Βόμβα μεγατόνων στο νέο Ασφαλιστικό: Καταργείται η θεμελίωση σύνταξης με 25ετία στο Δημόσιο

Κατάργηση της 25ετίας για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος στο Δημόσιο
φέρνει το νέο ασφαλιστικό, ανατρέποντας όρια ηλικίας και υπολογισμό συντάξεων.

Η αλλαγή αυτή, όπως αποκαλύπτει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής,
περιλαμβάνεται στις «συνοδευτικές» σημειώσεις με τις τεχνικές λεπτομέρειες των
επικείμενων ρυθμίσεων που έχουν προταθεί στην τρόικα για το ασφαλιστικό.
Η ελληνική πρόταση προβλέπει την προσθήκη 2 ετών στα όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης για όσους θα συνταξιοδοτηθούν το 2019 και 2 ετών επιπλέον το
2020, ενώ από το 2021 όλα τα όρια ηλικίας ευθυγραμμίζονται στα 62 έτη για
μειωμένη και στα 67 για πλήρη σύνταξη ή στα 62 με 40 έτη ασφάλισης για όλους
τους ασφαλισμένους.
Η αύξηση των ορίων ηλικίας ακυρώνει τη θεμελίωση εξόδου με 25ετία για το
Δημόσιο όπως είπαν στον «Ε.Τ.» της Κυριακής αρμόδια στελέχη και, σύμφωνα με τις
νέες ρυθμίσεις, όσοι έχουν συμπληρώσει τα 25 έτη ως το 2012 δεν διασφαλίζονται
πλέον από την αύξηση των ορίων ηλικίας, παρά μόνο αν συμπληρώνουν την ηλικία
αποχώρησης πριν από την έναρξη των αλλαγών.
Για παράδειγμα, με το ισχύον καθεστώς ένας δημόσιος υπάλληλος που συμπλήρωσε τα
25 έτη το 2011 έχει θεμελιωμένο δικαίωμα εξόδου στα 58 και με 36 έτη υπηρεσίας.
Η θεμελίωση σημαίνει ότι ακόμη και αν αλλάξουν τα όρια ηλικίας ο ασφαλισμένος
θα βγει στα 58 γιατί όταν είχε συμπληρώσει την 25ετία κλείδωσε (θεμελίωσε) την
έξοδο στη σύνταξη με αυτό το όριο ηλικίας, ανεξάρτητα από το αν το έτος που θα
συμπληρώσει τα 58 ισχύει το 60ό ή το 62ο έτος.
Η κατάργηση της 25ετίας ως θεμελίωση για την έξοδο ανατρέπει τα πάντα και με το
νέο ασφαλιστικό ένας δημόσιος υπάλληλος που γίνεται 58 ετών το 2019 θα βγει στη
σύνταξη αφού συμπληρώσει το όριο ηλικίας που θα ισχύει για τη χρονιά αυτή,
δηλαδή όταν γίνει 60 ετών!
Αν συμπληρώνει τα 58 το 2020, τότε θα πρέπει να μείνει στην εργασία για άλλα 4
έτη και να συνταξιοδοτηθεί στα 62.
Ουσιαστικά, οι μόνοι που μπορεί να διασώζονται είναι όσοι πιάσουν την ηλικία
εξόδου μέχρι το 2018.
Η θεμελίωση εξόδου με την 25ετία είχε ακριβώς αυτό το σκοπό. Να προστατεύει
δηλαδή τους δημοσίους υπαλλήλους έναντι οποιονδήποτε αλλαγών, ούτως ώστε η
έξοδος στη σύνταξη να «κλείδωνε» με το όριο ηλικίας που ίσχυε κατά τη χρονιά
που συμπληρώθηκε η 25ετία.
Για παράδειγμα, μια μητέρα με ανήλικο παιδί που συμπλήρωσε την 25ετία το 2012,
έχει κλειδώσει δικαίωμα για σύνταξη μόλις γίνει 55 ετών, γιατί τη χρονιά που
συμπλήρωσε τα 25 έτη θεμελίωσε ταυτόχρονα σύνταξη με το αντίστοιχο όριο ηλικίας
ανεξάρτητα από το όταν κλείσει το 55ο έτος τα όρια ηλικίας θα είναι 62 ή 67.
Χωρίς τη θεμελίωση με 25ετία, η ασφαλισμένη διατηρεί το δικαίωμα εξόδου στα 55,
αν τα συμπληρώνει ως το 2018, διαφορετικά, αν δηλαδή γίνει 55 το 2019, θα
επιβαρυνθεί με 2 έτη και θα συνταξιοδοτηθεί στα 57.
Η κατάργηση της θεμελίωσης εξόδου με 25ετία έχει και άλλη μια παράμετρο που
έχει να κάνει με τον υπολογισμό της σύνταξης. Στο νόμο 3865/10 προβλέπεται ότι
όσοι συμπληρώνουν 25ετία ως το 2010 δεν θα επηρεαστούν από την αλλαγή του
τρόπου υπολογισμού σύνταξης, ακόμη και αν αποχωρήσουν μετά το 2015 που
καθιερώνεται το νέο σύστημα και η αναλογική +βασική σύνταξη για τα έτη
ασφάλισης από το 2011 και μετά. Με τη ρήτρα αυτή, οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα
αποχωρούσαν το 2015 θα έπαιρναν σύνταξη με το παλιό σύστημα και χωρίς να έχουν
τις μικρές ή μεγαλύτερες μειώσεις που βγάζει ο νέος τρόπος υπολογισμού από το
2015.
Από τη στιγμή όμως που ψηφιστεί η κατάργηση της θεμελίωσης με την 25ετία, αυτή
η «ρήτρα» προστασίας από τις αλλαγές στον υπολογισμό σύνταξης παύει να
υφίσταται και θα σημάνει μειώσεις συντάξεων.
Διαφωνεί η τρόικα με τη μεταβατική περίοδο
Η τρόικα δεν έχει κάνει αποδεκτή την πρόταση αυτή και, σύμφωνα
με τις τελευταίες πληροφορίες, το τελικό σχέδιο των αλλαγών θα είναι
διαφορετικό. Οι δανειστές διαφωνούν με τη μεταβατική περίοδο των τριών ετών
(2019-2021) και επιμένουν στη σκληρή γραμμή για προσαρμογή των ορίων ηλικίας
στα 62 και στα 67 πολύ νωρίτερα. Το αρχικό σχέδιο μάλιστα, που είχε
επεξεργαστεί το υπουργείο Εργασίας, προέβλεπε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες
του «Ε.Τ.» της Κυριακής, να ισχύσουν τα 62 και τα 67 για σύνταξη χωρίς
μεταβατική περίοδο, αλλά σε κάθε περίπτωση από το 2019 άμεσα και για όλους όσοι
δεν θα έχουν συμπληρώσει ως το 2018 την ηλικία για να αποχωρήσουν στη σύνταξη.
Ενας συμβιβασμός είναι πιθανό να επιτευχθεί στο μέσον, με την εφαρμογή των
αλλαγών στα όρια ηλικίας από το 2017
, και πάλι όμως εφόσον υπάρξει τελική
συμφωνία με την τρόικα.
Το κλειδί των αλλαγών ωστόσο και το πόσοι τελικά θα επηρεαστούν βρίσκεται στο
χρόνο που θα ψηφιστούν οι ρυθμίσεις. Ηδη, συζητείται να δοθεί περιθώριο
τριμήνου και να ισχύσουν από τον Μάρτιο του 2015 ή εξαμήνου, που σημαίνει ότι
θα εφαρμοστούν από τον επό
μενο Ιούλιο.

Στο στόχαστρο της τρόικας οι ασφαλισμένοι κάτω των 62 ετών

Διπλή
ανατροπή -όχι μόνο στα ηλικιακά όρια αλλά και στο ύψος των συντάξεων- αξιώνει η
τρόικα για όσους δεν συμπληρώνουν στα αμέσως επόμενα χρόνια το 62 έτος ή τα
απαιτούμενα, κατά περίπτωση, έτη ασφάλισης για συνταξιοδότηση.
Σύμφωνα με την Ημερησία, την επιμονή των δανειστών να εξαλειφθούν οι όποιες
εξαιρέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν, παρά τις δύο αλλαγές στο Ασφαλιστικό που
έγιναν το 2010 και το 2012, «βλέπουν» στελέχη του υπουργείου Εργασίας,
Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας πίσω από τις «ενστάσεις» τις οποίες
προβάλλουν οι ξένοι εμπειρογνώμονες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των
μέτρων τα οποία, εναλλακτικά, έχει προτείνει να λάβει έως το 2018 η κυβέρνηση
για την εξοικονόμηση δαπανών.
«Δεν μπορούμε να ανατρέψουμε για… τρίτη φορά τους οικογενειακούς
προγραμματισμούς, έχουμε υποχρέωση να σεβαστούμε τα ώριμα συνταξιοδοτικά
δικαιώματα», είναι η απάντηση που δίνουν τόσο η ηγεσία του υπουργείου όσο και
τα αρμόδια για την κοινωνική ασφάλιση στελέχη του ΠΑΣΟΚ αμφισβητώντας ότι η
χρονική μετάθεση της καταβολής των συντάξεων σε όσους συνταξιοδοτούνται έως το
2018 θα «διασώσει» τα Ταμεία.

Το νέο Ασφαλιστικό που είναι έτοιμη να νομοθετήσει η κυβέρνηση, εφόσον
«κλείσει» η συμφωνία με την τρόικα, προβλέπει:

1. Την εφαρμογή, από την 1/1/2019, ενιαίου συνταξιοδοτικού καθεστώτος που θα
βάζει τέλος στη συνταξιοδότηση πριν από το 62ο και το 67ο έτος με ελάχιστες
εξαιρέσεις (υπερβαρέα, ΑΜΕΑ κ.ά.) με την προσθήκη 2 ετών από την 1/1/2019 και 4
ετών από την 1/1/2020. Το μέτρο θα θίξει ασφαλισμένους και ασφαλισμένες που
έχουν γεννηθεί μετά το 1961 (οι άνδρες) και μεταξύ των ετών 1964 – 1969 (οι
γυναίκες) που δεν συμπληρώνουν μέχρι το 2018 τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης ή και
τα όρια ηλικίας και θα υποχρεωθούν να εργαστούν επιπλέον χρόνια ή να αναμένουν
να συμπληρώσουν το 62ο και το 67ο έτος, προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν. Για
παράδειγμα, ασφαλισμένη μητέρα ανηλίκου που το 2010 είχε συμπληρώσει 5.500
ημέρες ασφάλισης (18 έτη + 3 μήνες) και υπολόγιζε ότι θα συνταξιοδοτηθεί μόλις
συμπληρώσει τα 50 (για μειωμένη) ή τα 55 (για πλήρη σύνταξη) δεν θα μπορεί να
συνταξιοδοτηθεί πριν από τα 62 (για μειωμένη) ή τα 67 (για πλήρη). Αντίστοιχα
εργαζόμενος πριν από το 1983 που έχει κενά ασφάλισης και δεν συμπληρώνει την
35ετία έως τα τέλη του 2018 θα υποχρεωθεί να συνταξιοδοτηθεί στα 62 ή στα 67.
2. Το «πάγωμα» των συντάξεων και μετά το 2016. Το Μνημόνιο έδινε τη δυνατότητα
αυξήσεων στις καταβαλλόμενες συντάξεις σε συνάρτηση με την αύξηση του ΑΕΠ και
του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, που τα Ταμεία αδυνατούν να καταβάλουν.
3. Τον έλεγχο της νομιμότητας καταβολής 930.414 συντάξεων χηρείας (587.443
κύριες + 342.971 επικουρικές) και 664.862 επιδομάτων (γάμου, τέκνου κ.ά.) σε
συνταξιούχους. Την αλλαγή των κριτηρίων για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ σε
χαμηλοσυνταξιούχους, με πρόβλεψη να ενταχθεί η σχετική παροχή στο πλαίσιο των
κοινωνικών επιδομάτων και στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
4. Την αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης για την καταβολή της βασικής και
της κατώτατης σύνταξης από τα 15 έτη στα 20 έτη, αλλά, για όσους έχουν γεννηθεί
από το 1970 σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες.
Αν δεν συμπληρώνουν την 20ετία θα δικαιούνται, με βάση το ν. 3863/10, αναλογική
με βάση τις εισφορές σύνταξη ή αναλογική παροχή έναντι της βασικής σύνταξης
εφόσον πληρούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, αντίστοιχα.
5. Τη διοικητική ενοποίηση στο ΙΚΑ των επικουρικών και των ταμείων εφάπαξ
(μέτρο το οποίο αμφισβητείται «εκ των έσω») και τη λειτουργική ενοποίηση όλων
των βασικών διαδικασιών για την είσπραξη των εισφορών και απονομή συντάξεων από
νέα Ενιαία Αρχή.
6. Tην απονομή συντάξεων στους αυτοαπασχολούμενους όχι με βάση προκαθορισμένες
εισφορές (όπως ισχύει σήμερα στον OAEE), αλλά σε συνάρτηση με τις εισφορές τις
οποίες θα καταβάλλουν ανάλογα με το πραγματικό τους εισόδημα και τον τζίρο που
θα ελέγχει η εφορία.
Tο μέτρο σχεδιάζεται να εφαρμοστεί από τον Iούλιο του 2017 και να συνδεθεί με
την ενιαία είσπραξη φόρων και εισφορών.
Eπιφυλάξεις διατυπώνουν, πάντως, στελέχη της κοινωνικής ασφάλισης, τονίζοντας
ότι έως ότου «ωριμάσει» το νέο σύστημα θα θέσει σε δοκιμασία τα έσοδα και την
καταβολή των συντάξεων στους ήδη συνταξιούχους (πληρώνονται από τις τρέχουσες –
προκαθορισμένες εισφορές των «εν ενεργεία»).

Στον Προκρούστη του κεφαλαίου η συνταξιοδότηση για εργαζόμενες και άνεργες

Συναγερμός πρέπει να σημάνει σε κάθε λαϊκή οικογένεια,
σε κάθε εργαζόμενη, άνεργη για να εμποδίσουμε τα νέα μέτρα ενάντια στα
ασφαλιστικά μας δικαιώματα, που πετσοκόβουν, ό,τι απ’ αυτά έχει απομείνει.
Ατέλειωτοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι και οι διατάξεις που ψηφίστηκαν όλα αυτά
τα χρόνια με στόχο τη μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους.

Ο στόχος αυτός, της ΕΕ και των κυβερνήσεων, σε
συνθήκες οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού, είναι ακόμη πιο αναγκαίος για την
ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων.
Κυρίως όμως στοχεύει στις συνθήκες της όποιας ανάκαμψης έρθει, γι’ αυτό ό,τι
αντιλαϊκό μέτρο έχει παρθεί τα χρόνια της κρίσης θα μείνει και για τα επόμενα.
Μέτρα – «καρμανιόλα»
Τώρα, λοιπόν, έχουμε το νέο ασφαλιστικό «πακέτο» σε
συνεννόηση τρόικας και κυβέρνησης, που περιλαμβάνει:
α) Αύξηση
δραματική στα όρια ηλικίας! Κατάργηση όλων των συνταξιοδοτήσεων πριν από το 62ο
έτος της ηλικίας των ασφαλισμένων ή πριν το γενικό όριο του 67ου έτους. Αυτό
αφορά τις μητέρες με ανήλικα παιδιά, εργαζόμενους/-ες που ασφαλίζονται στα ΒΑΕ,
ασφαλισμένους/-ες στο Δημόσιο με τουλάχιστον 25ετία και μεταβατικά όρια ηλικίας
πριν το 62ο έτος. Σημαίνει άμεση (από το 2015) αύξηση των ορίων ηλικίας που
ισχύουν σήμερα σε Δημόσιο, πρώην ΔΕΚΟ και τράπεζες.
β) Μεγάλη
αύξηση στον ελάχιστο αριθμό ενσήμων για την παροχή της κατώτατης σύνταξης,
δηλαδή 6.000 με 6.500 μέρες ασφάλισης από 4.500 που ισχύει σήμερα για τους
ασφαλισμένους. Στο στόχαστρο μπαίνουν ιδιαίτερα οι σημερινές «σαραντάρες», οι
γυναίκες που σταμάτησαν τη δουλειά όταν έκαναν οικογένεια, γιατί δεν είχαν πού
να αφήσουν τα παιδιά τους, οι νέοι, ιδιαίτερα οι νέες γυναίκες, που είναι
πρωταθλήτριες στην ανεργία, στα 2ωρα και 3ωρα, σε προγράμματα απασχόλησης.
γ) Μείωση
για άλλη μια φορά των συντάξεων! Παγώνουν τις συντάξεις μέχρι τις 31 του
Δεκέμβρη του 2017. Σχεδιάζουν όμως να τις προσαρμόσουν στα όρια του «ελάχιστου
εγγυημένου εισοδήματος», στο μέτρο δηλαδή που προωθεί η ΕΕ για να ρίξει
συνολικά τους μισθούς και τις συντάξεις. Αφού έχουν κόψει δύο και τρεις φορές
στους «μεγαλοσυνταξιούχους» των 700 ή των 1.000 ευρώ, που μετά από 40-45 χρόνια
δουλειάς και εισφορών να μην μπορούν να πληρώσουν ούτε τους λογαριασμούς,
έφτασαν οι περικοπές και σε αυτούς με τις συντάξεις πείνας κάτω του
πεντακοσάρικου. Οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία των χαμηλοσυνταξιούχων
λόγω των μικρότερων μισθών που παίρνουν από τους άντρες όσο εργάζονται, των
λιγότερων χρόνων εργασίας, των λιγότερων ενσήμων που βάζουν και των
περισσότερων ανασφάλιστων χρόνων, των συντάξεων χηρείας, γιατί οι προκαταλήψεις
ήθελαν τη γυναίκα στο σπίτι και όχι στην παραγωγή.
δ)
Αποσύνδεση του ΕΚΑΣ από τις συντάξεις και σύνδεσή του με το «ελάχιστο εγγυημένο
εισόδημα».
ε) Μείωση
των ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΑΕΕ κατά 20% με παράλληλη μείωση των συντάξεων.
Οι επιπτώσεις είναι ραγδαίες για τις αυτοαπασχολούμενες, που ήδη οι συντάξεις
τους είναι μικρές. Ιδιαίτερα οι αυτοαπασχολούμενες στο εμπόριο δουλεύουν πολλά
χρόνια, χωρίς στοιχειώδεις παροχές προστασίας της μητρότητας που έχουν οι
εργαζόμενες, όπως οι άδειες μητρότητας, και στο τέλος παίρνουν ψίχουλα αντί για
σύνταξη. Αν καταφέρουν και αυτά να τα πάρουν γιατί δουλεύουν ανασφάλιστες,
καθώς δυσκολεύονται να πληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Στο στόχαστρο, όμως, είναι όλοι οι εργαζόμενοι και
εργαζόμενες, γιατί επιδιώκεται η Ασφάλιση να γίνει κι αυτή ατομική υπόθεση κι
όλοι μαζί να γίνουμε πελάτες των ασφαλιστικών εταιρειών, στην ασυδοσία της
κερδοφορίας τους, αν μπορούμε βεβαίως να τις πληρώνουμε, που δεν μπορούμε και
με αμφίβολες παροχές σε υγεία και σύνταξη.

Αναγκαία η 5ετής διαφορά στη συνταξιοδότηση των
γυναικών
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και με αυτά τα μέτρα θα
χτυπηθούν οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων και ιδιαίτερα οι νεότερες.
Διαχρονικά, ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί τη γυναίκα, και της παραχωρεί τόσα όσα
είναι απολύτως αναγκαία, για να μπορεί να παίρνει απ’ αυτήν μεγαλύτερο κέρδος.
Οι ελαστικές μορφές εργασίας, η καθιέρωση της μερικής
απασχόλησης είχαν πρώτο μέσο επιβολής τους ως ένα μοχλό αύξησης της κερδοφορίας
τη γυναίκα, και μάλιστα στο όνομα της διευκόλυνσης της μητρότητας, και ύστερα
γενικεύτηκε σε όλους τους εργαζόμενους.
Προκλητικά, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις κατάργησαν την
5ετή διαφορά στη συνταξιοδότησης μεταξύ γυναικών και ανδρών…. στο όνομα της ισότητας
των δύο φύλων, που δεν ήταν ούτε προνόμιο, ούτε πρόωρη.
Οι βιολογικές ανάγκες της εργαζόμενης γυναίκας, η
προστασία της μητρότητας επιβάλλουν την 5ετή διαφορά, όπως και την απαλλαγή των
γυναικών από βαριές και ανθυγιεινές εργασίες και για όσες δουλεύουν σε τέτοιες
συνθήκες την επιπλέον μείωση κατά 5 χρόνια του ορίου ηλικίας. Αυτό είναι πολύ
πιο αναγκαίο σήμερα, καθώς η ανισοτιμία εντείνεται στο πλαίσιο του
εκμεταλλευτικού συστήματος και όλο και περισσότερες υπηρεσίες πρόνοιας
φορτώνονται στις πλάτες της γυναίκας (φροντίδα ηλικιωμένων, αρρώστων, ΑμεΑ,
κ.ά.), στο πλαίσιο της ατομικής ευθύνης της γυναίκας και της οικογένειας.
Είναι, άλλωστε, από τα μαζικότερα θύματα της υποαπασχόλησης, της ανεργίας και
των ανασφάλιστων. Η εξέλιξη της τεχνολογίας που βοηθάει στην άνοδο της
παραγωγικότητας της εργασίας άρα και στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, η
εντατικοποίηση της παραγωγής, συμβάλλουν πολύ πιο γρήγορα και με πιο σύνθετες
νέες ασθένειες, στη φθορά της εργατικής δύναμης, και ιδιαίτερα των γυναικών λόγω
της αναπαραγωγικής τους φύσης. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο, άρα και ρεαλιστικό, το
αίτημα του κινήματος για συνταξιοδότηση των γυναικών που εργάζονται στα ΒΑΕ στα
50 χρόνια και στα 55 χρόνια πλήρη σύνταξη για όλα τα άλλα επαγγέλματα,
αντίστοιχα στα 55 και στα 60 χρόνια για τους άντρες. Ολα τα πιο πάνω ζητήματα
πρέπει να είναι και η απάντηση στον υπουργό Οικονομικών που δήλωσε ότι δεν
υπάρχουν λόγοι να συνταξιοδοτούνται οι γυναίκες μικρότερη ηλικία από τους
άνδρες.

Συνθήκες εργασιακής «ζούγκλας»
Η ανεργία, που πάντα ήταν μεγαλύτερη στις γυναίκες και
στις νέες, έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ασφάλιση των γυναικών. Το ποσοστό
ανεργίας συνολικά στις γυναίκες φτάνει το 30,4%, ενώ για τις νέες 15-24 ετών
εκτοξεύεται στο 57,5%, και για τις ηλικίες 25-29 ετών φτάνει το 42,4% (σύμφωνα
με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το β’ τρίμηνο του 2014, τα πραγματικά είναι
μεγαλύτερα).
Αλλά και όσοι κι όσες δουλεύουν με συμβάσεις ενός
μήνα, ακόμα και μιας μέρας, ως ενοικιαζόμενοι, στις πιο κακοπληρωμένες και
ανασφάλιστες θέσεις εργασίας είναι σε μεγάλο βαθμό γυναίκες. Μετά τη δεκαετία
του ’90 δεν υπήρχαν σταθερά ωράρια, αυξάνονταν σταθερά μέχρι που σήμερα
γενικεύτηκαν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, η μερική απασχόληση, on call, εκ
περιτροπής εργασία – ανεργία, οι απλήρωτες, υποχρεωτικές υπερωρίες. Πώς και
πόσο να μείνει στη δουλειά η γυναίκα με παιδί μέσα σε αυτήν την εργασιακή
ζούγκλα;
Για παράδειγμα, στον Τουρισμό που η πλειοψηφία των
εργαζομένων είναι γυναίκες, σύμφωνα με στοιχεία του Συνδικάτου Τουρισμού –
Ξενοδοχείων Αττικής, το 80% των εργαζομένων είναι εποχικοί. Δουλεύουν για 4 – 5
μήνες το χρόνο και βάζουν 100 ένσημα. Πότε, λοιπόν, να κατορθώσουν αυτές οι
εργαζόμενες γυναίκες να συγκεντρώσουν τα 6.500 ένσημα για τη συνταξιοδότησή
τους με την κατώτατη σύνταξη;
Οι νέες εργαζόμενες που δουλεύουν στα πεντάμηνα
προγράμματα «απασχόλησης», έχουν ασφάλιση μόνο έναντι εργατικού ατυχήματος.
Μετά το πέρας 4 εξαμήνων στον ΟΑΕΔ δε δικαιούνται ούτε βιβλιάριο Υγείας! Πώς θα
εξασφαλίσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης …ακόμα και αν έχουν 20 χρόνια εργάσιμο
βίο; Αλλά, βέβαια, σήμερα όλο και πιο συχνά κυβέρνηση, ΕΕ ακόμα και δημοτικές
αρχές, δείχνουν στις γυναίκες το δρόμο της «εθελοντικής» εργασίας, της δουλειάς
δηλαδή χωρίς μισθό και ένσημο, με ανταλλάγματα την απόκτηση προϋπηρεσίας,
εργασιακής εμπειρίας και πάει λέγοντας. Ετσι, όμως, η συνταξιοδότηση δεν
αποτελεί πια ούτε μακρινή και αβέβαιη προοπτική.
Να μη δεχτούμε να βλέπουμε τη σύνταξη με τα «κιάλια»
Θέλουν να συνηθίσουμε να ζούμε με ψίχουλα και ως ένα
βαθμό το έχουν πετύχει, ρίχνοντας κι άλλο τον πήχη των απαιτήσεών μας. Δεν
πρέπει να τους αφήσουμε. Μπορούμε να τους σταματήσουμε.
Τα δικαιώματα των εργαζομένων πρέπει να διευρύνονται
με βάση την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, τον πλούτο που
παράγεται. Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες για να ικανοποιούνται οι σύγχρονες
ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.
Εμπόδιο για την ικανοποίησή τους μπαίνει η
καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, το κυνήγι του μέγιστου κέρδους
επιχειρηματικών ομίλων, ο ανελέητος μεταξύ τους ανταγωνισμός, που στις
μυλόπετρες της κερδοφορίας τους τσακίζουν κάθε εργασιακό, ασφαλιστικό,
κοινωνικό δικαίωμα. Αυτά τα δικαιώματα αποτελούν κόστος για την αστική τάξη και
το κράτος της, που εντείνουν συνολικά την εκμετάλλευση των εργαζομένων και
ιδιαίτερα των γυναικών.
Ρεαλιστικό σήμερα, με βάση τα συμφέροντα της
εργατικής, λαϊκής οικογένειας, είναι να μειωθούν τα όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης αντρών – γυναικών, να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις και
να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων για τη σύνταξη, με στόχο
τη σταδιακή κατάργησή τους και να πληρώνουν κράτος και εργοδοσία. Να μην
αποδεχτούμε ότι οι γυναίκες, η νέα γενιά θα βλέπουμε τη σύνταξη «με τα κιάλια».
Οργανωνόμαστε στα συνδικάτα μας, στους γυναικείους
Συλλόγους και τις Ομάδες της ΟΓΕ και οργανώνουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα
τον αγώνα για δημόσιο, καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, για κατάργηση
όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και μέτρων. Διεκδικούμε την 5ετή διαφορά μεταξύ
ανδρών – γυναικών και ευνοϊκότερες διατάξεις για τη συνταξιοδότηση μητέρων ανηλίκων,
ΑμεΑ και πολυτέκνων, κι ό,τι άλλο επιβάλλουν οι σύγχρονες ανάγκες μας.

Στο στόχαστρο της τρόικας οι ασφαλισμένοι κάτω των 62 ετών – Ποιοι θίγονται από τις ανατροπες που προτείνουν οι δανειστές

Διπλή ανατροπή -όχι μόνο στα ηλικιακά όρια αλλά και
στο ύψος των συντάξεων- αξιώνει η τρόικα για όσους δεν συμπληρώνουν στα αμέσως
επόμενα χρόνια το 62 έτος ή τα απαιτούμενα, κατά περίπτωση, έτη ασφάλισης για
συνταξιοδότηση.

Την επιμονή των δανειστών να εξαλειφθούν οι όποιες
εξαιρέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν, παρά τις δύο αλλαγές στο Ασφαλιστικό που
έγιναν το 2010 και το 2012, «βλέπουν» στελέχη του υπουργείου Εργασίας,
Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας πίσω από τις «ενστάσεις» τις οποίες
προβάλλουν οι ξένοι εμπειρογνώμονες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των
μέτρων τα οποία, εναλλακτικά, έχει προτείνει να λάβει έως το 2018 η κυβέρνηση
για την εξοικονόμηση δαπανών.
«Δεν μπορούμε να ανατρέψουμε για… τρίτη φορά τους
οικογενειακούς προγραμματισμούς, έχουμε υποχρέωση να σεβαστούμε τα ώριμα
συνταξιοδοτικά δικαιώματα», είναι η απάντηση που δίνουν τόσο η ηγεσία του
υπουργείου όσο και τα αρμόδια για την κοινωνική ασφάλιση στελέχη του ΠΑΣΟΚ
αμφισβητώντας ότι η χρονική μετάθεση της καταβολής των συντάξεων σε όσους
συνταξιοδοτούνται έως το 2018 θα «διασώσει» τα Ταμεία. Οπως σημειώνουν
χαρακτηριστικά:

Στο στόχαστρο της τρόικας οι ασφαλισμένοι κάτω των 62 ετών – Ποιοι θίγονται από
τις ανατροπες που προτείνουν οι δανειστές

• Η αύξηση από 2 έως 12 έτη των ηλικιακών ορίων
συνταξιοδότησης που ήδη έχει επιβληθεί σε όσους θεμελιώνουν δικαίωμα από την
1/1/2013 δεν έχει κανένα άμεσο δημοσιονομικό όφελος, ούτε έχει επηρεάσει τα
οικονομικά των Ταμείων.Τα οποία «βυθίζονται» σε ολοένα και μεγαλύτερα
ελλείμματα λόγω της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της εισφοροδιαφυγής και των
οφειλών από τρέχουσες εισφορές, ενώ, παράλληλα, μειώνεται η κρατική
επιχορήγηση.
• Οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις μολονότι ήταν «καθεστώς»
στο παρελθόν, σταδιακά «σβήνουν» και, πάντως, δεν αποτυπώνονται στον βαθμό που
λέγεται στον επίσημο «χάρτη» των συνταξιούχων της χώρας. Με βάση τα τελευταία
στοιχεία του συστήματος «Ηλιος» της ΗΔΙΚΑ, οι συνταξιούχοι ηλικίας κάτω των 60
ετών αποτελούν το 15,90% του συνόλου (421.812), μεταξύ 61 και 65 ετών είναι το
12,28% που λαμβάνει και τις μεγαλύτερες συντάξεις, ενώ το 71,88% είναι ηλικίας
άνω των 66 ετών.
• Τα θεμελιωμένα δικαιώματα των 150.000 ασφαλισμένων
δεν είναι εύκολο να ανατραπούν (ελλοχεύει ο κίνδυνος άμεσης φυγής και
ανοίγματος νέας «μαύρης τρύπας» 1,6 δισ. ευρώ)
• Τυχόν «βίαιη» παρέμβαση στους όρους συνταξιοδότησης
για τους υπόλοιπους 100.000 
• 120.000 που συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις έως το
2018, μπορεί να περιόριζε τη συνταξιοδοτική δαπάνη, αλλά θα οδηγούσε σε
κοινωνικά αδιέξοδα (στέρηση εισοδήματος για όσους μείνουν άνεργοι, ακύρωση των
προγραμμάτων εθελούσιας εξόδου τα οποία «τρέχουν» σε τράπεζες και ΔΕΚΟ κ.ά). Σε
ό,τι αφορά τον τρόπο υπολογισμού των νέων συντάξεων, η κυβέρνηση έχει ζητήσει
να δοθεί χρόνος εφαρμογής του νέου συστήματος που θα ισχύσει για πρώτη φορά την
1/1/2015 (καταβολή βασικής + αναλογικής σύνταξης για τον χρόνο ασφάλισης από
την 1/1/2011). Ωστόσο ασκούνται ισχυρές πιέσεις για επαναρρύθμιση, ή την
πρόβλεψη «ρήτρας» για αλλαγή αν δεν «βγουν»τα έσοδα, καθώς το μεγαλύτερο μέρος
της σύνταξης των νέων συνταξιούχων (χρόνος ασφάλισης έως το 2010) θα
υπολογίζεται με βάση τους μισθούς που είχαν πριν από την… κρίση.
Με αυτά τα δεδομένα η κυβέρνηση επαναβεβαίωσε, μέσω του υπουργού Γ. Βρούτση,
την απόφασή της να μην αποσταθεροποιήσει τα Ταμεία με νέες άμεσες αλλαγές, να
σεβαστεί τα ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και οι όποιες «διορθώσεις»
χρειάζονται, να γίνουν σε βάθος τριετίας. Στο μεσοδιάστημα (2015 – 2017)
δεσμεύεται, ωστόσο, να εξοικονομήσει επιπλέον έσοδα για τα Ταμεία άνω των 280
εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση από την αναμόρφωση του ΕΚΑΣ, το «πάγωμα» των κύριων
συντάξεων, την κατάργηση όσων συντάξεων χηρείας και επιδομάτων καταβάλλονται
παρανόμως σε συνταξιούχους.
«Εξτρα» έσοδα εκτιμά ότι θα εισπράξει από τις
ρυθμίσεις των οφειλών, ενώ υπενθυμίζει ότι δεν θα «ξαναγεννηθούν» ελλείμματα
(και υποχρέωση «κάλυψής» τους από τον κρατικό προϋπολογισμό) στα επικουρικά και
τα εφάπαξ, όπου προβλέπονται πλέον «αυτόματες» μειώσεις παροχών.
ΕΛΕΓΧΟΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ΚΡΙΤΙΡΙΩΝ ΓΙΑ ΕΚΑΣ
Ενιαίο συνταξιοδοτικό και αύξηση
ελάχιστου χρόνου ασφάλισης

Το νέο Ασφαλιστικό που είναι έτοιμη να νομοθετήσει η κυβέρνηση, εφόσον
«κλείσει» η συμφωνία με την τρόικα, προβλέπει:
1. Την εφαρμογή, από την 1/1/2019, ενιαίου
συνταξιοδοτικού καθεστώτος που θα βάζει τέλος στη συνταξιοδότηση πριν από το
62ο και το 67ο έτος με ελάχιστες εξαιρέσεις (υπερβαρέα, ΑΜΕΑ κ.ά.) με την
προσθήκη 2 ετών από την 1/1/2019 και 4 ετών από την 1/1/2020. Το μέτρο θα θίξει
ασφαλισμένους και ασφαλισμένες που έχουν γεννηθεί μετά το 1961 (οι άνδρες) και
μεταξύ των ετών 1964 – 1969 (οι γυναίκες) που δεν συμπληρώνουν μέχρι το 2018 τα
απαιτούμενα έτη ασφάλισης ή και τα όρια ηλικίας και θα υποχρεωθούν να εργαστούν
επιπλέον χρόνια ή να αναμένουν να συμπληρώσουν το 62ο και το 67ο έτος,
προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν. Για παράδειγμα, ασφαλισμένη μητέρα ανηλίκου
που το 2010 είχε συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης (18 έτη + 3 μήνες) και
υπολόγιζε ότι θα συνταξιοδοτηθεί μόλις συμπληρώσει τα 50 (για μειωμένη) ή τα 55
(για πλήρη σύνταξη) δεν θα μπορεί να συνταξιοδοτηθεί πριν από τα 62 (για
μειωμένη) ή τα 67 (για πλήρη). Αντίστοιχα εργαζόμενος πριν από το 1983 που έχει
κενά ασφάλισης και δεν συμπληρώνει την 35ετία έως τα τέλη του 2018 θα
υποχρεωθεί να συνταξιοδοτηθεί στα 62 ή στα 67.
2. Το «πάγωμα» των συντάξεων και μετά το 2016. Το
Μνημόνιο έδινε τη δυνατότητα αυξήσεων στις καταβαλλόμενες συντάξεις σε
συνάρτηση με την αύξηση του ΑΕΠ και του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, που τα Ταμεία
αδυνατούν να καταβάλουν.
3. Τον έλεγχο της νομιμότητας καταβολής 930.414
συντάξεων χηρείας (587.443 κύριες + 342.971 επικουρικές) και 664.862 επιδομάτων
(γάμου, τέκνου κ.ά.) σε συνταξιούχους.
Την αλλαγή των κριτηρίων για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ σε
χαμηλοσυνταξιούχους, με πρόβλεψη να ενταχθεί η σχετική παροχή στο πλαίσιο των
κοινωνικών επιδομάτων και στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
4. Την αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης για την
καταβολή της βασικής και της κατώτατης σύνταξης από τα 15 έτη στα 20 έτη, αλλά,
για όσους έχουν γεννηθεί από το 1970 σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες.
Αν δεν συμπληρώνουν την 20ετία θα δικαιούνται, με βάση
το ν. 3863/10, αναλογική με βάση τις εισφορές σύνταξη ή αναλογική παροχή έναντι
της βασικής σύνταξης εφόσον πληρούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια,
αντίστοιχα.
5. Τη διοικητική ενοποίηση στο ΙΚΑ των επικουρικών και
των ταμείων εφάπαξ (μέτρο το οποίο αμφισβητείται «εκ των έσω») και τη
λειτουργική ενοποίηση όλων των βασικών διαδικασιών για την είσπραξη των
εισφορών και απονομή συντάξεων από νέα Ενιαία Αρχή.
6. Tην απονομή συντάξεων στους αυτοαπασχολούμενους όχι
με βάση προκαθορισμένες εισφορές (όπως ισχύει σήμερα στον OAEE), αλλά σε
συνάρτηση με τις εισφορές τις οποίες θα καταβάλλουν ανάλογα με το πραγματικό
τους εισόδημα και τον τζίρο που θα ελέγχει η εφορία.
Tο μέτρο σχεδιάζεται να εφαρμοστεί από τον Iούλιο του
2017 και να συνδεθεί με την ενιαία είσπραξη φόρων και εισφορών.
Eπιφυλάξεις διατυπώνουν, πάντως, στελέχη της
κοινωνικής ασφάλισης, τονίζοντας ότι έως ότου «ωριμάσει» το νέο σύστημα θα
θέσει σε δοκιμασία τα έσοδα και την καταβολή των συντάξεων στους ήδη
συνταξιούχους (πληρώνονται από τις τρέχουσες – προκαθορισμένες εισφορές των «εν
ενεργεία»).

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Το
Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Π.Ε «Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ» χαιρετίζει τους Συλλόγους Διδασκόντων
που στη συντριπτική τους πλειοψηφία με αποφάσεις συνεδριάσεων αρνήθηκαν να
πάρουν μέρος στην Αξιολόγηση,  μέσα από
τα «σχέδια δράσης» και την ανάρτηση αυτών στο «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ».  Ήδη έχουμε μάθει ότι τέτοιες αποφασεις πήραν
τα 1ο, 3ο, 5ο, 7ο Μεταμόρφωσης, το
4ο Ηρακλείου, τα 3ο, 6ο, 9ο, 11ο
, 14ο, 16ο, 19ο , ΣΜΕΑ και Διαπολιτισμικό Νέας
Ιωνίας. Καθώς και η συντριπτική πλειοψηφία των νηπιαγωγείων.

Καλούμε και τους υπόλοιπους Συλλόγους  να αρνηθούν να πάρουν μέρος στο «σφαγείο»
της  Αξιολόγησης – Κατηγοριοποίησης των
σχολείων και εκπαιδευτικών και να κάνουν χρήση των αποφάσεων (απεργία-αποχή)
του κλάδου αλλά και των ομόφωνων αποφάσεων του Συλλόγου μας.

Χαιρετίζουμε
την αγωνιστική στάση των συνάδελφων Προϊσταμένων Νηπιαγωγών που αρνήθηκαν και
αρνούνται να αξιολογηθούν και να αξιολογήσουν, παρά τους εκβιασμούς και τις
απειλές κι απέχουν από κάθε διαδικασία αξιολόγησης (σεμινάρια σχολικών
συμβούλων, αναρτήσεις στο παρατηρητήριο κλπ).

Καλούμε όλους τους Διευθυντές να πάρουν θέση την
ίδια θέση, στο πλευρό των συναδέλφων που μαζικά δηλώνουν με κάθε τρόπο την
αντίθεσή τους στην αξιολόγηση και όχι απέναντί τους. Αυτό πρέπει να επιτάσσει η
συνείδηση τους ως εκπαιδευτικών κι ως εργαζομένων. Η «αξιολόγηση» και το «Νέο
Σχολείο» έχει αποδειχθεί περίτρανα μέχρι τώρα ότι είναι εχθροί και της
παιδαγωγικής και των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών και των δικαιώμάτων των
εργαζομένων.

Η
αξιολόγηση δεν «περπατάει» πουθενά (Νοσοκομεία, Δήμοι, Υπουργεία, Εργαζόμενοι
περιφερειών, σσχολεία κλπ). Η παράταση που δίνεται συνεχώς από τη διοίκηση αποδεικνύει
ότι οι συλλογικές μας αποφάσεις  δυσκολεύουν
το έργο της ενώ οι απειλές και η τρομοκράτηση των συναδέλφων φανερώνουν τα
αδιέξοδα που αντιμετωπίζει.

Κανένας να
μη φοβηθεί και να μη σκύψει το κεφάλι.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.

  • Όχι στον αντιδραστικό κρατικό έλεγχο, τη λεγόμενη
    αξιολόγηση.
  • Κανείς Διευθυντής Σχολείου να μη γίνει
    αξιολογητής.
  • Κανένας συνάδελφος να μην κάνει αίτηση για
    «οικειοθελή» αξιολόγηση, να μην παραδώσει έκθεση αυτοαξιολόγησης προς το
    Διευθυντή ή το Σχολικό Σύμβουλο. Κανείς να μην πάρει μέρος στις
    διαδικασίες. Αν δοθούν έντυπα αυτοαξιολόγησης, τα καταθέτουμε στην ΕΛΜΕ.
  • Να μην προχωρήσουν οι Σύλλογοι Διδασκόντων στη
    συγκρότηση και λειτουργία των ομάδων εργασίας, όπως προβλέπει η διαδικασία
    για την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας.
  • Απαιτούμε να καταργηθεί όλο το αντιδραστικό,
    νομοθετικό πλαίσιο που έχει σχέση με τη λεγόμενη αξιολόγηση.
  • Έξω οι αξιολογητές από τα σωματεία.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ! ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ!

Δεν αφήνουν τίποτα όρθιο στα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα!

Την Κυριακή 7 του Δεκέμβρη ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ
στο ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
στις 5.30μμ στην Ομόνοια!

Κυβέρνηση και ΕΕ κατασπαράζουν όποιο
δικαίωμα έχει απομείνει από την Κοινωνική Ασφάλιση των εργαζόμενων και των
συνταξιούχων για να στηρίξουν τους μεγαλοεπιχειρηματίες στην υγεία, στην
ιδιωτική ασφάλιση, για να ενισχύσουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Σε
τέτοια ανάπτυξη και ανάκαμψη αναφέρονται. Οι αλλαγές που
προετοιμάζουν αφορούν τους πάντες, δεν εξαιρούν κανέναν.

Να μην επιτρέψουμε το σφαγιασμό των δικαιωμάτων μας!

Με τους αγώνες και τη συμμετοχή μας, είναι στο χέρι μας να
τους εμποδίσουμε!
  • Μειώνουν ξανά τις
    συντάξεις! 
  • Αυξάνουν δραματικά τα
    όρια ηλικίας! 
  • Αυξάνουν τον ελάχιστο
    αριθμό ενσήμων για την κατοχύρωση του δικαιώματος στη σύνταξη. 
  • Συζητούν για νέους
    μαθηματικούς τύπους που θα μειώνουν τις συντάξεις.
  •  Τσακίζουν το ΕΚΑΣ. 
  • Αφήνουν την υγεία του
    λαού και την προστασία των εργαζόμενων στο έλεος των
    κερδών των ασφαλιστικών εταιρειών! 
  • Αυξάνουν τον ΦΠΑ σε
    διάφορα είδη με αποτέλεσμα τις αυξήσεις των τιμών, πλήττοντας κυρίως τα φτωχά
    λαϊκά στρώματα! 
  • Προωθούν νέα μείωση
    μισθών στον Δημόσιο τομέα. 
  • Επιδιώκουν
    να γίνει η ασφάλιση ατομική υπόθεση του καθένα, να γίνουμε πελάτες των
    ασφαλιστικών εταιρειών, στο έλεος της κερδοφορίας τους.

Φτάνει πια! Μέχρι εδώ! Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε!

Να μη χαρίσουμε τις κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες και
αίμα!

Αν τα μέτρα προχωρήσουν ή όχι, θα εξαρτηθεί από τη
στάση μας!

Κανένας δεν επιτρέπεται να περιμένει τη σφαγή του!

Δεν υποτασσόμαστε στις αξιώσεις της κυβέρνησης,
των μονοπωλίων, της ΕΕ!

Δε θα παραιτηθούμε από
το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή!

Να βάλουμε φρένο στους
σχεδιασμούς για την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης!

Να αγωνιστούμε για ένα ασφαλιστικό σύστημα  που 
θα  προστατεύει  τον 
εργαζόμενο,  θα  του 
εξασφαλίζει αξιοπρεπή  και  ποιοτική 
ζωή  μετά  τον 
εργασιακό  βίο,  θα 
του  προσφέρει  δωρεάν αναβαθμισμένες υπηρεσίες Υγείας –
Πρόνοιας και Περίθαλψης.

Να πλημμυρίσουν οι δρόμοι!

Μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Να προετοιμαστούμε για νέα απεργιακή μάχη!

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στο ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ,
ΣΤΙΣ 5.30μμ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

Να δοθεί ΤΩΡΑ εκπαιδευτική άδεια στο Νίκο Ρωμανό για να παρακολουθήσει τις σπουδές του!

Ο Νίκος Ρωμανός, που μπροστά
στα μάτια του ξεψύχησε ο φίλος του, Αλέξης Γρηγορόπουλος, βρίσκεται φυλακισμένος με την κατηγορία συμμετοχής στους πυρήνες της φωτιάς.

Ο Νίκος Ρωμανός
μαζί με άλλα τρία παιδιά, έγκλειστα στις φυλακές Αυλώνα, φέτος συμμετείχαν στις
πανελλαδικές εξετάσεις και πέρασαν σε διάφορα ΑΕΙ.  Σπουδαία επιτυχία και
των παιδιών και των διδασκόντων στο Γυμνάσιο-Λύκειο, που λειτουργεί εντός της
φυλακής, που σε τόσο δυσμενείς συνθήκες τα κατάφεραν. Μάλιστα,  ο Υπουργός Δικαιοσύνης, αναγνωρίζοντας την
υπερπροσπάθεια των παιδιών θέλησε να δώσει έπαθλο 500 ευρώ στο καθένα.
Στην τελετή για την παράδοση των χρημάτων,
παρέστησαν μόνο δύο από τους τέσσερις επιτυχόντες. Ένας είχε μεταχθεί και ο Ν.
Ρωμανός αρνήθηκε να παραλάβει το χρηματικό βραβείο. Μετά από αυτό,  μόνο σε δύο από αυτούς δόθηκε η προβλεπόμενη
εκπαιδευτική άδεια για να παρακολουθήσουν τη σχολή τους. Ο ένας, είναι «κατά
σύμπτωση» αυτός που αρνήθηκε το βραβείο, ο Νίκος Ρωμανός. Γι’ αυτό προχώρησε σε
απεργία πείνας, διεκδικώντας το δικαίωμά του να φοιτήσει στη σχολή που
προηγουμένως του είχε επιτραπεί να δώσει εξετάσεις. Μαζί του στην απεργία
πείνας για να του συμπαρασταθεί και ο φίλος του και συγκρατούμενός του, Γιάννης
Μιχαηλίδης.
Ο Ρωμανός βρίσκεται 
ήδη τρίτη βδομάδα σε απεργία πείνας.

Εμείς οι εκπαιδευτικοί συντασσόμαστε με αλληλεγγύη στον αγώνα του Ν. Ρωμανού
να σπουδάσει ακόμα και μέσα από τις φυλακές.

Το δικαίωμα στη μόρφωση είναι αναφαίρετο για κάθε
άνθρωπο και ιδιαίτερα νέο.
 Αυτό ισχύει και
για όσους κρατούνται στις φυλακές, πολύ περισσότερο που η εκπαίδευση θα έπρεπε
να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της διαδικασίας κοινωνικής επανένταξης.
 Κάθε λοιπόν
απαγόρευση εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους, όπως προβλέπει ο σωφρονιστικός
κώδικας, είναι απαράδεκτη και πρέπει άμεσα να αρθεί.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Η κυβέρνηση, για άλλη μια φορά,
αποφάσισε  ένα καταιγισμό νέων μέτρων σε βάρος των εργαζόμενων και του λαού. Μέτρα μεγάλης βαρβαρότητας, που έφεραν
τα παζάρια της κυβέρνησης με την τρόικα. Σαρωτικές αλλαγές στο ασφαλιστικό, στα μισθολογικά – εργασιακά, στο
συνδικαλιστικό νόμο. Αλλαγές που αποτελούν αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους
και πρέπει να απαντηθούν.

Ο νέος σφαγιασμός του εισοδήματος και των
ασφαλιστικών δικαιωμάτων του λαού αποδεικνύει ότι όταν μια κυβέρνηση αποδέχεται
τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, αναγνωρίζει το χρέος και υπηρετεί την
καπιταλιστική ανάκαμψη, όχι μόνο θα δίνει ψεύτικες υποσχέσεις για ανακούφιση,
αλλά και θα παίρνει συνεχώς νέα σκληρότερα αντιλαϊκά μέτρα.
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ. Σεφέρης»
καλεί την ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ κι όλα τα εργατικά συνδικάτα,
να κηρύξουν νέα ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ενάντια σ΄αυτά τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση, η Ε.Ε. και το κεφάλαιο, τώρα
που συζητιούνται ακόμα τα μέτρα αυτά.
Καμία θυσία για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για το χρέος, που δεν ευθύνεται ο
λαός, για την καπιταλιστική ανάκαμψη που θ’ αποτελειώσει όποιο δικαίωμα έμεινε
όρθιο στην κρίση.

ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο
Μεταμόρφωσης, πέρα από τα χρόνια προβλήματα που έχουν όλα τα Ειδικά Σχολεία και
η Ειδική Αγωγή στο σύνολό της, έχει κι ένα ακόμα πρόβλημα :

Δεν στεγάζεται σε δικό του κτήριο,
αλλά «φιλοξενείται» μέσα σ΄ ένα Ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης αναπήρων
(Χατζηπατέρειο).

Θεωρούμε ότι δεν μπορεί ένα δημόσιο σχολείο να στεγάζεται
μέσα σ΄ ένα ιδιωτικό σχολείο που έχει το ίδιο περιεχόμενο. Η ύπαρξη του
δημόσιου σχολείου, μέσα στο χώρο του ιδιωτικού, αντικειμενικά ευννοεί το
ιδιωτικό και τις λειτουργίες του. Τι συνειρμοί θα γινόταν π.χ. αν ο Δήμος
στεγαζόταν μέσα σ΄ ένα μεγάλο
super market
ή αν η διεύθυνση πρωτοβάθμιας στεγαζόταν μέσα σ΄ ένα ιδιωτικό σχολείο ;  

Χρειάζεται ο Δήμος και η Διοίκηση να
δρομολογήσουν διαδικασίες για τη στέγαση του Ειδικού αυτού σχολείου σε δικό του
χώρο.

  • Άμεσα
    να βρεθεί χώρος για τη στέγαση του ειδικού δημοτικού σχολείου.
  • Μακροπρόθεσμα
    να διεκδικηθεί να χτιστεί δικό του κτήριο.

Την περσινή χρονιά, ο Σύλλογός μας υπέβαλε αυτό το αίτημα
στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεταμόρφωσης. Ζητήσαμε να συζητηθεί στο Δημοτικό
Συμβούλιο και να παρθεί σχετική απόφαση.

Το θέμα δεν πήγε ποτέ στο Δημοτικό
Συμβούλιο με τρόπο αυθαίρετο και αυταρχικό.

Επανερχόμαστε και ζητάμε να συζητηθεί
στο Δημοτικό Συμβούλιο και σε κάθε περίπτωση να μας δοθεί απάντηση στο αίτημα.

Ταυτόχρονα, σημειώνουμε ότι το σχολείο αυτό

  • Έχει τεράστιες
    ανάγκες σε χρηματοδότηση και υλικοτεχνική υποδομή, μιας που πρόκειται για
    σχολείο για «ειδικά» παιδιά και μάλιστα παιδιά με ιδιαίτερα μεγάλα
    προβλήματα.
  • Πρόκειται για ένα
    σχολείο που έχει ιδρυθεί πρόσφατα με αποτέλεσμα ακόμα να μην είναι
    εξοπλισμένο με όλα όσα του είναι απαραίτητα.
  • Ακόμα, το βοηθητικό
    προσωπικό του σχολείου αυτού το πληρώνουν οι γονείς.  Κι αυτό πρέπει να σταματήσει. Να αναλάβει
    η διοίκηση κι ο δήμος όλο το κόστος της λειτουργίας του σχολείου.
  • Ιδιαίτερο θέμα που
    αφορά το εν λόγω σχολείο και πρέπει κι αυτό να αντιμετωπιστεί, είναι η
    μεταφορά των μαθητών με αναπηρίες στο σχολείο τους.

Δραματικές αλλαγές στα Δημοτικά

Το υπουργείο Παιδείας επείγεται να μετατρέψει τα
σχολεία σε «αυτόνομες» μονάδες, κάτι σαν επιχειρήσεις που θα «βγάζουν το ψωμί
τους μόνες τους», με την αξιοποίηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ
Τον «οδικό χάρτη» του νέου Δημοτικού παρουσίασε ο
υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος, κατά την εισήγησή του στη συνεδρίαση του
Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας.
Αν ξύσει κανείς τα περιτυλίγματα και τα ευχολόγια, η
πρόταση του υπουργείου Παιδείας περιλαμβάνει την ευελιξία του προγράμματος
σπουδών (οι εκπαιδευτικοί συνδιαμορφώνουν σε ένα ποσοστό την ύλη), τη
λειτουργική και διοικητική αυτοτέλεια των σχολικών μονάδων, την αλλαγή στο
πρότυπο διοίκησης τόσο της σχολικής μονάδας όσο και γενικότερα σε επίπεδο
Περιφέρειας και Διεύθυνσης, την ενίσχυση της αυτονομίας, του σχεδιασμού σε όλα
τα επίπεδα, του προγραμματισμού, της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και
της λογοδοσίας, την ισχυροποίηση των Περιφερειακών Διευθύνσεων με αποκέντρωση,
«καθετοποίηση» και αντιστοίχιση υπηρεσιών με κέντρο διαχείρισης προσωπικού την
Περιφέρεια Εκπαίδευσης, την εμπλοκή των κοινωνικών εταίρων, των φορέων της
τοπικής αυτοδιοίκησης, των γονέων και τη δημιουργία ενός σχολείου όχι μόνο
γνώσεων, αλλά και δεξιοτήτων.
Καινοφανείς ιδέες από το παρελθόν
Ο υπουργός Παιδείας εξαγγέλλει ως «ριζοσπαστικές,
φιλοεκπαιδευτικές αλλαγές» αυτές ακριβώς που προβλέπονταν και στο «νέο σχολείο»
της προκατόχου του, Αννας Διαμαντοπούλου (την πολιτική της οποίας θέλει στην
ουσία να «μετεξελίξει δημιουργικά»). Το 2009 η τότε υπουργός Παιδείας Α.
Διαμαντοπούλου προτείνει «µια δυναµική εκπαιδευτική µονάδα, µε ευελιξία, λόγο
και ευθύνη στη διαχείριση πόρων και την οργάνωση της µάθησης».
Βεβαίως, παρόμοιες κατευθύνσεις είχε και η πολιτική
του υπουργείου αρκετά χρόνια πριν, το 1995, όταν υπουργός Παιδείας ήταν ο Γ.
Παπανδρέου.
Οι εύηχες λέξεις του υπουργού Παιδείας «λιγότερες
μεταδιδόμενες πληροφορίες», «λιγότερη ύλη» και «περισσότερη γνώση» είναι το
καμουφλάζ για την επιβολή της πρώιμης εξειδίκευσης, της μετάδοσης απλά και μόνο
των απαραίτητων δεξιοτήτων που απαιτεί η αγορά εργασίας (πολλή γυμναστική, λίγα
ελληνικούλια, λίγα αγγλικούλια, στοιχεία από θετικές επιστήμες και χρήση των
Η/Υ).
Είναι φανερό ότι το υπουργείο Παιδείας επείγεται να
μετατρέψει τα σχολεία σε «αυτόνομες» μονάδες, κάτι σαν επιχειρήσεις που θα
«βγάζουν το ψωμί τους μόνες τους», με την αξιοποίηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ (που
όλοι γνωρίζουν ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από «πληρωμένες οδηγίες» για
την υποταγή της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαιοκρατικού κέρδους).
Πίσω από αυτού του τύπου τη διοικητική αυτοτέλεια, η
οποία θα συνδέεται και με την αλλαγή στο πρότυπο διοίκησης της σχολικής
μονάδας, κρύβεται ότι φορτώνεται η ευθύνη του κόστους λειτουργίας του σχολείου
στους εκπαιδευτικούς και η μετακύλισή του στους γονείς των μαθητών.
Στο πλαίσιο της αποκέντρωσης, είναι προφανές ότι ο
εκπαιδευτικός καλείται να έχει έναν νέο ρόλο και κυρίως αυτοί που ασκούν
διοίκηση. Στην ουσία θα μετατραπούν σε μάνατζερ–διαχειριστές που θα είναι
υποχρεωμένοι να αναζητούν πηγές χρηματοδότησης για τη λειτουργία του σχολείου.
Την ίδια ώρα, η αποκεντρωμένη Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης μαζί με τις
κατά τόπους Διευθύνσεις και τους λεγόμενους κοινωνικούς εταίρους (δήμους,
επιχειρήσεις κ.λπ.) θα κάνουν φύλλο και φτερό τα υπολείμματα των εργασιακών
δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.
H ανάθεση μεγάλου μέρους της ευθύνης για τη
χρηματοδότηση, τη λειτουργία, τους προσανατολισμούς κάθε εκπαιδευτικού
ιδρύματος στο εκπαιδευτικό προσωπικό, τους εκπαιδευόμενους, τους γονείς, την
«τοπική κοινωνία» και τους «παραγωγικούς φορείς» (δηλαδή τις επιχειρήσεις)
είναι φανερό ότι καλλιεργεί την τάση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να υποχωρήσουν
στις απαιτήσεις των «πελατών», αφού η συντήρηση ή η ανάπτυξή τους εξαρτώνται
άμεσα από τη «ζήτηση» των εκπαιδευτικών «προϊόντων» τους.
Είναι σαφές ότι οι δήμοι θα αναζητήσουν πόρους από
ιδιωτικές επιχειρήσεις-χορηγούς, από νέους δημοτικούς φόρους και από εισφορές
γονέων, καθώς η τοπική αυτοδιοίκηση έχει τη δυνατότητα να καθορίσει
ανταποδοτικά τέλη για τη λειτουργία των σχολείων της περιοχής της.
Αυτή, βεβαίως, είναι μια μέθοδος μετακύλισης του
κόστους λειτουργίας του σχολείου ακόμη μια φορά στον οικογενειακό
προϋπολογισμό, ο οποίος ήδη στενάζει. Είναι φανερό ότι μέσα από την επιχείρηση
«αποκέντρωση της εκπαίδευσης» προωθούνται η μεταφορά της ευθύνης και του
κόστους στη λαϊκή οικογένεια, η διευκόλυνση της εισόδου του κεφαλαίου στην
εκπαίδευση και η ένταση της ταξικής διαφοροποίησης.