Όπως φαίνεται με τη λήξη των εγγραφών στα νηπιαγωγεία ο αριθμός των νηπίων και προνηπίων δεν μπορεί να καλυφθεί άμεσα από τις αίθουσες που υπάρχουν στα νηπιαγωγεία του συλλόγου μας.
Επιπλέον, αν και η εγκύκλιος των εγγραφών αναφέρει ότι ο/η Διευθυντής/τρια Εκπαίδευσης αποφασίζει στην τριμελή επιτροπή ποιοι μαθητές θα μετακινηθούν, η Διεύθυνση ζητάει άμεσα από τις προϊστάμενες των νηπιαγωγείων να στείλουν πίνακα με τις διευθύνσεις των μαθητών που διαμένουν στα όρια των σχολικών περιφερειών τους, έτσι ώστε τα νήπια αυτά να μετακινηθούν σε όμορες σχολικές μονάδες.
Είναι φανερό ότι τα παιδιά αρκετών οικογενειών θα αναγκαστούν να φοιτήσουν σε άλλες γειτονιές, αναγκασμένα να διανύσουν αρκετά χιλιόμετρα ή να οδηγηθούν στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Καλούμε τις προϊστάμενες και τους Συλλόγους Διδασκόντων των νηπιαγωγείων να μη μπουν στη διαδικασία να «υποδείξουν» αποχωρήσεις νηπίων και να στείλουν τα ονόματα όλων των μαθητών που έχουν εγγραφεί.
Είναι φανερό ότι τα παιδιά αρκετών οικογενειών θα αναγκαστούν να φοιτήσουν σε άλλες γειτονιές, αναγκασμένα να διανύσουν αρκετά χιλιόμετρα ή να οδηγηθούν στην ιδιωτική εκπαίδευση. Καλούμε τις προϊστάμενες και τους Συλλόγους Διδασκόντων των νηπιαγωγείων να μη μπουν στη διαδικασία να «υποδείξουν» αποχωρήσεις νηπίων και να στείλουν τα ονόματα όλων των μαθητών που έχουν εγγραφεί.
Αν και η υποχρεωτικότητα της Δίχρονης Προσχολικής Αγωγής αφορά και τους δήμους ευθύνης του συλλόγου μας, καμία ενέργεια δεν έχει γίνει για την εφαρμογή της ούτε από πλευράς του υπουργείου, ούτε από τις δημοτικές αρχές.
Απαιτούμε όλα τα παιδιά 4-6 χρόνων να φοιτήσουν στα νηπιαγωγεία και να παρθούν εδώ και τώρα μέτρα για την εφαρμογή της Δίχρονης Δημόσιας και Δωρεάν προσχολικής Αγωγής.
Στον νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον οποίο προωθεί τις γνωστές αντιεκπαιδευτικές αλλαγές στη Γ΄ Λυκείου, με την καθιέρωση ενός Λυκείου – εξεταστικού κέντρου, συμπεριλαμβάνονται και οι γενικευμένες συγχωνεύσεις, καταργήσεις και μετονομασίες σχολών. Οι αλλαγές αυτές καμία σχέση δεν έχουν με τις μορφωτικές ανάγκες και τα δικαιώματα των φοιτητών, με την ανάπτυξη των επιστήμων προς όφελος των λαϊκών αναγκών. Το αντίθετο! Μέσα από τις αλλαγές αυτές επιχειρείται η μεγαλύτερη πρόσδεση των Πανεπιστημίων με τις ανάγκες της «αγοράς», η υποβάθμιση των σπουδών και η πολιτική των αντιλαϊκών περικοπών προς όφελος του κεφαλαίου.
Άκρως επικίνδυνη εξέλιξη είναι η συγχώνευση του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πάτρας με το Τμήμα Κοινωνική Εργασίας του ΤΕΙ Πάτρας. Το «νέο» τμήμα μετονομάζεται σε Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας. Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι επικίνδυνη και βαθιά αντιεπιστημονική. Δημιουργείται ένα τμήμα αχταρμάς. Ανοίγει ο δρόμος για την απόσπαση της Παιδαγωγικής Επάρκειας ακόμα και από τις Παιδαγωγικές Σχολές. Μπλέκονται δύο διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα σε ένα πρόγραμμα σπουδών πράγμα που θα οδηγήσει με μαθηματική βεβαιότητα στην υποβάθμισης και των δύο αντικειμένων. Δεν έχει καμία σχέση το επιστημονικό αντικείμενο του δασκάλου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με αυτό του κοινωνικού λειτουργού. Ο κάθε επιστήμονας επιτελεί συγκεκριμένο και καθορισμένο ρόλο μέσα στο σχολείο. Φαίνεται πως η κυβέρνηση, και με την βούλα του νέου Τμήματος, επιδιώκει να διαμορφώσει εργαζόμενους που θα λειτουργούν ως «πολυεργαλεία» και θα εναλλάσσονται σε διαφορετικές θέσεις εργασίας. Ο δάσκαλος να είναι και λίγο κοινωνικός λειτουργός και το αντίστροφο! Η εξέλιξη αυτή, αν τελικά υλοποιηθεί, ανοίγει το δρόμο για την πλήρη υποβάθμιση της Παιδαγωγικής Επιστήμης, των δικαιωμάτων των φοιτητών και των αποφοίτων των Παιδαγωγικών Τμημάτων αλλά και όλων των εργαζόμενων στα σχολεία. Αντίστοιχα, υποβαθμίζεται και ο ρόλος των κοινωνικών λειτουργών, που είναι απαραίτητοι σε όλα τα σχολεία μιας και επιτελούν κρίσιμο ρόλο στη συνολική εκπαιδευτική διαδικασία, ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό.
• Να ακυρωθεί η συγχώνευση του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πάτρας με το τμήμα Κοινωνικής Εργασίας.
• Ενιαία προγράμματα σπουδών ανά επιστημονικό αντικείμενο, που να υπηρετούν τις απαιτήσεις της επιστήμης, της τεχνολογίας, τις ανάγκες του λαού. Σε κάθε επιστημονικό αντικείμενο να υπάρχει ένα και μοναδικό πτυχίο, πανεπιστημιακού επιπέδου.
• Το πτυχίο να είναι η μοναδική προϋπόθεση για την πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα και να εμπεριέχεται σε αυτό όλη η απαραίτητη γνώση για την κατανόηση και αφομοίωση του επιστημονικού αντικειμένου και για την άσκηση του αντίστοιχου επαγγέλματος. Πλήρη επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα με το πτυχίο!
• Κάλυψη όλων των αναγκών σε εκπαιδευτικούς και Ειδικό Εκπαιδευτικό και Βοηθητικό Προσωπικό. Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών – 30.000 μόνιμοι διορισμοί.
Η γενίκευση της αδιοριστίας και της ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση (κοντεύουν στο 20% οι ελαστικά εργαζόμενοι) έχει επιπτώσεις πρώτα απ΄ όλα στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, με τα χιλιάδες κενά και τις χαμένες διδακτικές ώρες, με την εναλλαγή, κάθε χρόνο, εκπαιδευτικών στο ευαίσθητο κομμάτι της Ειδικής Αγωγής, με τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, ακόμα και σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, ως και τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει, δεν πάει άλλο! Η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, της Ε.Ε., οι κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και οι επιθυμίες του ΣΕΒ, που θεωρούν τη μόρφωση και τους εργαζόμενους κόστος, τσακίζει τη ζωή μας και τα δικαιώματά μας στη μόρφωση και τη δουλειά. Τέρμα πια στην κοροϊδία όλων των κυβερνήσεων και των κομμάτων που στηρίζουν αυτήν την πολιτική! Οι αναπληρωτές συνάδελφοί μας δεν είναι εκπαιδευτικοί δεύτερης κατηγορίας. Είναι νέοι άνθρωποι και νέοι επιστήμονες παιδαγωγοί, που θέλουν να εργαστούν και να συνδεθούν με τους μαθητές τους, να κάνουν φίλους και οικογένεια, να είναι με τους/τις συντρόφους και τα παιδιά τους και γι’ αυτό δεν μπορεί να ζουν στην ομηρία, να εναλλάσσονται μεταξύ ανεργίας και ελαστικής εργασίας και να περιφέρονται συνεχώς από τον Έβρο ως την Κρήτη. Είναι το μέλλον της εκπαίδευσης και πρέπει να μονιμοποιηθούν επιτέλους για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς τα σχολεία!
Η ψήφιση του ν. 4589/2019 οδηγεί τους συναδέλφους συμβασιούχους αναπληρωτές σε ένα συνεχές κυνήγι κριτηρίων και προσόντων, σε συνεχή εναλλαγή μεταξύ ανεργίας και ελαστικής εργασίας και διαρκή περιφορά ανά την Ελλάδα, δηλαδή σε μια ζωή με συνεχή αβεβαιότητα και ομηρία! Ο νόμος αυτός πρέπει να καταργηθεί! Είναι νόμος που τσακίζει παραπέρα τη ζωή των συμβασιούχων εκπαιδευτικών και οδηγεί σε απολύσεις! Φυσικά, το πρόβλημα της αδιοριστίας δε «λύνεται» με ελάχιστους διορισμούς ανά ειδικότητα μετά από 10 χρόνια αδιοριστίας! Απαιτείται να διοριστούν τώρα οι πάνω από 30.000 συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί, που εδώ και χρόνια καλύπτουν τις στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων, που χωρίς αυτούς εκατοντάδες σχολεία δε θα λειτουργούσαν και τα περισσότερα σχολεία θα υπολειτουργούσαν!
Ταυτόχρονα, το δικαίωμα στη δουλειά δεν μπορεί να κρίνεται από τις αποφάσεις δικαστηρίων, στα οποία προσφεύγουν πολλοί συνάδελφοι ζητώντας δικαίωση, όταν το ίδιο το κράτος αναιρεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο κλήθηκαν, με πολλές θυσίες πολλές φορές, να λάβουν μέρος σε διάφορες διαδικασίες, που στη συνέχεια καταργήθηκαν αφήνοντάς τους μετέωρους. Ούτε μπορεί να μην ικανοποιείται στις περιπτώσεις δικαίωσης των προσφυγόντων το ίδιο αίτημα και σε όσους βρίσκονται στην ίδια θέση και δεν επέλεξαν τον δρόμο της προσφυγής.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων και ιδιαίτερα του Γενάρη του 2019 είναι ελπιδοφόρες και μας δείχνουν τον δρόμο. Το δικαίωμα στη μόρφωση και τη δουλειά θα το κερδίσουμε μόνο μέσα από την πάλη μας! Οι αγώνες μας αυτοί έφεραν στο προσκήνιο την ανάγκη μαζικών μόνιμων διορισμών τώρα με τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων εκπαιδευτικών, που στήριξαν τα σχολεία όλα αυτά τα χρόνια. Έφεραν στο επίκεντρο της λαϊκής πάλης το ζήτημα της παιδείας και των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει (υποχρηματοδότηση, αδιοριστία, απαρχαιωμένες υποδομές, περιεχόμενο του σχολείου, τα μεγάλα προβλήματα των χιλιάδων χρόνιων συμβασιούχων κ.λπ.). Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να δυναμώσει, να αποκτήσει πιο ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, να μαζικοποιηθεί, να διευρύνει τη συμμαχία με γονείς και εργατικό λαϊκό κίνημα, να προχωρήσουμε έτσι ως την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών μορφωτικών αναγκών! Αυτόν τον αγώνα μας «φοβήθηκε» η κυβέρνηση και απάντησε με ματ και καταστολή, όπως απαντούν διαχρονικά όλες οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις!
Αυτόν τον δρόμο ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ, μαζί με όλους τους συμβασιούχους και μόνιμους όλου του δημοσίου, με κοινή πάλη!
Διεκδικούμε αταλάντευτα εδώ και τώρα:
Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα για όλους!
Μονιμοποίηση εδώ και τώρα όλων των συναδέλφων συμβασιούχων – αναπληρωτών. Καμία απόλυση!
Μόνιμους διορισμούς των 30.000, τουλάχιστον, εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων που εργάστηκαν τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση για να καλυφθούν οι στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων!
Κατάργηση του ν. 4598/2019 για το νέο σύστημα «διορισμών και προσλήψεων», δηλαδή απολύσεων αναπληρωτών.
Εξίσωση των δικαιωμάτων τους με των μονίμων και μέτρα στήριξής τους όσο παραμένουν αναπληρωτές, για να έχουν μία αξιοπρεπή διαβίωση (σίτιση, στέγαση, μετακίνηση)!
Συγκεκριμένα διεκδικούμε:
Αυξήσεις στους μισθούς για να ζούμε οι αναπληρωτές με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας. Να δοθούν τώρα και σε όλους οι 13ος, 14ος μισθοί και όλα τα αναδρομικά! Βαθμολογική αναγνώριση της διετίας 2015-17. Έγκαιρη καταβολή του μισθού με την πρόσληψη του κάθε αναπληρωτή και κάθε μήνα καθώς και άμεση ενσωμάτωση στο μισθό του ΜΚ και επιστημονικών του προσόντων.
Δωδεκάμηνες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για όλους τους αναπληρωτές.
Εξίσωση των αδειών (ασθενείας, λοχείας, 9μηνο ανατροφής με δυνατότητα χρήσης του ανάλογα με τις ανάγκες της/ου αναπληρώτριας/τή, κανονικής) και κάθε άλλου εργασιακού και συνδικαλιστικού δικαιώματος με τους μόνιμους συναδέλφους. Πλήρη κάλυψη και αναγνώριση ως διδακτικής της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών που παθαίνουν εργατικό ατύχημα για όσο διάστημα χρειαστεί για την ανάρρωσή τους.
Έκδοση πάσο με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας για 50% έκπτωση στα ΜΜΜ. Δωρεάν σίτιση για όλους.
Επίδομα στέγασης και θέρμανσης για όλους και εξασφάλιση (φτηνής και ποιοτικής) κατοικίας για όλους τους αναπληρωτές και ιδιαίτερα σε όσους προσλαμβάνονται στις τουριστικές περιοχές ή και σε άλλες περιοχές που είναι δύσκολη η ενοικίαση.
Επίδομα ανεργίας και πλήρη υγειονομική κάλυψη για όλο το διάστημα της ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Κάλυψη όλων των κενών από την αρχή της σχολικής χρονιάς με τις αντίστοιχες ειδικότητες εκπαιδευτικών, ειδικού εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού. Κάθε εκπαιδευτικός να διδάσκει το επιστημονικό του αντικείμενο!
Πρόσληψη αναπληρωτών σε ΟΛΑ τα κενά ΣΕ ΜΙΑ ΦΑΣΗ, ώστε να είναι ΟΛΟΙ στα σχολεία την 1η Σεπτεμβρίου. Τοποθέτησή τους με διαφανή και αντικειμενική διαδικασία. Δυνατότητα αμοιβαίας μετάθεσης καθώς και δυνατότητα μετακίνησης για σοβαρούς λόγους υγείας.
15 μαθητές ανά τμήμα στα Νηπιαγωγεία, Α και Β Δημοτικού, 20 στις υπόλοιπες τάξεις Δημοτικού και Γυμνασίου, ως 15 ανά κατεύθυνση και 10 ανά εργαστήριο. Υπεύθυνος δάσκαλος ανά 50 μαθητές στο ολοήμερο.
Λειτουργία παντού από την έναρξη της σχολικής χρονιάς των αναγκαίων Ειδικών Σχολείων, Τμημάτων Ένταξης και Τάξεων Υποδοχής και έναρξη αμέσως της Ενισχυτικής Διδασκαλίας και της ΠΔΣ.
Κάλυψη όλων των αιτήσεων για Παράλληλη Στήριξη με ένα δάσκαλο/α ανά παιδί.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προετοιμάζεται για την εφαρμογή της αξιολόγησης και στην εκπαίδευση, απ’ ότι φαίνεται θέλει να την ξεκινήσει από το σχολικό έτος 2019-20. Με τον ν. 4547/2018 και την Υ.Α. 1816/ΓΔ4/11-1-2019 προωθεί τόσο την αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης όσο και την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων (προγραμματισμό και αποτίμηση τον ονομάζει).
Ο ν. 4547/2018 προβλέπει την εξοντωτική αξιολόγηση όσων είναι ή θέλουν να γίνουν στελέχη εκπαίδευσης (διευθυντές σχολείων, προϊστάμενοι/ες κ.α.), καθώς και τις βάσεις για την αξιολόγηση των σχολείων, που ήρθε να υλοποιήσει η Υ.Α. 1816/ΓΔ4/11-1-2019 με συγκεκριμένους θεματικούς άξονες και παραμέτρους!
Τόσο η αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης όσο και η αξιολόγηση των σχολείων και μέσω αυτών και των εκπαιδευτικών είναι στην ουσία μια εξονυχιστική και εξοντωτική αξιολόγηση, που καμία σχέση δεν έχει με την ανάγκη να γίνει το σχολείο καλύτερο, ώστε να καλύψει τις σύγχρονες λαϊκές μορφωτικές ανάγκες! Θέλουν να φορτώσουν στο σχολείο την ευθύνη για τα αποτελέσματα της αντιεκπαιδευτικής τους πολιτικής, γι’ αυτό φτάνουν στο σημείο να θέτουν ως δείκτη αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών της «την ατομική και κοινωνική πρόοδο των μαθητών» αλλά και για τη σχολική «διαρροή»! Στόχος τους είναι με εργαλείο την αντιδραστική αξιολόγηση να περνάει η αντιεκπαιδευτική πολιτική και να προσαρμόζεται το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί στις κάθε φορά ανάγκες της αγοράς! Απαιτούμε να καταργηθεί όλο το υπάρχον αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο για την αξιολόγηση! Καλούμε τα ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ να πάρουν τώρα απόφαση για ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ από κάθε διαδικασία αξιολόγησης!
Σε κάθε περίπτωση να συζητηθεί το θέμα στην 88η ΓΣ της ΔΟΕ και στο 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, όπου καλούμε κάθε αντιπρόσωπο να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων και αναγκών του δημόσιου σχολείου και του κλάδου και να ψηφίσει «ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟΧΗ από κάθε διαδικασία αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα».
Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ, ΘΑ ΤΗΝ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!
Το ζήτημα της Ειδικής Αγωγής είναι ζήτημα κοινωνικό, πολιτικό και επιστημονικό. Σήμερα υπάρχει η επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη καθώς και ο αναγκαίος πλούτος, ώστε όλα τα παιδιά με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές μαθησιακές ανάγκες να φοιτούν στη Δημόσια Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και στη δομή που το καθένα έχει ανάγκη, ενώ παράλληλα να τους εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις για επαγγελματική αποκατάσταση και διαβίωση με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους.
Αντίθετα με τις λαϊκές ανάγκες και δυνατότητες της εποχής μας όμως, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις ΕΕ και ΟΟΣΑ, όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και η σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ, προωθούν τη λεγόμενη «ένταξη», συμπερίληψη, συνεκπαίδευση, όλων των παιδιών με ειδικές ανάγκες στο γενικό σχολείο επικαλούμενες «επιστημονικοφανή» «ανθρωπιστικά» επιχειρήματα, όπως ότι η ολοκληρωτική ένταξή τους στο γενικό σχολείο γίνεται στο όνομα της ισοτιμίας και της δημοκρατίας, κόντρα στο περιθώριο, το διαχωρισμό, και τον στιγματισμό αυτών των παιδιών.
Ο «ανθρωπισμός» τους όμως άλλο στόχο έχει, να αποποιηθεί το κράτος της ευθύνης του να παρέχει Δημόσια και Δωρεών ΕΑΕ σ’ αυτά τα παιδιά, που λογίζονται περισσότερο ως βάρος, με αποτέλεσμα η ευθύνη να βαραίνει αποκλειστικά την ίδια την οικογένεια για το τι μπορεί να προσφέρει στο παιδί της, μέσω του πανάκριβου ιδιωτικού τομέα και αργότερο το ίδιο το άτομο με ειδικές ανάγκες.
Στην κατεύθυνση αυτή έχει ψηφιστεί ένα «πλούσιο» νομοθετικό έργο και η ΕΑΕ συνεχώς υποβαθμίζεται. Επισημαίνουμε την ιδιωτική παράλληλη ακόμα και στα ειδικά σχολεία και την τοποθέτηση εκπαιδευτικών Γενικής στην ΕΑ χωρίς επιστημονική γνώση. Τομή όμως γίνεται με τον ν. 4547/2018 για τις Νέες Δομές με τον οποίο επιχειρούν, μέσω και των Ομάδων Εκπαιδευτικής Υποστήριξης (ΟΕΥ), να αντικαταστήσουν οι εκπαιδευτικοί της Γενικής Αγωγής τη διεπιστημονική επιτροπή που πρέπει να κάνει τη διάγνωση και υποστήριξη των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Δηλαδή το Γενικό Σχολείο να αναλάβει όλη την ευθύνη της λεγόμενης «ένταξης», χωρίς την ανάλογη επιστημονική στήριξη, αφού τα λίγα ΚΕΣΥ ασχολούνται πλέον με μια σειρά άλλες αρμοδιότητες (επαγγελματικό προσανατολισμό, υποστηρικτική γονιών… ) και παρεμπιπτόντως τη διάγνωση και υποστήριξη των παιδιών με ειδικές ανάγκες, εάν και εφόσον έχει το Γενικό Σχολείο εξαντλήσει κάθε δυνατότητα μόνο και αβοήθητο! Παράλληλα οι ΕΔΕΑΥ είναι λίγες και ελλιπείς και ασχολούνται με κάθε σχολείο περιοδικά και με κάθε παιδί ακόμα πιο σπάνια. Και ο χρόνος περνάει και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες παραμένουν χωρίς διάγνωση και χωρίς την κατάλληλη για το καθένα εκπαιδευτική υποστήριξη!
Την ίδια ώρα τα ειδικά σχολεία είναι ελάχιστα και λειτουργούν κάθε χρόνο με μεγάλη καθυστέρηση. Η μεταφορά των παιδιών με ειδικές ανάγκες εναπόκειται στους ιδιώτες. Ταυτόχρονα, η μεν Παράλληλη Στήριξη μοιράζεται πολλές φορές σε πολλά παιδιά ή και σχολεία, τα δε Τμήματα Ένταξης (ΤΕ) τις περισσότερες φορές δεν επαρκούν να καλύψουν τις ανάγκες των πολυπληθών σχολείων, ενώ δε λειτουργούν σε πολλά σχολεία. Με το τελευταίο καθηκοντολόγιο των εργαζομένων στην ΕΑΕ, ο/η εκπαιδευτικός των ΤΕ με απόφαση του Διευθυντή Εκπαίδευσης θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των όμορφων σχολείων αλλά θα κάνει και ολίγη Παράλληλη Στήριξη! Η κατάσταση δε καθώς ανεβαίνουμε στις βαθμίδες της Δημόσιας Εκπαίδευσης γίνεται όχι μόνο χειρότερη, απλά στο Λύκειο δεν υφίσταται ΕΑΕ σε πολλές περιφέρειες της χώρας!
Πολύ βασικό, η χρηματοδότηση για τη λειτουργία των σχολείων Γενικής και ΕΑΕ έχει μειωθεί κατά 65%, ενώ πάνω από το 60% των εργαζομένων στην ΕΑΕ είναι συμβασιούχοι, που μετακινούνται συνεχώς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αναγκαία παιδαγωγική σχέση που έχουν ανάγκη τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Ιδιαίτερα αξία έχει να αναφέρουμε την παντελή πολλές φορές έλλειψη πρώιμης διάγνωσης, άρα και εκπαιδευτικής υποστήριξης, που θα μπορούσε να προλάβει, να διορθώσει ακόμα και να θεραπεύσει σε μεγάλο βαθμό πολλά από τα προβλήματα παιδιών με ειδικές ανάγκες. Η έλλειψη αυτή επιβαρύνει ιδιαίτερα την κατάσταση στα Νηπιαγωγεία, όπου το παιδί με ειδικές ανάγκες που φτάνει χωρίς διάγνωση φοιτά μόνο με τη στήριξη της Νηπιαγωγού Γενικής Αγωγής κι Εκπαίδευσης και τις περισσότερες φορές δεν προλαβαίνει να πάρει διάγνωση και ειδική υποστήριξη.
Επιπλέον, στην εποχή μας που η επιστήμη και η τεχνολογία μπορεί να κάνει τη ζωή των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες πολύ καλύτερη, με τις περικοπές στην ιατροφαρμακευτική και υποστηρικτική περίθαλψη, ελάχιστα από αυτά τα άτομα απολαμβάνουν αυτές τις δυνατότητες, τα περισσότερα μένουν στις δικές τους δυνατότητες και στα προβλήματά τους.
Τέλος, το γεγονός ότι, ενώ διεθνώς γύρω στο 10% του μαθητικού πληθυσμού είναι παιδιά με ειδικές μαθησιακές ανάγκες, που σημαίνει γύρω στα 200000 στη χώρα μας, έχουν καταγραφεί πολύ λίγα από αυτά και μόνο 11.000 παιδιά με ειδικές ανάγκες φοιτούν σε δομές ΕΑΕ, το 67% από αυτά στη Γενική και το 33% στην Ειδική.
Με βάση τα παραπάνω, καθένας καταλαβαίνει τι ένταξη προωθούν ΕΕ, ΟΟΣΑ και ελληνικές κυβερνήσεις με τη σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ να τρέχει στην κατεύθυνση αυτή κάνοντας και στον τομέα αυτό τη βρώμικη δουλειά!
Η διεθνής πείρα με την εφαρμογή ανάλογης «ένταξης» στην Ιταλία τη δεκαετία του 1990 και αλλού δείχνει ότι αβαντάρουν την ιδιωτική πρωτοβουλία και φορτώνουν, με την επίκληση της «ένταξης», το βάρος στο Γενικό Σχολείο, στην οικογένεια και στο ίδιο το άτομο με ειδικές ανάγκες!
Επισημαίνουμε δε ότι, ανεξάρτητα από τις στοχεύσεις ΕΕ και κυβερνήσεων, και η διαδικασία της «ένταξης» θα αποτελεί δείκτη αξιολόγησης σχολικής μονάδας και εκπαιδευτικών για το κατά πόσο την προώθησαν, χωρίς φυσικά την ανάλογη επιστημονική στήριξη, υποδομές και διορισμούς.
Με βάση τα παραπάνω, οι συζητήσεις επί συζητήσεων που γίνονται γύρω από τα διάφορα μοντέλα, ιατρικό και κοινωνικό και άλλα, είναι στην ουσία αποπροσανατολιστικές, τη στιγμή που η στρατηγική της ΕΕ που εφαρμόζεται και στον χώρο της ΕΑΕ δεν ενδιαφέρεται για την επιστημονική αλήθεια αλλά για το κατά πόσο θα εξορθολογήσει την ΕΑΕ, για να εξοικονομήσει, ώστε να χρηματοδοτήσει τις επιχειρήσεις που λυμαίνονται και τον χώρο της ΕΑΕ, ενώ παράλληλα προωθεί τη λεγόμενη «φιλανθρωπία» των χορτασμένων για τους ανήμπορους που τους την επιστρέφουμε!
Από τα παραπάνω, αποτυπώνεται, ποσοτικά και ποιοτικά, η υποβαθμισμένη παρέμβαση της πολιτείας στον τόσο ευαίσθητο χώρο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.
Το εκπαιδευτικό κίνημα, μαζί με το γονεϊκό και το αναπηρικό, αλλά και όλους τους εργαζόμενους, που τα δικά τους παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν ανάγκη υποστήριξης, αντιπαλεύουμε την απάνθρωπη αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική στον χώρο της ΕΑΕ και διεκδικούμε μαζί:
Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, αναβαθμισμένη Ειδική Αγωγή. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών για διάγνωση, εκπαίδευση, αποκατάσταση και περίθαλψη των παιδιών με ειδικές ανάγκες και αναπηρίες. Απαγόρευση της επιχειρηματικής δράσης στον χώρο της Ειδικής Αγωγής.
Άμεση και γενναία χρηματοδότηση της Ειδικής Αγωγής. Τα χρήματα του ΕΣΠΑ να κατευθυνθούν άμεσα για τη στήριξη και τη διεύρυνση των δημόσιων βασικών σταθερών δομών και όχι σε ΜΚΟ.
Κάθε παιδί με ειδικές ανάγκες να φοιτά στη δομή της Δημόσιας Εκπαίδευσης που έχει ανάγκη. Ούτε ένα παιδί με αναπηρία στο σπίτι του ή σε σχολείο που δεν το εξυπηρετεί.
Αναβάθμιση των δομών επαγγελματικής εκπαίδευσης για τα ΑΜΕΑ. Κατοχύρωση και αναγνώριση του πτυχίου και άμεση πρόσληψή τους μετά την αποφοίτηση. Μέτρα για την ολοκλήρωση των σπουδών σε φοιτητές-σπουδαστές ΑΜΕΑ (τρόπος εξέτασης, ειδικός εξοπλισμός, υποδομές, συγγράμματα σε κατάλληλη γραφή-μορφή, ειδικευμένο προσωπικό…) κ.ά.
Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και ασφαλές σύστημα μεταφοράς των μαθητών στα σχολεία τους, με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, εξασφαλισμένο από την πρώτη μέρα.
Στη βάση αυτή δε συγκροτούμε Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης, απαιτούμε κατάργηση του ν. 4547/2019 και των εγκυκλίων για τις ΟΕΥ, την πλήρη στελέχωση των δομών της Γενικής και ΕΑΕ με όλο τα απαραίτητο προσωπικό, με μονιμοποίηση των πάνω από 30.000 συμβασιούχων αναπληρωτών εκπαιδευτικών και του ανάλογου ΕΕΠ και ΕΒΠ, και τη δημιουργία όλων των αναγκαίων διεπιστημονικών δομών, ώστε να γίνεται έγκαιρα διάγνωση και εκπ/κή υποστήριξη.
Ζητάμε από τις ΔΟΕ και ΟΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις στα επικείμενα συνέδριά τους για μη συγκρότηση των ΟΕΥ και κάλυψη των ΣΔ να μην τις συγκροτήσουν, με βάση το ενδεικτικό πρακτικό.
-«Θεωρούμε ότι είναι αντιπαιδαγωγικό και αντιεπιστημονικό να εναπόκειται μέσω των Ομάδων Εκπαιδευτικής Υποστήριξης στους εκπαιδευτικούς η διαδικασία της αξιολόγησης-διάγνωσης των παιδιών με ειδικές ανάγκες, γιατί αυτό είναι έργο διεπιστημονικής επιτροπής, καθώς και της εκπαιδευτικής υποστήριξης των παιδιών αυτών, χωρίς επιστημονική διάγνωση!
Διεκδικούμε στελέχωση όλων των αναγκαίων δομών της Ειδικής και Γενικής Αγωγής με μόνιμους διορισμούς όλων των ειδικοτήτων, ώστε να μπορεί κάθε παιδί με ειδικές ανάγκες, να έχει έγκαιρη διάγνωση και άμεση εκπαιδευτική υποστήριξη, στη δομή του δημόσιου σχολείου που έχει ανάγκη! Στη βάση αυτή δε θεωρούμε ότι μπορούμε να συγκροτήσουμε τις Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης»
Καταλήγοντας, υπερασπιζόμαστε σθεναρά την ύπαρξη όλων των αναγκαίων ειδικών δομών, με το ανάλογο εξειδικευμένο επιστημονικό δυναμικό, ώστε να παρέχεται η θετικά “ανισότιμη”, δηλαδή, προνομιακή, αλλά και αναγκαία μεταχείριση των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Τα παιδιά αυτά ξεκινούν από μια διαφορετική αφετηρία και, για να κατακτήσουν την όποια ισοτιμία, πρέπει να τους δοθεί κάθε επιστημονικό μέσο και να στηριχθούν με κάθε τρόπο.
Κάτι τέτοιο θέλει κίνημα με γραμμή σύγκρουσης με την υπάρχουσα αντιλαϊκή πολιτική και το σύστημα εκμετάλλευσης που ζούμε, άρα η πάλη μας πρέπει να στραφεί προς την κατεύθυνση αυτή.
Με πλήρη συναίσθηση του καθήκοντος που αναλαμβάνουμε ως εκπαιδευτικοί, θα σταθούμε στο πλευρό όλων των μαθητών μας, υπερασπιζόμενοι τη βασική αποστολή που έχει η εκπαίδευση, να τους προετοιμάζει για τη ζωή και την ένταξη τους στην κοινωνία. Δεν κάνουμε βήμα πίσω από αυτό!
Θεωρούμε ότι η φοίτηση όλων των παιδιών σε δομές Προσχολικής Αγωγής, άρα και η εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, δεν είναι απλά και μόνο μια διευκόλυνση των γονιών, αλλά πρωτίστως μια παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα, που αφορά την ανάπτυξη, την εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγηση των προνηπίων και νηπίων.
Δυστυχώς, τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά της μεγάλης απόκλισης που υπάρχει μεταξύ αυτής της ανάγκης και της πράξης. Στη χώρα μας με γεννήσεις 92-95 χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο, θα έπρεπε να φοιτούν στους παιδικούς σταθμούς πάνω από 300 χιλιάδες παιδιά ως 4 ετών και στα Νηπιαγωγεία πάνω από 180 χιλιάδες παιδιά 4-6 ετών. Η πραγματικότητα λέει ότι στα Νηπιαγωγεία φοιτούν γύρω στις 140 χιλιάδες και στους παιδικούς σταθμούς μόλις 100 χιλιάδες! Άρα τα μισά σχεδόν παιδιά μένουν κάθε χρόνο έξω από οποιαδήποτε προσχολική δομή!
Ταυτόχρονα, στον νόμο 4547/2018 για τις Νέες Δομές στην εκπαίδευση μπαίνει και η αντικατάσταση του όρου Προσχολική Αγωγή με τον όρο Προσχολική Εκπαίδευση, τα προγράμματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια αλλά και η στρατηγική ΕΕ και ΟΟΣΑ, όλα αυτά μας προβληματίζουν βαθιά, γιατί αλλάζουν τον αναντικατάστατο και σημαντικό ρόλο της Προσχολικής Αγωγής.
Δηλώσαμε ευθύς εξαρχής ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με το άρθρο 33 του νόμου 4521/26-2-2018, δεν υλοποιεί το βασικό αίτημα που βρίσκεται στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών σωματείων και των γονιών για «Δίχρονη, Δωρεάν, Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Νηπιαγωγείο με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας»!
Η εκτίμησή μας στηρίχτηκε στο ότι η κυβέρνηση δεν πήρε με τον νόμο αυτό κανένα μέτρο για την εφαρμογή της Δίχρονης, δεν προέβλεψε ούτε ένα ευρώ ούτε έναν διορισμό ή για κτηριακές υποδομές! Η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει δυστυχώς την εκτίμησή μας αυτή.
Η πρώτη Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ), τον Απρίλη του 2018, όρισε ότι μόλις σε 184 από τους 325 Δήμους της χώρας θα υλοποιηθεί η Δίχρονη από τη σχολική χρονιά 2018-19, που αντιστοιχούν στο 32% του πληθυσμού, αφήνοντας απέξω πάνω από το 75% των προνηπίων στα μεγάλα αστικά κέντρα, δηλαδή την πρώτη χρονιά εφαρμόστηκε όπου ήδη εφαρμοζόταν.
Τέλος Φλεβάρη 2019 το Υπ. Παιδείας ανακοίνωσε τους 114 νέους δήμους, στους οποίους από τη σχολική χρονιά 2019-20 θα ισχύσει η Δίχρονη, με βάση δικά τους στοιχεία αναμένουν επιπλέον 16.000 παιδιά να έρθουν στα δημόσια Νηπιαγωγεία και για όλα αυτά το έξοδο της κυβέρνησης είναι καμιά 70αριά αίθουσες προκάτ!
Για δε την τρίτη χρονιά, που πρέπει να ενταχθούν οι τελευταίοι 27 δήμοι, μέσα στους οποίους Αθήνα, Θεσ/νίκη, η κυβέρνηση θα βάλει την ΚΤΥΠ να τοποθετήσει καμιά 200 Νηπιαγωγεία προκάτ στις υπάρχουσες αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων!
Η ρύθμιση που πέρασε στον νόμο για το νέο Λύκειο-εξεταστικό κέντρο προβλέπει προκάτ λυόμενες αίθουσες που θα παραμείνουν για 4-6 χρόνια στις υπάρχουσες αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων-Λυκείων, δείχνει πού το πάει τελικά η κυβέρνηση.
Δηλαδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το 2018-20, «εφαρμόζει» Δίχρονη ΠΑ με όρους υποβάθμισης! Κλείνοντας τους ήδη στενούς αύλειους χώρους και βάζοντας τα προνήπια-νήπια σε προκάτ αίθουσες, που όλοι ξέρουμε ότι θα μείνουν χρόνια στις αυλές των σχολείων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εκπαιδευτική διαδικασία και τη διαβίωση παιδιών κι εκπαιδευτικών σε αυτά!
Πρόκειται για πρόκληση και κοροϊδία, αλλά αναμενόμενη αφού πρόκειται για μια κυβέρνηση που έκοψε ακόμα και το κονδύλι των 140 εκατομμυρίων ευρώ, που ήταν για κτηριακές υποδομές για εφαρμογή της Δίχρονης στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2019! Πρόκειται για πρόκληση να δίνουν οι κυβερνήσεις 4 δις το χρόνο στο ΝΑΤΟ, δεκάδες δις στους επιχειρηματικούς ομίλους και για την Προσχολική …προκάτ που την υποβαθμίζουν!
Επιπλέον, με το νέο σύστημα «προσλήψεων-διορισμών» που στην ουσία οδηγεί σε απολύσεις και Νηπιαγωγών, με το αέναο κυνήγι κριτηρίων και προσόντων θα ενταθεί ο ανταγωνισμός, η ελαστική εργασία και η εναλλαγή της με την ανεργία και στις Νηπιαγωγούς. Έτσι και στον ευαίσθητο χώρο της Προσχολικής Αγωγής η κάλυψη των αυξημένων αναγκών θα γίνει είτε εκ των έσω με πολυπληθή τμήματα είτε με προσλήψεις συμβασιούχων αναπληρωτριών Νηπιαγωγών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αναγκαία για την ηλικία αυτή παιδαγωγική σχέση, που δε μπορεί να αναπτυχθεί σ’ αυτές τις συνθήκες, αλλά και για τη ζωή-λάστιχο των αναπληρωτριών/ών συναδέλφων Νηπιαγωγών!
Κι όλα αυτά παράλληλα με τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, που ήδη έχουν παρθεί και υποβάθμισαν παραπέρα τη λειτουργία των Νηπιαγωγείων (προαιρετικότητα ολοήμερου, διπλασιασμός από 7 σε 14 του αριθμού παιδιών για δημιουργία τμήματος, 30ωρο Νηπιαγωγών). Φυσικά ούτε συζήτηση για σίτιση, υποδομές ξεκούρασης και βοηθητικό προσωπικό!
Οι όροι υποβάθμισης με τους οποίους η κυβέρνηση πάει να εφαρμόσει τη Δίχρονη ΠΑ βαρύνουν τόσο αυτήν όσο και όσους, σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, έβαλαν πλάτη σ’ αυτό κινούμενοι στη λογική των ψίχουλων, του να ξεκινήσει και βλέπουμε κ.λπ.
Αντιπαλεύουμε αυτή την αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική πολιτική στον χώρο της Προσχολικής Αγωγής!
Απαιτούμε ουσιαστική αναβάθμιση του Δημόσιου Νηπιαγωγείου.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
• Να καλυφθεί άμεσα η ανάγκη για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή πανελλαδικά, ώστε όλα τα προνήπια να φοιτήσουν στα δημόσια Νηπιαγωγεία, με εξασφάλιση των αναγκαίων κτηριακών αναγκών και των αντικειμενικά αυξημένων αναγκαίων μόνιμων διορισμών Νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού! Παράλληλα, όλα τα παιδιά ως 4 χρόνων να έχουν τη θέση τους σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς! Ούτε βήμα πίσω από την ανάγκη και δυνατότητα να φοιτούν το 2019 όλα τα παιδιά στην Προσχολική Αγωγή!
• Χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες λειτουργίας των Νηπιαγωγείων χωρίς να επιβαρύνονται οι οικογένειες. Καμία εμπλοκή Δήμων, ΜΚΟ κι επιχειρήσεων στη λειτουργία τους.
• Γενναίο πρόγραμμα ίδρυσης και λειτουργίας νέων Νηπιαγωγείων. Δέσμευση χώρων και χρηματοδότηση για την ανέγερση Νηπιαγωγείων αλλά και Παιδικών Σταθμών.
• Μαζικοί διορισμοί μόνιμων Νηπιαγωγών. Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων Νηπιαγωγών και όλων των ελαστικά εργαζόμενων στην Προσχολική Αγωγή. Εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών με των μονίμων και μέτρα στήριξής τους (μετακίνηση, διαμονή, διατροφή). Μείωση ωραρίου Νηπιαγωγών – εξίσωση ωραρίου Εκπ/κών ΠΕ με ΔΕ.
• 15 παιδιά ανά τμήμα. Κατάργηση του ΠΔ 79, καμία υποχρεωτική μετακίνηση μαθητών. Καμία κατάργηση ή συγχώνευση νηπιαγωγείων ή τμημάτων.
• Τμήματα Ένταξης και Ειδικά Νηπιαγωγεία για όλα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Κάλυψη όλων των αιτήσεων για Παράλληλη Στήριξη με μία Νηπιαγωγό ανά παιδί.
• Ουσιαστική λειτουργία των Ολοήμερων Νηπιαγωγείων. Με πλήρη σίτιση, μαγειρεία και τραπεζαρία, χώρους ξεκούρασης, βοηθητικό προσωπικό.
• Ενιαίο, επιστημονικό, αναβαθμισμένο σύγχρονο παιδαγωγικό πρόγραμμα με ευθύνη του κράτους, καθώς δεν μπορεί το περιεχόμενο της παρέμβασης να είναι διαφοροποιημένο και αποσπασματικό.
Μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, τις πλημμύρες πέρσι στη Μάνδρα Αττικής, τον σεισμό στη Ζάκυνθο και αλλού, επιμένουμε με επιτακτικό τρόπο ότι τα σχολεία, μια σειρά χώροι μαζικής συνάθροισης και άθλησης της νεολαίας, όπως και άλλες δημόσιες υποδομές (νοσοκομεία, πολιτιστικά μνημεία κοκ.) δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ ολοκληρωμένα από τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ – νυν ΚΤΥΠ ΑΕ), παρά μόνο κατά περίπτωση και εποπτικά.
Επίσης, η ευθύνη για τα σχέδια πολιτικής προστασίας των σχολείων, παρά τα αιτήματα του μαζικού κινήματος, έχουν μετακυλιστεί στην αποκλειστική ευθύνη των εκπαιδευτικών (έχουμε ακόμα και διώξεις διευθυντών και προϊσταμένων σχολείων!), χωρίς ποτέ να γίνει μια επιστημονική προσαρμογή στα δεδομένα από φορείς όπως ο Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ). Καμία σύνδεση, στην πράξη, δεν έχει γίνει και με την ένταξη των σχεδίων αυτών στον ευρύτερο σχεδιασμό της πολιτικής προστασίας. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση προχώρησε στη θεσμοθέτηση της 2χρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής προωθώντας μέσω των Δήμων και της ΚΤΥΠ τοποθέτηση προκάτ αιθουσών στις υπάρχουσες (πολλές φορές αρκετά μικρές) αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων!
Όλα τα παραπάνω δεν είναι τυχαία. Οφείλονται σε πολιτικές που εφαρμόστηκαν διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και εφαρμόζονται και σήμερα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η κατεύθυνση της ΕΕ και του κεφαλαίου για πέρασμα των έργων ασφάλειας και θωράκισης των σχολείων σε δεύτερη μοίρα, προκειμένου – στη λογική «κόστους – οφέλους» – να πριμοδοτηθούν οι κερδοφόρες επενδύσεις, αποτελεί πρόκληση. Η δέσμευση χρημάτων από κωδικούς για τα σεισμόπληκτα σχολεία, ώστε να εξευρεθούν δόσεις για το χρέος, η υποστελέχωση των αρμόδιων φορέων (όπως ο πρώην ΟΣΚ και νυν ΚΤΥΠ), οι διαδικασίες εκχώρησης σχολικών υποδομών στο υπερταμείο για εκποίηση και η γραμμή των ιδιωτικοποιήσεων μέσω Συμπράξεων Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) κάνουν την κατάσταση εκρηκτική.
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των μαθητών και των εκπαιδευτικών σε μια εκπαιδευτική διαδικασία με ασφάλεια και όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για αυτό. Καταδικάζουμε την ΕΕ, την επιλεξιμότητα, τη λογική του «κόστους – οφέλους». Λέμε όχι στο «ρεαλισμό» πολιτικών δυνάμεων, τοπικών διοικήσεων σε Δήμους και Περιφέρειες και όλων όσων σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο προσκυνούν αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης, για τον οποίο η ζωή των εργαζομένων και των παιδιών τους είναι κόστος!
Το μαζικό κίνημα απαιτεί:
1. Τον έλεγχο των σχολικών κτιρίων σύμφωνα με το νέο αντισεισμικό κανονισμό και, φυσικά, διεκδικεί νέες, σύγχρονες, δημόσιες και ασφαλείς υποδομές.
2. Επιπλέον, στα ζητήματα της ασφάλειας, εξ αντικειμένου, εντάσσεται το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών των Δήμων για τη σωστή συντήρηση των σχολείων αλλά και για τη θωράκιση σε αντισεισμική-αντιπυρική-αντιπλημμυρική βάση. 3. Για όσα τέτοια κτήρια δεν προκύψει η επάρκεια να αντικατασταθούν άμεσα με σύγχρονα αντισεισμικά κτηριακά συγκροτήματα.
4. Να συνταχθεί μητρώο ελέγχων, που θα επικαιροποιείται περιοδικά.
5. Επικαιροποίηση των σχεδίων πολιτικής προστασίας των σχολείων, με την ευθύνη του ΟΑΣΠ.
6. Άμεση ανέγερση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος σύγχρονων και ασφαλών σχολικών συγκροτημάτων, με 100% δημόσιες επενδύσεις και χωρίς ΣΔΙΤ, με διασφάλιση του δημόσιου – δωρεάν χαρακτήρα τους.
7. Καμία εκχώρηση χώρου στον οποίο λειτουργεί σχολείο ή έχει σχεδιαστεί να λειτουργήσει σχολείο στο υπερταμείο.
8. Να υπάρχει απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των μαθητών σε αθλητισμό – πολιτισμό, με διαμόρφωση κατάλληλων ασφαλών υποδομών σε όλη την περιοχή.
9. Να ελεγχθούν οι χώροι μαζικής συνάθροισης της νέας γενιάς.
10. Γενναία χρηματοδότηση των σχολείων από το κράτος μέσω των σχολικών επιτροπών, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργική, κτηριακή, υλικοτεχνική υποδομή, για την κάλυψη των αναγκών και την ασφάλεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
11. Άμεσα μέτρα για την εφαρμογή σε κατάλληλα και ασφαλή κτήρια της 2χρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής τώρα και πανελλαδικά σε όλους τους δήμους της χώρας.
12. 15 νήπια – προνήπια ανά νηπιαγωγό και δάσκαλο Α΄ και Β΄ τάξης. 20 μαθητές ανά δάσκαλο στις υπόλοιπες τάξεις.
Την πρώτη ευθύνη για τη σχολική κτηριακή υποδομή την έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, που πρέπει να εξασφαλίσει γι’ αυτό την αναγκαία κρατική χρηματοδότηση για την ουσιαστική με βάση τα παραπάνω συντήρηση των υπαρχόντων και το χτίσιμο νέων σύγχρονων σχολείων! Παράλληλα οι Δημοτικές Αρχές έχουν ευθύνη στο κατά πόσο βάζουν στο επίκεντρο τα προβλήματα της σχολικής στέγης, διεκδικούν από τις κυβερνήσεις και προχωρούν στην ουσιαστική αναβάθμισή της στους Δήμους τους.
Το ζήτημα της σύγχρονης σχολικής στέγης πρέπει να αποτελέσει ένα από τα κύρια ζητήματα του πλαισίου πάλης των ΣΥΛΛΟΓΩΝ Εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ όλης της χώρας, σε συνεργασία με το γονεϊκό κίνημα. Στην κατεύθυνση αυτή είναι ανάγκη να κινηθούν και οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες με αποφάσεις των επικείμενων συνεδρίων τους τον Ιούνη του 2019.
Το σημερινό σχολείο που υπηρετεί τους στόχους της αγοράς, ανεξάρτητα πώς ονομάζεται και ποια μορφή έχει, στηρίζεται και στηρίζει την ελαστική εργασία και τσακίζει τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα.
Στην πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων αποτυπώνονται οι κατευθύνσεις της ΕΕ, του ΟΟΣΑ που αντιμετωπίζουν την παιδεία, την υγεία ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικά αγαθά. Που θέλουν οι τομείς αυτοί να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με όσο το δυνατόν λιγότερες δαπάνες για το κράτος.
Στο σχολείο αυτό ο δάσκαλος, από επιστήμονας και εκπαιδευτικός, μετατρέπεται «σε πολυεργαλείο», που τα κάνει όλα και συμφέρει και που θα πρέπει να αξιολογείται και γι’ αυτό.
Σήμερα που η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα και η ανθρώπινη γνώση κατακτά νέα πεδία, διεκδικούμε ένα σχολείο που να ανοίγει τους ορίζοντες των μαθητών μας και να βοηθάει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητά τους. Ένα σχολείο που θα τους βοηθά να οργανώνουν τη σκέψη και τη ζωή τους, τη συλλογική δραστηριότητα τους μέσα και έξω από το σχολείο, σύμφωνα με τις ανάγκες της ηλικίας τους. Που θα καλλιεργεί, θα δίνει ώθηση στις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους, στην πρωτοβουλία και την εφευρετικότητά τους. Υπό αυτό το πρίσμα κάθε εκπαιδευτικός θα πρέπει να διδάσκει το επιστημονικό του αντικείμενο!
Με βάση τα παραπάνω: Με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς καλούμε τους Συλλόγους Διδασκόντων στα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά σχολεία, να συνεδριάσουν, να αποτυπώσουν όλα τα κενά των σχολείων τους, σε νηπιαγωγούς, νηπιαγωγούς ειδικής αγωγής, καθώς και δασκάλους, δασκάλους ειδικής αγωγής (τμήματα ένταξης, παράλληλη στήριξη), εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων (αγγλικών, γαλλικών, γερμανικών, φυσικής αγωγής, μουσικής, εικαστικών, θεατρικής αγωγής, πληροφορικής), ενισχυτική διδασκαλία και ολοήμερο και να διεκδικήσουν από τις Διευθύνσεις Π. Ε. την πλήρη κάλυψή τους με τις αντίστοιχες προσλήψεις εκπαιδευτικών.
Διεκδικούμε εδώ και τώρα:
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα για όλους!
• Μονιμοποίηση εδώ και τώρα των πάνω από 30.000 συμβασιούχων αναπληρωτών εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων, που εργάστηκαν τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση, για να καλυφθούν οι στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων. Καμία απόλυση!
• Να διδάσκονται τα μαθήματα ειδικοτήτων (Εικαστικά, Θεατρική Αγωγή, Μουσική, Φυσική Αγωγή, ΤΠΕ, Ξένες Γλώσσες) από τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς. Κάθε εκπαιδευτικός να διδάσκει το επιστημονικό του αντικείμενο.
• Την επαναφορά του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής σε Ε’ και ΣΤ τάξη, του μαθήματος ΤΠΕ σε δίωρη βάση σε Γ’ και ΣΤ’, καθώς και την επαναφορά των ωρών που περικόπηκαν από τα μαθήματα Μουσικής, Φυσικής Αγωγής, Αγγλικών και Ευέλικτης Ζώνης.
• Την ενίσχυση της Καλλιτεχνικής Παιδείας, της Φυσικής Αγωγής, την ουσιαστική είσοδο και χρήση της Πληροφορικής, καθώς και τη δυνατότητα όλων των παιδιών να διδάσκονται τη δεύτερη Ξένη Γλώσσα που επιθυμούν στο σχολείο.
• Την εξίσωση του διδακτικού ωραρίου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με αυτό της Δευτεροβάθμιας.
• Τη σύσταση οργανικών θέσεων για όλες τις ειδικότητες με βάση τις σημερινές ανάγκες. Ο κάθε εκπαιδευτικός ειδικότητας να μετακινείται το πολύ σε δύο σχολεία
. • Την πλήρη καταγραφή, απόδοση και δημοσιοποίηση όλων των κενών εκπαιδευτικών ειδικοτήτων με πλήρη διαφάνεια και χωρίς καμία παρατυπία.
• Να πραγματοποιείται στα τέλη Αυγούστου και σε μία μεγάλη φάση η πρόσληψη του απαιτούμενου αριθμού αναπληρωτών ώστε να καλύπτονται από 1η Σεπτέμβρη όλα τα κενά σε όλα τα σχολεία.
Οι Γενικές συνελεύσεις του κλάδου πραγματοποιούνται σε μια
περίοδο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με κάθε ευκαιρία προσπαθεί να μας πείσει ότι τα
χειρότερα έμειναν πίσω, οι θυσίες έπιασαν τόπο. Όμως, εφαρμόζονται απαρέγκλιτα
οι δεσμεύσεις σε Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. και εντείνεται η αντιλαϊκή επίθεση. Και από την «έξοδο από τα μνημόνια» περάσαμε
στο ζήτω τα ευρω-μνημόνια για πάντα, στην νέα «κανονικότητα».
Ανεργία, μισθοί και συντάξεις πείνας, φτώχια, ελαστική
εργασία, καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων από την εργοδοσία είναι όλα εδώ.
Ευημερούν τα «αιματηρά» πλεονάσματα –
υπερ-πλεόνασμα 4,4% από τους εργαζόμενους για το 2018, όταν 3.5% ήταν η
υποχρέωσή τους! – για τα οποία
πανηγυρίζουν, την ίδια στιγμή που νοσοκομεία,
σχολεία, κοινωνικές δομές στενάζουν από έλλειψη μόνιμου προσωπικού και
χρηματοδότησης, ενώ η φοροεπιδρομή δεν έχει τέλος. Ηλεκτρονικοί
πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών, ξεπούλημα της
δημόσιας περιουσίας μέσω της υπαγωγής της στο υπερταμείο είναι τα δώρα της
κυβέρνησης σε κεφάλαιο- Ε.Ε-Δ.Ν.Τ.
Κυβέρνηση και
αντιπολίτευση επιδίδονται σε έναν στείρο ανταγωνισμό. Μας καλούν, χωρίς αιδώ, από τη μια ο
ΣΥΡΙΖΑ, που συγκυβέρνησε με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ και προχώρησε σε προοδευτική
συμμαχία με Τζουμάκα, Ξενογιαννακοπούλου και λοιπούς σημιτικούς, να τον
στηρίξουμε για να εφαρμόσει μνημόνια με κοινωνική ευαισθησία για να μας «σώσει»
από τη νεοφιλελεύθερη Ν.Δ και την ακροδεξιά. Και από την άλλη η Ν.Δ διακηρύσσει
σε όλους τους τόνους το νεοφιλελεύθερο/νεοσυντηρητικό της πρόγραμμα και όραμα
για την κοινωνία και την εκπαίδευση: ιδιωτικοποιήσεις, εμπορευματοποίηση
υπηρεσιών, αξιολόγηση, αριστεία, επαναφορά του γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ,
διορισμούς στην εκπαίδευση αφού γίνει εκτίμηση των αναγκών, ίδρυση ιδιωτικών
πανεπιστημίων, υιοθετεί την ακροδεξιά εθνικιστική ατζέντα.
Τα μνημόνια βασιλεύουν και στην εκπαίδευση
Η κυβέρνηση επιδιώκει να εφαρμόσει τις συντηρητικές
αναδιαρθρώσεις και τις κατευθύνσεις ΟΟΣΑ-Ε.Ε. στην εκπαίδευση. Βαθαίνει την
αντιεκπαιδευτική πολιτική διάλυσης του δημόσιου σχολείου:
• Για άλλη μια χρονιά είχαμε μηδενικούς διορισμούς, χιλιάδες κενά στα
σχολεία, τεράστια αύξηση της ελαστικής εργασίας, περισσότεροι από 33.000
αναπληρωτές δουλεύουν φέτος στην εκπαίδευση.
• Το νέο σύστημα διορισμών/προσλήψεων επιδιώκει να ανατρέψει συνολικά το
DNA του σχολείου και των εργαζόμενων. Σε αξιολογικούς πίνακες «κινούμενη
άμμο» οι εκπαιδευτικοί θα καλούνται να καταθέτουν όλα τα προσόντα τους, δεκάδες
αλλά και εκατοντάδες μήνες προϋπηρεσίας πετιούνται στα σκουπίδια, αφού τους
εξισώνει με τα ακαδημαϊκά κριτήρια, και συνθλίβονται
τα εργασιακά δικαιώματα που απορρέουν από το πτυχίο. Κυβέρνηση και
υπουργείο επιδιώκουν να μεταφέρουν την ευθύνη της ανεργίας στους εργαζόμενους
και η διαπραγμάτευση των όρων εργασίας γίνεται ατομική υπόθεση, καθώς για μια
θέση ελαστικής εργασίας θα καλούνται να
μπουν σε ένα αέναο κυνήγι προσόντων, να πιστοποιούν δια βίου την ικανότητά τους
να δουλέψουν ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο! Η εναλλαγή μεταξύ
εργασίας-ανεργίας αποτελεί τη νέα «κανονικότητα» σύμφωνα με τις διεθνείς και
ευρωπαϊκές αστικές επιταγές που αντιμετωπίζουν τη μόνιμη και σταθερή εργασία ως
τροχοπέδη στην «ανάπτυξη».
• Οι εξαγγελίες περί
διορισμών σε βάθος τριετίας, έχουν καταλήξει ένα κακόγουστο αστείο στις πλάτες
χιλιάδων εκπαιδευτικών που μετρούν το μέλλον τους σε λίστες, μεταφέρουν τη ζωή
τους σε βαλίτσες και την τοποθετούν κάθε χρονιά σε κουκίδες στο χάρτη, σε ένα
σχολείο που ασφυκτιά από τα χιλιάδες κενά. Η
κυβέρνηση επιδιώκει να χρησιμοποιήσει την εξαγγελία για 4500 διορισμούς ως
δούρειο ίππο για την εφαρμογή του ν.4589 και να κάμψει τις αντιστάσεις,
κρατώντας ομήρους στο εμπόριο ελπίδας χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς.
Η προκήρυξη του ΑΣΕΠ, δεν έχει τον αριθμό των διορισμών, ενώ οι προσλήψεις της
επόμενης χρονιάς, με βάση τον νόμο, θα γίνουν με τους περσινούς πίνακες, χωρίς
τη φετινή προϋπηρεσία, αφήνοντας τους χιλιάδες συναδέλφους/ισσες που εργάστηκαν
φέτος καρφωμένους στους πίνακες μηδενικής και τους νέους απόφοιτους έξω! Δε θα τους
επιτρέψουμε να παίζουν άλλο με τις ζωές μας! Το εκπαιδευτικό κίνημα έχει
επιβάλλει να γίνεται συζήτηση για διορισμούς, και είναι στο χέρι μας να
επιβάλλουμε τον άμεσο διορισμό/μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών εδώ και τώρα
με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία!
• Η ΥΑ 1816
/ΓΔ4/11-1-2019 με τίτλο «Προγραμματισμός και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου
των σχολικών μονάδων», υλοποιεί στόχους ΟΟΣΑ-Ε.Ε., προωθεί τον ασφυκτικό έλεγχο
και την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας συγκροτώντας τους όρους μιας διαδικασίας που καμία σχέση
δεν έχει με εσωτερικές και ανατροφοδοτικές συλλογικές παιδαγωγικές λειτουργίες.
Φιλοδοξεί να εμπεδωθεί η περίφημη
«κουλτούρα αξιολόγησης», ώστε μετά να προχωρήσει και η ατομική αξιολόγηση.
• Η προσπάθεια συγκρότησης των Ομάδων Εκπ/κής Υποστήριξης, αποτελούν ένα
ακόμη βήμα στην εφαρμογή του ν. 4547/2018. Το υπουργείο επιδιώκει να μεταφέρει
την αναγκαιότητα διεπιστημονικής αξιολόγησης, διάγνωσης αλλά και ειδικής
εκπαιδευτικής υποστήριξης των μαθητών στους εκπαιδευτικούς των γενικών τάξεων,
εξαϋλώνοντας τις δομές της ειδικής αγωγής και προετοιμάζοντας κλίμα αποδοχής
της αντίληψης ότι «μπορούμε με λίγα και απλά πράγματα να βοηθήσουμε μαθητή που
χρειάζεται ειδική εκπ/κή υποστήριξη (και) μόνοι μας» και υποβαθμίζει την ανάγκη
για ειδική εκπαίδευση των μαθητών με αναπηρίες ή και με ειδικές εκπαιδευτικές
ανάγκες.
• Προωθούνται
σαρωτικές αλλαγές στη Β/βάθμια εκπαίδευση με το Νέο ακόμη πιο ταξικό Λύκειο για
τα παιδιά των λαϊκών και εργατικών οικογενειών, καθώς εξαφανίζεται η γενική
παιδεία, μετατρέπεται η Γ΄ Λυκείου σε προπαρασκευαστικό έτος για την πρόσβαση
στο Πανεπιστήμιο, διευρύνονται οι μορφωτικές και κοινωνικές ανισότητες ανάμεσα
στους μαθητές. Προωθούνται συγχωνεύσεις τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ, που αλλάζουν τον
χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (π.χ. η συγχώνευση του ΠΤΔΕ Πάτρας με το
Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Ελλάδας και η μετονομασία του σε
Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας που εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για
το μέλλον του δημοτικού σχολείου και αποτελεί επικίνδυνη εξέλιξη για το μέλλον
των Παιδαγωγικών Τμημάτων).
• Η καθολική εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης
παραμένει στον αέρα. Οι δήμαρχοι υπονομεύουν την εφαρμογή της, καθώς δεν
κάνουν καμία προσπάθεια να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες αίθουσες, αφού η φοίτηση
των προνήπιων τους αποδίδει περισσότερα vouchers και τροφεία, ενώ διαμορφώνει
και πελατειακές σχέσεις. Η κυβέρνηση αφήνει το κρίσιμο αυτό ζήτημα «στον
αυτόματο», κάνοντας αριστερή πολιτική χωρίς χρηματοδότηση, χωρίς να λάβει
κανένα μέτρο για την διασφάλιση των απαραίτητων όρων. Μετατοπίζει κρίσιμα
ζητήματα στην τοπική αυτοδιοίκηση ανοίγοντας τον δρόμο στην αποκέντρωση και τη
νεοφιλελεύθερη αυτονομία της σχολικής μονάδας. Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις, σε όλους τους
Συλλόγους της χώρας, υπερασπιζόμαστε και παλεύουμε για την θεσμοθέτηση της
δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής εκπαίδευσης όλων των νηπίων (4-6) αποκλειστικά στο δημόσιο νηπιαγωγείο ΤΩΡΑ
ΠΑΝΤΟΥ. Αγωνιζόμαστε για όλες τις αναγκαίες προσλήψεις, ανέγερση, ενοικίαση
κτηρίων, διεκδικούμε παντού να ιδρυθούν
νέα νηπιαγωγεία, παραρτήματα νηπιαγωγείων, σε όλη την επικράτεια.
Για τα πεπραγμένα της ΔΟΕ
Η πλειοψηφία της ΔΟΕ
(ΔΑΚΕ – ΔΗΣΥ – ΑΕΕΚΕ – ΕΡΑ), παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού,
ξαναβρέθηκε μακριά από τις ανάγκες του εκπαιδευτικού κινήματος. Εκφράζει, στηρίζει, αποδέχεται τις
βασικές επιλογές των κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ-ΟΟΣΑ, παραμένουν ακολουθητές των
ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ της απραξίας, της καθήλωσης των εργαζομένων, της «κοινωνικής
συμμαχίας», σε μια περίοδο που με αφορμή το Συνέδριο της ΓΣΕΕ αποκαλύπτονται τα
«σημεία και τέρατα» του εργοδοτικού συνδικαλισμού της νοθείας, της ανοιχτής
παρέμβασης των εργοδοτών στα συνδικάτα, του διορισμού εγκάθετης διοίκησης από
τα δικαστήρια. Δηλώνουν πως οι απεργίες «δεν βγαίνουν» πως φταίνε οι
εργαζόμενοι που δε συμμετέχουν, επιδιώκοντας να αφήσουν την κυβέρνηση να
περάσει ανενόχλητη τα μέτρα.
Όλοι μαζί:
Αρνήθηκαν
επανειλημμένα να πάρουν απόφαση για απεργία – αποχή από τη διαδικασία του
προγραμματισμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου.
Στο
κίνημα του Γενάρη, επέλεξαν να κρατήσουν στάση αναμονής υπονομεύοντας κάθε
δυνατότητα ανάπτυξης αποφασιστικού αγώνα ενάντια στο προσοντολόγιο έκτρωμα. Η
πρότασή τους για την προϋπηρεσία ως «κυρίαρχο κριτήριο διορισμού» δηλώνει την
αποδοχή ενός «καλού» προσοντολογίου. Υποχρεώθηκαν να κηρύξουν τρεις 24ωρες
απεργίες, κάτω από τις ασφυκτικές πιέσεις του κινήματος, που κυριολεκτικά τους
ξεπέρασε, συσπειρώθηκε γύρω από τα πρωτοβάθμια σωματεία και οργανώθηκε με
κέντρο αγώνα την κατειλημμένη πρυτανεία.
Έχουν
ξεχάσει τη συλλογική διεκδίκηση και εργατική αλληλεγγύη, αφήνοντας το υπουργείο
να ανοίγει λογαριασμούς με κάθε λογής δικηγορικά γραφεία, νομιμοποιώντας
ατομικές διεκδικήσεις αναδρομικών, ακόμη και διορισμούς από τα δικαστήρια!
Άφησαν
ανενόχλητο το υπουργείο να προχωρά τους σχεδιασμούς του για τις Ο.Ε.Υ και το
κάθε ΚΕΣΥ να ερμηνεύει κατά το δοκούν τις ΥΑ και να πιέζει ή όχι προς την
υλοποίησή τους.
Για όλους αυτούς τους
λόγους καταψηφίζουμε τα πεπραγμένα της ΔΟΕ.
Να σπάσουμε τη συναίνεση και την υποταγή!
Με ταξική
ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, ενίσχυση των σωματείων, των συλλογικών
διαδικασιών βάσης, πραγματικό συντονισμό για την προετοιμασία αγώνων σύγκρουσης
και ανατροπής και όχι διαμαρτυρίας, για τη διεκδίκηση του πλούτου που παράγουν
οι εργαζόμενοι κι όχι το μοίρασμα της φτώχειας. Με συνδικάτα ταξικά, όχι
κυβερνητικά και κρατικά, κόντρα στις δυνάμεις που ξορκίζουν τους λαϊκούς
αγώνες, που θέλουν τους εργαζόμενους διασπασμένους και περιχαρακωμένους, που
καλλιεργούν την αναμονή και την ανάθεση θέτοντας το εργατικό-λαϊκό κίνημα σε
ρόλο θεατή, να πάρουμε αποφάσεις και να διαμορφώσουμε τους αγωνιστικούς
συσχετισμούς που θα κρίνουν τον προσανατολισμό του εκπαιδευτικού κινήματος για
την επόμενη περίοδο, να ενισχύσουμε το ανεξάρτητο ταξικό ρεύμα που πρωτοστάτησε
σε όλους τους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος.
Η ελπίδα στη σπίθα του
Γενάρη!
Είναι οι Σύλλογοι Π.Ε., οι ΕΛΜΕ και οι διαδικασίες
συντονισμού τους, οι Γενικές Συνελεύσεις, οι επιτροπές αγώνα, το Συντονιστικό
Αναπληρωτών και Αδιόριστων, το Συντονιστικό Νηπιαγωγών που οργάνωσαν μαζικές
κινητοποιήσεις και καταλήψεις, μπλόκαραν τα σεμινάρια της αξιολόγησης, όρθωσαν τείχος απέναντι σε κάθε αυθαιρεσία,
σήκωσαν όλο το βάρος του αγώνα στις μεγάλες κινητοποιήσεις του Μάρτη και του
Γενάρη, που έδωσαν τη μάχη για την ένταξη των προσφυγόπουλων στα δημόσια πρωινά
σχολεία.
Να πάρουμε τη σκυτάλη
από τους αγώνες του Γενάρη, που ράγισαν τη βιτρίνα της συναίνεσης και της
αδράνειας, αποτέλεσαν παράδειγμα αγώνα
που μπορεί να ζεστάνει ξανά τις ελπίδες, να ενώσει και να νικήσει τις
μνημονιακές πολιτικές και τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί, αναπληρωτές
και μόνιμοι, φοιτητές και μαθητές, τροφοδότησαν και οργάνωσαν τον αγώνα, με
αυτοπεποίθηση για τη δυνατότητά τους να νικήσουν, συμμετείχαν στα πιο μαζικά,
μαχητικά συλλαλητήρια των τελευταίων χρόνων, κάτω από το κοινό τους συμφέρον,
της μόνιμης και σταθερής εργασίας για όλους και της δημόσιας εκπαίδευσης, και
δεν υπέκυψαν στη λογική της αλληλοσφαγής των ομάδων και του ατομικού δρόμου.
Να γίνουμε το κίνημα που δεν μπορούν να αγνοήσουν. Κίνημα
ρήξης και ανατροπής της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ
και όλου του μνημονιακού μετώπου που κυβέρνησε και ψήφισε μνημόνια ως τώρα. Με
αγώνες σύγκρουσης και ανατροπής, όχι διαμαρτυρίας και υποταγής. Με συνδικάτο
ταξικό, όχι κυβερνητικό και κρατικό.
Αποφασίζουμε να πάμε αλλιώς και να κλιμακώσουμε τη σύγκρουση
από τη μεριά των εργαζόμενων. Αποδείχτηκε ότι η επίθεση που δεχόμαστε δεν έχει
τέλος και δεν πρόκειται ούτε να ανακοπεί ούτε να σταματήσει, αν οι εργαζόμενοι
δεν ξαναβγούν αποφασιστικά στο δρόμο. Δεν περιμένουμε την ψήφιση νέων μέτρων
για να απεργήσουμε συμβολικά, αλλά οργανώνουμε τον αγώνα για την ανατροπή της
σημερινής δραματικής κατάστασης των εργαζομένων και την αποτροπή των νέων
μέτρων.
Απέναντι στα νέα μνημόνια, απέναντι στα νέα αντιεκπαιδευτικά
μέτρα, πρέπει να ανοίξει ένας νέος κύκλος αγώνων, ένας νέος κύκλος άνθισης των
εκπαιδευτικών, των εργατικών και λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων. Γιατί ό,τι
εφαρμόζεται δύσκολα ανατρέπεται, γιατί ό,τι χάνεται είναι κομμάτι της ζωής μας,
γιατί όσο προχωράνε τα μέτρα κυριαρχεί ένας πραγματισμός που μας δηλητηριάζει,
που λέει ότι δεν γίνεται αλλιώς.
Στη μνημονιακή
δεκαετία, μόνο η λαϊκή κινητοποίηση έφερε απονομιμοποίηση, ρωγμές, φραγμούς,
καθυστερήσεις κι έστω κάποιες μικρές νίκες απέναντι στην επίθεση κυβερνήσεων,
ΕΕ και ΔΝΤ. Στην εκπαίδευση το ξέρουμε καλά, με το
μπλοκάρισμα της εφαρμογής της αξιολόγησης, τη νίκη του αγώνα των απολυμένων
εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας, την αποτροπή των υποχρεωτικών μετακινήσεων,
την προσμέτρηση της ώρας σίτισης ως διδακτικής για όλους τους εκπαιδευτικούς.
Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας,
να συγκροτήσουμε ένα πλατύ, ενωτικό, κοινωνικοπολιτικό και αγωνιστικό μέτωπο με
ξεκάθαρους στόχους και πρόγραμμα ανατροπής για την ανατροπή των μνημονίων,
μεσοπρόθεσμου, δανειακής, -ΕΕ -ΔΝΤ και έξοδο από τον «μηχανισμό» στήριξης.
Ανατροπή του Συμφώνου για το Ευρώ. Παύση πληρωμών του χρέους – μη αναγνώριση του χρέους,
διεθνιστικός αγώνας και ρήξη-έξοδος από το ευρώ, την ΟΝΕ και την Ε.Ε.
ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ την ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2019 ΚΑΙ ΩΡΑ 9:00
στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου Αττικής
(Σοφίας και Νεότητος, Νέο Ηράκλειο)
Στις ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ για την 88η
Γ. Σ. της ΔΟΕ
