλάδο, μια κάποια άγια νύχτα. Πρέπει να δημιουργηθεί μέσα στις κοινωνικές αντιξοότητες, πάνω από την απελπισία, δίπλα στο κάθε κοινωνικό σκίρτημα, μπροστά σε κάθε αγώνα αντίστασης και διεκδίκησης.

Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα πολεμικό σκηνικό για την εκπαίδευση. Μπροστά μας βρίσκεται μια νέα μεγάλη μάχη που πρέπει να δώσουμε. Χρειάζεται, λοιπόν, να οργανώσουμε ανένδοτο αγώνα:

 

Για τους αναπληρωτές και το αίτημα των μαζικών διορισμών

Οι μαζικές κινητοποιήσεις της προηγούμενης χρονιάς υποχρέωσαν την κυβέρνηση σε αναδίπλωση από την πολιτική των μηδενικών διορισμών. Ωστόσο, για άλλη μια φορά οι εξαγγελίες περιλαμβάνουν το “βάθος τριετίας” ενώ ξανά «θα υλοποιηθούν» από την επόμενη σχολική χρονιά. Αντί για διορισμούς τον Οκτώβρη, όπως έταζαν, μοιράζουν υπόσχεση διορισμών σε βάθος 3ετίας! Μόνο που το πιθανότερο είναι ότι θα προηγηθούν εκλογές πριν από το Σεπτέμβρη του 2019 και τελικά η σημερινή κυβέρνηση ΔΕ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟ.

Όμως μπορεί οι διορισμοί να είναι για το μέλλον αλλά το νέο σύστημα πρόσληψης με το προσοντολόγιο είναι για τώρα όπως μας λέει ο Υπουργός!  “Μικρή λεπτομέρεια” είναι ότι το νέο σύστημα πρόσληψης θέλουν να αντικαταστήσει και τον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών και όχι μόνο των μόνιμων διορισμών.  Με την χρήση κριτηρίων (επιστημονικά, κοινωνικά κλπ) η Κυβέρνηση έχει σκοπό να υποτιμήσει-ακυρώσει την προϋπηρεσία και να ανακυκλώσει την ανεργία πετώντας πολλούς συναδέλφους, που ήδη δουλεύουν, εκτός δουλειάς. Οι πίνακες που μέχρι τώρα διαμορφώνονταν με την προϋπηρεσία θα ανατραπούν πλήρως. Μάλιστα τα κριτήρια θα δημιουργήσουν μια μόνιμη κινητικότητα-ανατροπή των πινάκων κάθε χρόνο. Πολλοί θα μείνουν εκτός, μετά από χρόνια εργασίας.

Γι’ αυτό και οι θέσεις παρατάξεων που δεν υποστηρίζουν ως αποκλειστικά κριτήρια το πτυχίο και την προϋπηρεσία (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ), αλλά και η θέση της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ που θεωρεί ότι δεν πρέπει να τοποθετηθούμε καθόλου για το σύστημα πρόσληψης μας βρίσκουν αντίθετους.

Απαιτούμε: Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών με μοναδικά κριτήρια το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Διορισμός όλων των αναπληρωτών τώρα. Συμμετέχουμε μαζικά στην κινητοποίηση της 9ης Νοέμβρη στο Υπουργείο Παιδείας.

 

Για τη δίχρονη προσχολική αγωγή και εκπαίδευση

 Η νομοθέτηση με το άρθρο 33 του νόμου 4521/2018 της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης σε βάθος τριετίας από τη μια σηματοδοτεί  μία σημαντική εξέλιξη που διαμορφώνει ένα νέο πεδίο δυνατοτήτων και διεκδικήσεων σε σχέση με το συγκεκριμένο αίτημα,  από την άλλη όμως, με τον τρόπο που θεσμοθετήθηκε δεν αποτρέπει το νηπιαγωγείο από παλιούς και νέους κινδύνους. Κι αυτό διότι δεν προβλέπεται  ο απαραίτητος σχεδιασμός για την καθολική εφαρμογή της σε όλη τη χώρα.

Τίποτα δεν εξασφαλίζει ότι τα επόμενα δύο χρόνια η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική θα εφαρμοστεί σε όλη την επικράτεια και δεν θα μείνει νεκρό γράμμα όσο θα διαιωνίζεται η επικράτηση των voucher.

Από την πλευρά μας αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε την άμεση εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής σε όλη την επικράτεια και στους Δήμους ευθύνης μας.

 

Για τους μισθούς και τις δικαστικές προσφυγές

 Φέτος πρέπει να είναι χρονιά της πραγματικής διεκδίκησης όλων των μισθολογικών απωλειών μας. Είναι γνωστό ότι ο 13ος και 14ος μισθός καταργήθηκαν με τους μνημονιακούς νόμους ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που υποσχόταν ότι θα καταργήσει τα Μνημόνια εφάρμοσε με θρησκευτική ευλάβεια όλους τους ψηφισμένους νόμους, υπέγραψε και εφάρμοσε και τρίτο Μνημόνιο με νέες δυσβάστακτες περικοπές για τους εργαζόμενους: πάγωσε τα Μ.Κ και χάθηκαν δύο χρόνια, μείωσε το αφορολόγητο, μονιμοποίησε τον ΕΝΦΙΑ. Σχετικά με το ζήτημα των δικαστικών προσφυγών θεωρούμε ότι σε αυτή τη φάση το ΜΟΝΟ που χρειάζεται είναι η υποβολή μιας απλής αίτησης (παίρνουμε αρ. πρωτοκόλλου) μη παραγραφής στον εκκαθαριστή της Δ/νσης (η ΑΔΕΔΥ και ο Σύλλογός μας διαθέτουν υπόδειγμα).

Η διεκδίκηση της κάλυψης των μισθολογικών απωλειών πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε Σωματείου, κάθε εργαζόμενου. Κανείς συμβιβασμός με την λογική «ότι έγινε – έγινε», ούτε με τις αυταπάτες ότι η όποια ανάκαμψη της οικονομίας θα φέρει από μόνη της πίσω απώλειες, μισθούς και δικαιώματα.

 

Για τις συντάξεις

Ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου ενσωμάτωσε όλες τις μέχρι τότε ανατροπές σε βάρος ασφαλισμένων και συνταξιούχων και καταδίκασε τις νέες γενιές να λαμβάνουν στο τέλος του εργασιακού τους βίου συντάξεις φτώχειας. Π.χ. καταργήθηκε  και η ευνοϊκή  διάταξη για τους εκπαιδευτικούς που μπορούσαν  να συνταξιοδοτηθούν με 30  χρόνια συντάξιμα και σε ηλικία 55 ή 60, ανάλογα με την ημερομηνία  πρόσληψής τους στο Δημόσιο.

Ο νόμος εφαρμόζεται για τους νέους συνταξιούχους από 13.5.2016 οι οποίοι έχουν μειώσεις  από 18 έως  25%  σε  σχέση με τους συνταξιούχους  πριν από την εφαρμογή του  νόμου. Επιπλέον, οι δηλώσεις Μητσοτάκη για προαιρετική ιδιωτική ασφάλιση παραπέμπουν ευθέως στο μοντέλο της Χιλής και την πλήρη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης.

Αγωνιζόμαστε για την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων και την κατοχύρωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.

 

Για την παιδαγωγική ελευθερία ενάντια στην αξιολόγηση / αυτοαξιολόγηση

Το Υπουργείο, με τα ΠΕΚΕΣ, φτιάχνει μια παράλληλη «παιδαγωγική» δομή, απομακρυσμένη από τον συνάδελφο, ώστε να προωθήσει την αξιολόγηση στελεχών και σχολικών μονάδων που αναλαμβάνουν να οργανώσουν οι νεοεκλεγμένοι Συντονιστές, να δημιουργήσει μια κουλτούρα Αξιολόγησης μεταξύ όλων και τέλος, σε μια επόμενη φάση, να περάσει ανώδυνα την ατομική Αξιολόγηση.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η Αξιολόγηση:

  • Ποτέ δεν γίνεται μέσα σε πολιτικό-κοινωνικό κενό. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι διάφορες αξιολογήσεις πρόσφατων περιόδων του παρελθόντος, που χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσχημα για ένταση του ασφυκτικού ελέγχου από τη Διοίκηση (πχ 2013-14) και για διάβρωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.
  • Η ιστορική εμπειρία της ελληνικής εκπαίδευσης (Επιθεωρητισμός, Κρίσεις Στελεχών και «Συνεντεύξεις») οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι διάφορες αξιολογήσεις χρησιμοποιήθηκαν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών.
  • Πώς θα γίνει η αξιολόγηση; Με τι κριτήρια; Ποιες θα είναι οι συνέπειες;
  • Πώς είμαστε σίγουροι ότι δεν θα επικρατήσει ένα κλίμα ανθρωποφαγίας κι αλληλοκαρφώματος μες στα σχολεία, με συνεχείς παρεμβάσεις στο έργο των εκπαιδευτικών από την «κοινωνία» (δηλ. γονέων, αυτοδιοικητικών, διάφορων άσχετων παραγόντων, κτλ); Κι όλα αυτά τη στιγμή που ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μιλάει για «ελεύθερη επιλογή προσωπικού στα σχολεία»;
  • Για όλους τους παραπάνω λόγους, το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει άμεσα να οργανώσει τις αντιστάσεις του στην προωθούμενη αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση με τη μορφή της Απεργίας – Αποχής.
  • Η αξιολόγηση είναι η απάντηση των κυρίαρχων στο λάθος ερώτημα: πώς θα απορριφθεί και θα αποπεμφθεί ένα μέρος των εκπαιδευτικών. Το πραγματικό ερώτημα για μας είναι πώς θα γίνει το δημόσιο σχολείο καλύτερο ώστε να ανταποκρίνεται στις μορφωτικές ανάγκες και τα δικαιώματα των μαθητών.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η παιδαγωγική ελευθερία, η δημοκρατία, ο συλλογικός αυτοέλεγχος της σχολικής ζωής.

 

Για το ενιαίο δημόσιο δωρεάν σχολείο

Το ξεκίνημα της φετινής σχολικής χρονιάς στα δημοτικά σχολεία έφερε ξανά στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα που σχετίζονται με το νέο μοντέλο σχολείου, τη χαοτική και κατακερματισμένη λειτουργία του, τη γυμνασιοποίηση, την αυξημένη ένταση μέσα και έξω από τις σχολικές τάξεις. Το υλικό έδαφος που διαμορφώνει αυτό το μοντέλο έχει συγκεκριμένες εργασιακές, ενδοσχολικές και παιδαγωγικές επιπτώσεις.

Γι’ αυτό είναι καιρός τα εκπαιδευτικά σωματεία και οι ομοσπονδίες να χαράξουμε την εκπαιδευτική πολιτική με ένα μορφωτικό σχέδιο ριζοσπαστικό και απελευθερωτικό. Απέναντι στο διαφοροποιημένο, ανταγωνιστικό, αυτοχρηματοδοτούμενο, σχολείο της ημικατάρτισης για όσους αντέξουν, ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ την ενιαία, δημόσια, δωρεάν παιδεία για όλους. Αγωνιζόμαστε ενάντια στο μνημονιακό σχολείο σε όλες τις μορφές και εκδοχές του.

Διεκδικούμε την ενιαία δημόσια δωρεάν δεκατετράχρονη εκπαίδευση (δίχρονη υποχρεωτική προσχολική και δωδεκάχρονο σχολείο). Το σχολείο των όλων, των ίσων και των διαφορετικών. Ένα σχολείο που στο κέντρο του βρίσκεται όχι το «γνωστικό αντικείμενο» αλλά η παιδαγωγική σχέση. Ένα σχολείο με ενιαία προσέγγιση για τη γνώση – την τέχνη – και την τεχνική. Με στόχο τη βαθιά και ολοκληρωμένη γνώση, την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης κόντρα στις δεξιότητες και τον κατακερματισμό της γνώσης. Με την παιδαγωγική λογική της ενιαίας διδασκαλίας, με μορφές συνεργασίας και συνδιδασκαλίας, με αντισταθμιστική εκπαίδευση (ενισχυτική διδασκαλία, Τάξεις υποδοχής, Τμήματα Ένταξης, παράλληλη στήριξη). Με τη λειτουργία δημιουργικών δραστηριοτήτων ώστε να καλύπτονται ολόπλευρα οι ανάγκες των μαθητών και όλοι οι εκπαιδευτικοί να μένουν στο σχολείο με οργανική θέση, να αποκτούν ουσιαστική σχέση με αυτό και με τους μαθητές του. Σε αυτό το σχολείο χωράνε όλοι οι εκπαιδευτικοί (δάσκαλοι και ειδικότητες) αρμονικά ενταγμένοι σε ένα ενιαίο μορφωτικό σχέδιο. Με αυτό το σχολείο εξασφαλίζονται 2.500 οργανικές θέσεις για κάθε υπάρχουσα ειδικότητα. Γι’ αυτό το σχολείο να αγωνιστούμε βάζοντας στην άκρη συντεχνιακές λογικές, κατακερματισμού, κανιβαλισμού και διαίρεσης του εκπαιδευτικού σώματος σε αλληλοσπαρασσόμενες κατηγορίες και φυλές.

Για ένα νέο μορφωτικό σχέδιο απελευθερωτικής παιδαγωγικής και κοινωνικής χειραφέτησης με συλλογικές ριζοσπαστικές πρακτικές, στην τάξη και το σχολείο.

Λέμε ξανά ΟΧΙ στο φθηνό σχολείο, στην αδιοριστία, την κινητικότητα, την ελαστική εργασία, στον κυβερνητικό και κομματικό συνδικαλισμό, στη μετατροπή των δικαιωμάτων μας σε εξυπηρετήσεις.

Τετάρτη 21 Νοέμβρη: Γενική Συνέλευση 09:00-12:45

Ξύλο, χημικά και 2 τραυματισμοί στο Υπ. Παιδείας! ΠΑΜΕ: Καταγγέλλει την άγρια καταστολή στην κινητοποίηση των εκπαιδευτικών – Τα πρώτα φωτορεπορτάζ από τις μαζικές συγκεντρώσεις Εκπαιδευτικών σε Αθήνα, Θεσ/νίκη

https://www.902.gr/eidisi/neolaia-paideia/152456/sygkentrosi-exo-apo-ypoyrgeio-paideias-apo-anaplirotes-kai-monimoys

https://www.902.gr/eidisi/neolaia-paideia/152456/sygkentrosi-exo-apo-ypoyrgeio-paideias-apo-anaplirotes-kai-monimoys

https://www.902.gr/eidisi/neolaia-paideia/152484/mazika-kai-mahitika-oi-ekpaideytikoi-diekdikisan-monimi-kai-statheri

Αθήνα, 2.3.18
ΑΓΡΙΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως έκαναν και  οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ,  υλοποιώντας τις απαιτήσεις των επιχειρηματικών συμφερόντων, της ΕΕ, χτύπησε για άλλη μια φορά απεργιακή συγκέντρωση, όπως έκανε και προχτές με την συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ενάντια στους πλειστηριασμούς.
Με ΜΑΤ και χημικά χτύπησε απρόκλητα την απεργιακή συγκέντρωση δασκάλων και καθηγητών έξω από το Υπουργείο Παιδείας που απαιτούσαν καμιά απόλυση αναπληρωτή – συμβασιούχου εκπαιδευτικού, μαζικούς διορισμούς, μόνιμη δουλειά για όλους.

Το σίγουρο είναι ένα: Δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο, δείχνει πόσο καλή είναι στη βρώμικη δουλειά των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και της κερδοφορίας τους.
Απάντηση πήρε από τους συγκεντρωμένους εκπαιδευτικούς που κατέλαβαν το προαύλιο του Υπουργείου Παιδείας και θα πάρουν νέα πιο μαζική, πιο δυναμική απάντηση απ όλους τους εργαζόμενους.
Δεν μας τρομοκρατούν. Η μαζικοποίηση του αγώνα είναι η απάντηση στον αυταρχισμό και την καταστολή.
Καλούμε όλα τα σωματεία να καταδικάσουν την τρομοκρατία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς.

 

 

Άγρια καταστολή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στην απεργιακή κινητοποίηση εκπαιδευτικών

​Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, υλοποιώντας τις απαιτήσεις των επιχειρηματικών συμφερόντων, της ΕΕ, χτύπησε για άλλη μια φορά απεργιακή συγκέντρωση, όπως έκανε και προχτές με την συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ενάντια στους πλειστηριασμούς.

Με ΜΑΤ και χημικά χτύπησε απρόκλητα την απεργιακή συγκέντρωση δασκάλων και καθηγητών έξω από το Υπουργείο Παιδείας που απαιτούσαν καμιά απόλυση αναπληρωτή – συμβασιούχου εκπαιδευτικού, μαζικούς διορισμούς, μόνιμη δουλειά για όλους.

Το σίγουρο είναι ένα: Δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο, δείχνει πόσο καλή είναι στη βρώμικη δουλειά των μεγάλων οικονομικών συμφερόντωνκαι της κερδοφορίας τους.

Απάντηση πήρε από τους συγκεντρωμένους εκπαιδευτικούς που κατέλαβαν το προαύλιο του Υπουργείου Παιδείας και θα πάρουν νέα πιο μαζική, πιο δυναμική απάντηση απ όλους τους εργαζόμενους.

Δεν μας τρομοκρατούν. Η μαζικοποίηση του αγώνα είναι η απάντηση στον αυταρχισμό και την καταστολή.

Καλούμε όλα τα σωματεία να καταδικάσουν την τρομοκρατία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς

Αναλγησία και ξεδιαντροπιά!Η πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί σε απόλυση έγκυο συμβασιούχο αναπληρώτρια

Το καθεστώς της ελαστικής εργασίας των συμβασιούχων στην εκπαίδευση δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της προστασίας της μητρότητας σε περίπτωση επαπειλούμενης εγκυμοσύνης, καθώς οι συνάδελφοι δεν δικαιούνται ούτε μια παραπάνω μέρα άδειας (15 ημέρες αναρρωτικής).

Στο απάνθρωπο δίλλημα, να αποφασίσει αν θα πρέπει να φροντίσει τη συνέχιση της εγκυμοσύνης της, καθώς αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ή να συνεχίζει να εργάζεται, βρίσκεται αναπληρώτρια φιλόλογος ειδικής αγωγής στο Νομό Κοζάνης.

Η αναρρωτική της άδεια λήγει σε μια εβδομάδα και είναι υποχρεωμένη να παραιτηθεί και να οδηγηθεί σε απόλυση γιατί δεν έχει το δικαίωμα να ζητήσει επιπλέον άδεια επαπειλούμενης εγκυμοσύνης. Είναι καταδικασμένη να παραιτηθεί από το δικαίωμά στην εργασία που κάθε νέα μητέρα έχει ανάγκη στη σημερινή εποχή. Η αναλγησία και η ξεδιαντροπιά της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εξαναγκάζει τελικά τη μητέρα να επιλέξει το παιδί της ή την εργασία της!

Τα τελευταία χρόνια γίνονται συνεχείς περικοπές σε εκπαιδευτικές ανάγκες στα σχολεία. Η κυβέρνηση έχει βάλει την Παιδεία, όπως και το σύνολο των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων, στην «κλίνη του Προκρούστη» για να πιαστούν οι αντιλαϊκοί στόχοι και τα ματωμένα πλεονάσματα. Συνεχίζει επάξια, την πολιτική της χρόνιας αδιοριστίας, τη μετατροπή της ζωής των εκπαιδευτικών σε λάστιχο, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, τη γενίκευση της ελαστικής εργασίας των συμβασιούχων και στην εκπαίδευση, όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το καθεστώς των αδειών είναι απαράδεκτο. Η άδεια είναι όλη κι όλη 7 ημέρες. Η αναρρωτική 15 μέρες κι αυτές με την προϋπόθεση ότι θα αρρωστήσουν τουλάχιστον 10 μέρες μετά την πρόσληψη! Ακόμα, κινδυνεύουν με απόλυση, αν κριθεί αναγκαία η αντικατάσταση μετά το δεκαπενθήμερο. Οι άδειες μητρότητας είναι 2 μήνες πριν τον τοκετό και 2 ¼ του μήνα μετά τον τοκετό. Αντίστοιχα, η μόνιμη συνάδελφος έχει πέρα των 2 μηνών πριν τον τοκετό, 1 χρόνο άδεια μετά, με αποδοχές. Οι αναπληρώτριες δεν έχουν εξασφαλισμένο ότι θα δουλεύουν στον τόπο τους. Τι θα κάνει η αναπληρώτρια όταν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της; Να νιώθει ενοχές για το φυσικό δικαίωμα της μητρότητας; Όταν 2 μήνες μετά τη γέννα πρέπει να μεταναστεύσει ξανά στον τόπο δουλειάς της; Θα πάρει το νεογέννητο μαζί της ή θα το αφήσει πίσω; Αυτά δεν είναι ατομική υπόθεση της κάθε συναδέλφου.

Η λύση είναι η εξίσωση των αδειών με αυτές των μόνιμων συναδέλφων. Εδώ και τώρα η κυβέρνηση να νομοθετήσει άμεση εξίσωση  όλων των δικαιωμάτων αναπληρωτών και μόνιμων συναδέλφων.

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά θα το κερδίσουμε με τον αγώνα μας!

Με σύγκρουση και ρήξη απέναντι στη σύγχρονη βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν!

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ (ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2017) a.s.e.seferis@gmail.com

Οι ανάγκες των εκπαιδευτικών και των μαθητών δεν χωράνε στην «λογιστική των ωρών» του σχολείου Φίλη-Γαβρόγλου.

«Φέτος το πρώτο σχολικό κουδούνι, είναι κουδούνι θριάμβου της λειτουργίας μας τα τελευταία  δύο χρόνια…μικρά κενά θα λυθούν τις επόμενες εβδομάδες»                          Κώστας Γαβρόγλου, δηλώσεις στην 82η ΔΕΘ, 8 Σεπτέμβρη 2017

«Το ποσοστό των ολοήμερων σχολείων που λειτουργούν με πλήρες πρόγραμμα για όλες τις τάξεις ανέρχεται στο 50% βελτιούμενο»                                           Κώστας Γαβρόγλου, συνάντηση με ΔΣ ΔΟΕ, 28 Σεπτέμβρη 2017

Έχουν περάσει ήδη δυο μήνες από την έναρξη της σχολικής χρονιάς κι ενώ η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα «θριάμβου» για τον «ομαλό» τρόπο με τον οποίο αυτή έγινε, η πραγματικότητα τη διαψεύδει οικτρά. Σχολεία που υπολειτουργούν λόγων των χιλιάδων κενών που υπάρχουν ακόμα, που δυσκολεύονται να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης, ολοήμερα τμήματα δημοτικών σχολείων που δεν λειτουργούν καθόλου, ολιγομελή τμήματα ΕΠΑΛ που έχουν κλείσει, γονείς που βάζουν το χέρι στην τσέπη ακόμα και για φωτοτυπικό χαρτί, είναι μερικές από τις πλευρές της πραγματικής εικόνας που βιώνουμε αυτή τη στιγμή στην εκπαίδευση.

Διανύουμε τη δεύτερη χρονιά εφαρμογής των αναδιαρθρώσεων στο Δημοτικό Σχολείο και τα αποτελέσματα έχουν ήδη φανεί. Η αρχιτεκτονική του νέου ολοήμερου Δημοτικού, του Ν. Φίλη και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, υπηρετεί την αντιδραστική ευελιξία και τις μνημονιακές περικοπές. Ευελιξία στο πρόγραμμά του, στα διδακτικά αντικείμενα, στο εκπαιδευτικό προσωπικό, στον αριθμό των αναγκαίων εκπαιδευτικών, στις δομές του, ώστε να μπορεί να προσαρμόζεται εύκολα και γρήγορα στους οικονομικούς δείκτες και τις κάθε φορά στοχεύσεις της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.

Η απουσία μόνιμων διορισμών εδώ και εφτά χρόνια και η επέκταση της ελαστικής εργασίας με την αύξηση των αναπληρωτών πλήρους και μειωμένου ωραρίου θεωρείται πια ως «κανονικότητα». Εκτός από το πρόβλημα της λειτουργίας των σχολείων, είναι πολύ σοβαρό το γεγονός ότι εμπεδώνεται ως λογική ο ευέλικτος εργασιακά και αναλώσιμος εκπαιδευτικός, ο οποίος μάλιστα σύμφωνα με τις νεοσυντηρητικές απόψεις που κυκλοφορούν στην «πιάτσα» της εκπαιδευτικής πολιτικής, είναι πιο αποδοτικός και αποτελεσματικός, γραμμή που μια χαρά υλοποιεί η κυβέρνηση με την πολιτική της. Η υπογράμμιση από τους υπερεθνικούς οργανισμούς ότι το 80% των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση αντιστοιχεί στη μισθοδοσία των εκπαιδευτικών δείχνει μια σαφή κατεύθυνση όσον αφορά και στον «εξορθολογισμό» των οικονομικών της εκπαίδευσης και της διαχείρισης του προσωπικού τους: είναι ένα «βάρος» από το οποίο το δημόσιο πρέπει να απαλλαγεί.

Οι συντηρητικές αναδιαρθρώσεις και τομές που γίνονται σε αυτήν προσθέτουν έναν ακόμα βραχνά στην ήδη καθημαγμένη από την οικονομική κρίση και τις μνημονιακές επιταγές εργαζόμενη πλειοψηφία: από το γονιό που έχει παιδί που χρειάζεται ειδικό παιδαγωγό και τον πληρώνει από την τσέπη του γιατί οι προσλήψεις στο δημόσιο σχολείο δεν επαρκούν, μέχρι τον φοιτητή που βλέπει το πτυχίο του να κουρελιάζεται κάτω από τον οδοστρωτήρα των κύκλων σπουδών του νόμου για τα ΑΕΙ. Από τον μαθητή του ΕΠΑΛ που αναγκάζεται να μετακινηθεί μακριά από το σπίτι του για να φοιτήσει στην ειδικότητά του, μέχρι τον αναπληρωτή εκπαιδευτικό που διαθέτει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του για να βρει στέγη στον τόπο πρόσληψής του, αν δεν αναγκαστεί τελικά σε παραίτηση όπως έγινε σε κάποιες περιπτώσεις.

Το κράτος δεν έχει πλέον την υποχρέωση να τοποθετεί συγκεκριμένες ειδικότητες εκπαιδευτικών ούτε δάσκαλο στο ολοήμερο, αλλά μπορεί να χειρίζεται το εκπαιδευτικό προσωπικό που έχει κατά το δοκούν και έτσι να γλυτώνει μεγάλο αριθμό προσλήψεων. Οι ώρες των εικαστικών, της μουσικής, της θεατρικής αγωγής, της γυμναστικής, είναι ώρες που δεν καλύπτονται υποχρεωτικά από την αντίστοιχη ειδικότητα. Οι ώρες της ευέλικτης ζώνης δεν καλύπτονται υποχρεωτικά από το δάσκαλο, αλλά από όποιον υπάρχει διαθέσιμος. Ταυτόχρονα, θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα αλλαγής των διδακτικών αντικειμένων στο ωρολόγιο πρόγραμμα λόγω ελλείψεων σε προσωπικό.

Ο στόχος των περικοπών υπηρετείται και από ορισμένες ακόμα αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Οι υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών ώστε να γίνεται ευέλικτη διαχείριση του μαθητικού πληθυσμού, που θεσμοθέτησε το ΠΔ 79, καθώς και οι ανατροπές στη νομοθεσία για την ειδική αγωγή, διευκολύνουν την αύξηση των μαθητών στα τμήματα και τη μείωση των τμημάτων σε πανελλαδική κλίμακα. Σ’ αυτό αξίζει να προσθέσουμε και τη μείωση των διδακτικών ωρών των μαθητών, χωρίς αντίστοιχη μείωση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών.

Άλλο ένα μεγάλο μέτωπο, που αποτελεί και βασικό πυλώνα της συντηρητικής αναδιάρθρωσης, είναι φυσικά εκείνο της αξιολόγησης, σχολείων, σχολών, εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, η αρχή θα γίνει με την αυτοαξιολόγηση των σχολείων και την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης, ενώ ήδη έχει αναβαθμιστεί θεσμικά με νόμο η Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΑΔΙΠΠΔΕ). Η αυτοαξιολόγηση πηγαίνει χέρι –χέρι με την αυτονομία της σχολικής μονάδας και τη λογοδοσία των φορέων της εκπαίδευσης, βασικό νεοσυντηρητικό ιδεολόγημα, με το οποίο οι ευθύνες για την «αποτελεσματική» ή όχι λειτουργία της εκπαίδευσης μεταφέρεται κατά κύριο λόγο στους εκπαιδευτικούς. Με την περίφημη αξιολόγηση των στελεχών, η κυβέρνηση θέλει να δείξει επικοινωνιακά ότι δεν θέλει να αξιολογήσει αρχικά τον μάχιμο εκπαιδευτικό. Όμως όταν μιλάμε για 20.000 εκπαιδευτικούς, ανάμεσα στους οποίους εννοεί ακόμα και τους υποδιευθυντές των σχολείων ή και τις προϊσταμένες των νηπιαγωγείων (!) καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι ανοίγει η κερκόπορτα της ατομικής αξιολόγησης, που είναι η βασική στόχευση.

Μια άλλη παράμετρος είναι η αξιολόγηση των μαθητών. Σύμφωνα με την επιτροπή που συγκροτήθηκε από τον Γαβρόγλου μετά τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού PISA, βασικού εργαλείου του ΟΟΣΑ για το πέρασμα των πολιτικών του στην εκπαίδευση και που στοιχεία του πορίσματός της είδαν πριν από μερικές μέρες το φως της δημοσιότητας, «δεν είναι αποτελεσματική η αξιολόγηση των μαθητών, αφού γίνεται μηχανιστικά και διεκπεραιωτικά». Να θυμίσουμε εδώ ότι οι επιδόσεις των μαθητών αποτελούν βασικό δείκτη της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού.

Τέλος, σοβαρή πλευρά είναι η οικονομική ασφυξία των σχολείων που έχει επιβάλλει η μνημονιακή λιτότητα. Πολλά σχολεία με δυσκολία καλύπτουν τις καθημερινές λειτουργικές τους ανάγκες. Το κενό έρχονται να καλύψουν τα πλήθος προγράμματα και χορηγίες, τα οποία κατακλύζουν στην κυριολεξία τα σχολεία, στο όνομα της καινοτομίας. Με μεμονωμένες χρηματοδοτήσεις, με αντάλλαγμα κάποια αναλώσιμα ή κάποια μικρή βελτίωση των κτιριακών υποδομών, επιχειρηματικοί όμιλοι όπως του Λάτση και του Νιάρχου έχουν βάλει για τα καλά πόδι στα σχολεία. Για τη φετινή σχολική χρονιά έμφαση δίνεται από το ίδρυμα Λάτση σε προγράμματα που θα προωθούν την επιχειρηματικότητα των μαθητών, που σύμφωνα με την ΕΕ η Ελλάδα έχει μείνει πίσω στην προώθησή της στην εκπαίδευση. Οι μαθητές καλούνται να φτιάχνουν business plan, να εξοικειώνονται με έννοιες της οικονομίας, της καπιταλιστικής φυσικά, και να «συνδέουν τη σχολική ζωή με πραγματικές καταστάσεις της ζωής μέσω βιωματικών δράσεων». Όσο για το ίδρυμα Νιάρχου, αλωνίζει στην κυριολεξία τα σχολεία, ειδικά του κέντρου της Αθήνας, με προγράμματα σίτισης για τα παιδιά που είναι χτυπημένα από την οικονομική κρίση.

Είναι γεγονός ότι μπροστά σε μια τέτοια επίθεση σε βάθος και σε έκταση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, η κατάσταση του κινήματος δεν είναι η καλύτερη, παρόλο που πλευρές των αναδιαρθρώσεων δεν έχουν υλοποιηθεί, τουλάχιστον με τον τρόπο που θα ήθελε η κυβέρνηση, χάρη στην παρέμβαση του εκπαιδευτικού κινήματος. Το τελευταίο διάστημα αυξάνουν οι κινητοποιήσεις σε διευθύνσεις εκπαίδευσης και περιφερειακές διευθύνσεις, που αναδεικνύουν τα θέματα των ελλείψεων σε προσωπικό στη γενική εκπαίδευση και στην ειδική αγωγή, των προβλημάτων των ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών και την ανάγκη των μόνιμων διορισμών, του κλεισίματος των ολιγομελών τμημάτων των ΕΠΑΛ, των συμπτύξεων τμημάτων, των αναγκών των σχολείων. Στις 29 Σεπτέμβρη, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας από τα πρωτοβάθμια σωματεία των εκπαιδευτικών, ενώ το επόμενο διάστημα πραγματοποιούνται Γενικές Συνελεύσεις των εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Είναι ανάγκη να βρούμε εκείνους τους δρόμους που θα μετατρέψουν τον θυμό, την αναμονή, την απογοήτευση, την αποσπασματική διεκδίκηση, όλα αυτά που αυτή την περίοδο συνθέτουν την εικόνα της κατάστασης του εκπαιδευτικού κινήματος, σε γενικευμένη και συνολική αντιπαράθεση για να ραγίσει η βιτρίνα της «ομαλότητας» και της «εξόδου από την κρίση», να μπουν φραγμοί στη μνημονιακή βαρβαρότητα, να ηττηθεί η πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Για ένα νέο μορφωτικό σχέδιο απελευθερωτικής παιδαγωγικής και κοινωνικής χειραφέτησης με συλλογικές ριζοσπαστικές πρακτικές, στην τάξη και το σχολείο.

Το ζήτημα της μόρφωσης είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ζήτημα της δημοκρατίας και της εργασίας, αλλά και της ελεύθερης, αξιοβίωτης ζωής. Ο αγώνας για μια απελευθερωτική παιδεία διεκδικεί να κυριαρχούν οι ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας στο τι, πώς, με ποιο τρόπο και για ποιο σκοπό μαθαίνουμε καθώς και στο τι, πώς, για ποιο σκοπό και με ποιο τρόπο παράγουμε και συμμετέχουμε ταυτόχρονα στη συλλογική κοινωνική και πολιτική ζωή. Το ζήτημα της μόρφωσης είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ζήτημα της δημοκρατίας και της εργασίας, αλλά και της ελεύθερης, αξιοβίωτης ζωής.

Παρά τη ρητορική για τη σημασία της γνώσης και της εκπαίδευσης στο σύγχρονο κόσμο, στην πράξη ο καπιταλισμός της κρίσης και της κανιβαλικής προσπάθειας υπέρβασής της προς όφελος του κεφαλαίου, οδηγεί στην καταστροφή του δικαιώματος στη μόρφωση για το πλειοψηφικό κομμάτι της νέας γενιάς. Το σημερινό σχολείο κυριαρχείται από τον ανταγωνισμό και από την επιδίωξη της εργασιακής ευελιξίας – κινητικότητας, με μια ρηχή και υποκριτική αναφορά στην αναγνώριση της διαφορετικότητας και γενικόλογων ανθρωπιστικών αξιών, σε έναν κόσμο ωστόσο όπου κυριαρχεί η επιχειρηματικότητα, η εκμετάλλευση και ο ρατσισμός. Σε αυτή τη βάση, η παιδαγωγική πράξη οργανώνεται από λίστες τυποποιημένων και τεχνοκρατικών στόχων μάθησης, ενώ η όποια οικειοποίηση θεματικών της προοδευτικής εκπαίδευσης (π.χ. μέθοδος project) από τον επίσημο παιδαγωγικό λόγο αναφέρεται στην οικονομίστικη επιδίωξη της ανάπτυξης πολυλειτουργικών εργαζομένων στα πλαίσια των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων.

Αντίθετα, το σχολείο της χειραφετητικής παιδείας ξεκινάει από διαφορετικές παραδοχές για τους παιδαγωγικούς στόχους του σχολείου και σε αυτή τη βάση καθορίζει το περιεχόμενο του, τις διαδικασίες μάθησης και το ρόλο των εκπαιδευτικών.Το δωδεκάχρονο ενιαίο, δημόσιο και δωρεάν σχολείο οφείλει να αναπροσαρμόσει και τους παιδαγωγικούς σκοπούς του. Ένα ενιαίο σχολείο δεν μπορεί να βάζει κανένα εμπόδιο στη συνεχή και απρόσκοπτη διαδικασία φοίτησης του μαθητή σε αυτό. Δεν μπορεί να έχει εξετάσεις κατάταξης, απόρριψης, ή βαθμολογία ως εργαλεία εσωτερίκευσης της αποτυχίας του. Στόχος του ενιαίου σχολείου θα είναι «να μαθαίνουν» όλα τα παιδιά κι όχι να πιστοποιήσει ποια δεν μπορούν να μάθουν ώστε να τα αποκλείσει. Γι’ αυτό θα ασχολείται με την εξεύρεση τρόπων, μεθόδων και εργαλείων για το πρώτο κι όχι για το δεύτερο.

Ασκώντας κριτική στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα που βρίσκεται μακριά από τις ανάγκες της νεολαίας διατυπώνουμε μια συνολική εκπαιδευτική πρόταση. Για μια αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν, δημοκρατική εκπαίδευση όλων των παιδιών, με δίχρονη προσχολική αγωγή και ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο. Για πραγματική δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση αλλά και τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στο δημόσιο, δωρεάν, σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης μετά το δωδεκάχρονο σχολείο, για όσα επαγγέλματα δεν απαιτείται πανεπιστημιακή μόρφωση. Για μια κοινωνία που η μόρφωση θα αναδύεται από όλους τους αρμούς της και θα εξασφαλίζει όλους τους υλικούς πόρους, ώστε καθεμία και καθένας να έχει πρόσβαση σε όποιο κομμάτι της εκπαίδευσης επιθυμεί, όποτε το επιλέξει.

Μιλάμε για δωρεάν και δημόσιο χαρακτήρα του σχολείου και όλης της εκπαίδευσης. Με την πλήρη κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και με αυξημένες κοινωνικά παροχές για τα παιδιά της εργατικής τάξης και τις κυριαρχούμενες κοινωνικές ομάδες. Σίτιση, στέγαση, μεταφορά, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ταυτόχρονα το σύνολο των πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων στις οποίες εμπλέκονται τα παιδιά και είναι αναγκαίες για την ισόρροπη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη τους, πρέπει να παρέχονται στο δημόσιο σχολείο. Αντιλαμβανόμαστε το δημόσιο δωρεάν σχολείο ως ένα ευρύτερο μορφωτικό κέντρο για τις εργατικές και αγροτικές περιοχές, ένα κέντρο πολιτισμού και για τη νέα γενιά και για τους γονείς τους, ένα συλλογικό κοινωνικό αγαθό που ανήκει στην ίδια την εργαζόμενη πλειοψηφία.

Από αυτή την άποψη, η νέα σχολική δομή απαιτεί γενναία δημόσια χρηματοδότηση, με μείωση των μαθητών ανά τμήμα, με σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή, με βιβλιοθήκες, εργαστήρια, χώρους άθλησης και πολιτισμού, με πολλαπλές αντισταθμιστικές εκπαιδευτικές δομές και κοινωνικές υπηρεσίες τόσο για τους πιο αδύναμους κοινωνικά μαθητές, για τα παιδιά με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, όσο και για τα παιδιά των μεταναστών.

Κεντρικός παιδαγωγικός σκοπός είναι η διαμόρφωση ανθρώπων με ισόρροπη σωματική, γνωστική, ηθική και καλλιτεχνική ανάπτυξη. Ανθρώπων που καλλιεργούν τη σωματική τους ευεξία, κατακτούν ακαδημαϊκές και τεχνικές γνώσεις και ικανότητες που αναφέρονται στους βασικούς κλάδους της παραγωγής, δηλαδή πολυτεχνική μόρφωση. Ανθρώπων που προσπαθούν συστηματικά να προσεγγίσουν ιδανικά όπως η συντροφικότητα, η αυτοθυσία για το δημόσιο συμφέρον και η γενναιότητα της υπέρβασης του ατομικισμού, που εκτιμούν και απολαμβάνουν τις καλλιτεχνικές μορφές έκφρασης.

Αυτός ο παιδαγωγικός σκοπός και ευρύτερα το ενιαίο 12χρονο δωρεάν δημόσιο σχολείο προϋποθέτει και μια διαφορετική αντίληψη για τον εκπαιδευτικό και το ρόλο του. Στον κυρίαρχο εκπαιδευτικό λόγο ο εκπαιδευτικός, αν δεν είναι πλήρως απαξιωμένος και δυσφημισμένος, όπως όλοι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, οφείλει να λειτουργεί απλώς ως αποτελεσματικός τεχνικός συγκεκριμένων διδακτικών αντικειμένων για την επίτευξη μετρήσιμων αποτελεσμάτων, χωρίς να θέτει ενοχλητικά ερωτήματα γύρω από τη φύση του αναλυτικού προγράμματος, το κοινωνικά καθορισμένο περιεχόμενο της σχολικής γνώσης και τον προσανατολισμό της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής. Οφείλει να επιδεικνύει όλα εκείνα τα επιθυμητά γνωρίσματα που τυποποιούν οι λίστες αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, να ανταγωνίζεται τους συναδέλφους του και την ίδια στιγμή να αποδέχεται ως κάτι αυτονόητο τον διοικητισμό και την εκπαιδευτική ιεραρχία. Οφείλει, επομένως, να είναι μόνιμα υπό καθεστώς φόβου και να λειτουργεί ως απλός υπάλληλος και διεκπεραιωτής ενός παιδαγωγικού σχεδίου που έχει διαμορφωθεί από το κράτος και τους διανοούμενούς του.

Σε αυτή την οπτική η χειραφετητική παιδεία και το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο αντιπαραθέτουν την αντίληψη για το ρόλο του εκπαιδευτικού ως διανοούμενου της κοινωνικής αλλαγής, που είναι καθοδηγητής των μαθητών του στον δύσκολο δρόμο της μόρφωσης και του αγώνα για την κοινωνική και πολιτική χειραφέτηση αλλά και τους βοηθά να αναμετρηθούν με τις κοινωνικές σχέσεις εξουσίας και να αλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο.

Είναι αυτονόητο ότι η αναγνώριση του επιστημονικού και κοινωνικού ρόλου του εκπαιδευτικού δεν μπορεί να συνυπάρχει με την έλλειψη μόνιμων διορισμών, τις ελαστικές σχέσεις απασχόλησης, τον διοικητισμό, την αξιολόγηση, την περιπλάνηση σε πολλές σχολικές μονάδες και τη διαρκή απειλή των απολύσεων και μετατάξεων. Προϋποθέτει ανθρώπους ελεύθερους, σε διαδικασία διαρκούς επιστημονικής επιμόρφωσης και αυτομόρφωσης, με αναγνώριση της παιδαγωγικής τους συμβολής σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και ισότητας, όπου θα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια με το μισθό τους, για να μπορούν να συμβάλλουν, με τη σειρά τους, στη μορφωτική ενδυνάμωση και χειραφέτηση της νέας γενιάς.

Η παραπάνω εκπαιδευτική πρόταση συγκρούεται με την καθημερινή μας πραγματικότητα, όχι τυχαία, αλλά από πρόθεση. Γιατί θέλει να την ανατρέψει κι όχι να τη διαχειριστεί. Γι’ αυτό είναι μια μάχιμη πρόταση κι όχι μια υπόθεση εργασίας. Γιατί η αντιμετώπιση του σήμερα και η αναζήτηση του αύριο του σχολείου, δεν είναι δυο διαδοχικές διαδικασίες, ούτε παράλληλες. Βαδίζουν αγκαλιά, αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοτροφοδοτούνται. Η μια αναζητά εύφλεκτο υλικό στην άλλη, για να κτίσουν από κοινού τη νέα κοινωνική και εκπαιδευτική απελευθερωτική «ουτοπία» απέναντι στην καπιταλιστική «δυστοπία».

Λέμε ξανά ΟΧΙ στο φθηνό σχολείο, στην αδιοριστία, την κινητικότητα, την ελαστική εργασία, στον κυβερνητικό και κομματικό συνδικαλισμό, στη μετατροπή των δικαιωμάτων μας σε εξυπηρετήσεις.

Τετάρτη 22 Νοέμβρη: Γενική Συνέλευση (09:00) και εκλογές (13:00 έως 18:30)

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Βαρσόπουλος Βασίλης                     9ο Δ. Σ. Νέας Ιωνίας

Δημοπούλου Κατερίνα                     2ο Νηπιαγωγείο Ν. Ηρακλείου

Διαμαντάρα Ανθία (αναπλ.)             2ο Δ. Σ. Λυκόβρυσης

Κώτση Αγαθή                                   14ο Νηπιαγωγείο Ν. Ηρακλείου

Μπόζα Ελευθερία                             3ο Δ. Σ. Νέας Ιωνίας

Ο ΟΟΣΑ ante portas (ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2017)

Τα κλιμάκια του ΟΟΣΑ, επισήμως προσκεκλημένα από την κυβέρνηση, ζητούν συναντήσεις με ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, επισκέπτονται αιφνιδιαστικά σχολεία και πανεπιστήμια.

 Τον Μάη του 2017 η κυβέρνηση δημοσιοποίησε το τριετές σχέδιό της για την εκπαίδευση, για όλες τις βαθμίδες. Βασικοί άξονες του σχεδίου αυτού αποτελούν η σύνταξη της νέας έκθεσης του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση που θα αντικαταστήσει εκείνη του 2011, η αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η παιδαγωγική και διοικητική αυτονομία των σχολικών μονάδων, ο εξορθολογισμός της διαχείρισης του εκπαιδευτικού προσωπικού, η εφαρμογή νέας δομής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η νέα μέθοδος εισαγωγής στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και ο νόμος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Από αυτά, είτε έχουν υλοποιηθεί είτε βρίσκονται στην τελική φάση της υλοποίησής τους η σύνταξη της ενδιάμεσης έκθεσης του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση, της οποίας βασικές κατευθύνσεις η κυβέρνηση ήδη υλοποιεί ή προετοιμάζει την υλοποίησή τους, η νομοθετική προετοιμασία από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής για την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την αξιολόγηση σε πρώτη φάση των στελεχών της εκπαίδευσης, η ενοποίηση συναφών τομέων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στα πλαίσια του στόχου για εξορθολογισμό της διαχείρισης του διδακτικού προσωπικού, η ανακοίνωση των βασικών πλευρών για τη συνολική αναδιάρθρωση του Λυκείου και των εισαγωγικών εξετάσεων και ο νόμος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Το υπουργείο Παιδείας ήδη από τον Φεβρουάριο του 2017 έχει στα χέρια του την ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η έκθεση, αν και δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ, κατά ένα παράξενο τρόπο παρέμεινε κρυφή από την ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα, τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης, όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση την απέκρυψε διότι δεν ήθελε και δεν θέλει να αποκαλύψει στον κόσμο της εκπαίδευσης τις σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Η ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη δεν αναφέρεται σε αυτήν διότι όλο το δήθεν καινοτόμο και μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της στην εκπαίδευση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια απλή αναπαραγωγή της ενδιάμεσης έκθεσης ΟΟΣΑ. Μάλιστα στα πλαίσια της αντιπαράθεσης του νέου μνημονιακού διπολισμού, η ΝΔ ιδεολογικοποιεί την έκθεση ΟΟΣΑ με αναφορές στον κοινωνικό δαρβινισμό, ενώ η κυβέρνηση καταγγέλλει ό,τι έχει συνυπογράψει ως αναγκαίο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του ελληνικού σχολείου.

Να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Ο ΟΟΣΑ επικεντρώνει τις προτάσεις του γύρω από το γενικό σχήμα «αποκέντρωση με λογοδοσία». Από αυτή την άποψη, η μακροπρόθεσμη στρατηγική είναι η ριζική αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος στους δήμους και η λειτουργία των σχολικών μονάδων με όρους επιχειρήσεων. Σε αυτή τη βάση προτείνεται η υιοθέτηση φόρμουλας διαφοροποιημένης χρηματοδότησης κατά το πρότυπο των κουπονιών στη Χιλή, όπου οι γονείς μπορούν να επιλέξουν διαφορετικούς τύπους σχολείων, συμπεριλαμβανομένων και των «αυτόνομων» ιδιωτικών σχολείων. Αντίστοιχα, το εκπαιδευτικό προσωπικό θα πρέπει να προσλαμβάνεται ανά σχολική μονάδα στα πλαίσια της επιχειρηματικής της λειτουργίας.

Η αποκέντρωση και «αυτονομία» των σχολείων συνδέεται άμεσα με την αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών με βάση τις μαθητικές επιδόσεις των μαθητών τους. Η συλλογή δεδομένων για τις επιδόσεις των μαθητών και των σχολείων κι ο καθορισμός κεντρικών επιπέδων (standards) από ανεξάρτητη αρχή αξιολόγησης είναι για τον ΟΟΣΑ αποφασιστικοί παράγοντες για τη σχολική επιτυχία. Για αυτό το λόγο θεωρείται αναγκαία η καλύτερη αξιοποίηση των πληροφοριακών δεδομένων του myschool, οι πανεθνικές εξετάσεις και η επαναφορά της αυτοαξιολόγησης κατά τα πρότυπα του νέου δημόσιου μάνατζμεντ.

Τέλος, βασική προτροπή του ΟΟΣΑ είναι η σύνδεση της μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Ο ΟΟΣΑ προτείνει να συνδέεται άμεσα η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με τον χρόνο ολοκλήρωσης των σπουδών των φοιτητών. Αντίστοιχα, επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης της μαθητείας ως βασικής διάστασης και εκπαιδευτικής επιλογής όλης της μετα-υποχρεωτικής εκπαίδευσης και την αντίστοιχη συγκρότηση μηχανισμών λογοδοσίας κι ανταγωνιστικής χρηματοδότησης, όπου η χρηματοδότηση θα βασίζεται σε συγκεκριμένα στάνταρντς άμεσα συνδεόμενα με τις ανάγκες του καπιταλιστικού καταμερισμού της εργασίας.

Τα κλιμάκια του Ο.Ο.Σ.Α. «επισκέφθηκαν» σχολεία στην Α΄ Διεύθυνση Π. Ε. Αθήνας και όλα αυτά σε ένα εκπαιδευτικό τοπίο όπου σύμφωνα με τους τοπικούς συλλόγους εκπαιδευτικών Π. Ε. το 30% των Δημοτικών δεν έχει ολοήμερο, υπάρχουν ακόμα πρωινά τμήματα που δε έχουν δάσκαλο, οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων τρέχουν ακόμα και σε 6 σχολεία, τα παιδιά που έχουν έγκριση παράλληλης στήριξης, καλύπτονται για 5-6 ώρες την εβδομάδα (άλλωστε τα ίδια περίπου συμβαίνουν σε όλες τις Δ/νσεις Π. Ε. της Αττικής και της χώρας). Την ίδια στιγμή που χιλιάδες συνάδελφοί μας παραμένουν εδώ και μια δεκαετία αναπληρωτές, ενώ στο Κερατσίνι καλούνται για απολογία από τον εισαγγελέα εκπαιδευτικοί επειδή είχαν την τόλμη να διδάξουν σε προσφυγόπουλα.

Αυτή είναι η σημερινή αντίθεση στο δημόσιο σχολείο. Από τη μια ο κόσμος της εκπαίδευσης που δίνει τη μάχη της μόρφωσης ως συλλογικό αγαθό μέσα στις σχολικές τάξεις και από την άλλη οι υπάλληλοι των υπερεθνικών οργανισμών και του Υπουργείου Παιδείας, κλεισμένοι στα  γραφεία της εξουσίας να επεξεργάζονται το νέο σφαγιασμό των δικαιωμάτων μας.

Είναι πρωτοφανής στα εκπαιδευτικά χρονικά αυτή η επίσκεψη. Την ώρα που ο Υπουργός Παιδείας, υποκριτικά, δηλώνει πως οι εκθέσεις του Ο.Ο.Σ.Α. δεν είναι δεσμευτικές, το επιτελείο του συντονισμένο με τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής μεθοδεύουν τις «επισκέψεις» σε προσεκτικά επιλεγμένες σχολικές μονάδες.

Στις συγκεκριμένες «επισκέψεις» απευθύνονται συγκεκριμένα ερωτήματα – θέματα όπως:  η δυνατότητα  της  αυτόνομης λειτουργίας της σχολικής μονάδας, η χρηματοδότησή  της μέσω της εύρεσης «χορηγών», η προσπάθεια κάλυψης του  ωρολογίου προγράμματος  με την ταυτόχρονη εξοικονόμηση  προσωπικού, η  προώθηση διαθεματικών  ευρωπαϊκών προγραμμάτων μέσω της  Ευέλικτης Ζώνης, το μορφωτικό επίπεδο των μαθητών και οι επιδόσεις τους και άλλα  τέτοια που  στοχεύουν στην είσοδο της επιχειρηματικής δράσης στα σχολεία. Όλα αυτά τα στοιχεία μπορούν να αποτελέσουν κριτήρια για της αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού.

Δεν συνομιλούμε μ’ αυτούς που προτείνουν και προωθούν την εκπαίδευση των λίγων και «αρίστων», που συνειδητά και κατ’ εξακολούθηση  αποδομούν τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και τη μετατροπή της σε επιχείρηση με προϊόντα τους μαθητές και κριτήριο το κέρδος. Θα απαντήσουμε σε ένα μόνο ερώτημα που έθεσε ο ΟΟΣΑ στους συναδέλφους μας: Ποιο είναι το όραμά μας για το δημόσιο σχολείο. Είναι το δημόσιο ενιαίο 12χρονο σχολείο με δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή κι εκπαίδευση, σε μια Ελλάδα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της εργατικής χειραφέτησης, χωρίς επιτροπεία από τους υπερεθνικούς οργανισμούς. Και με αυτό το όραμά μας με τους αγώνες μας και τους αγώνες όλου του λαϊκού κινήματος για το δημόσιο σχολείο θα συγκρουστούμε με την πολιτική της κυβέρνησης του Ο.Ο.Σ.Α. και της Ε.Ε.

Οι εκπαιδευτικοί με αποφασιστικότητα υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα:

  • την ανεξαρτησία και την ελευθερία του σχολείου και της εκπαίδευσης συνολικά,
  • το ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ, που υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και μόνο, με αύξηση της  χρηματοδότησης από το κράτος και μόνο που να αντιστοιχεί στις πραγματικές ανάγκες, με μόνιμους μαζικούς διορισμούς.

ΕΞΩ  ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

Όχι στην ενοποίηση ΑΤΕΙ-ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ (ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2017) a.s.e.seferis@gmail.com

Όχι στην ενοποίηση των τμημάτων ΑΤΕΙ Νηπιοβρεφοκόμων με τα Πανεπιστημιακά Τμήματα των Νηπιαγωγών

 Με ανακοινώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας αυτές τις ημέρες, πληροφορηθήκαμε την πρόταση Παιδαγωγικών Πανεπιστημιακών Τμημάτων Νηπιαγωγών προς ενοποίηση των τμημάτων ΑΤΕΙ Νηπιοβρεφοκόμων με τα Πανεπιστημιακά Τμήματα των Νηπιαγωγών. Στη σύνοδο των Προέδρων και Κοσμητόρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και Σχολών, της 7ης και 8ης Οκτωβρίου 2017 τα μέλη της Συνόδου εξέφρασαν την άποψη ότι στο δυναμικό των Σχολών Αγωγής και Εκπ/σης μπορούν να ενταχθούν και Tμήματα Προσχολικής Αγωγής. Σύμφωνα με πληροφορίες τρία Πανεπιστημιακά τμήματα είχαν απόφαση Συνέλευσης για ενοποίηση των παραπάνω σχολών, κάποια Πανεπιστημιακά Τμήματα ήταν σύμφωνα με την ιδέα, αλλά δεν είχαν απόφαση Συνέλευσης και μόνο ένα εναντιώθηκε καθαρά προς την απόφαση αυτή, το Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης της Κρήτης, το οποίο μάλιστα συγχαίρουμε για το σεβασμό στους φοιτητές του και στις Συλλογικές και άκρως τεκμηριωμένες επιστημονικά αποφάσεις του κινήματος και του Κλάδου.

Παράλληλα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ανυπόγραφη ανακοίνωση από το Δίκτυο Πρακτικών Ασκήσεων Τμημάτων Προσχολικής Εκπαίδευσης με τίτλο «Ενοποίηση των Τμημάτων Προσχολικής Αγωγής ΑΕΙ και ΑΤΕΙ» στην οποία αναφέρεται: «Η εκπαίδευση στις μικρές ηλικίες αντιμετωπίζεται ως ενιαία στα περισσότερα μέρη του κόσμου και στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυμαίνεται στο φάσμα των ηλικιών 0 – 8 χρόνων. Στη χώρα μας, η διαφοροποίηση της προσχολικής εκπαίδευσης αφενός σε φροντίδα, και αφετέρου σε αγωγή και εκπαίδευση κατηγοριοποιεί τις ανάγκες των μικρών παιδιών και δεν αντιμετωπίζει ολόπλευρα την εκπαίδευσή τους».

Οι εξελίξεις αυτές είναι επικίνδυνες  για το μέλλον του Δημόσιου και Δωρεάν Σχολείου. Οι προτάσεις των Πανεπιστημίων για ενοποιήσεις σχολών και δομών με διακριτό ρόλο θα διαλύσουν τους Βρεφονηπιακούς σταθμούς και τα Νηπιαγωγεία. Το Νηπιαγωγείο αποτελεί δομή της Δημόσιας Εκπαίδευσης και με την ενοποίηση των κλάδων και των δομών θα ιδιωτικοποιηθεί μέρος της πρωτοβάθμιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης παιδιών (ηλικίας 4-6 ετών) με το σύστημα των voucher, όπου οι γονείς θα «επιλέγουν» δομές ή θα τους «επιλέγουν» οι δομές. Αυτό θα είναι ένα τεράστιο πλήγμα για την παροχή σε όλα τα παιδιά του δημόσιου και δωρεάν αγαθού της παιδείας.

Αποτελεί αρνητική εξέλιξη όμως και για τους αποφοίτους των συγκεκριμένων τμημάτων αφού η ενοποίηση δύο διακριτών επιστημονικών χώρων θα αποτελέσει το έναυσμα για την περαιτέρω απορρύθμιση και την αποδιοργάνωση των επαγγελματικών προσόντων και κατ’ επέκταση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτούς. Μια τέτοια στρατηγική επιλογή, αλλάζει δομικά το τοπίο των εργασιακών προοπτικών και σχέσεων των αποφοίτων, αλλά και των επιστημονικών πεδίων στα οποία δραστηριοποιούνται τα Τμήματά τους. Πολύ περισσότερο, βλάπτει αυτούς που πρέπει να υπηρετεί, δηλαδή, τα παιδιά της νηπιακής ηλικίας (4-6 ετών).

Αδιαπραγμάτευτο αίτημα των αλλά και υποχρέωση της πολιτείας αποτελεί η Δίχρονη Δημόσια και Δωρεάν Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση στα παιδιά 4-6 ετών (Νηπιαγωγείο) ενταγμένη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση χωρίς κληρώσεις και αποκλεισμούς, γιατί εξασφαλίζει στο παιδί συνέχεια ως προς το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το χώρο και τα πρόσωπα και μπορεί να λειτουργήσει αντισταθμιστικά για τα παιδιά των λαϊκών κοινωνικών τάξεων αμβλύνοντας τις εκπαιδευτικές ανισότητες.

 ΚΑΛΟΥΜΕ 

  • την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας να αποσύρουν τα σχέδια συντηρητικής αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας με τις συγχωνεύσεις των συγκεκριμένων ΑΕΙ – ΤΕΙκαι να υλοποιήσουν άμεσα την υποχρεωτική διετή φοίτηση στο νηπιαγωγείο, στα πλαίσια της ενιαίας 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης (12χρονο δημόσιο δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση), προχωρώντας σε μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών και δημιουργώντας τις αναγκαίες κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές. 
  • τα Παιδαγωγικά τμήματα που έχουν εκδόσει αποφάσεις για συγχωνεύσεις – συνενώσεις να τις αναθεωρήσουν και να σταματήσουν την υποβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου των Νηπιαγωγών και των Νηπιαγωγείων.
  • τη ΔΟΕ να κινηθεί άμεσα, να οργανώσει τον αγώνα και να υπερασπιστεί αποφασιστικά την απόφαση του κλάδου για την προσχολική Αγωγή, ώστε να γίνει πραγματικότηταη Ενιαία δημόσια δωρεάν δεκατετράχρονη εκπαίδευση (ενιαίο δωδεκάχρονο δημόσιο δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά 4 έως 6 στο δημόσιο Νηπιαγωγείο) 85η και 86η Γ. Σ. Αντιπροσώπων της ΔΟΕ. Να καλέσει σε διακοπή της συνεργασίας των συναδέλφων νηπιαγωγών για τις πρακτικές ασκήσεις στα νηπιαγωγεία με τα Πανεπιστημιακά Τμήματα που υιοθετούν τέτοιες προτάσεις.
  • Τις/τους συναδέλφους νηπιαγωγούς να υπερασπιστούμε όλοι μαζί το δικαίωμα των παιδιών 4-6 στην απρόσκοπτη φοίτησή τους στο Νηπιαγωγείο αλλά και τα εργασιακά μας δικαιώματα.
  • Τους αρμόδιους φορείς να δημιουργήσουν θέσεις για όλα τα παιδιά 0-4 ετών (των οποίων οι γονείς επιθυμούν) στους παιδικούς σταθμούς χωρίς τροφεία και κουπόνια και με μόνιμο προσωπικό.