Με αφορμή κάποια περιστατικά επιχειρήσεων – Μ.Κ.Ο που μπαίνουν μέσω διαφόρων προγραμμάτων στα σχολεία υπενθυμίζουμε την πάγια θέση του συλλόγου γι αυτό το ζήτημα.

Χρόνια τώρα, είναι στόχος της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και των Ελληνικών Κυβερνήσεων το
«άνοιγμα» του σχολείου στην «αγορά», στις εταιρείες και τους χορηγούς. Το
υπουργείο – παλιό και νέο – ξεκάθαρα ωθεί τις διευθύνσεις των σχολείων να
αγκαλιάσουν τις Μ.Κ.Ο και το μεγάλο κεφάλαιο (dole, cosmote, Νιάρχος κλπ)
και να τις βάλουν στα σχολεία με τη μάσκα του “φιλάνθρωπου”, για
να καλύψουν κενά που αφήνει το κράτος, στη σίτιση, στον εξοπλισμό, στη
θέρμανση, είτε στην υγειονομική περίθαλψη των μαθητών κτλ.  Τελευταία
περιστατικό είναι η διαφημιστική εταιρεία «Care Direct» που «επισκέπτεται» τα δημοτικά σχολεία της περιοχής μας (με την άδεια και
του «αριστερού» υπουργείου) για να ενημερώσει τα κορίτσια των μεγάλων τάξεων (Ε
και ΣΤ) για την Έμμηνο ρύση». 

· Έτοιμο πελατολόγιο
για την «καλή» και «φιλάνθρωπη» εταιρεία μέσα στις σχολικές τάξεις.
· Η εταιρεία θα
φτιάχνει καταλόγους με ονόματα υποψήφιων πελατών – των μαθητών μας.
· Κι οι δάσκαλοι θα
παίζουν  το ρόλο του «πλασιέ». 
Για να μη μένουν απορίες μάλιστα, η εταιρεία αυτή στο site της γράφει: «Κι αν ρωτάτε
γιατί να το κάνει αυτό η Care Direct, σας λέμε ότι είναι διαφημιστική
εταιρία και, όπως κάθε διαφημιστική εταιρεία, προσπαθεί να προωθήσει τα
προϊόντα της».
Όλες αυτές οι εταιρείες που έχουν κατακλύσει τα σχολεία της χώρας μέσω των
διαφόρων προγραμμάτων τα τελευταία χρόνια, μοναδικό στόχο έχουν την αύξηση της
κερδοφορίας τους, την “κοινωνική συνοχή”, τη μακροημέρευση του
συστήματος. Στοχεύουν να «αυγατίζουν» τα κέρδη τους. Να κάνουν το σχολείο
χώρο της πιο αποτελεσματικής και φτηνής διαφήμισης των πριοϊόντων τους. Και σ΄
αυτό τους διευκολύνει να αλλάξουν το χαρακτήρα του σχολείου.
ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΕΕ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΕ
ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ;
· Με  τα διάφορα προγράμματα
διαλύεται ο ενιαίος χαρακτήρας της εκπαίδευσης, εμπλέκονται άμεσα οι
επιχειρήσεις  στα σχολεία με ότι αυτό συνεπάγεται για τις μορφωτικές
ανάγκες των παιδιών και τα εργασιακά των εκπαιδευτικών, προπαγανδίζονται τα
ιδεώδη του εκμεταλλευτικού συστήματος όπως αυτά της επιχειρηματικότητας, της
ανταγωνιστικότητας κτλ.
· Τα προγράμματα είναι αποσπασματικά,
με ημερομηνία λήξης, διασπούν το ενιαίο της εκπαίδευσης και βοηθούν στην
κατηγοριοποίηση μαθητών και σχολείων. Το μόνο που παρέχουν είναι δεξιότητες για
να φτιάξουν τον αυριανό ευέλικτο απασχολήσιμο νέο που θα περιπλανιέται μεταξύ
ανεργίας και ημιαπασχόλησης.
· Για άλλη μια φορά λέμε ότι ο ρόλος
του δασκάλου δεν είναι να παριστάνει τον ενδιάμεσο μεταξύ της όποιας
εταιρείας και των παιδιών, μοιράζοντας προϊόντα της  (μπανάνες dole,
τσάντες ΤΤ, σοκολάτες kinder παλιότερα κτλ), ούτε και να δέχεται υλικό – εξοπλισμό
από ιδιώτες για την κάλυψη αναγκών του σχολείου ή να τα πληρώνει ο σύλλογος
γονέων αλλά μαζί με τους γονείς να  διεκδικεί  ότι χρειάζεται
για την καλύτερη λειτουργία του από τους αρμόδιους φορείς (δήμοι-υπουργείο).
· Δημιουργούνται νέες δομές ομηρείας
και εξάρτησης του άνεργου. Νέες ελαστικές σχέσεις εργασίας (πεντάμηνα,
ωφελούμενοι, κλπ). Το κράτος απαλλάσσεται των ευθυνών του κι έτσι ανοίγει ο
δρόμος για τη δράση του ιδιωτικού κεφαλαίου. Μεταφέρεται το κέντρο βάρους της
λαϊκής συνείδησης στην έλλειψη  
“εθελοντικής προσφοράς” του καθενός, στις καλές εταιρείες που
“βοηθούν” τη λειτουργία των σχολείων στους ηθικούς καπιταλιστές
με ανθρώπινο πρόσωπο.
· Κι αν αυτά γίνονται
σήμερα, το επόμενο διάστημα το φαινόμενο αυτό (της αναζήτησης εταιρείας – χορηγού
για να χρηματοδοτήσει το σχολείο αλλάζοντας και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης)
θα πάρει μεγάλες διαστάσεις αφού τα εναπομείναντα διαθέσιμα στα ταμεία των
σχολικών επιτροπών και των δήμων θα έχουν κάνει φτερά. Πέρα από την ΥΠΟ
χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών τα τελευταία χρόνια, που ήδη πολλά σχολεία
αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο να πληρώσουν ρεύμα , νερό, τηλέφωνο, φρόντισε 
και η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με  πράξη νομοθετικού
περιεχομένου να βάλει χέρι στα χρήματα που προορίζονταν για τις ανάγκες των
σχολείων, χρησιμοποιώντας τα για να πληρωθεί ένα χρέος που δεν είναι του λαού ,
που δεν δημιούργησαν οι εργαζόμενοι.


ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Σ΄ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ
– Έξω οι επιχειρήσεις από τα σχολεία.
– Κάθε ανάγκη του σχολείου να καλύπτεται από το κράτος χωρίς την
“ευγενική χορηγία” κανενός φιλάνθρωπου επιχειρηματία.
– Μάθημα και ενημέρωση στα σχολεία δεν κάνουν οι διάφορες εταιρείες, αλλά οι
δάσκαλοι στα πλαίσια των μαθημώτων.
– Τα παιδιά μορφώνονται και διαπαιδαγωγούνται από τους δασκάλους τους και όχι
από την κάθε εταιρία-Μ.Κ.Ο και τους εθελοντές της.
Όχι  στο “νέο σχολείο” της αγοράς, της
ταξικής διαφοροποίησης ,
της αμορφωσιάς και των χορηγών.
 
Παλεύουμε
για ένα ενιαίο 12χρονο,
υποχρεωτικό, δημόσιο και δωρεάν σχολείο. 

Ένα σχολείο ολόπλευρης ανάπτυξης της
προσωπικότητας του νέου ανθρώπου και
όχι προθάλαμος για την  αβεβαιότητα και την ανεργία.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                                      Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΝΙΝΕΤΤΑ ΑΛΤΑΝΗ                                                                                  ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΙΜΕΡΤΖΟΓΛΟΥ

ΜΚΟ μετέτρεψαν σε σκλαβοπάζαρο τα προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας

ΜΚΟ μετέτρεψαν σε σκλαβοπάζαρο 
τα προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας
 Η αρχή έγινε με τα 5μηνα «προγράμματα
κοινωφελούς εργασίας» του 2012 μέσω ενοικίασης ανέργων από ΜΚΟ και σε δήμους,
νοσοκομεία, περιφέρειες και δεκάδες άλλους φορείς. Περίπου 57.000 «ωφελούμενοι»
χρησιμοποιήθηκαν τότε για τη διαμόρφωση ενός μοντέλου εργαζόμενου χωρίς καθόλου
δικαιώματα και μόνο με υποχρεώσεις. Στη συντριπτική τους πλειονότητα πληρώθηκαν
με αρκετούς μήνες καθυστέρηση και ύστερα από μαζικές κινητοποιήσεις πήραν μέρος
των δεδουλευμένων των 625 ευρώ τον μήνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι ΜΚΟ
που ανέλαβαν, με το αζημίωτο φυσικά, την ενοικίαση των ανέργων χρωστούν ακόμη
στους δικαιούχους σημαντικά ποσά.
    Από το
σύγχρονο δουλεμπόριο δε θα μπορούσε να μείνει έξω και ο ιδιωτικός τομέας, ο
οποίος τροφοδοτήθηκε επίσης με σύγχρονους σκλάβους.
 
«Υπογράψαμε
μια πεντάμηνη σύμβαση για 780 ευρώ τον μήνα και μετά συνειδητοποιήσαμε ότι θα
πληρωνόμασταν μόνο τα 625» λέει η Παναγιώτα Κακίρη, που «νοικιάστηκε» σαν
εργαζόμενη από την εταιρεία ΚΕΑΕΠ στο υπουργείο Πολιτισμού. «Δούλεψα για πέντε
μήνες σαν σκλάβα σε αρχαιολογικό χώρο της Αθήνας, χωρίς άδεια, χωρίς υπερωρίες,
χωρίς καν το δικαίωμα να αρρωστήσω, καθώς δύο μέρες που αναγκάστηκα να μην πάω
για δουλειά λόγω ασθένειας μου έκοψαν τα μεροκάματα» είναι τα λόγια της άνεργης
γυναίκας που αναγκάσθηκε για λόγους επιβίωσης να υπογράψει μια σύμβαση όπου δεν
αναγνωριζόταν κανένα εργασιακό δικαίωμα. «Δουλέψαμε τέσσερις μήνες χωρίς να μας
δώσουν ούτε ένα ευρώ, έστω για τις μετακινήσεις μας και όταν πηγαίναμε στα
γραφεία της ΚΕΑΕΠ στην Κυψέλη, οι υπεύθυνοι μας αντιμετώπιζαν με απαξίωση,
λέγοντάς μας πως δεν σας έφερε κανείς εδώ με το ζόρι» λέει σήμερα η Παναγιώτα,
η οποία εξακολουθεί να περιμένει από τη ΜΚΟ την εξόφληση για την «κοινωφελή
εργασία» που προσέφερε. Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι συλλογικότητες των
«ενοικιαζόμενων» εργαζομένων πραγματοποίησαν παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από
τα γραφεία της ΚΕΑΕΠ, κατηγορώντας τους ιδιοκτήτες της πως «καρπώνονται το 2,5%
του μισθού μας για να καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα».
Τις
έντονες επιφυλάξεις του για την πρόσληψη προσωπικού μέσω ΜΚΟ στους
αρχαιολογικούς χώρους είχε εκφράσει από την πρώτη στιγμή ο Σύλλογος Ελλήνων
Αρχαιολόγων, τονίζοντας πως θα χρησιμοποιούνταν άνθρωποι ανεκπαίδευτοι σε μια τόσο
ευαίσθητη υπηρεσία όπως η φύλαξη αρχαιοτήτων. «Περίεργες ΜΚΟ εμφανίσθηκαν στον
χώρο του Πολιτισμού και πήραν προγράμματα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ από το
υπουργείο χωρίς κανένα εχέγγυο» λέει η πρόεδρος του Συλλόγου Αρχαιολόγων
Δήμητρα Κουτσούμπα. Τη μερίδα του λέοντος από τα προγράμματα του ΥΠ.ΠΟ. Πήραν
τόσο η ΚΕΑΕΠ όσο και η οργάνωση «Όμιλος για την UNESCO Νομού Πειραιώς και
Νήσων», μια ΜΚΟ που όπως λέει η κ. Κουτσούμπα, «παρά τον τίτλο της δεν έχει την
παραμικρή σχέση με την Unesco και τον παγκόσμιο Πολιτισμό». Και όντως, η
ΜΚΟ με τον πηχυαίο τίτλο είναι σύμφωνα με τα στοιχεία μέλος ενός παγκόσμιου
δικτύου μη κυβερνητικών οργανώσεων με έδρα όχι τον ΟΗΕ, αλλά το εξωτικό
Βιετνάμ.
Τους
τελευταίους μήνες του 2013 πραγματοποιήθηκαν δεκάδες διαμαρτυρίες εργαζομένων
λόγω της μη καταβολής των δεδουλευμένων τους, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις οι
υπεύθυνοι των ΜΚΟ είχαν «εξαφανισθεί». Χαρακτηριστική η περίπτωση εργαζομένων
που είχαν νοικιαστεί από την ΜΚΟ «Όμορφη Ελλάδα» στον Δήμο Αμαρουσίου και
δούλεψαν για ένα τετράμηνο χωρίς να πληρωθούν. Δραματική ήταν η κατάσταση και
στην Κομοτηνή, όπου οι εργαζόμενοι που μπήκαν στο πρόγραμμα μέσω της ΜΚΟ με την
επωνυμία ΚΜΟΠ χρειάστηκε να δώσουν πραγματική μάχη ώσπου να πάρουν έστω και μια
προκαταβολή των δεδουλευμένων τους και χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν εξοφληθεί.
Ανάλογα προβλήματα είχαν και οι εργαζόμενοι της ΚΜΟΠ στην Πάτρα, με τον πρώην
αντιδήμαρχο της αχαϊκής πρωτεύουσας Απόστολο Βανταράκη να κάνει λόγο για «μια
οργάνωση που χωρίς να έχει καμία σχέση με την περιοχή μας ήρθε και άνοιξε
εικονικά γραφεία στην πόλη για να πάρει το πρόγραμμα και στο τέλος καθυστερεί
αδικαιολόγητα να πληρώσει τους ανθρώπους που δούλεψαν».
Το
φθινόπωρο του 2013 το σκλαβοπάζαρο της «κοινωφελούς εργασίας» συνεχίσθηκε, αυτή
τη φορά χωρίς τη διαμεσολάβηση των ΜΚΟ, αλλά με τις μηνιαίες αποδοχές που
προβλέπονται για 50.000 άνεργους να έχουν πέσει στα 490 ευρώ τον μήνα και 427
ευρώ για τους κάτω των 25 ετών. Το νέο καθεστώς φθηνής εργασίας που κάλυψε τις
πάγιες και διαρκείς ανάγκες των -υποβαθμισμένων λόγω των εφαρμοζόμενων
πολιτικών των απολύσεων και της ιδιωτικοποίησης κάθε δημόσιου αγαθού- δημόσιων
υπηρεσιών πανελλαδικά θεωρήθηκε τόσο πετυχημένο, ώστε πλέον εξαπλώνεται σε
σχολεία, ΚΕΠ, ασφαλιστικά ταμεία, δικαστήρια και στην Εκκλησία της Ελλάδος.
Ο Κώστας,
μετά από δύο χρόνια ανεργίας, κατάφερε να μπει στα τέλη του 2013 σε ένα από τα
περίφημα προγράμματα του ΟΑΕΔ. «Πατέρας τριών παιδιών, με τη γυναίκα μου και
αυτή άνεργη αφού η αίτησή μου απορρίφθηκε πρώτα τρεις φορές, με κάλεσαν τελικά
στα τέλη Δεκεμβρίου να πάω καθαριστής σε δημοτικό σχολείο του Γαλατσίου» λέει,
παραμένει ώς σήμερα απλήρωτος. Με τους λογαριασμούς να τρέχουν, τη ΔΕΗ να
απειλεί να κόψει το ρεύμα και την εφορία έτοιμη να του πάρει το σπίτι για το
απλήρωτο χαράτσι, αναρωτιέται «πώς μπορεί να ζήσει μια οικογένεια πέντε ατόμων
με τα 490 ευρώ του προγράμματος και μάλιστα χωρίς εδώ και δύο μήνες να έχω
πάρει ούτε ένα ευρώ». Ιστορίες καθημερινής απόγνωσης απελπισμένων ανθρώπων, που
κρύβονται πίσω από τις μεγαλόστομες εξαγγελίες του πρωθυπουργού και των
υπουργών του για τη δήθεν καταπολέμηση της ανεργίας. «Τους άκουσα να τα λένε
στην τηλεόραση και τους πίστεψα» λέει ο 37χρονος Κώστας, καθώς σκουπίζει το
προαύλιο του σχολείου. «Όσες φορές έχω πάει στον ΟΑΕΔ να τους πω ότι πνίγομαι
και δεν μπορώ να ζήσω, η απάντηση είναι πως αν δεν μου αρέσει, μπορώ να
παραιτηθώ» λέει αγανακτισμένος και προσθέτει πως «κρατιέμαι μονάχα χάρη στην
ανθρωπιά των δασκάλων του σχολείου, που μόνο αυτοί βρίσκονται στο πλευρό μου
και με στηρίζουν αυτούς τους δύσκολους μήνες».
Την ίδια
ώρα οι ΜΚΟ που ωφελήθηκαν από την ενοικίαση των 5μηνιτών στον ευρύτερο δημόσιο
τομέα έχουν ανοίξει ήδη την επιχειρηματική τους ατζέντα προκειμένου να
συμπράξουν με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε μέσω προγραμμάτων να
δημιουργήσουν δομές αλληλεγγύης (κοινωνικά παντοπωλεία, φαρμακεία, υπνωτήρια
κ.λπ.) με το ποσοστό αμοιβής τους να κυμαίνεται στο 10% της χρηματοδότησης.
Πρόκειται για ακόμα μια προσπάθεια να παραχωρηθούν δημόσιες υπηρεσίες σε
ιδιώτες και να δοθεί η ευκαιρία σε ορισμένους να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της
φτώχειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαπλοκής που αναπτύσσεται μέσω αυτών
των προγραμμάτων, είναι οι δήμοι και ειδικότερα το πρόγραμμα Δημιουργία Δομών
για την Καταπολέμηση της Φτώχειας. Προγράμματα που πίσω από το ανθρωπιστικό
τους προσωπείο συχνά κρύβουν ακόμη και «ρουσφετολογικές» προσλήψεις στις υπό
δημιουργία κοινωνικές δομές. Πριν έναν μήνα αποκαλύφθηκε πως ο γιος και η κόρη
δημοτικών συμβούλων της Κορίνθου είχαν προσληφθεί σε πρόγραμμα «καταπολέμησης
της φτώχειας» της ΜΚΟ Όμιλος για την UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων
στην πόλη. Ακόμη και σε δήμους όπου υπήρχαν κοινωνικές δομές αλληλεγγύης με
καταγεγραμμένο κοινωνικό έργο, αυτές κυριολεκτικά «χαρίστηκαν» στις ΜΚΟ. Στον
Δήμο Νίκαιας-Ρέντη οι κοινωνικές υπηρεσίες «παρ’ ότι είχαν καταγράψει και
παρακολουθούσαν 470 οικογένειες διαθέτοντας 18 τόνους τρόφιμα και φάρμακα αξίας
30.000 ευρώ, παραχώρησαν όλο αυτό το έτοιμο έργο στον Όμιλο για την UNESCO Νομού
Πειραιώς και Νήσων» εξηγεί ο δημοτικός σύμβουλος Κώστας Παπαδόπουλος.
Από το
σύγχρονο δουλεμπόριο δε θα μπορούσε να μείνει έξω και ο ιδιωτικός τομέας, ο
οποίος τροφοδοτήθηκε επίσης με σύγχρονους σκλάβους μέσω της «επιταγής
επανένταξης στην αγορά εργασίας» και τα διετή προγράμματα για επιδοτούμενους
ανέργους και κυρίως της «επιταγής εισόδου στην αγορά εργασίας» 35.000 άνεργων
νέων έως 29 ετών, που εργάζονται με τη μορφή «πρακτικής άσκησης». Στη
συντριπτική τους πλειονότητα απλήρωτοι εδώ και μήνες καθώς η πληρωμή
προβλέπεται πολλούς μήνες μετά τη λήξη του 5μηνου, ενώ σε πολλούς δεν έχει
δοθεί ούτε το ποσό που δικαιούνται από την παρακολούθηση του σεμιναρίου
κατάρτισης.
Κατσάκος Πέτρος
3/3/2014