ΗΜΕΡΗΣΙΑ : Οκτώ αλλαγές στον νόμο για τις απεργίες – Τι αλλάζει στα προνόμια των συνδικαλιστών

Σε νέα βάση μπαίνουν τα δικαιώματα
και οι υποχρεώσεις συνδικαλιστών και εργοδοτών μετά την απόφαση της ηγεσίας του
υπουργείου Εργασίας να προχωρήσει σε αλλαγές του συνδικαλιστικού νόμου (που
είχε ζητήσει η τρόικα) χωρίς να θίξει τον βασικό πυρήνα του ν. 1264/82 και
«διασώζοντας» το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων και την απαγόρευση του λοκ
άουτ.

Το τελικό σχέδιο του υπουργείου, που
τέθηκε ήδη σε διαβούλευση, προβλέπει ισχυροποίηση του ρόλου του Ανώτατου
Συμβουλίου Εργασίας στη διαδικασία έγκρισης των ομαδικών απολύσεων,
«διορθώσεις» στον συνδικαλιστικό νόμο (λήψη αποφάσεων με 50%+1 στα πρωτοβάθμια
σωματεία, 48ωρη προειδοποίηση για απεργία στον ιδιωτικό τομέα, λιγότερα από τα
«έξτρα» προνόμια συνδικαλιστών).
Οι οκτώ αλλαγές που έχουν
«κλειδώσει» είναι:
[1] Η λήψη απόφασης για απεργιακή
κινητοποίηση από το 50%+1 των μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων (και όχι το
50%+1 των παρόντων όπως προβλέπει σήμερα ο νόμος). Μολονότι εξαιρούνται τα
συνδικάτα πανελλαδικής εμβέλειας (δευτεροβάθμια οργάνωση – Ομοσπονδία ή
Εργατικό Κέντρο) και οι τριτοβάθμιες οργανώσεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ), δυσκολότερη θα
γίνει η διαδικασία λήψης αποφάσεων για απεργίες από Ομοσπονδίες διασυνδεδεμένες
με πρωτοβάθμια σωματεία (π.χ. ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ), αν τελικώς προωθηθεί η σχετική
ρύθμιση (διαφωνεί το ΠΑΣΟΚ).
[2] Η πρόβλεψη δικαστικής
διαδικασίας «εξπρές» για τη νομιμοποίηση της άρνησης του εργοδότη να καταβάλει
μισθό στους μη απεργούς, κάνοντας χρήση του άρθρου 656 του Αστικού Κώδικα. Η
δυνατότητα αυτή, όταν ο εργοδότης βρίσκεται σε αδυναμία αποδοχής των υπηρεσιών
των εργαζομένων στη διάρκεια απεργίας, ισχύει στη Γαλλία, την Πολωνία και την
Ιταλία, και αποτελεί το αντίβαρο στη συνέχιση της απαγόρευσης της ανταπεργίας
(λοκ άουτ).
[3] Η αύξηση του χρόνου
προειδοποίησης για την κήρυξη απεργίας στον ιδιωτικό τομέα στις 48 ώρες από τις
24 ώρες σήμερα. Αν και είχε συζητηθεί να αυξηθεί και ο χρόνος προειδοποίησης
για τις απεργίες σε ΔΕΚΟ και Δημόσιο, σύμφωνα με πληροφορίες, η προθεσμία που
προβλέπει ο νόμος (τέσσερις ημέρες) θεωρήθηκε ως επαρκής σε συνδυασμό με την
υποχρέωση διάθεσης προσωπικού ασφαλείας όπου απαιτείται.
[4] Η κατάργηση της προστασίας -για
απόλυση- των συνδικαλιστών που παρέχει σήμερα ο νόμος για ένα χρόνο μετά τη
λήξη της θητείας τους.
[5] Ο περιορισμός των ημερών αδικαιολόγητης
απουσίας των συνδικαλιστών από την εργασία τους από τις επτά στις τρεις ημέρες
(όσο ισχύει και για κάθε εργαζόμενο).
[6] Η μείωση των ημερών αμειβόμενης
αδείας συνδικαλιστών που έχουν εκλεγεί σε Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα,
χωρίς να θιγούν οι άδειες των εκλεγμένων συνδικαλιστών στις διοικήσεις ΓΣΕΕ και
ΑΔΕΔΥ.
[7] Η προστασία των 21 πρώτων
ιδρυτικών μελών των συνδικαλιστικών οργανώσεων και όχι περισσοτέρων όπως ισχύει
ανάλογα με τον αριθμό εκπροσώπησης.
[8] Η δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου
συνδικαλιστικών οργανώσεων στο οποίο θα καταγράφονται όλα τα συνδικάτα και οι
«προστατευόμενοι» συνδικαλιστές, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος από την
πολιτεία και τους εργοδότες.

Η κατάσταση στην Εκπαίδευση

Καθημερινά,
το τελευταίο διάστημα, η συγκυβέρνηση επιλέγει να «ανοίγει» θέματα που αφορούν
είτε το σχολείο είτε τα πανεπιστήμια. Θέματα που επηρεάζουν τη μόρφωση των
παιδιών των εργατικών οικογενειών, τις σπουδές τους, συνολικά τη ζωή, το μέλλον
τους. Την ίδια στιγμή, εντείνεται η καταστολή στα πανεπιστήμια, αυξάνονται οι
εισαγγελικές παρεμβάσεις στα σχολεία ενάντια στις κινητοποιήσεις. Και είναι
λογικό η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της να επιδιώκουν να περάσουν μια τέτοια
πολιτική, που χτυπά το μορφωτικό δικαίωμα, που ενισχύει την επιχειρηματική
δράση στα πανεπιστήμια, που θέλει να παρέμβει στη λειτουργία των Φοιτητικών
Συλλόγων, που θέλει εκπαιδευτικούς – εθελοντές, με τη λογική του «νόμος και
τάξη». Ενάντια σε όλα αυτά κινητοποιούνται μαθητές, φοιτητές, οι γονείς τους.
Στα λύκεια,
εδώ και ένα μήνα, οι μαθητές σε όλη τη χώρα διαδηλώνουν πολύμορφα την αντίθεσή
τους στο «νέο λύκειο». Λένε «όχι» σε ένα σχολείο που, από την πρώτη τάξη,
λειτουργεί αποκλειστικά και μόνο σαν «φροντιστήριο» για τις εξετάσεις στην
Ανώτατη Εκπαίδευση, αντί να προσφέρει ολόπλευρη μόρφωση και την αφομοίωσή της.
Δηλαδή, τους βάζει για μια τριετία να κυνηγούν βαθμούς, να διατρέχουν έναν
τεράστιο όγκο ύλης που δεν προλαβαίνουν να αφομοιώσουν, να ξεπατώνονται στα
φροντιστήρια και να εξασκούνται κάθε χρόνο σε πανελλαδικού τύπου εξετάσεις. Η
μεγάλη αναφομοίωτη ύλη και η «τράπεζα θεμάτων» οδηγούν ένα ποσοστό μαθητών να
αγωνιούν ακόμα και για το αν θα καταφέρουν να περάσουν την τάξη.
Η απάντηση
της κυβέρνησης είναι ότι αυτό το σχολείο θα παραμείνει ως έχει.
Αποπροσανατολίζει, δε, τη συζήτηση, οδηγώντας τη στο αν θα είναι η Χημεία ή η
Πληροφορική εξεταζόμενο μάθημα για τις πανελλαδικές εξετάσεις, για το αν η
Λογοτεχνία θα εξετάζεται για όλες τις σχολές ή μόνο για ορισμένες και άλλα
τέτοια. Μα, αυτά δεν αλλάζουν σε τίποτα την ουσία του «νέου λυκείου» του
άγχους, των φροντιστηρίων, της «τράπεζας» – λαιμητόμου.
Οι μαθητές,
που με πολύ κόπο και θυσίες από τις οικογένειές τους, κατάφεραν να περάσουν σε
μια σχολή που είναι μακριά από τον τόπο κατοικίας τους συχνά αδυνατούν να
παρακολουθήσουν τις σπουδές τους, γιατί χρειάζονται ένα μισθό και πάνω το μήνα
για να τα βγάλουν πέρα. Ηρθε φέτος το προσωρινό μέτρο των μετεγγραφών για τους
πρωτοετείς, προκειμένου να μπορέσουν οι πιο αδύναμοι οικονομικά φοιτητές να
σπουδάσουν σε σχολές στον τόπο τους. Ομως, στα κεντρικά ιδρύματα δημιουργείται
νέα ασφυκτική κατάσταση. Οι φοιτητές δε χωρούν στα αμφιθέατρα και στα
εργαστήρια, προσωπικό δεν υπάρχει και οι διοικήσεις των ιδρυμάτων (που κατά τ’
άλλα ξέρουν να κραυγάζουν ότι θα εφαρμοστεί ο «νόμος και η τάξη»…) σηκώνουν
τα χέρια ψηλά και θέτουν όρους για να δεχτούν τους μετεγγραφέντες. Ρίχνουν,
δηλαδή, το βάρος στους ίδιους τους πιο αδύναμους οικονομικά φοιτητές που
δικαιούνται μετεγγραφή και τους κάνουν «ομήρους».
Οι μαθητές,
οι φοιτητές αγωνιούν για τις σπουδές και το μέλλον τους, αγωνίζονται για να τα
βγάλουν πέρα, αναγκαζόμενοι να βάζουν όλο και περισσότερο το χέρι στην τσέπη ή
να δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές τους, έρχονται αντιμέτωποι με τις
ελλείψεις και την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων και έχουν κάθε λόγο να
οργανώνονται και να διεκδικούν συλλογικά όλα όσα τους ανήκουν. Οι γονείς τους
αγωνιούν για το εάν τα παιδιά τους θα μπορέσουν να συνεχίσουν το σχολείο, το
πανεπιστήμιο, εάν θα βρουν δουλειά, εάν θα μορφωθούν. Και γι’ αυτό το λόγο ο
αγώνας πρέπει να είναι κοινός ενάντια στις πολιτικές που στερούν το μέλλον και
την ελπίδα από τους νέους ανθρώπους και τις οικογένειές τους.

ΗΠΑ : Κατάληψης στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ.

Για δεύτερη
ημέρα οι φοιτητές συνεχίζουν την κατάληψή τους στο πασίγνωστο πανεπιστημίο
Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια, διαμαρτυρόμενοι για την αύξηση των διδάκτρων κατά
25%. Το πρώτο πράγμα που σκεφτήκαμε ειρωνικά, είναι πρώτον αν υπάρχουν
“θρασίμια” και στις ΗΠΑ και μάλιστα σε ένα από τα καλύτερα
πανεπιστήμια του κόσμου, και δεύτερον, γιατί η αστυνομία δεν έκλεισε προληπτικά
η ίδια το πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές τονίζουν όπως θα ακούσετε και στο βίντεο
πως δεν θα εγκαταλείψουν την κατάληψη, αν δεν σταματήσει η αύξηση των
διδάκτρων.

Οι φοιτητές
κατέλαβαν το κεντρικό τίριο του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ το βράδυ της Πέμπτης
ενάντια να αυξήσει κατά 25% τα δίδακτρα φοίτησης.στην απόφαση της διοίκησης

Οι φοιτητές
του Μπέρκλεϊ θα πραγματοποιήσουν νέα γενική συνέλευση την Παρασκευή για να
αποφασίσουν πως θα συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις τους.

Φοιτητές
διαμαρτύρονται και έξω από το Wheeler

Μεταξύ των
αιτημάτων των φοιτητών είναι να μην αυξηθούν τα τέλη φοίτησης, να ενισχυθεί η
συμμετοχή των φοιτητών στο Διοικητικό Συμβούλιο και να δημιουργηθεί ένας
εταιρικός φόρος για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης τους. Τέλος, ζητούν να
τεθεί σε δημόσιο διάλογο το ζήτημα της αύξησης των διδάκτρων. Σημειώνουμε πως τα δίδακτρα φοίτησης στο Πανεπιστήμιο του
Σαν Φρανσκίσκο ανέρχονται περίπου στα $ 23.266.

 

Ισοπεδώνοντας μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα

Πρόκληση απέναντι σε χιλιάδες άνεργους εκπαιδευτικούς, στη λαϊκή οικογένεια
και τα παιδιά της, είναι η στάση της κυβέρνησης για τις ελλείψεις στα σχολεία.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προτάσεις που επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας, οι
εκπαιδευτικοί καλούνται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να δουλέψουν «εθελοντικά»,
απεμπολώντας δικαιώματά τους προκειμένου να λειτουργήσουν τα σχολεία. Σήμερα,
σε χιλιάδες μετρώνται οι πραγματικές ανάγκες σε εκπαιδευτικούς και η κυβέρνηση
δεν μπορεί πια να τις συγκαλύψει. Ο δρόμος για την οριστική ικανοποίηση αυτών
των αναγκών περνά μέσα από μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών, μονιμοποίηση όλων
των αναπληρωτών και ωρομισθίων, αύξηση της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης.

Ομως η πολιτική που ακολουθείται, όχι μόνο δεν οδηγεί σε ικανό αριθμό
διορισμών, αλλά διευρύνει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση, ενώ
έχει ήδη ανοίξει το δρόμο και για απολύσεις. Ταυτόχρονα, μία κυβέρνηση που
ανερυθρίαστα δηλώνει ότι δεν έχει λεφτά για εκπαιδευτικούς, με αντίστοιχη ευκολία
καλεί τους εκπαιδευτικούς να δουλέψουν τζάμπα, να διακόψουν την άδεια ανατροφής
παιδιών, για να ψευτοκουκουλωθούν οι ελλείψεις τις οποίες δημιούργησε η
πολιτική που πιστά ακολουθείται τόσα χρόνια σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων
του λαού.
«Πού είναι το πρόβλημα με την εθελοντική εργασία;», αναρωτήθηκε σε
τηλεοπτική εκπομπή ο Αν. Λοβέρδος. Αυτό που βαφτίζει ως εθελοντισμό το
υπουργείο Παιδείας είναι η δουλειά χωρίς δικαιώματα με το μανδύα της
εθελοντικής προσφοράς. Είναι η γνωστή η προσπάθεια εκμετάλλευσης της ανάγκης
για κοινωνική προσφορά, ενώ στην προκειμένη περίπτωση τίθενται και εκβιασμοί
του τύπου «ή κενά ή εθελοντές» και «δέλεαρ» 300 ευρώ χαρτζιλίκι σε όσους
αποφασίσουν να εγκαταλείψουν την άδεια ανατροφής τέκνων. Πρόκειται για ευθεία
αμφισβήτηση του δικαιώματος στη γονική άδεια, που «πατά» στη δύσκολη οικονομική
κατάσταση που αντιμετωπίζουν νέοι εκπαιδευτικοί με παιδιά.
Το υπουργείο Παιδείας προκλητικά μάλιστα ισχυρίζεται ότι προχωρά σε τέτοια
μέτρα για το καλό των μαθητών. Των παιδιών που με εντολές του κάνουν μάθημα
συνωστιζόμενοι σε τάξεις των 27 μαθητών, σε 1.600 σχολεία λιγότερα λόγω των
συγχωνεύσεων, με τους γονείς να βάζουν το χέρι στην τσέπη, σε ένα σχολείο πίσω
από τις ανάγκες τους, με ταξικά φίλτρα και πανελλαδικού τύπου εξετάσεις από την
Α’ Λυκείου. Με τους ίδιους τους μαθητές να καλούνται να δουλέψουν από νωρίς
χωρίς δικαιώματα στη «μαθητεία». Με την αστυνομία και τους εισαγγελείς να
βρίσκονται στις πόρτες των σχολείων, έτοιμοι να καταστείλουν την αγανάκτηση γι’
αυτήν την κατάσταση.
Η κίνηση του υπουργείου να απευθυνθεί σε «εθελοντές» έχει αποτελέσματα που
πάνε πολύ πιο μακριά από την κάλυψη κάποιων ωρών διδασκαλίας. Ερχονται να
ισοπεδώσουν παραπέρα τα εργασιακά δικαιώματα στην εκπαίδευση, να προστεθούν
στην πολιτική της αδιοριστίας, των διαρκών φίλτρων για διορισμό, των ελαστικών
εργασιακών σχέσεων, της «αξιολόγησης». Πρόκειται για εφαρμογή του
«εθελοντισμού» όπως την εννοεί το μεγάλο κεφάλαιο, με την υποκατάσταση των
υποχρεώσεων της πολιτείας με «εθελοντική» δουλειά, με την παραίτηση του
εργαζόμενου από τα δικαιώματά του, με την υποταγή του στις, σε βάρος του και σε
βάρος της μόρφωσης των παιδιών των λαϊκών οικογενειών, αξιώσεις του συστήματος.

Προβλήματα και ελλείψεις φέρνει στο φως η αξιολόγηση του Ολοήμερου Σχολείου

Τα προβλήματα
και τους λόγους που δεν μπορεί το Ολοήμερο Σχολείο να αποτελέσει οδηγό για την
πρωτοβάθμια εκπαίδευση επιβεβαιώνει η έκθεση αξιολόγησης των Ολοήμερων
Δημοτικών Σχολείων με ΕΑΕΠ, τα οποία, σημειωτέον, κατέχουν θέση προτεραιότητας
ως προς τα υπόλοιπα σχολεία.  Την ίδια στιγμή, η φτώχεια του σχολείου που
ουσιαστικά περιγράφεται στην έκθεση, ενισχύει την επικοινωνιακή προώθηση των
εξαγγελιών του υπουργού Παιδείας, Ανδρέα Λοβέρδου, για την ανασυγκρότηση της
πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δεν λύνει όμως τα βασικά προβλήματα που συνδέονται με
βασικές και μη αντιμετωπίσιμες ελλείψεις, ενώ οι λύσεις προς το παρόν
ταυτίζονται με ασφυκτικότερο εργασιακό πλαίσιο για τους εκπαιδευτικούς.

Από την
αξιολόγηση -όπου συμμετείχαν 347 διευθυντές σχολικών μονάδων με ΕΑΕΠ, 32
σχολικοί σύμβουλοι και 10 στελέχη της Ειδικής Υπηρεσίας Εφαρμογής Εκπαιδευτικών
Δράσεων του ΥΠΑΙΘ, διαπιστώθηκαν :

Δυο βασικά ποιοτικά προβλήματα που καταδεικνύουν την αποτυχία του
προγράμματος, όπως:

– η κούραση
των μαθητών, ιδιαίτερα αυτών που φοιτούσαν στις μικρές τάξεις, από την εναλλαγή
εκπαιδευτικών και τις πολλές ώρες παραμονής στο σχολείο

– η μη
επαρκής μελέτη/προετοιμασία των μαθητών.

Πολλές δυσλειτουργίες που εξηγούν την αδυναμία υλοποίησης του
προγράμματος. Μεταξύ άλλων:

Μη έγκαιρη
στελέχωση με εκπαιδευτικό προσωπικό. Σε αρκετές περιπτώσεις οι προσλήψεις των αναπληρωτών
ειδικότητας έγιναν πολύ αργότερα από την έναρξη του έτους. Αποτέλεσμα, κάθε
Ολοήμερο να τελειώνει διαφορετική ώρα ανάλογα με το διαθέσιμο προσωπικό

Άρνηση
μόνιμων εκπαιδευτικών να επανδρώσουν τα ΕΑΕΠ, λόγω των κενών που δημιουργούνταν
στο διδακτικό ωράριο, με αποτέλεσμα ένα μη σταθερό διδακτικό προσωπικό.

Δυσκολία στη
διαμόρφωση του ωρολογίου προγράμματος, λόγω του ότι ορισμένοι εκπαιδευτικοί
ειδικότητας-αναπληρωτές μοιράζονταν σε 4-5 διαφορετικές σχολικές μονάδες,
προκειμένου να συμπληρώσουν το ωράριό τους.

Ελλείψεις
στην υλικοτεχνική υποδομή των σχολείου. Σε πολλά σχολεία δεν υπήρχε αίθουσα
σίτισης, σε πολλές δε περιπτώσεις ούτε τραπεζοκόμος, ούτε χειριστής τροφίμων .
Ακόμα, ούτε κατάλληλοι χώροι (αίθουσα εικαστικών, μουσικής,  θεάτρου) ούτε
απαραίτητα μέσα (π.χ. μουσικών οργάνων, εξοπλισμός με cd player,
βιντεοπροβολέα, διαδραστικού πίνακα) για τις νέες μορφές διδασκαλίας.

Έλλειψη
θέρμανσης τις απογευματινές ώρες.

Δεν
προσφέρθηκαν μικρογεύματα, παρά μόνο φρούτα σε κάποιες περιπτώσεις.

Οι προτάσεις,
μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν:

Έγκαιρες
προσλήψεις εκπαιδευτικών

Μόνιμο
διδακτικό προσωπικό

Χρηματοδότηση
των σχολείων

Ανάθεση σε
εκπαιδευτικό ΠΕ70 των ωρών της προετοιμασίας

Θεσμοθέτηση
ώρας προετοιμασίας στο πρόγραμμα για τις εργασίες της επόμενης μέρας. Αυτό
μπορεί να συνδυαστεί με μείωση της διδακτέας ύλης και προσεκτική επιλογή της
,προκειμένου να αποφευχθούν οι επικαλύψεις και να εξοικονομηθούν οι ανάλογες
ώρες.

Τις
τελευταίες ο υπουργός τις έχει εξαγγείλει. Είναι οι εύκολες.

Να σταματήσει τώρα κάθε συζήτηση για το δικαίωμα της απεργίας και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ. Σεφέρης» εκφράζει την απαίτηση να
σταματήσει τώρα κάθε συζήτηση για το δικαίωμα της απεργίας και τις
συνδικαλιστικές ελευθερίες.

ΚΑΤΩ
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.
Η επιχειρηματολογία της μεγαλοεργοδοσίας
και της συγκυβέρνησης σε ένα συμπέρασμα μας οδηγεί: Θέλουν να επιβάλλουν σιγή
νεκροταφείου στο εργατικό κίνημα, να αλυσοδέσουν την εργατική τάξη και τα άλλα
λαϊκά στρώματα ώστε να εφαρμόζουν χωρίς αναταράξεις, κοινωνικές αντιδράσεις
στην αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική και στην επιθετικότητα του κεφαλαίου που
συνεχίζεται αμείωτα.
Είναι απαίτηση της μεγάλης εργοδοσίας η
κατάργηση κάθε νομικού και συμβατικού εμποδίου, ο περιορισμός κάθε
συνδικαλιστικού δικαιώματος με στόχο να απολύουν, να τρομοκρατούν κάθε
εργαζόμενο που σηκώνει κεφάλι. Είναι ενοχλητικός κάθε εργάτης, κάθε
συνδικαλιστής, κάθε συνδικάτο που παλεύει και απαιτεί να μη ζουν οι εργάτες σαν
σκλάβοι.
Διαισθάνονται ότι η όποια ανοχή –
υπομονή των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων έχει τα όριά της και
ενεργούν και προληπτικά και τρομοκρατικά ετοιμάζοντας το έδαφος με νέο
συνδικαλιστικό νόμο, ώστε να δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη συνδικαλιστική
δράση.
Η επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας και γενικότερα στη συνδικαλιστική δράση
έρχεται χρόνια πίσω από όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν απ΄ αυτό τον τόπο. Το
ταξικό εργατικό κίνημα αντιμετώπισε τις δυνάμεις του κεφαλαίου με φυλακίσεις,
εξορίες, εκτελέσεις και ποτέ δεν παραιτήθηκε από την υπεράσπιση των κατακτήσεών
του. Αντιμετώπισε τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό σε όλες του τις
αποχρώσεις. Αντιμετώπισε και κατάργησε το νόμο Λάσκαρη, αποκάλυψε τις
συνειδητές παραλείψεις του 1264 του ΠΑΣΟΚ (π.χ. εξαίρεση εφοπλιστών). Επέβαλε
την κατάργηση του Άρθρου 4 του απεργοκτόνου Νόμου 1365/83. Αντιμετωπίσαμε και
αποκαλύψαμε τι επιδίωκαν όλοι αυτοί που κόπτονται δήθεν για τη δουλειά των
καταστημάτων και το κλείσιμο των δρόμων. Δεν είμαστε λοιπόν ούτε καινούργιοι,
ούτε άπειροι. Ξέρουμε πολύ καλά γιατί κόπτονται.
Η ευαισθησία τόσο των εργοδοτών όσο και της κυβέρνησης για τον τρόπο
που αποφασίζονται οι απεργίες είναι υποκριτική και τούτο γιατί:
  • Στη
    χαλυβουργία του Μάνεση που οι αποφάσεις για απεργία παίρνονταν με 80% και πάνω
    συμμετοχή, ρίξανε τα ΜΑΤ πάνω στους εργάτες. 
  • Στους
    ναυτεργάτες που η απόφαση για απεργία ήταν με συντριπτική πλειοψηφία μέσα στα
    καράβια, τους επιστράτευσαν. 
  • Στους
    εργαζόμενους στο Μετρό που με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν απεργία, τους
    επιστράτευσαν. 
  • Στους
    εκπαιδευτικούς που και εκεί με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν απεργία, τους
    επιστράτευσαν.
Είναι φανερό ότι ο στόχος τους είναι το
δικαίωμα στην απεργία και όχι ο τρόπος που αποφασίζεται. Με βιομηχανία
δικαστικών αποφάσεων βγαίνουν παράνομες η πλειοψηφία των απεργιακών
κινητοποιήσεων.
Επικαλούνται τις συνδικαλιστικές άδειες πρώτα από
όλα για να στοχοποιήσουν συλλήβδην τα συνδικαλιστικά στελέχη – όπως λέει ο λαός
κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά και δεύτερον για να δυσκολέψουν την επαφή
των συνδικάτων με τα μέλη τους και τους άλλους εργαζόμενους. Ασφαλώς υπάρχουν
περιπτώσεις που αξιοποιήθηκαν και αξιοποιούνται όχι για τα συμφέροντα των
εργαζομένων. Αυτό όμως είναι ζήτημα των εργαζομένων να το λύσουν στις Γενικές
Συνελεύσεις των Σωματείων τους και στις εκλογές. Επικαλούνται τη συμπεριφορά
ορισμένων συνδικαλιστών του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, δικών
τους παιδιών, και στηρίγματα αντιλαϊκών εξουσιών για να βάλουν στο γύψο τη
συνδικαλιστική δράση.
Υπενθυμίζουμε ότι το ταμείο εργατικών
στελεχών (εργατοπατέρων) δημιούργημα των αστικών κομμάτων ήταν για να
εξαγοράζουν και να έχουν στο χέρι μια σειρά συνδικαλιστές που έμπαιναν εμπόδιο
στην ανάπτυξη των αγώνων των εργαζομένων.
Το ταξικό εργατικό κίνημα πολέμησε
σταθερά αυτό το ταμείο μέχρι την κατάργησή του. Στον καθρέφτη τους να κοιτάξουν
και θα βρουν αυτούς που ψάχνουν. 
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Καλούμε τους εργαζόμενους να ορθώσουν ασπίδα προστασίας της συνδικαλιστικής
δράσης και των κοινωνικών αγώνων. Να απαιτήσουμε τη διεύρυνση των
συνδικαλιστικών ελευθεριών.
ΚΑΤΩ
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ
ΚΑΙ
ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.
 To Δ.Σ.

Aλληλεγγύη στους Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες του καταυλισμού του Λαυρίου

Στο Λαύριο υπάρχει ένας καταυλισμός Κούρδων πολιτικών
προσφύγων, που στοιβάζονται κατά εκατοντάδες, με απαράδεκτες συνθήκες κράτησης. 
Πρόκειται για οικογένειες απ΄ αυτές που πέρασαν τη θάλασσα μέσα στις παλιόβαρκες
των δουλεμπόρων. 
Γι αυτούς που οι συμπατριώτες τους πολεμούν στο Ιράκ, στην
Τουρκία και στη Συρία για να αποκτήσουν πατρίδα και κράτος. 
Πρόκειται για
πολιτικούς πρόσφυγες, που αν επιστρέψουν στη χώρα τους θα αντιμετωπίσουν από τη
φυλάκιση μέχρι τα βασανιστήρια ή και την εκτέλεση.  Πρόκειται γι 
αυτούς που ήρθαν στην Ελλάδα σαν ενδιάμεσο σταθμό προς την Ευρώπη, αλλά
οι Ελληνικές κυβερνήσεις με βάση τις Ευρωπαϊκές οδηγίες («Δουβλίνο ΙΙ» κλπ),
τους το απαγορεύουν, με αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται στη χώρα μας. 
Πρόκειται
γι  αυτούς που έχουν ζητήσει άσυλο απ΄
την Ελλάδα, αλλά η διαδικασία είναι πολύ αργή κι απαγορευτική. 
Πρόκειται
γι  αυτούς που ουσιαστικά είναι
κρατούμενοι στη χώρα μας γιατί δραπέτευσαν απ΄ την κόλαση που τους έφεραν οι
ιμπεριαλιστές στη χώρα τους κι αναζητούν μια καλύτερη ζωή κάπου αλλού. 
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών
Π.Ε. «Γ. Σεφέρης» οργανώνει καμπάνια αλληλεγγύης προς τους Κούρδους πολιτικούς
πρόσφυγες του Λαυρίου.

Μαζεύουμε δώρα για τα
παιδιά τους (παιχνίδια, σχολικά, ρούχα, τρόφιμα κλπ).

Η παράδοση των δώρων που θα μαζευτούν θα γίνει την Κυριακή 21 του Δεκέμβρη και θα
συνδυαστεί με :
  • Ημερήσια
    εκδρομή στο Λαύριο. 
  • Ξενάγηση
    στα αρχαία ορυχεία του Λαυρίου, αλλά και των αρχών του 20ου αιώνα.
    Ξεναγός μας … ποιoς άλλος ! Η Νατάσσα Αβραμίδου. 
  • Επίσκεψη
    στον καταυλισμό του Κούρδων πολιτικών προσφύγων. Παράδοση των δώρων. Συζήτηση
    μαζί τους. Ενημέρωση για τον αγώνα τους.
  • Μαζεύουμε δώρα για τα παιδιά τους στα
    σχολεία μας, μέχρι 15 του Δεκέμβρη.  Σύντομα
    θα ανακοινώσουμε αναλυτικά το πρόγραμμα της επίσκεψης – εκδρομής.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Π.Ε. Β΄ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΣ 18/11/14 ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΣΤΗΡΙΞΗ.

Την Τρίτη 18 του Νοέμβρη 2014, πραγματοποιήθηκε
η παράσταση διαμαρτυρίας του Συλλόγου μας στη Διεύθυνση Π.Ε. Β΄ Αθήνας, για τα
προβλήματα της παράλληλης στήριξης και των Γαλλικών – Γερμανικών.
Πήραν μέρος και οι πρόεδροι των Ενώσεων Γονέων
Ηρακλείου και Νέας Ιωνίας, εκπρόσωπος από την Ένωσης Γονέων Μεταμόρφωσης
και άλλα μέλη των Ενώσεων Γονέων. Επίσης συμμετείχαν οι πρόεδροι των Συλλόγων
Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αμαρουσίου» και «Περικλής», καθώς και αρκετοί
συνάδελφοι, αυτών των ειδικοτήτων, αλλά και γενικότερα δάσκαλοι και νηπιαγωγοί.
Δεν αποτελεί βέβαια είδηση το ότι ο διευθυντής
διεύθυνσης δεν ήταν εκεί. Ούτε και το ότι για άλλη μια φορά μας
περίμενε εκεί …
η αστυνομία.
Μας δέχτηκε ο αναπληρωτής διευθυντής
διεύθυνσης κι ο υπεύθυνος παιδαγωγικών θεμάτων της Δ/νσης Π.Ε. Β΄ Αθήνας.
Ουσιαστικά παραδέχτηκαν ότι έχουμε
δίκιο σ΄ όλα όσα λέμε και τους καταθέσαμε γραπτά. Δε θα μπορούσε να υπάρξει
μεγαλύτερη ομολογία, απ΄ τη στάση τους.
  • «Είναι
    παιδαγωγικά σωστό και νόμιμο να έχει ένας δάσκαλος της παράλληλης στήριξης
    δύο και τρία παιδιά σε δύο σχολεία;» …. «Έχετε δίκιο».
  • «Είναι
    παιδαγωγικά σωστό και νόμιμο να βάζετε τους συναδέλφους των Γερμανικών και
    των Γαλλικών να κάνουν «άλλα αντί άλλων» στα σχολεία και μάλιστα σε τάξεις
    μικρότερες από την Πέμπτη ;» …. «Έχετε δίκιο».
  • «Είναι
    σωστό και νόμιμο να δίνετε εντολές στους συναδέλφους αυτούς, για τις
    τοποθετήσεις τους, χωρίς να τους το δίνετε γραπτό;» … «Έχετε δίκιο».
  • «Αν ένα
    παιδί που έχει … «μισή» (ή και «ένα τέταρτο») παράλληλη στήριξη, πάθει
    κάτι ή προκαλέσει κάτι, την ώρα που ο συνάδελφος της παράλληλης στήριξης
    είναι σε άλλο σχολείο ή σε άλλο παιδί, ποιος έχει την ευθύνη;» … «Έχετε
    δίκιο».
  • Μας
    βομβάρδισαν με απαντήσεις του στυλ «είμαι αναρμόδιος», «δεν ξέρω», «έχω
    άγνοια».
  • Μας
    ξαναείπαν ότι όλες αυτές τις αναθέσεις που παραβιάζουν κάθε έννοια
    λογικής, παιδαγωγικής και νομιμότητας, τις κάνουν μεν, αλλά δεν μπορούν τις δώσουν γραπτά.
  • Τέλος,
    τους ζητήσαμε να μας απαντήσει η διεύθυνση Π.Ε. γραπτά, στα αιτήματα και
    στη διαμαρτυρία μας.  
Φαίνεται ότι η διεύθυνση Π.Ε. της Β΄
Αθήνας, υιοθετεί νέα στάση για να υπηρετήσει την  «εγκριτική της ανοχή» απέναντι στην πολιτική
του υπουργείου : Τη στάση «Δεν ξέρω. Δεν απαντώ». Και «Ποιος φταίει, ποιος
φταίει κανένα στόμα δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα».
Όμως είναι περισσότερο από προφανές
ότι αυτά είναι αποτελέσματα της «εκπαιδευτικής» πολιτικής του υπουργείου, του
κεφαλαίου και της Ε.Ε. για το «Νέο Σχολείο», που κι οι ίδιοι οι προϊστάμενοι
της διεύθυνσης της Β΄ Αθήνας την υπηρετούν με πάθος και υπερβάλλοντα ζήλο.
Η γνώμη όλων όσων συμμετείχαν στην
κινητοποίηση είναι : «Συνεχίζουμε».
Επόμενο βήμα : Παράσταση διαμαρτυρίας στην
Περιφέρεια Αττικής. Για το ακριβές πρόγραμμα θα βγει ανακοίνωση του Δ.Σ.
Καλούμε τους συναδέλφους και
ιδιαίτερα τους συναδέλφους των Γερμανικών, των Γαλλικών και της παράλληλης
στήριξης να απαιτούν την κάθε τοποθέτηση ή ανάθεση που τους γίνεται ΓΡΑΠΤΑ.
Σε διαφορετική περίπτωση δεν είναι υποχρεωμένοι να την εφαρμόσουν. Ήδη έχουμε αρκετά
 παραδείγματα συναδέλφων που αρνήθηκαν να
εφαρμόσουν τις αυθαιρεσίες της διοίκησης.
Τους καλούμε να ενημερώσουν τους γονείς των
μαθητών τους για την κατάσταση αυτή.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να
αντιμετωπίσουν αυτού του είδους τα προβλήματα στα σχολεία τους στις
συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων.
Καλούμε εκπαιδευτικούς και γονείς να πάρουν την υπόθεση στα
χέρια τους, να αναπτύξουν το κίνημα εκείνο που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα
αντιεκπαιδευτικά σχέδια του υπουργείου, της Ε.Ε., του «Νέου Σχολείου».  

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ : Και ελλείψεις και επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα

Νέα πρόταση συγκάλυψης των κενών με «εθελοντές»
εκπαιδευτικούς σε άδεια ανατροφής

Σε
εκπαιδευτικούς οι οποίοι βρίσκονται σε άδεια ανατροφής τέκνων σκοπεύει να
απευθυνθεί το υπουργείο Παιδείας προκειμένου να αντλήσει «εθελοντές» για να
(συγ)καλύψουν κενά στα σχολεία. Οπως ανακοίνωσε χτες ο υπουργός Παιδείας, στις
25 Νοέμβρη θα κατατεθεί στη Βουλή σχετική νομοθετική ρύθμιση.

Οπως είπε ο
Α. Λοβέρδος, στις προθέσεις του και σε συνεργασία με το υπουργείο Εργασίας,
είναι «να προσφέρουμε σε όποιον εθελοντικά θέλει εκπαιδευτικό, κυρίως σε όποια
είναι σε άδεια ανατροφής τέκνου, να μπορεί όχι να τη διακόπτει και να τη
μετακυλίει στο μέλλον, να μπορεί παράλληλα να πηγαίνει στο σχολείο της περιοχής
του και να παίρνει από προγράμματα του υπουργείου Εργασίας 300 ευρώ ενίσχυση
για την ανατροφή του παιδιού του». Το υπουργείο Παιδείας υπολογίζει ότι οι
εκπαιδευτικοί που βρίσκονται σε τέτοια άδεια είναι 3.000. Η κυβέρνηση, αντί
καλύψει τα κενά με μαζικούς διορισμούς, ξεμπερδεύει με δηλώσεις για αδυναμία
προσλήψεων και χρησιμοποιεί την άθλια κατάσταση που ετοιμαζόταν χρόνια τώρα με
την υποστελέχωση των σχολείων για να τσαλαπατήσει τα εργασιακά δικαιώματα.
Ετσι, μετά τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, τις υποχρεωτικές
μετακινήσεις, την άρνηση συνταξιοδοτήσεων, βάζει στο χέρι και την άδεια
ανατροφής παιδιού, καλώντας τους τσακισμένους από την κρίση νέους γονείς –
εκπαιδευτικούς να τη διακόψουν για 300 ευρώ.

Αναφερόμενος,
δε, στις αντιδράσεις που ξεσήκωσε το προκλητικό σενάριο για τζάμπα εργασία
αδιόριστων εκπαιδευτικών προκειμένου να συγκαλυφθούν τα κενά και να
λειτουργήσουν τα σχολεία, ο υπουργός επιχείρησε, ούτε λίγο – ούτε πολύ, να τις
παρουσιάσει σαν …επικοινωνιακό παιχνίδι, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εμάς μας
ενδιαφέρει να καλύπτουμε όσο περισσότερα κενά μπορούμε και δεν καταλαβαίνουμε
και τίποτε σε αυτή την προσπάθεια. Τα παιδιά μας ενδιαφέρουν πρωτίστως και όχι
η πολιτική κριτική ή τα διάφορα εξυπνακίστικα αυτών που είναι απ’ έξω από το
παιχνίδι και κάνουν τον έξυπνο», είπε εμφανίζοντας ενδιαφέρον για το καλό των
παιδιών, τα οποία, κατά τ’ άλλα, συνωστίζονται σε τάξεις 27 μαθητών, ψάχνουν
ακόμα εκπαιδευτικούς, δεν έχουν εξασφαλισμένη μεταφορά για το σχολείο, έμειναν
μαζικά μετεξεταστέα εξαιτίας του νέου συστήματος, έρχονται αντιμέτωπα με
εισαγγελείς και Αστυνομία όταν αγωνίζονται κ.ο.κ.

«Εχουμε
κενά, τα κενά δεν μπορούν να προσδιοριστούν με απόλυτη ακρίβεια, όπως τα
προσδιορίζαμε τον Σεπτέμβριο, διότι τώρα έχουμε επιγενόμενα κενά», δήλωσε ο
υπουργός Παιδείας. Προκειμένου λοιπόν να λειτουργήσουν τα σχολεία, ανακοίνωσε
πως υπεγράφησαν 86 επιστροφές αποσπασμένων εκπαιδευτικών στις τάξεις από
φορείς, ότι θα προσληφθούν μέσω ΕΣΠΑ 800 αναπληρωτές για την Ειδική Αγωγή και
1.000 αναπληρωτές για να καλύψουν 1.500 θέσεις εκπαιδευτικών σε άδεια άνευ
αποδοχών. Επίσης, το υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε το δικαίωμα συνταξιοδότησης σε
300 εκπαιδευτικούς που έκαναν αίτηση συνταξιοδότησης εκτός της γενικής
προθεσμίας για λόγους υγείας και σοβαρούς οικογενειακούς λόγους.

Μεταξύ
άλλων, ο υπουργός Παιδείας αναφέρθηκε και στα κενά που προκύπτουν με τις
επαπειλούμενες κυήσεις, κάνοντας μάλιστα λόγο για «παιχνίδι» και σημειώνοντας:
«Τι να πω στους διευθυντές του ΕΣΥ που δίνουν άδεια για ψύλλου πήδημα στις
επαπειλούμενες κυήσεις; (…) Ολοι οι υπουργοί έχουν έρθει σε αυτή την απόγνωση
που έρχομαι και εγώ, όλοι καταλαβαίνουν ότι εδώ υπάρχει παιχνίδι, μα δεν
μπορούν να κάνουν τίποτε. Και γιατρός να ήμουν, δεν θα μπορούσα να παρέμβω στην
υπογραφή ενός διευθυντή του ΕΣΥ».

Αλλαγές στον
καθορισμό των εισακτέων

Με
αντικείμενο τη μεταφορά της αρμοδιότητας καθορισμού του αριθμού των εισακτέων
στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, συγκαλείται τη Δευτέρα 24 Νοέμβρη το αρμόδιο για
την Ανώτατη Εκπαίδευση συμβούλιο του ΕΣΥΠ. Οπως μάλιστα ανακοίνωσε ο υπουργός
Παιδείας, θα προτείνει να υπάρξει ρύθμιση άμεσα, ενταγμένη στο νομοσχέδιο για
την Ερευνα το οποίο την ερχόμενη Τρίτη συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλής. Με
αυτόν τον τρόπο το υπουργείο Παιδείας απαντά στις διαμαρτυρίες των Ιδρυμάτων
για την αναντιστοιχία της χρηματοδότησης με τις ανάγκες. Ο υπουργός Παιδείας
ξεκαθάρισε χτες πως «η χρηματοδότησή τους για του χρόνου είναι δεδομένη», «πάλι
περικοπές».

Οπως
αναφέρθηκε, μεγάλη πίεση από αιτήσεις μετεγγραφών έχουν δεχθεί το Μετσόβιο
Πολυτεχνείο και ιδιαίτερα η Σχολή Μηχανολόγων και η Σχολή Ηλεκτρολόγων και
πολλές Σχολές του ΕΚΠΑ, μεταξύ των οποίων η Ιατρική, η Νομική, το Παιδαγωγικό
και το Τμήμα Νηπιαγωγών.

Βαθμοθήρες … και οι εκπαιδευτικοί !

Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την
επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται»
-με τη σειρά της- την επιτυχία και την αποτυχία όλων.

Με… εντολή
Σαμαρά, δάσκαλοι και καθηγητές καθίστανται υπεύθυνοι για τις «κακές» επιδόσεις
των μαθητών ωσάν να δίδασκαν σε γυάλα, ανεπηρέαστοι από κοινωνικούς παράγοντες.
Εν ολίγοις, βρέθηκε ο τρόπος να… απαλλαγούν και από τους εκπαιδευτικούς.
Με άρθρο του
στην «Καθημερινή της Κυριακής» (16/11/2014), με τίτλο «Η επόμενη μέρα:
Μεταρρυθμιστικό άλμα στο αύριο» ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει,
ανάμεσα σε άλλα, το επόμενο κύμα μεταρρυθμίσεων στην Παιδεία με τα παρακάτω
λόγια: «Αναβάθμιση της δημόσιας Παιδείας, ώστε να κρίνεται το έργο των
εκπαιδευτικών από τα αποτελέσματά τους, δηλαδή από τις επιδόσεις των μαθητών
στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο».
Είναι φανερό
ότι ο πρωθυπουργός της χώρας δεν μασάει τα λόγια του, αποκαλύπτοντας μια από
τις παραμέτρους του νέου Λυκείου και της Τράπεζας Θεμάτων. Αποκαλύπτει, δηλαδή,
αυτό που εδώ και πολύ καιρό κρύβεται με επιμέλεια από τους επιτελείς του
υπουργείου Παιδείας: ότι το νέο Λύκειο και η Τράπεζα Θεμάτων, εκτός από το
ξεκαθάρισμα και τον εξοστρακισμό χιλιάδων μαθητών, είναι το όχημα για το
ξεκαθάρισμα των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών! Η νέα μεταρρύθμιση στην
εκπαίδευση θα χρεώσει τις επιδόσεις των μαθητών στους εκπαιδευτικούς!
«Αξιολόγηση»
Στο νέο
πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους
και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται» -με τη σειρά της- την επιτυχία και την
αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση
ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και
εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική
διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο: κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση,
συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος
εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα
γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που
διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα
ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.
Σχολείο, όχι
θερμοκήπιο
Δεν είναι,
ωστόσο, λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι το σχολείο δεν είναι
«θερμοκήπιο», όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα
και συστηματική φροντίδα! Πολύχρονες και πολυάριθμες έρευνες στην Ελλάδα και
στο εξωτερικό, αλλά και οι επίσημες κρατικές στατιστικές έχουν τεκμηριώσει με
αδιάσειστα στοιχεία ότι στο «πατρόν» της σχολικής επιτυχίας/ αποτυχίας παρεμβαίνουν
μια σειρά εξωσχολικοί και εσωσχολικοί παράγοντες που δραστηριοποιούνται στο
έδαφος των κοινωνικών ανισοτήτων.
Η τολμηρή
πρόταση του Θαλή, σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό Μπάμπη Νούτσο, δεν μπορεί να
χρησιμεύσει για την κοινωνική μέτρηση της σχολικής πυραμίδας όσο οι σκιές της
σχολικής στατιστικής δεν φωτίζονται και με τη θεμελιώδη μεταβλητή της
κοινωνικο-επαγγελματικής προέλευσης των μαθητών.
*Αγνοούν το
υπουργείο και οι «ειδικοί μας» ότι σε κάθε γεωγραφική περιοχή υπάρχει
κοινωνική, οικονομική, μορφωτική, δηλαδή ταξική διαφοροποίηση;
*Αγνοούν ότι
υπάρχουν σχολεία σε κάθε πόλη, ακόμη και στη μικροκλίμακα μιας περιοχής, που
παραδοσιακά «στρατολογούν» και «στρατολογούνται» από παιδιά εύπορων και
μορφωμένων οικογενειών;
Αποδιοπομπαίοι
τράγοι
Είναι
προφανές ότι ο πρωθυπουργός της χώρας γνωρίζει πολύ καλά τις κοινωνικές
παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει»
κατευθείαν τον εκπαιδευτικό. Ο Αντ. Σαμαράς θεωρεί κατάλληλο τον χρόνο να
προβάλει συστηματικά μια, έτσι κι αλλιώς, διαδεδομένη αντίληψη, σύμφωνα με την
οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη έχει ο
εκπαιδευτικός.
Μια τέτοια
αντίληψη, όπως γίνεται φανερό, εναποθέτει μεγάλο φορτίο ευθύνης στους ώμους του
δασκάλου και συνήθως, όταν τίθεται θέμα σχολικής αποτυχίας ή εκπαιδευτικής
κρίσης, ο δάσκαλος είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Με αυτό τον τρόπο, γίνεται
ευκολότερη υπόθεση η επιβολή αυταρχικών μέτρων αξιολόγησης, εντατικοποίησης και
διοικητικού ελέγχου.
Δεν
αμφισβητούμε, βεβαίως, σε καμιά περίπτωση ότι η παρέμβαση του εκπαιδευτικού
μπορεί να έχει θετικές ή αρνητικές συνέπειες, που μερικές φορές μάλιστα
ξεπερνούν την παιδική και εφηβική ηλικία του μαθητικού πληθυσμού και
προεκτείνονται σε ολόκληρη τη ζωή του. Ομως, τα «συμβαλλόμενα υποκείμενα» της
σχολικής επίδοσης δεν εξαντλούνται σε καμιά περίπτωση στη «θέληση» του μαθητή ή
στο «ταλέντο» και την «αποδοτικότητα» του δασκάλου. Το «μαύρο κουτί» της
αίθουσας διδασκαλίας περιλαμβάνει, όπως υπαινιχθήκαμε παραπάνω, αρκετούς
«καταλύτες».