Καταδικάζουμε την εισβολή Ισραηλινών δυνάμεων κατοχής σε Πανεπιστήμιο του κατεχόμενου κράτους της Παλαιστίνης

To Δ.Σ. του  ΣΕΠΕ «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ»  καταδικάζει την εισβολή των Ισραηλινών δυνάμεων
κατοχής, τα ξημερώματα της Δευτέρας 11ης Ιανουαρίου, με 15 περίπου οχήματα στο
αρχηγείο του Πανεπιστημίου Birzeit, αφού πρώτα κατεδάφισαν τη δυτική πύλη του
Πανεπιστημίου, μετατρέποντάς την σε ένα στρατιωτικό φυλάκιο. Οι στρατιώτες των
Ισραηλινών Δυνάμεων Κατοχής εισέβαλαν στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου
Birzeit και στο γραφείο του Συμβουλίου των σπουδαστών, όπου κατάσχεσαν σημαίες,
πανό, ηχεία, συσκευές ήχου και υπολογιστές που ανήκαν στους φοιτητές.
Το Πανεπιστήμιο
Birzeit σφραγίστηκε από το Ισραηλινό στρατό με οδοφράγματα για σχεδόν 3 χρόνια
μεταξύ 2001-2003. Ακόμα και σήμερα ο δρόμος για το Πανεπιστήμιο Birzeit
εξακολουθεί να είναι « σημείο ελέγχου ». Το Πανεπιστήμιο Birzeit έχει κλείσει
από τις Ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις 15 φορές στην ιστορία του.
 Όλα τα Παλαιστινιακά Πανεπιστήμια και η
πλειοψηφία των σχολείων, συμπεριλαμβανομένων και των παιδικών σταθμών, έκλεισαν
με στρατιωτική διαταγή μεταξύ των ετών 1987-1992, στερώντας από μια ολόκληρη
γενιά το δικαίωμά στην εκπαίδευση. Αυτή η Ισραηλινή επιδρομή, καθώς και οι
προηγούμενες επιθέσεις, όπως οι συνεχιζόμενες παρενοχλήσεις φοιτητών στο Παλαιστινιακό
Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο Πανεπιστήμιο Al Quds και στο Αραβικό Αμερικανικό
Πανεπιστήμιο κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, στοχεύουν στην υπονόμευση
του εκπαιδευτικού συστήματος της Παλαιστίνης.
Καταδικάζουμε
αυτές τις ενέργειες και την πολιτική των Ισραηλινών Δυνάμεων κατοχής που βάζει
εμπόδια στο δικαίωμα των φοιτητών και των μαθητών στην εκπαίδευση
.
Εκφράζουμε την
Αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό. Καταγγέλλουμε την συμμετοχή της χώρας
μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, καθώς και την πολιτική,
οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, την
στήριξη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Οι κίνδυνοι για
τον Ελληνικό λαό είναι τεράστιοι.
Στηρίζουμε
τα δίκαια αιτήματα του Παλαιστινιακού λαού για:
·        
Να
εξασφαλιστεί το δικαίωμα τους στην μόρφωση καθώς και η ελεύθερη πρόσβαση των
φοιτητών και των μαθητών στα Πανεπιστήμια και τα σχολεία, χωρίς εμπλοκή και
εμπόδια από το Ισραηλινό κράτος.
·        
Να
γκρεμισθεί το απαράδεκτο τείχος διαχωρισμού, και να αρθεί κάθε μορφής αποκλεισμού
των Παλαιστινίων, στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας.
·        
Να
εξασφαλιστεί η επιστροφή όλων των Παλαιστινίων προσφύγων με βάση τις σχετικές
αποφάσεις του ΟΗΕ.
·        
Ανεξάρτητο
Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική
Ιερουσαλήμ.

ΟΛΟΙ στη Γενική Απεργία στις 4 Φλεβάρη! ΟΛΟΙ στο ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 23 Γενάρη στην ΟΜΟΝΟΙΑ 11 π.μ.

Πάρτε πίσω το νόμο λαιμητόμο!  Κοινωνική Ασφάλιση για Όλους!
Αποκλειστικά Δημόσια και Υποχρεωτική!  Να πληρώσει η πλουτοκρατία!
Συνάδελφοι είναι ώρα ευθύνης για όλους μας!  ώρα απόφασης για ανυποχώρητο αγώνα!
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ αφού και επέκτεινε τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων έρχεται να δώσει το τελικό χτύπημα διαλύοντας ό,τι έχει απομείνει από την κοινωνική ασφάλιση!
Τώρα απεργιακός ξεσηκωμός! Οργανώνουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα με στόχο:
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ!

 Να μην φτάσει καν στη Βουλή! Από τη συμμετοχή μας στην απεργία, στη διαδήλωση, στον οργανωμένο αγώνα, θα κριθεί το αποτέλεσμα!
   Μπορούμε να τους σταματήσουμε! Ήρθε η ώρα να δείξουμε τη δύναμη μας!
  Η κοινωνική ασφάλιση για την μεγαλοεργοδοσία και την κυβέρνηση είναι κόστος! Για εμάς είναι αναφαίρετο δικαίωμα, είναι η ζωή μας και η προστασία των οικογενειών μας!
  Με το νόμο της κυβέρνησης ανοίγει ο δρόμος για να απαλλαγούν κράτος και εργοδοσία από το να πληρώνουν για την κοινωνική ασφάλιση.

Δε θα παραδώσουμε την ασφάλιση μας στα κοράκια των ασφαλιστικών εταιρειών και των μεγαλεμπόρων της υγείας!
Το κυβερνητικό σχέδιο δε διορθώνεται! Μόνο ανατρέπεται!
Αρκετά πια με τα άθλια ψέματα της κυβέρνησης και των παπαγάλων τους!

   Με το νομοσχέδιο για την κατεδάφιση της Κοινωνική Ασφάλισης η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ:
§  Στέλνει τους εκπαιδευτικούς στα 67 χρόνια ή στα 40 χρόνια δουλείας μέσα στην τάξη.
§  Σπάει τη σύνταξη σε Εθνική και αναλογική. Δίπλα στην Εθνική σύνταξη των 384€, θα «χτίζεται» η αναλογική σύνταξη η οποία θα βασίζεται μόνο στις εισφορές των εργαζομένων, ανάλογα με τα χρόνια δουλειάς και το μισθό.
§  Το ποσοστό αναπλήρωσης συρρικνώνεται με αποτέλεσμα μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις. Για 35 χρόνια Ασφάλισης π.χ. φτάνει στο 38,68%, όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70% και στον Ν3863/2010 το 45,85%. Στην περίπτωση 15ετίας, που είναι σήμερα το όριο για να βγει κάποιος στη σύνταξη (4.500 ένσημα), το ποσοστό αναπλήρωσης της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 12%.Εδώ μιλάμε για τη σφαγή των νέων εργαζομένων, των συναδέλφων που μπαίνουν στην Εκπαίδευση σε μεγαλύτερη ηλικία στα 35 και 40 τους χρόνια, των αναπληρωτών και ελαστικά εργαζόμενων συνάδελφων που εργάζονται λίγους μήνες το χρόνο.
§  Οι μειώσεις θα είναι μεγάλες και για τους νυν συνταξιούχους, μέσω του επανυπολογισμού των συντάξεων. Για αυτούς που θα βγουν στη σύνταξη μετά την 1η Γενάρη 2016 οι μειώσεις υπολογίζονται από 5% έως 30%.
§  Οι επικουρικές συντάξεις κυριολεκτικά μπαίνουν σε πορεία εξαφάνισης. Το ποσοστό αναπλήρωσης ορίζεται σε 0,45% για κάθε χρόνο Ασφάλισης. Δηλαδή, για να πιάσει κάποιος το προηγούμενο ποσοστό αναπλήρωσης που ήταν 20%, θα πρέπει να δουλεύει 44,5 χρόνια!!!
§  Καταργείται το ΕΚΑΣ μέχρι το τέλους του 2019 και μπαίνει μαχαίρι στις αναπηρικές συντάξεις και τα προνοιακά  επιδόματα.
§  Προβλέπεται νέα μείωση των εφάπαξ κατά 10%.
§  Δημιουργείτε ένα υπέρ-Ταμείο που ενσωματώνει όλα τα Ταμεία κύριων συντάξεων, εφάπαξ,            παροχών σε χρήμα λόγω ασθενείας ή άλλα βοηθήματα.

Στον πόλεμο τους, απαντάμε με πόλεμο! Όλοι στην απεργία και τα συλλαλητήρια!
Ή οι ανάγκες του κεφαλαίου ή οι δικές μας ανάγκες!
Ή θα πληρώσουν ή θα ανατραπούν!
Άλλος δρόμος δεν υπάρχει!
    Αγωνιζόμαστε και Απαιτούμε Κοινωνική Ασφάλιση
 ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
  • Καμιά νέα περικοπή στις συντάξεις, επαναφορά στα επίπεδα του 2009.
  • Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των τριών μνημονίων. Ο χρόνος ανεργία να προσμετράτε ως συντάξιμος χρόνος.
  • Να πληρώσουν το κράτος και η μεγαλοεργοδοσία για τα ελλείμματα στα Ταμεία, αυτοί που τα λήστεψαν.
  • ΟΧΙ στην περικοπή κατά 50% του «μερίσματος» του ΜΤΠΥ.
  • Κάλυψη, με κρατική χρηματοδότηση, του συνόλου των απωλειών των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και των απωλειών από το κούρεμα (PSI) από το κράτος και την εργοδοσία.
  • Επιστροφή των ταμειακών αποθεματικών με τα οποία η συγκυβέρνηση πλήρωσε τις δόσεις του ΔΝΤ
  • ΚΑΤΩ το νέο μισθολόγιο – φτωχολόγιο. Κάλυψη των απωλειών μας, αυξήσεις στους μισθούς μας με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας, κατάργηση της φοροληστείας του ΕΝΦΙΑ.
  • Κάλυψη όλων των κενών εδώ και τώρα! Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
  • Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη γονιών και εκπαιδευτικών για λειτουργικά έξοδα του σχολείου. Αποκλειστική χρηματοδότηση των σχολείων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό .
  • Κανένα παιδί έξω από τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Δίχρονη Προσχολική Αγωγή, ενιαίο 12χρονο σχολείο για όλα τα παιδιά.
  • Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη! Μπλόκο στους πλειστηριασμούς!
  • Αγώνας ενάντια στη λεγόμενη αξιολόγηση, ενάντια σε όλες τις ιδιωτικοποιήσεις, στην παράδοση και τη ληστεία του δημόσιου πλούτου στους επιχειρηματικούς ομίλους.
  • Να μη διανοηθεί η κυβέρνηση να φέρει νόμο που θα χτυπά τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα στην Απεργία.

Κλιμακώνουμε την πάλη το επόμενο διάστημα με νέες αγωνιστικές πρωτοβουλίες και  απεργιακά βήματα, ώστε το νομοσχέδιο – λαιμητόμος να μην φτάσει στη Βουλή, και αν φτάσει να απαιτήσουμε να καταψηφιστεί.                                    

Η ελπίδα βρίσκεται στον αγώνα ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, στο δρόμο της ανατροπής της κυριαρχίας των μονοπωλιακών ομίλων, στο δρόμο της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στη Γενική Απεργία στις 4 του Φλεβάρη
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στο ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 23 του Γενάρη
στην ΟΜΟΝΟΙΑ 11π.μ.

       

         

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΕΜΠΤΗ 21ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 21 ΤΟΥ
ΓΕΝΑΡΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΣΤΙΣ 13:ΟΟ.
Η επίθεση στο ασφαλιστικό
είναι αιτία πολέμου!
Προετοιμαζόμαστε για σκληρή
αναμέτρηση!
Να μην περάσει το νέο έγκλημα!
 Προετοιμάζουμε τη μεγάλη
απεργία 4/2 ενάντια στον αντιασφαλιστικό όλεθρο!
Από τη στάση μας και τη
συμμετοχή μας στους αγώνες
θα εξαρτηθεί η έκβαση της
μάχης!
                Πρέπει να τους σταματήσουμε,
είναι στο χέρι μας!
 Το
ασφαλιστικό δεν είναι μόνο η σύνταξη! Το ασφαλιστικό περιέχει όλο το
πλαίσιο προστασίας κάθε εργάτη, κάθε εργαζόμενης, κάθε νέου! Είναι η ασφάλιση
του μικρού παιδιού, τα εμβόλια του. Είναι το φάρμακο μας όταν αρρωστήσουμε.
Είναι το επίδομα ασθένειας, οι ιατρικές εξετάσεις, οι παροχές υγείας και
πρόνοιας συνολικά. Είναι η προστασία της μητρότητας, με τα επιδόματα κυοφορίας
και λοχείας.
Δε θα παραιτηθούμε από τη ζωή μας!
Και δεν θα παραδώσουμε την ασφάλιση μας στα νύχια των αρπαχτικών
των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρείων και των μεγαλεμπόρων της Υγείας!
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έρχεται να κάνει τη βρώμικη δουλειά
που δε μπόρεσαν να ολοκληρώσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Πιστή στο άρμα της
ΕΕ, ακολουθεί κατά γράμμα μία-μία τις απαιτήσεις του κεφαλαίου.
Η φροντίδα για την Υγεία, την Πρόνοια, τις συντάξεις είναι
δικαίωμα μας
.
ΤΟ Δ.Σ  ΚΗΡΥΣΣΕΙ
ΔΙΩΡΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ (12:οο-14:οο και 14:οο-16:οο) ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 21 ΤΟΥ
ΓΕΝΑΡΗ ΚΑΙ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗ 1:οο μ.μ.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ


ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Τα ψέματα της συγκυβέρνησης, η στρατηγική της ΕΕ και η αλήθεια
 H συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει εξαπολύσει έναν καταιγισμό
ψεμάτων για να καλύψει το νέο έγκλημά της σε βάρος του λαού, με την ολοκλήρωση
της κατεδάφισης του δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Επιστρατεύει όλη
την άθλια επιχειρηματολογία των προκατόχων της στην αστική διακυβέρνηση, της ΝΔ
και του ΠΑΣΟΚ, των οργάνων της ΕΕ και του ΔΝΤ, διανθίζοντάς την και με νέα
ψέματα.
Το Ασφαλιστικό κοινό σχέδιο συγκυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ
Ψέμα 1ο: Το Ασφαλιστικό που παρουσιάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ «είναι
ελληνικής έμπνευσης και δεν είναι γραμμένο από την τρόικα».Η αλήθεια είναι ότι
το Ασφαλιστικό που παρουσίασε η συγκυβέρνηση είναι γραμμένο από κοινού με το
«κουαρτέτο» (Επιτροπή, ΕΚΤ, ΕΜΣ, ΔΝΤ) και βασίζεται στο στρατηγικό σχεδιασμό
της ΕΕ, πάνω από μία 20ετία, για την κατεδάφιση των δημόσιων συστημάτων
κοινωνικής ασφάλισης.
Αποτέλεσμα όλου αυτού του πολύχρονου σχεδιασμού ήταν η
Λευκή Βίβλος για τις συντάξεις με τίτλο «Ατζέντα για επαρκείς, ασφαλείς και
βιώσιμες συντάξεις»
 (COM(2012) 515) που έδωσε η Ευρωπαική Επιτροπή στη
δημοσιότητα στις 16-2-2012. Η Λευκή Βίβλος της ΕΕ περιγράφει ακριβώς το
Ασφαλιστικό της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, στην εξέλιξη του, από αυτό που
παρέλαβε από τις κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: Για να αναφέρουμε μόνο μερικές πλευρές:
1.«Οι ρυθμίσεις χρηματοδότησης (…) πρέπει να καθορίζονται κατά
τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται μια ισόρροπη σχέση μεταξύ των εισφορών και των
δικαιωμάτων»!
2. «Η επίτευξη καλύτερης ισορροπίας μεταξύ των ετών εργασίας και των
ετών σύνταξης απαιτεί τη διενέργεια προσαρμογών στα συνταξιοδοτικά συστήματα,
με αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης…»
3. «Ελαχιστοποίηση των περιπτώσεων πρόωρης συνταξιοδότησης» τόσο για
όλους τους εργαζόμενους, όσο και σχετικά με ορισμένα επαγγέλματα, όπως τα βαρέα
και ανθυγιεινά.
Γι αυτό άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και στην
αντιπολίτευση και παρά τις τότε αντιμνημονιακές κορώνες του, στο
ευρωκοινοβούλιο, στις 21-5-2013, ψήφισε «λευκό»
 στην έκθεση «Προς
επαρκή, βιώσιμα και ασφαλή ευρωπαϊκά συνταξιοδοτικά συστήματα», που διακηρύσσει
όλο το παραπάνω ευρωενωσιακό πλαίσιο κατεδάφισης των δημόσιων συστημάτων
κοινωνικής ασφάλισης.
Η συγκυβέρνηση στρώνει το δρόμο στους ομίλους της ιδιωτικής
ασφάλισης
Ψέμα 2ο: Η συγκυβέρνηση δηλώνει ότι «θα διαπραγματευτεί σκληρά με το
ΔΝΤ και τις «σκληρές του θέσεις « και με τους «θεσμούς» της ΕΕ για να
προστατεύσει τις πιο χαμηλές συντάξεις», επιχειρώντας μάλιστα να παρουσιάσει ως
«αθώα περιστερά» την ΕΕ. Η αλήθεια είναι όμως ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει
και υλοποιεί το σύστημα των «τριών πυλώνων» (βασική σύνταξη φτώχειας,
επαγγελματική ανταποδοτική σύνταξη και ιδιωτική ασφάλιση
), που αποτελούν
στρατηγικό σχέδιο της ΕΕ και του ΔΝΤ. Προβλέπεται από τη Λευκή Βίβλο της ΕΕ για
τις συντάξεις, όπου αναφέρεται: «Η συμπληρωματική αποταμίευση
συνταξιοδότησης περιλαμβάνει επαγγελματικές και προσωπικές συντάξεις, ασφάλειες
ζωής και άλλες μορφές συσσώρευσης περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να
χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου μετά τη συνταξιοδότηση.
Επιπλέον, υπάρχουν μέσα (π.χ. αντίστροφα ενυπόθηκα δάνεια) που επιτρέπουν τη
μετατροπή των περιουσιακών στοιχείων (γενικά, της κατοικίας) σε πρόσθετο
εισόδημα συνταξιοδότησης»
. Γι αυτό τονίζει ότι «τα άτομα στο μέλλον
θα πρέπει να εξαρτώνται περισσότερο από την επικουρική συνταξιοδοτική
αποταμίευση».
Η πρόταση της συγκυβέρνησης για το Ασφαλιστικό σημαίνει ότι
μειώνεται δραματικά χρόνο με το χρόνο η κρατική στήριξη του ασφαλιστικού
συστήματος, ενώ τη στιγμή που έχει ήδη μειωθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια η
ασφαλιστική εισφορά των εργοδοτών, στο όνομα μιας μικρής αύξησής της, τους
παρέχονται τώρα νέα προνόμια και φοροαπαλλαγές με ταυτόχρονη ενίσχυση της
εισφοροδιαφυγής τους με πολλούς τρόπους. Τα κυβερνητικά μέτρα στην ουσία τους
καταργούν το δημόσιο, κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης.
Η ΕΕ, χρόνια πριν, προανήγγειλε την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων
συνταξιοδοτικών συστημάτων. Τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανοίγει διάπλατα το
δρόμο στα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στο κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης
και τους συναφείς κλάδους, σε ένα τομέα που ανέκαθεν θεωρούσαν χρυσοφόρο πεδίο
κερδοφορίας.
Για την εξέλιξη αυτή η ΕΕ, οι κυβερνήσεις και το κεφάλαιο έχουν
προβλέψει εδώ και χρόνια. Ηδη, από το 2009 η Ευρωπαϊκή Ενωση ψήφισε την
Οδηγία 2009/138/ΕΚ «σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων
ασφάλισης και αντασφάλισης» (τη λεγόμενη «SolvencyII» – «Φερεγγυότητα ΙΙ»)
.
Κυρίαρχο στοιχείο της οδηγίας είναι οι αυστηρότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για
τις ασφαλιστικές εταιρείες (και τις εταιρείες αντασφάλισης- που εγγυώνται
δηλαδή την κάλυψη των ζημιών τους), γεγονός που μαθηματικά οδηγεί σε
εξαγορές-συγχωνεύσεις από τους μεγάλους ομίλους του κλάδου, δηλαδή σε
μεγαλύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, για να μπορούν να
ανταποκριθούν στις συνθήκες «αυξημένης πελατείας» που τροφοδοτεί η διάλυση των
κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων στην ΕΕ.
Απόδειξη για την προσήλωση στις επιδιώξεις και τα συμφέροντα του
κεφαλαίου που υπηρετεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποτελεί και το γεγονός
ότι ταυτόχρονα με την προώθηση του εγκλήματός της σε βάρος των
κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, έσπευσε να καταθέσει στις 4
Γενάρη του 2016, σαν πρώτο νομοσχέδιο της χρονιάς την «προσαρμογή
της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ (Φερεγγυότητα ΙΙ)», ώστε να
συνδυάσει την πλήρη κατεδάφιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος με την
παράδοσή του στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Τα παραπάνω αποκαλύπτουν την απάτη της κυβέρνησης. Η αλήθεια
είναι ότι
 η κυβέρνηση στοχεύει στη διασφάλιση κερδοφόρων επενδύσεων
του συσσωρευμένου κεφαλαίου στο τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης και παροχής
υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας, που από κοινού έχει επεξεργαστεί με τα όργανα
της ΕΕ,το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ.
Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: τα δίνει όλα για τη «βιωσιμότητα» του
κεφαλαίου
Το 3ο ψέμα της κυβέρνησης για την δήθεν μη
«βιωσιμότητα» του ασφαλιστικού συστήματος αποτελεί και την κορύφωση του θράσους
της. Το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα δεν είναι «βιώσιμο» με τα μέτρα του
μεγάλου κεφαλαίου και του κράτους του, γιατί δεν θέλουν να δίνουν ούτε τα λίγα
ψίχουλα που μέχρι τώρα έδιναν για τους απόμαχους της δουλειάς, τους
σακατεμένους από την άγρια εκμετάλλευση εργάτες, αφού οι αστικές κυβερνήσεις
διαχρονικά λεηλάτησαν – όπως πρόσφατα κι αυτή των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τα αποθεματικά
των ασφαλιστικών ταμείων, για την χρηματοδότηση των μονοπωλίων, που κορυφώθηκε
με το«κούρεμα» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων με το «PSI».
Αυτή η πολιτική πάει χέρι – χέρι με το πετσόκομμα των μισθών, την
κατεδάφιση των εργατικών δικαιωμάτων, την ανασφάλιστη εργασία, την εξαθλίωση
των εργαζόμενων, όπου θα στηριχθεί η όποια καπιταλιστική ανάκαμψη που υπόσχεται
η συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στους επιχειρηματικούς ομίλους για να στηριχθεί η κερδοφορία
τους.
Η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση μας αφορά όλους:
εργατοϋπάλληλους, άνεργους, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες, τους νέους
και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.
Γι΄αυτό το εργατικό-λαϊκό κίνημα πρέπει ενωμένο να παλέψει για
δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση, για την οικοδόμηση ενιαίου
συστήματος που περιλαμβάνει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες
πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής
Πρόνοιας με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης
Αξιοπρεπείς
συντάξεις, παροχές υγείας – πρόνοιας, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες.
Ούτε βήμα πίσω από αυτά τα δικαιώματα !
Η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι φτωχοί αγρότες να
ενώσουν τις δυνάμεις τους για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος για να
αναχαιτίσουν τα μέτρα και να ανατρέψουν την αντιλαϊκή πολιτική και την εξουσία
των μονοπωλίων.

ΠΗΓΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 10/1/2016

ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ


Τα συμφέροντα του κεφαλαίου καθοδηγούν τις ανατροπές στο Ασφαλιστικό
Η συζήτηση περί «βιωσιμότητας»
δεν είναι ταξικά ουδέτερη
Aκούμε πολλές φορές ακόμα και εργαζόμενους ή και
χαμηλοσυνταξιούχους καλοπροαίρετα να ρωτούν : Μήπως σήμερα είναι αναγκαία η
μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού, αφού πλέον τα Ταμεία «δεν έχουν μία» και
κινδυνεύουν να μη δίνουν συντάξεις όχι μόνο στους μελλοντικούς δικαιούχους,
αλλά και στους σημερινούς; Μήπως τελικά το επιχείρημα της βιωσιμότητας του
συστήματος που επικαλείται η κυβέρνηση έχει βάση, τώρα που τα Ταμεία χτυπήθηκαν
κι αυτά από την κρίση;
Καταρχήν, η επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα από την εργοδοσία
και το κράτος της δεν ξεκίνησε σήμερα, αλλά από την ίδια ώρα που αυτά
παραχωρήθηκαν στους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από τη μορφή που έπαιρνε κάθε
φορά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «κλοπή» των αποθεματικών τη δεκαετία
του ’50, ο χρηματιστηριακός τζόγος τις επόμενες δεκαετίες, η εισφοροδιαφυγή και
η εισφοροκλοπή, με την ανοχή και την κάλυψη του κράτους, που είναι διαχρονικό
φαινόμενο και όχι «σημείο των καιρών» της κρίσης.
Δεν πρέπει, επίσης, να ξεχνάμε ότι η επίθεση στα ασφαλιστικά
δικαιώματα δεν κλιμακώθηκε το 2009 με την κρίση, αλλά γνώρισε «μεγάλες δόξες»
ακόμα και σε περιόδους υψηλών ρυθμών ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας.
Για παράδειγμα, η μεταρρύθμιση που επιχείρησε η κυβέρνηση του
ΠΑΣΟΚ με υπουργό Εργασίας τον Τ. Γιαννίτση το 2000, έγινε σε περίοδο ανάπτυξης
της ελληνικής οικονομίας. Παρ’ όλα αυτά, περιείχε ορισμένα από τα πιο άγρια
μέτρα που είχαν προταθεί έως τότε και τα οποία επανέρχονται σταδιακά,
δείχνοντας το στρατηγικό χαρακτήρα της επίθεσης στο Ασφαλιστικό και τη σημασία
που έχει για το κεφάλαιο να απαλλαγεί από τη συμμετοχή του στην Κοινωνική
Ασφάλιση.
Εξίσου αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι πολλές από τις ανατροπές
που νομοθετήθηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, ισχύουν σε άλλα κράτη – μέλη
της ΕΕ εδώ και δεκαετίες. Πολλά από αυτά, μάλιστα, δε γνώρισαν καν κρίση τα
τελευταία χρόνια, τουλάχιστον όχι σαν αυτή που γνώρισε η ελληνική καπιταλιστική
οικονομία μετά το 2009.
Ποιος φταίει για την κατάσταση στα Ταμεία;
Ωστόσο, η κατάσταση των Ταμείων πράγματι επιδεινώθηκε στα χρόνια
της κρίσης. Αυτό, όμως, προέκυψε σαν αποτέλεσμα μιας ταξικής πολιτικής, που
στόχο είχε να φορτώσει την κρίση στις πλάτες του λαού για να σωθεί το κεφαλαίο.
Κατά τον ίδιο τρόπο, τώρα επιχειρεί να φορτώσει στο λαό την ανάκαμψη της
οικονομίας.
Ετσι εξηγείται για παράδειγμα το κούρεμα των αποθεματικών των
Ταμείων με το PSI, η απουσία κάθε
πρόνοιας από την πλευρά του κράτους για όσους εργαζόμενους και
αυτοαπασχολούμενους έχασαν τη δουλειά τους την περασμένη πενταετία, η μείωση
των εργοδοτικών εισφορών, την περίοδο μάλιστα που καταγράφονταν μεγάλες
απώλειες στα έσοδα των Ταμείων από τη συρρίκνωση της απασχόλησης και τη μείωση
των μισθών, που επίσης έγινε με παρέμβαση του κράτους.
Συνέβαλαν, επίσης, η διεύρυνση των ελαστικών μορφών απασχόλησης
και τα διάφορα κρατικά προγράμματα για την παροχή φτηνής εργατικής δύναμης
στους εργοδότες, όπου ο απασχολούμενους ασφαλίζεται μόνο για τον κλάδο Υγείας
και όχι για τον κλάδο σύνταξης, το χάρισμα μεγάλων οφειλών προς τα Ταμεία μέσα
από τις διάφορες ρυθμίσεις.
Επομένως, η συζήτηση περί «βιωσιμότητας» δεν είναι ταξικά
ουδέτερη. Τα Ταμεία δεν έχουν λεφτά όχι επειδή οι εργαζόμενοι υπήρξαν ασυνεπείς
στις υποχρεώσεις τους προς το σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, αλλά επειδή το
κράτος και η εργοδοσία αντιμετωπίζουν διαχρονικά την Ασφάλιση σαν κόστος, από
το οποίο παλεύουν να απαλλαγούν.
Η προσπάθειά τους αυτή εντείνεται σε συνθήκες καπιταλιστικής
κρίσης. Από τη μια, η αναδίπλωση του κινήματος διευκολύνει να περάσουν μέτρα
που σχεδιάστηκαν χρόνια πριν. Κι από την άλλη, κράτος και εργοδοσία «καίγονται»
να διαμορφώσουν όρους για την προσέλκυση επενδύσεων, που θα βοηθήσουν στο
ξεπέρασμα της κρίσης και στην ανάκαμψη της οικονομίας.
Λογαριάζουν σαν «κόστος» την Ασφάλιση
Η αστική τάξη και το κράτος της ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι τη
συμμετοχή τους στην Κοινωνική Ασφάλιση, όσο κι αν κάτω από συγκεκριμένες
ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες υποχρεώθηκαν να συγκροτήσουν οργανωμένα
ασφαλιστικά συστήματα στη συντριπτική πλειοψηφία των καπιταλιστικών κρατών.
Η Ασφάλιση, με την έννοια της Υγείας, της Πρόνοιας, αλλά και της
σύνταξης, συμβάλλει καθοριστικά στην αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης και από
αυτήν τη σκοπιά το κράτος, σαν εκφραστής των συλλογικών συμφερόντων του
κεφαλαίου, ανέλαβε να συγκροτήσει το Ασφαλιστικό σύστημα και να χρηματοδοτήσει
εν μέρει τη λειτουργία του.
Ωστόσο, η Κοινωνική Ασφάλιση δεν έπαψε να λογαριάζεται σαν κόστος
από την εργοδοσία, η οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ το στόχο να απαλλαγεί από αυτό.
Να μειώσει, δηλαδή, αυτό που η ίδια ονομάζει «μη μισθολογικό κόστος» της
εργασίας, που το μεγαλύτερο τμήμα του διαμορφώνεται τυπικά από την οικονομική
συμβολή του εργοδότη στο σύστημα της Ασφάλισης και συνταξιοδότησης του
εργαζόμενου.
Τι είναι όμως οι εργοδοτικές εισφορές; Τίποτα περισσότερο από ένα
κομμάτι της απλήρωτης δουλειάς των εργαζομένων, που οικειοποιείται ο
καπιταλιστής με την απόσπαση της υπεραξίας, στη διευρυμένη αναπαραγωγή του
κεφαλαίου.
Απ’ αυτήν τη σκοπιά, η Ασφάλιση είναι «χασούρα» για τον εργοδότη,
ακριβώς επειδή μειώνει το μέρος της υπεραξίας, δηλαδή το κέρδος που καταλήγει
στην τσέπη του και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παραπέρα διεύρυνση της
παραγωγής (άρα για την απόσπαση ακόμα μεγαλύτερης υπεραξίας), ή να κατευθυνθεί
στην αποταμίευση και στην κατανάλωση.
Ετσι, ακόμα και τις περιόδους που η οικονομική κατάσταση των
Ταμείων ήταν πολύ καλύτερη από τη σημερινή, η εργοδοσία δε σταμάτησε να αναζητά
τρόπους, για να απαλλαγεί από το «κόστος» της Ασφάλισης, είτε αρνούμενη να
εκπληρώσει τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις της απέναντι στο σύστημα
(εισφοροδιαφυγή – εισφοροκλοπή), είτε αξιοποιώντας τα αποθεματικά των Ταμείων,
τον ιδρώτα δηλαδή των εργαζομένων, για να στηρίξει την καπιταλιστική ανάπτυξη,
να χρηματοδοτήσει δηλαδή νέες επενδύσεις. Ολα αυτά, βέβαια, με την ενεργητική
στήριξη του κράτους, που νομοθετούσε και νομοθετεί για λογαριασμό της.
Αλλά και τα λεφτά που συνεισφέρει το κράτος, μέρος του μισθού των
εργαζομένων είναι, που αναδιανέμεται υπέρ του κεφαλαίου μέσω της φορολογίας. Να
γιατί σε τελική ανάλυση, το σύστημα της τριμερούς χρηματοδότησης στον
καπιταλισμό είναι στην πραγματικότητα …μονομερές, αφού ο μόνος που παράγει
πλούτο και άρα τις εισφορές σε όλες τους τις μορφές (εργατική, εργοδοτική,
κρατική) είναι ο εργαζόμενος.
Ο στρατηγικός χαρακτήρας των ανατροπών
Πού στοχεύουν οι νέες ανατροπές που κάνει τώρα η κυβέρνηση του
ΣΥΡΙΖΑ στο Ασφαλιστικό; Μειώνοντας παραπέρα τις συντάξεις και τις άλλες
ασφαλιστικές παροχές, κάνει ακόμα «φτηνότερο» το σύστημα για την εργοδοσία,
απαλλάσσοντάς την από ένα επιπλέον μέρος που το θεωρεί κόστος γι’ αυτήν, έτσι
θεωρεί την Κοινωνική Ασφάλιση. Επομένως, δημιουργεί προϋποθέσεις αύξησης του
ποσοστού κέρδους, για να επενδυθούν συσσωρευμένα κεφάλαια.
Ταυτόχρονα, μειώνεται και η συμμετοχή του κράτους στη
χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης. Αυτό σημαίνει εξοικονόμηση χρημάτων που
με διάφορους τρόπους θα δαπανηθούν για να στηριχτεί η ανάκαμψη της οικονομίας,
με έμμεσες και άμεσες επιδοτήσεις και προνόμια στο κεφάλαιο. Συν τοις άλλοις, η
Ασφάλιση και η Υγεία είναι προνομιακό πεδίο δράσης για τα «κοράκια» των
ασφαλιστικών εταιρειών που καραδοκούν και κερδίζουν έδαφος από τη σταδιακή
αποχώρηση του κράτους.
Να γιατί η ανησυχία της κυβέρνησης για τη βιωσιμότητα του
συστήματος της Κοινωνικής Ασφάλισης δεν εκφράζει τίποτε περισσότερο από την
έγνοια της για τη «βιωσιμότητα» των καπιταλιστικών επιχειρήσεων και την
ανταγωνιστικότητά τους, για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας.
Μήπως όμως τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο για τις
συντάξεις και τις άλλες «κοινωνικές παροχές», αν η οικονομία επιστρέψει σε
ρυθμούς ανάκαμψης; Σε καμιά περίπτωση. Οι ανατροπές στο Ασφαλιστικό, όπως και
το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων, προκύπτουν αντικειμενικά από την ανάγκη του
κεφαλαίου να αποσπάσει το μέγιστο ποσοστό κέρδους, να κυριαρχήσει απέναντι
στους ανταγωνιστές του.
Επομένως, η σαπίλα του συστήματος καθρεπτίζεται και στο
Ασφαλιστικό: Ενώ σήμερα η επιστήμη και η τεχνική, η ίδια η παραγωγικότητα της
εργασίας παρέχουν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να μειωθούν τα όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης για άνδρες και γυναίκες, να αυξηθούν οι συντάξεις και να
καταργηθεί κάθε εισφορά ασφαλισμένων και συνταξιούχων στο σύστημα της Υγείας
και της Πρόνοιας, εντούτοις τα πράγματα πάνε προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Κι αυτό συμβαίνει επειδή κριτήριο στην οργάνωση της οικονομίας και
της κοινωνίας είναι το καπιταλιστικό κέρδος και όχι οι λαϊκές ανάγκες και η
ικανοποίησή τους. Η μείωση του μη μισθολογικού κόστους για την εργοδοσία, η
απαλλαγή του κράτους από την Κοινωνική Ασφάλιση και η μετατροπή της σε ατομική
υπόθεση, είναι από τους παράγοντες που επιδρούν καθοριστικά στην
ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής οικονομίας.
Σήμερα, το σύστημα δεν μπορεί να κάνει ούτε τις ελάχιστες
παραχωρήσεις που έκανε σε παλιότερες φάσεις ανάπτυξης της οικονομίας, όπου κι
αυτές κρίνονταν πάντα στο πεδίο της ταξικής πάλης και καθορίζονταν από το
συσχετισμό δύναμης.
Ο στρατηγικός χαρακτήρας των ανατροπών στην Κοινωνική Ασφάλιση δεν
προκύπτει μόνο από τις εξελίξεις στα χρόνια της κρίσης. Για παράδειγμα, το
σχέδιο Γιαννίτση αποκρούστηκε προσωρινά από τους εργαζόμενους και το λαό, αλλά
ο πυρήνας του ενσωματώθηκε σε όλες τις επόμενες μεταρρυθμίσεις και σ’ αυτή που
κάνει τώρα η κυβέρνηση.
Επομένως, η αντιστοίχηση των λαϊκών δικαιωμάτων με τις σύγχρονες
ανάγκες και τις δυνατότητες που υπάρχουν αντικειμενικά αυτές να ικανοποιηθούν,
προϋποθέτει ριζική ανατροπή του συσχετισμού δύναμης υπέρ των εργαζομένων και
του λαού, ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου. Σ’ αυτό το στόχο χρειάζεται να
συγκεντρώνουν δυνάμεις οι εργαζόμενοι και τα σύμμαχα λαϊκά στρώματα, παλεύοντας
με επιθετικά αιτήματα να βάλουν εμπόδια στα μέτρα που χειροτερεύουν τη ζωή του
λαού, διεκδικώντας ανάκτηση των απωλειών από τα χρόνια της κρίσης.
Απέναντι στη μεταρρύθμιση που ετοιμάζει η κυβέρνηση, χρειάζεται να
εκφραστεί καθολικά η αντίδραση των εργαζομένων και του λαού. Οι αγώνες του
επόμενου διαστήματος και η νέα πανεργατική απεργία χρειάζεται να ανεβάσουν τον
πήχη της ταξικής αντιπαράθεσης με την εργοδοσία και το κράτος της, με την ΕΕ
των μονοπωλίων. Η ανασύνταξη του κινήματος, η κλιμάκωση των ταξικών αγώνων σ’
αυτή την κατεύθυνση της αντιπαράθεσης στοχεύουν.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 10/1/2016

ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ


ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
Ακόμα πιο κάτω συντάξεις και παροχές για όλους
Ενα από τα βασικά στοιχεία του νέου Ασφαλιστικού που προωθεί άμεσα
η κυβέρνηση, είναι ότι θίγει
τους πάντες:
 Τους σημερινούς ασφαλισμένους, αυτούς που τώρα
ετοιμάζονται να βγουν στη σύνταξη, αλλά και όλους τους σημερινούς
συνταξιούχους. Τσακίζει ιδιαίτερα τη νέα γενιά, η οποία
εξαιτίας των ελαστικών μορφών απασχόλησης και των αναιμικών μεροκάματων είναι
αμφίβολο αν και πότε θα πάρει σύνταξη.
Για όλες τις κατηγορίες ασφαλισμένων και συνταξιούχων, σημερινών
και μελλοντικών, θεσπίζονται ενιαίοι κανόνες, προσαρμοσμένοι
στους δημοσιονομικούς στόχους της κυβέρνησης, κάτι που σημαίνει μειώσεις σε
παροχές και συντάξεις για όλους. Οι ενιαίοι κανόνες επιτυγχάνονται τόσο με τον επανυπολογισμό
των συντάξεων που ήδη αποδίδονται,
 όσο και με την παραπέρα
ενοποίηση των Ταμείων σε ένα υπερ-Ταμείο,
 με την επωνυμία Εθνικός
Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ).
Είναι επίσης βέβαιο ότι το νομοθέτημα που θα φτάσει τελικά στη
Βουλή, θα είναι ακόμα χειρότερο από την πρόταση της κυβέρνησης, καθώς
μεσολαβεί η διαπραγμάτευση με την τρόικα.
Γι’ αυτό παραμένουν ανοιχτές κρίσιμες παράμετροι του νέου
συστήματος, όπως το αν τελικά η «εθνική σύνταξη» θα δίνεται με εισοδηματικά (ή
και άλλα) κριτήρια, αν θα υπάρξει αύξηση των αναγκαίων ημερών ασφάλισης από τις
4.500 στις 6.000, αν και από πού θα προέλθουν τα επιπλέον έσοδα για το σύστημα
της Ασφάλισης, αν θα καταληχθεί η αύξηση της εργοδοτικής εισφοράς για τις
επικουρικές και αν όχι από πού θα βρεθούν τα προϋπολογιζόμενα κονδύλια κ.ά.
Με το σχέδιο που παρουσίασε, η κυβέρνηση αλλάζει προς το χειρότερο
τον αντιασφαλιστικό νόμο3863/2010 (Λοβέρδου – Κουτρουμάνη), με τον
οποίο για πρώτη φορά η σύνταξη «έσπασε» στα δύο: Ενα τμήμα της καταβάλλεται υπό
προϋποθέσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό και το άλλο προκύπτει αναλογικά προς
τα χρόνια ασφάλισης και το μισθό του ασφαλισμένου.
Το άθροισμα αυτών των δύο τμημάτων, που στο σχέδιο της κυβέρνησης
ονομάζονται «εθνική» και «ανταποδοτική» σύνταξη,
είναι η κύρια σύνταξη και πάνω εκεί προστίθεται η επικουρική. Η εθνική σύνταξη
ορίζεται από την κυβέρνηση στα 384 ευρώ.
Ας δούμε ορισμένες από τις βασικές παραμέτρους του κυβερνητικού
σχεδίου για το Ασφαλιστικό.
1. Ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων
Οι συντάξεις που θα αποδίδονται στο εξής, θα είναι μειωμένες σε
σχέση με τις σημερινές, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το νόμο
3863/2010. Αυτό συμβαίνει για
δύο λόγους:
  • Πρώτον, επειδή τα
    ποσοστά αναπλήρωσης στην κυβερνητική πρόταση «βυθίζονται» στο 38,68% για
    τα 35 χρόνια Ασφάλισης, όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70% και στον
    3863/2010 το 45,85%.
  • Δεύτερον, επειδή τα
    ποσοστά αυτά θα υπολογίζονται και σε πολύ μικρότερο συντάξιμο μισθό, αφού
    αυτός πλέον θα είναι ο μέσος μισθός ολόκληρου του εργάσιμου βίου και όχι
    της τελευταίας πενταετίας (π.χ. ΙΚΑ) που ίσχυε πριν.
Παράδειγμα: Με το παλιό σύστημα, ένας μισθωτός
που είχε 10.500 μέρες Ασφάλισης (35ετία), με μισθό την τελευταία πενταετία γύρω
στα 1.500 ευρώ, το ποσοστό αναπλήρωσης ήταν 70% και η αποδιδόμενη σύνταξη 1.040
ευρώ. Με το νέο σύστημα, επειδή πλέον θα υπολογίζονται οι μισθοί όλου του
εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας μόνο πενταετίας, ο συντάξιμος μισθός του
εργαζόμενου θα είναι μόλις 1.026 ευρώ. Το ποσοστό αναπλήρωσης από το 70%, με
βάση την κυβερνητική πρόταση θα είναι για τα 35 χρόνια Ασφάλισης, μόλις 38,68%!
Ετσι, το ποσό της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 396 ευρώ.
Η προσθήκη σε αυτό το ποσό της «εθνικής» σύνταξης των 384 ευρώ
οδηγεί σε τελικό ποσό σύνταξης στα 780 ευρώ! Δηλαδή, η σύνταξη που
βγαίνει με το νέο σύστημα είναι μειωμένη κατά 25%!
Σημειώνεται ότι με βάση
το νόμο 3863/2010, για τον ίδιο εργαζόμενο, η ανταποδοτική σύνταξη θα ήταν 470
ευρώ (ποσοστό αναπλήρωσης 45,85%) και η «εθνική» είχε οριστεί στα 360 ευρώ.
Δηλαδή, η συνολική σύνταξη – στην πλήρη ωρίμανση του συστήματος – θα ήταν μόλις
830 ευρώ και σε σχέση με το παλαιό σύστημα 20% μικρότερη.Ετσι, και τα δύο
νέα συστήματα οδηγούν σε πολύ μικρότερες συντάξεις.
2. Χαντάκωμα για τη νέα γενιά και για συντάξεις αναπηρίας
Τα επίπεδα συντάξεων που περιγράφονται πιο πάνω, προκύπτουν σε
εργαζόμενους με 35 χρόνια Ασφάλισης. Η εικόνα γίνεται ακόμα χειρότερη για
εργαζόμενους που δεν θα μπορούν να εξασφαλίζουν αυτά τα ένσημα. Ειδικά
για τις νέες γενιές,
 που εργάζονται σε συνθήκες «ευελιξίας», το
τμήμα της «ανταποδοτικής σύνταξης» θα είναι μηδαμινό.
Παράδειγμα: Στην περίπτωση 15ετίας, που είναι
σήμερα το όριο για να βγει κάποιος στη σύνταξη (4.500 ένσημα), το ποσοστό
αναπλήρωσης της ανταποδοτικής σύνταξης θα είναι μόλις 12%. Δηλαδή, σε έναν
συντάξιμο μισθό των 1.000 ευρώ, το ανταποδοτικό τμήμα θα ανέρχεται μόλις στα 120
ευρώ! Βέβαια, με τις σημερινές εργασιακές σχέσεις, είναι από δύσκολο έως
αδύνατο κάποιος εργαζόμενος να διαμορφώσει στη 15ετία συντάξιμο μισθό 1.000
ευρώ.Επομένως, το 12% της ανταποδοτικής θα υπολογίζεται σε πολύ μικρότερους
συντάξιμους μισθούς και θα οδηγεί κυριολεκτικά σε συντάξεις πείνας.
Οι κατασκευαστές του νέου αντιλαϊκού συστήματος ισχυρίζονται ότι
σε αυτές τις περιπτώσεις των εξευτελιστικών ανταποδοτικών συντάξεων θα «σώζει»
την κατάσταση η προσθήκη της «εθνικής» σύνταξης των 384 ευρώ. Ομως, η λεγόμενη
«εθνική σύνταξη» και στα δύο συστήματα (στον 3863/2010 και στην πρόταση της
κυβέρνησης) δινόταν και θα δίνεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Ετσι, σύμφωνα με την πρόταση της κυβέρνησης, η «εθνική σύνταξη»δεν
θα δίνεται ολόκληρη,
 αν ο δικαιούχος δεν έχει τουλάχιστον 40 χρόνια
παραμονής στη χώρα μας. Θα είναι επίσης μειωμένη στην περίπτωση
αναπηρίας,
 ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας του δικαιούχου, θα
μειώνεται στην περίπτωση των «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων, όπως και στις
περιπτώσεις δικαιώματος λόγω θανάτου, αλλά και διπλής σύνταξης.
Αυτό σημαίνει ότι στις περιπτώσεις αναπηρίας –
που μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε – ο ασφαλισμένος που χάνει την ικανότητα προς
εργασία θα μένει «επί ξύλου κρεμάμενος». Είναι ενδεικτικό ότι με ποσοστό αναπηρίας
από 50% έως 67% ο ασφαλισμένος θα λαμβάνει μόνο το 50% της «εθνικής», ενώ με
ποσοστό αναπηρίας από 67% έως 79% θα λαμβάνει το 75% της «εθνικής»! Σε τέτοιες
οδυνηρές καταστάσεις θα βρεθούν οι ασφαλισμένοι με δεδομένο ότι το νέο σύστημα
δεν προβλέπει ούτε κατώτερα όρια συντάξεων.
3. Επανυπολογισμός των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων
Ο παραπάνω τρόπος υπολογισμού των συντάξεων θα εφαρμοστεί και στις ήδη
αποδιδόμενες συντάξεις,
 οι οποίες θα επανυπολογιστούν. Βέβαια, όταν
μιλάμε για τις σημερινές συντάξεις, δεν εννοούμε αυτές που απέδιδε το σύστημα
πριν από το 2010, αλλά αυτές που διαμορφώθηκαν μετά τις απανωτές περικοπές της
τελευταίας πενταετίας. Μιλάμε δηλαδή για συντάξεις πετσοκομμένες μέχρι
και κατά 40% σε σχέση με πριν από πέντε χρόνια.
Αυτές οι συντάξεις προβλέπεται τώρα να μειωθούν κι άλλο μετά τον
επανυπολογισμό τους με τα νέα κριτήρια, που εφαρμόζονται πλέον ενιαία για
παλιούς και μελλοντικούς συνταξιούχους.
Μπροστά σ’ αυτήν την πραγματικότητα, η κυβέρνηση προσπαθεί να
ελιχθεί, για να μετριάσει τις αντιδράσεις. Γι’ αυτό μεταθέτει στο 2018,
και συγκεκριμένα μετά τον Ιούλη, οπότε λήγει το τρέχον «πρόγραμμα
δημοσιονομικής προσαρμογής», την ονομαστική μείωση των συντάξεων που παίρνουν
οι σημερινοί συνταξιούχοι.
 Συγκεκριμένα, το σχέδιο προβλέπει ότι:
  • Αν μετά τον
    επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων προκύψει μείωση κάτω ακόμα
    και από τα σημερινά άθλια επίπεδα, η σύνταξη θα συνεχίσει να αποδίδεται
    στο σημερινό της ύψος, το οποίο να σημειωθεί ότι είναι μειωμένο κατά 40%
    σε σχέση με το 2009.
     Η κυβέρνηση ονομάζει αυτό το τρικ «προσωπική
    διαφορά», η οποία όμως παύει σταδιακά να υπάρχει μετά τον Ιούλη του 2018, οπότε
    οι μειώσεις που προκύπτουν από τον επανυπολογισμό θα ενσωματωθούν κανονικά
    στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις.
Παράδειγμα: Αν ένας παλιός συνταξιούχος παίρνει
σήμερα 800 ευρώ σύνταξη και με τον επανυπολογισμό προκύπτει σύνταξη 700 ευρώ,
θα συνεχίσει να παίρνει τα 800 μέχρι και το 2018. Από εκεί και πέρα, η σύνταξη
θα προσαρμόζεται σταδιακά στα 700.
  • Επίσης, αν οι
    νέες συντάξεις που θα δοθούν την τριετία 2016 – 2018
     είναι
    μικρότερες από αυτές που δίνει το ισχύον σύστημα σε ποσοστό μεγαλύτερο του
    20%, η κυβέρνηση «κάνει σκόντο» και βάσει του σχεδίου της δεσμεύεται να
    καταβάλλει μέρος αυτής της διαφοράς ως «προσωπική διαφορά», μέχρι και το
    2018. Με αυτόν τον τρόπο πάει να «μαλακώσει» τις μεγάλες μειώσεις που
    συνεπάγεται για τους νέους συνταξιούχους το νέο σύστημα. Μετά τον Ιούλη
    του 2018, η σύνταξη θα δίνεται στα επίπεδα που προβλέπει ο νέος
    δυσμενέστερος υπολογισμός.
Παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι ένας ασφαλισμένος
θα βγει στη σύνταξη μέσα στο 2016. Αν με το παλιό σύστημα δικαιούνταν σύνταξη
1.000 ευρώ και με το νέο 800 (μείωση 20%), τότε μέχρι και το 2018 θα παίρνει
900 (το μισό της διαφοράς του 20%). Από εκεί και πέρα, η σύνταξή του θα
προσαρμοστεί στα 800. Ανάλογα «τρικ», με μικρότερη όμως «προσωπική διαφορά»
(1/3 και 1/4 αντίστοιχα), προβλέπονται για όσους βγουν στη σύνταξη το 2017 και
το 2018.
Σε κάθε περίπτωση, με το σχέδιό της, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ
μονιμοποιεί, αλλά και νομιμοποιεί όλες τις μέχρι τώρα αυθαίρετες περικοπές που
είχαν επιβάλει οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, και ταυτόχρονα «χτίζει» έναν νέο
μηχανισμό για την παραπέρα μείωση όλων των συντάξεων.
4. Επικουρικές: Αύξηση εισφορών για αμφίβολες συντάξεις
Με το σχέδιο της κυβέρνησης επιβάλλεται αύξηση των
εισφορών στον κλάδο της επικουρικής σύνταξης κατά 1,5 μονάδα.
 Ετσι,
από 1/1/2016 και μέχρι την 31/12/2018, το ποσό της μηνιαίας εισφοράς στο Ενιαίο
Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) όλων των μισθωτών ασφαλισμένων, καθορίζεται
σε ποσοστό 3,5% για τον ασφαλισμένο και σε ποσοστό 4% για τον εργοδότη,
 από
3% και 3% σήμερα.
Θυμίζουμε ότι στην εργοδοσία, οι εισφορές μειώθηκαν τα τελευταία
χρόνια κατά 3,9 ολόκληρες μονάδες. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, μετά το πέρας της
τριετίας, η μηνιαία εισφορά επανέρχεται στο σημερινό ύψος της, αλλά έως τότε,
βέβαια, «έχει ο θεός»…
Και ενώ επιβάλλεται αύξηση στην εισφορά για την επικουρική
σύνταξη, το σχέδιο της κυβέρνησης διατηρεί όλες τις αντιλαϊκές διατάξεις
προηγούμενων νόμων, όπως η διαμόρφωση του ύψους της σύνταξης με βάση τα
δημογραφικά δεδομένα. Με άλλα λόγια, ετησίως θα προϋπολογίζεται ένα
συγκεκριμένο ποσό για επικουρικές συντάξεις (το ύψος του θα εξαρτάται από τις
αντοχές της καπιταλιστικής οικονομίας), που θα μοιράζεται στους δικαιούχους.
Οσο μεγαλύτερος ο αριθμός των δικαιούχων, τόσο μικρότερη
επικουρική σύνταξη θα αναλογεί στον καθένα. Το ποσοστό αναπλήρωσης καθορίζεται
σε 0,45% για κάθε χρόνο Ασφάλισης. Δηλαδή, για να πιάσει κάποιος το προηγούμενο
ποσοστό αναπλήρωσης που ήταν 20%, θα πρέπει να δουλεύει 44,5 χρόνια! Επίσης, το
20% υπολογιζόταν επί του τελευταίου συντάξιμου μισθού, αν δούλευε στο Δημόσιο,
ή επί του μέσου όρου των συντάξιμων αποδοχών της καλύτερης 5ετίας των
τελευταίων 10 χρόνων στον ιδιωτικό τομέα. Τώρα θα υπολογίζεται επί του μέσου
όρου των συντάξιμων αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου.
5. Αφαίμαξη αγροτών και ΕΒΕ με αύξηση εισφορών
Οι μειώσεις των συντάξεων, νέων και παλιών, πάνε χέρι χέρι με τηναύξηση
των εισφορών
, που θα θίξει κυρίως εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες, αυτοαπασχολούμενους
και ελεύθερους επαγγελματίες. Συγκεκριμένα:
  • Για τους αγρότες,
    ανεξάρτητα από το χρόνο υπαγωγής στην Ασφάλιση, οι εισφορές τους για κύρια
    σύνταξη αυξάνονται σταδιακά από το 7% σήμερα στο 20% το 2019. Τα
    νέα αυξημένα ποσοστά, που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται αναδρομικά από το
    δεύτερο εξάμηνο του 2015, θα υπολογίζονται στη βάση του καθαρού
    φορολογητέου εισοδήματος από την αγροτική δραστηριότητα του προηγούμενου
    έτους. Κατώτατο ασφαλιστέο εισόδημα για τους αγρότες ορίζονται τα 468,8
    ευρώ το μήνα. Δηλαδή, η μηνιαία εισφορά του αγρότη δεν μπορεί να είναι
    κάτω από 93 ευρώ και για το ζευγάρι που απασχολούνται και οι δύο στο
    αγροτικό νοικοκυριό τους θα είναι το διπλάσιο.
  • Για τους ασφαλισμένους
    του ΕΤΑΑ και του ΟΑΕΕ,
     από 1/1/2017 προβλέπεται μηνιαία
    ασφαλιστική εισφορά, για τον κλάδο σύνταξης, ύψους 20% επί του μηνιαίου
    εισοδήματός τους, όπως αυτό καθορίζεται είτε με βάση το καθαρό φορολογητέο
    εισόδημα, από την ασκούμενη δραστηριότητά τους κατά το προηγούμενο
    φορολογικό έτος, είτε με βάση την καθαρή αξία των παρεχόμενων μηνιαίως ή
    σε άλλη τακτική χρονική βάση, υπηρεσιών του τρέχοντος έτους, για το οποίο
    εκδίδονται δελτία παροχής υπηρεσιών, τιμολόγια ή αποδείξεις επαγγελματικής
    δαπάνης. Σε καμία περίπτωση η μηνιαία ασφαλιστική εισφορά δεν μπορεί να είναι
    χαμηλότερη από το 20% του κατώτερου μισθού, δηλαδή 117      ευρώ.
6. Σφαγή σε ΕΚΑΣ – εφάπαξ – παροχές Ταμείων
Μαζί με τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων, η
κυβέρνηση προχωρά και στη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ. Μετά το
2019 δεν θα καταβάλλεται σε κανέναν συνταξιούχο και συνολικά οι
χαμηλοσυνταξιούχοι χάνουν περίπου 1 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.
Οσον αφορά την οργανωτική δομή, η κυβέρνηση προχωρά στη δημιουργία
ενός υπερ-Ταμείου, όπου υπάγονται όλα τα Ταμεία κύριων συντάξεων,
μαζί με τα Ταμεία Πρόνοιας που απέδιδαν τα εφάπαξ,
τα οποία και αυτά θα μειωθούν. Ταυτόχρονα, στο ίδιο Ταμείο υπάγονται και τα
Ταμεία και οι κλάδοι που δίνουν παροχές σε χρήμα λόγω ασθένειας ή άλλα
βοηθήματα.
Συγκεκριμένα, συστήνεται ο Εθνικός Φορέας Κοινωνικής
Ασφάλισης
 (ΕΦΚΑ), με κορμό το ΙΚΑ, στον οποίο θα ενταχθούν σταδιακά
από την 1/1/2016 όλοι οι υφιστάμενοι φορείς κύριας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΟΑΕΕ,
ΕΤΑΑ, ΕΤΑΠ ΜΜΕ, ΟΓΑ, ΝΑΤ). Εξαιρούνται μόνο οι διευθύνσεις του ΝΑΤ και του ΟΓΑ
για την άσκηση των μη ασφαλιστικών τους αρμοδιοτήτων. Στον ΕΦΚΑ θα λειτουργεί
ειδική διεύθυνση συγκέντρωσης των οφειλών και προώθησης της διαδικασίας
είσπραξης ή κατάσχεσης.
Στο νέο υπερ-Ταμείο κύριας Ασφάλισης, που θα εμπεριέχει ως
ξεχωριστές διευθύνσεις και τους τομείς παροχής εφάπαξ, θα ισχύουν στο εξής
κοινοί κανόνες υπολογισμού των συντάξεων. Εννοείται βέβαια ότι μέσω αυτής της
τεχνητής ενοποίησης – μαμούθ, πέραν των προβλημάτων λειτουργικότητας, το
κύριο είναι ότι θα επιδιωχθεί η αποψίλωση όλων των παροχών προς τους
ασφαλισμένους που έδιναν μέχρι τώρα τα Ταμεία, με τη δημιουργία νέων κανονισμών
παροχών.
Τέλος, προσδοκώντας έσοδα από την «αξιοποίηση» της ακίνητης
περιουσίας των Ταμείων, η κυβέρνηση σκοπεύει να συστήσει μια Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης της
Ακίνητης Περιουσίας Ασφαλιστικών Οργανισμών
 και μία Εταιρεία
Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων Διευρυμένου Σκοπού Ασφαλιστικών Οργανισμών,
 για
να διευρύνει και μ’ αυτόν τον τρόπο την εμπλοκή τραπεζών και ιδιωτών στη
διαχείριση της περιουσίας των ασφαλισμένων.
Πολλά ψέματα σε τόσο λίγες λέξεις
Να κάνει το μαύρο – άσπρο επιχειρεί η κυβέρνηση μετά τη
δημοσιοποίηση της πρότασής της για το νέο ασφαλιστικό σύστημα, όπως προκύπτει
από τις πρώτες δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, της κυβερνητικής
εκπροσώπου, αλλά και τις ανεπίσημες διαρροές από το υπουργείο Εργασίας.
Η αλήθεια είναι ότι η πρόταση της κυβέρνησης οδηγεί σε ένα νέο
Ασφαλιστικό που δεν αφήνει πέτρα πάνω στην πέτρα σε ό,τι ασφαλιστικά δικαιώματα
είχαν απομείνει από τις προηγούμενες αντιασφαλιστικές ανατροπές. Κάνει, μάλιστα, κάτι
πολύ χειρότερο
: Τις αιματηρές περικοπές που επιβλήθηκαν από το 2010 και
έριξαν τη μέση σύνταξη από τα 1.480 στα 863 ευρώ, όπως δήλωσε χτες και η
κυβερνητική εκπρόσωπος, επιχειρεί να τις νομιμοποιήσει ως αποτέλεσμα του νέου
«δίκαιου» υπολογισμού τους, με τους νέους μικρότερους συντελεστές. Με
μια κουβέντα, βαφτίζει τη λεηλασία των συντάξεων, που έκαναν οι προηγούμενες
κυβερνήσεις, ως απόδοση «δικαιοσύνης» και «ισονομίας», βγάζοντας έτσι λάδι την
πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ
.
Επιπλέον, τη λεηλασία αυτή την επεκτείνει σε όλες τις νέες γενιές
στο διηνεκές. Πλέον οι νέες γενιές – για τις οποίες κόπτεται – θα λαμβάνουν
«από χέρι» σύνταξη πτωχοκομείου, χωρίς μάλιστα οι κυβερνήσεις να …μπαίνουν
στον κόπο να τις κόβουν κάθε φορά και να αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος, όπως
γινόταν στο παρελθόν. Και αυτό το κοινωνικό «σφαγείο» το ονομάζει «αναγκαία
αναδιάρθρωση»! Πράγματι, πρόκειται για αναδιάρθρωση. Είναι αναδιάρθρωση
υπέρ των μεγάλων καπιταλιστικών ομίλων, αφού το αστικό κράτος για λογαριασμό
τους μειώνει στο έπακρο την κρατική χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος,
ώστε να μπορεί να διαθέτει τους κρατικούς πόρους, μέσω της γενικής αντιλαϊκής
φορολογίας, στα μεγάλα επιχειρηματικά 
συμφέροντα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο νέο σύστημα, η κρατική χρηματοδότηση
περιορίζεται στην κάλυψη μόνο της εθνικής σύνταξης των 384 ευρώ, η οποία
συνολικά σε ετήσια βάση δεν θα ξεπερνά τα 9,5 δισ. ευρώ. Μια χρηματοδότηση που
αντιστοιχεί σχεδόν στο μισό απ’ αυτήν που δινόταν στα Ταμεία το 2009. Βέβαια,
και αυτή η ελάχιστη κρατική χρηματοδότηση μπαίνει υπό την αίρεση της
«δημοσιονομικής πειθαρχίας» και των αντοχών της καπιταλιστικής οικονομίας.
Την ώρα, μάλιστα, που προχωρά σε σαρωτικές μειώσεις στους πάντες
ισχυρίζεται ότι προστατεύει τις συντάξεις και δεν κάνει «νέες οριζόντιες
μειώσεις»! Αλλά ταυτόχρονα ομολογούν τα κυβερνητικά στελέχη πως έτσι
πετυχαίνεται «αναπροσαρμογή της συνταξιοδοτικής δαπάνης, ώστε να συρρικνωθούν
τα ελλείμματα»!
 Ετσι με τα 384 ευρώ, σύμφωνα με τα επιχειρήματα των
κυβερνητικών στελεχών, θα καλυφθούν και τα νέα μειωμένα ποσοστά αναπλήρωσης,
και ο νέος κατά πολύ μικρότερος συντάξιμος μισθός, και η κατάργηση των
κατώτερων ορίων συντάξεων που δεν υπάρχει στο νέο σύστημα. Με την «εθνική
σύνταξη» θα καλυφθούν και η κατάργηση του ΕΚΑΣ που δίνεται στους
χαμηλοσυνταξιούχους,  αλλά
και η συρρίκνωση των επικουρικών που οδεύουν και αυτές προς κατάργηση. Τόσα
πολλά ψέματα σε τόσο λίγες λέξεις…
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 6/1/2016

Σχετικά με την εκλογή νέων Διευθυντών Εκπαίδευσης

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με την ψήφιση του 3ου Μνημονίου, συνεχίζει την υλοποίηση του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου για την εκπαίδευση ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ (νέο σχολείο, «βέλτιστες πρακτικές», αξιολόγηση, δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας κλπ)

Στα πλαίσια αυτών των κατευθύνσεων εντάσσεται η αποστολή και ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης, ο οποίος είναι να εφαρμόζουν αυτή την πολιτική. Γι’ αυτό το ρόλο αξιολογούνται. Τα «πρώτα βιολιά», σύμφωνα με το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση, είναι οι Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης, οι Διευθυντές Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης των νομών και των Διευθύνσεων  και οι Σχολικοί Σύμβουλοι.
Μετά το διορισμό των Περιφερειακών Διευθυντών, γίνεται προσπάθεια να δοθεί επίφαση δημοκρατίας στη διάτρητη διαδικασία κρίσης των Διευθυντών Εκπαίδευσης των Νομών και των Διευθύνσεων.

Το κύριο είναι ο ρόλος των στελεχών, ανεξάρτητα από την όποια διαδικασία.

Γι’ αυτούς τους λόγους  οι δ/ντές των σχολικών μονάδων και οι προϊστάμενες των Ν/γείων μπορούν να υλοποιήσουν την πάγια θέση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος απέναντι στο ρόλο των διευθυντών εκπαίδευσης και ενάντια στην αξιολόγηση.

Μπορούν να αρνηθούν να γίνουν αξιολογητές των πιο ικανών και πρόθυμων, των πιο ακριβοπληρωμένων στελεχών σύμφωνα με το νέο μισθολόγιο, που αποστολή τους είναι να υλοποιήσουν την αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών του λαού, των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.
Μπορούν να αποκρούσουν και να καταγγείλουν τις όποιες προσπάθειες προσέγγισης ή ενόχλησης επιχειρούν αυτές τις μέρες οι διάφοροι υποψήφιοι, όπως μας πληροφορούν. Είναι δικαίωμά τους.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!


Μετά την ψήφιση του νέου μισθολογίου και τη νέα μείωση του εισοδήματός μας η συγκυβέρνηση ετοιμάζεται για το τελειωτικό χτύπημα στην κοινωνική ασφάλιση!
Η επίθεση στο ασφαλιστικό είναι αιτία πολέμου!
Να μην περάσει το νέο έγκλημα!
Άμεση απάντηση στον αντιασφαλιστικό όλεθρο με νέα απεργία !
Από τη στάση μας και τη συμμετοχή μας στους αγώνες
θα εξαρτηθεί το αποτέλεσμα της μάχης!

Η κλιμάκωση της πάλης  για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, απαιτεί τη συμμετοχή μας στους αγώνες, την οργάνωση  της αντεπίθεσής μας, τη συσπείρωσή μας  μέσα από  τον σύλλογο μας.
Να ακουστεί δυνατά η φωνή μας.
Οι απεργιακές μάχες έδειξαν ότι η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες μας, στην οργάνωση μας. Με ισχυρό ταξικό μέτωπο μπορούμε να καθυστερούμε, να ματαιώνουμε σχεδιασμούς και μέτρα, αλλά αυτό δε φτάνει. Πρέπει να βάλουμε μπρος για να πάρουμε πίσω αυτά που χάσαμε, για νέες κατακτήσεις!
Ο λαϊκός συντονισμένος ξεσηκωμός είναι το μόνο όπλο που μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Να ενώσουμε την  οργή και την αγανάκτησή μας με τους άλλους εργαζόμενους, τους άνεργους και τους αυτοαπασχολούμενους της περιοχής μας, τους γονείς των μαθητών μας. Να νεκρώσουν όλες οι δουλειές, όλα  τα σχολεία!
 Ετοιμάζονται να φέρουν γρήγορο θάνατο στο ασφαλιστικό σύστημα!
Πρέπει να τους σταματήσουμε, είναι στο χέρι μας και είναι χρέος μας!
 Η  επίθεση που ετοιμάζουν στην κοινωνική ασφάλιση φέρνει συνολικά  την ταφόπλακα στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, τη διάλυση του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης είχε απομείνει.
 Κυβέρνηση, ΕΕ, επιχειρηματικοί όμιλοι,  θέλουν να συμβιβαστούμε με τη λογική «πως υπάρχουν και χειρότερα»!
 Μαζί με την ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας με τις συνεχείς απολύσεις, τις καθυστερήσεις δεδουλευμένων, μέχρι και το λοκ-άουτ των εργοδοτών στον ιδιωτικό τομέα,  τη σύνδεση του νέου μισθολόγιου με την αποδοτικότητα, μέσα από τη «νέας κοπής» αξιολόγηση και την κινητικότητα στο δημόσιο τομέα, πολλαπλασιάζουν τους εκβιασμούς, τις απειλές, τις ψεύτικες υποσχέσεις, δημιουργούν νέα διλήμματα, σχεδιάζοντας νέους  τρόπους για να μας ποδοπατήσουν!
Το ασφαλιστικό δεν είναι μόνο η σύνταξη!  Το ασφαλιστικό περιέχει όλο το πλαίσιο προστασίας κάθε εργαζόμενου!
Να μην παραιτηθούμε από τη ζωή μας!
Μας λένε να ξεχάσουμε ένα δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που θα καλύπτει τον εργαζόμενο και την οικογένειά του. Ότι η Ασφάλιση θα γίνει προσωπική υπόθεση του  καθένα μας ανάλογα με την τσέπη του.
Να μην παραδώσουμε την ασφάλιση μας στα νύχια των αρπαχτικών!
Η κυβερνητική πολιτική με τη συνειδητή απαξίωση της Κοινωνικής Ασφάλισης, των συντάξεων και των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας – Πρόνοιας ανταποκρίνεται στον πόθο των μεγάλων επιχειρηματιών της υγείας για αποχώρηση του κράτους και της εργοδοσίας από τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος, προσφέροντας χρυσές ευκαιρίες στα αρπαχτικά των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Το κύμα των αντιλαϊκών μέτρων δε λέει να κοπάσει! Το νέο έτος πρέπει να μας βρει ετοιμοπόλεμους! Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες μας, στην οργάνωση μας.
Η φροντίδα για την Υγεία, την Πρόνοια, τις συντάξεις είναι δικαίωμα του λαού.
Με την ανακοίνωση των νέων μέτρων από την κυβέρνηση να απαντήσουμε άμεσα και αγωνιστικά με νέα πανεργατική απεργία!
ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ  ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΓΑΛΑΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΒΓΑ

Το ΔΣ του
Συλλόγου  εκπαιδευτικών “Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ” καταγγέλλει
 την εργοδοσία της Γαλακτοβιομηχανίας
ΕΒΓΑ, που αντί να καταβάλει τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους, προχώρησε στην
επιβολή της ανταπεργίας (ΛΟΚ ΑΟΥΤ), απέναντι στις απεργιακές τους
κινητοποιήσεις.
 Η αντεργατική πρόκληση της εργοδοσίας της ΕΒΓΑ
να επιβάλει ΛΟΚ-ΑΟΥΤ, όσο κι αν προσπαθεί να δείξει το αντίθετο, δείχνει το
φόβο των αφεντικών απέναντι στον οργανωμένο, ταξικό  και ενωμένο αγώνα των εργατών. Λειτουργεί ως προπομπός
του νέου συνδικαλιστικού νόμου, που ετοιμάζεται να φέρει στη Βουλή η
συγκυβέρνηση από το νέο έτος και θα χτυπά το δικαίωμα στην απεργία και τις
συνδικαλιστικές ελευθερίες.
Εκφράζουμε
την αλληλεγγύη και την στήριξη μας στον απεργιακό αγώνα των εργατοϋπαλλήλων της
Γαλακτοβιομηχανίας ΕΒΓΑ στην Αθήνα, με αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων
που τους οφείλει η εργοδοσία και καταδικάζουμε 
την απόφαση της εργοδοσίας να επιβάλει ανταπεργία.
Η τρομοκρατία και ο
εκβιασμός δεν θα περάσουν.
Συναγωνιστές,
εργαζόμενοι της ΕΒΓΑ,στον δρόμο του ταξικού αγώνα που επιλέξατε απέναντι στην
εργοδοσία,δεν είστε μόνοι. Είναι ο δρόμος που πρέπει να βαδίσουμε όλοι οι
εργαζόμενοι σε κάθε χώρο δουλειάς απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση της
κυβέρνησης, της Ε.Ε και του κεφαλαίου που τσακίζει την κοινωνική ασφάλιση, τις
ΣΣΕ, τους μισθούς και κάθε εργασιακό δικαίωμα που καταχτήθηκε με αγώνες.
ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ
ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΒΓΑ
ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ ΛΟΚ ΑΟΥΤ ΚΑΙ ΤΗΝ
ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ
ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ (18 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ)

…….. Α, δε μας ξεγελάει τούτη η τριγύρω σιωπή! Ακούμε ίσαμ’ εδώ
τα
ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ’ τα στρατόπεδά τους.
Εμείς οι ίδιοι μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε τα
σύνορα να δρασκελίσει.
Ο καθένας μας,
περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα, μαρτυράει τη ντροπή που
τη χώρα μας μολεύει.
Όμως κανένας μας δε θα μείνει εδώ. 
Η τελευταία λέξη δεν ειπώθηκε ακόμα».
(Απόσπασμα από το ποίημα του Μπρεχτ για τους μετανάστες)
Στους  μετανάστες είναι αφιερωμένη η
αυριανή ημέρα 18 του Δεκέμβρη για να αναδείξουμε το ρόλο του πολέμου και τις
επιπτώσεις του στους λαούς .Μια μικρή συνεισφορά αλληλεγγύης στα καραβάνια  των  κατατρεγμένων των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Σε όλους αυτούς που παίρνουν τον δρόμο του αναγκαστικού ξεριζωμού, χωρίς τη
θέλησή τους γιατί όσοι ορίζουν τις τύχες των λαών, μπροστά στου κέρδους το
κυνήγι, δε δίστασαν ποτέ να σπείρουν πείνα και φτώχεια , πόλεμο και θάνατο.
Σ΄ αυτούς που πέφτουν θύματα, όλων εκείνων, που αφού τους ρήμαξαν τον τόπο,
 έρχονται ως σωτήρες σκυλεύοντας τα
ανθρώπινα αποκαΐδια και χέρι «φιλάνθρωπο» απλώνουν σε όσους γλίτωσαν,  να τους δεχτούν κοντά τους, κρέας φτηνό στις
μηχανές τους.  Ξένους μετά να τους απoκαλούν, υπεύθυνους
και  φταίχτες για των « δικών » τους  σκλάβων την κακομοιριά.  Γιατί φθηνούς εργάτες εννοούν,  όταν οι αστοί μιλούν για πρόσφυγες και
μετανάστες.
Σ’ αυτούς που όποια  εθνικότητα κι αν
έχουν στα σκλαβοπάζαρα της Γης πουλούν τη δυναμή τους και εχθρούς τους τάχα οι
γηγενείς και κλέφτες να τους βλέπουν, για όσα ψίχουλα τους τάζουν οι αφέντες
απ’ το καρβέλι που τους πήραν.
Όμως εμείς, σαν δάσκαλοι  και παιδιά  μιας γειτονιάς που ξέρει τι θα πει, ξεριζωμός,
μετανάστευση και πείνα, πώς μπορούμε να στεκόμαστε αμέτοχοι,  πώς 
μπορούμε  απαθείς το κλάμα τους να
ακούμε ;
Άλλωστε με τις  βάρκες της φυγής, κατά
καιρούς, όσοι καμώνονται πως βοηθούν, ενώ για τις πηγές του πετρελαίου έχουν
ανοίξει δρόμους, είτε Σμυρνιούς είτε Αφγανούς, Πόντιους, Σύρους, Κούρδους ,Παλαιστίνιους
, Σπαρταλήδες ή Ιρανούς, κορμιά ταλαίπωρα- βορά στα μανιασμένα  κύματα δεν στέλνουν; Πληρώνουν ακριβά του πετρελαίου
τους δρόμους οι  λαοί πριν σύνορα
καινούρια τους μαντρώσουν.
 Μπορείς να ξεχωρίσεις τι γλώσσα
μίλαγε ο πνιγμένος;
Μπορείς όμως να βρείς τίνος το θύμα είναι!
Μήπως  και  οι  ντόπιοι
 απόκληροι  δεν μάθαν, τους παππούδες  μας Τουρκόσπορους  να  λένε, απ’ όσους ευθύνονταν  για την Καταστροφή; Μα  ήρθε καιρός  που αφήσαν το χωριό και δούλεψαν σε διπλανά
αργαλειά, στα εργοστάσια της Νέας Ιωνίας…πάνω στις ίδιες σκαλωσιές της
αντιπαροχής και δώσανε τα χέρια , μαθαίνοντας  ποιος έφταιγε για την κοινή τους μοίρα. Και
για τη γνώση τους αυτή μοίραστηκαν και το ψωμί και τη σκηνή της εξορίας.
Ύστερα,  ως «γκασταρμπάιτερς»  Έλληνες 
Τούρκοι κι Ιταλοί  δεν αργοπέθαιναν
μαζί με Γερμανούς και Βέλγους κολασμένους στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου
Βελγίου τις στοές  σαν φύγαν μετανάστες;
Αλλά κι οι  «βρομοέλληνες»  δεν 
έπλυναν  στις  λάντζες των μαγέρικων ( γιάνγκηδων ή τάχα
συμπατριωτών αφεντικών) το  «όνειρο» των
ΗΠΑ;  Ή μήπως το φθισικό
τους σάλιο δεν πότισε του Κολοράντο τα ορυχεία;
Μα κι όσοι βολοδέρνουνε για χρόνια στην Ελλάδα, Φιλιππινέζοι, Αλβανοί,
Ρώσσοι, Πακιστανοί, Βαλκάνιοι, Αφρικανοί… από καλό αφήσανε πατρίδα και γονείς
, σκάλες να σφουγγαρίζουνε , γέροντες να φυλάνε, ή κάπου να ματώνουνε  στης φράουλας τα χωράφια ;
 Μπορεί λοιπόν να στέκουμε βουβοί μπροστά στης
νέας προσφυγιάς το δράμα;  Στα  εγκλήματα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. συνένοχοι;  Του φασισμού ,του ρατσισμού  να γίνουμε  συνοδ
oιπόροι  κι 
άλλοθι;  
Ελπίζουμε,  τελευταία, ένα μικρό να
βάλαμε λιθάρι πώς οι λαοί να έρθουνε κοντά. 
Με το σχολειό μεταναστών , με τα τετράδια στης Παλαιστίνης τα παιδιά , στο
Λαύριο που με  τους Κούρδους  σφίξαμε τα χέρια,  με τα τρόφιμα που στείλαμε στους Σύρους στο
Γαλάτσι,  να ανοίξουμε θελήσαμε μια πόρτα
στην ειρήνη.
 Οι λαοί πρέπει  :

Ø
Να αγωνιστούν μαζί για να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις
των ΕΕ-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

Ø
Να βάλουν τη
σφραγίδα τους στις εξελίξεις, στοχεύοντας το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης
που γεννά πολέμους και προσφυγιά, φτώχεια και μετανάστευση.

 Για να μπορούν να ζήσουν όλοι οι πρόσφυγες και
οι μετανάστες ευτυχισμένοι, επιστρέφοντας στις πατρίδες τους, σε μια νέα
κοινωνία

Φτάνουν πια  τα «κροκοδείλια
δάκρυα», κι ο εμπαιγμός για το προσφυγικό δράμα.

Όχι άλλα νεκρά παιδιά.  Τα παιδιά
πρέπει να μεγαλώσουν, οι ενήλικες να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, οι
ηλικιωμένοι να ζήσουν με αξιοπρέπεια δίπλα στους δικούς τους, ανεξάρτητα από
χρώμα, φυλή, εθνικότητα, θρησκεία.

                        ΣΤΗΡΙΞΗ  ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΟΧΙ ΣΕ
ΠΝΙΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΑ-ΦΥΛΑΚΕΣ