ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2012

Η ελληνική κοινωνία ζει τις τελευταίες εβδομάδες ένα ακόμη επεισόδιο του σήριαλ «Η σωτηρία της χώρας και πώς να την πετύχετε». Η τρικομματική κυβέρνηση επεξεργάζεται μέτρα ολοκληρωτικής εξόντωσης του λαού, που περιλαμβάνουν άγρια φορομπηξία, περικοπές (κατάργηση δώρων σε μισθούς και συντάξεις, μείωση συντάξεων, πάγωμα ωριμάνσεων) και ιδιωτικοποιήσεις fast-track (ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, απολύσεις).

Η συνύπαρξη του ακροδεξιού Σαμαρά, του «συνετού» Βενιζέλου και του «αριστερού» Κουβέλη έχει ως κοινή συνισταμένη την απαρέγκλιτη εφαρμογή των επιταγών της ΕΕ για περεταίρω επιδείνωση των όρων ζωής της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, με στόχο την καταστροφή της δυνατότητας παραγωγικής ανασυγκρότησης, ώστε οι εργαζόμενοι να αποτελέσουν απορρίμματα ή περιττώματα. Η κυβέρνηση στο έργο αυτό έχει την αμέριστη συμπαράσταση των αποβλακωτικών τηλεοπτικών και έντυπων ΜΜΕ που καλλιεργούν με ψέματα και φτηνή προπαγάνδα το έδαφος για την εφαρμογή των μέτρων. Ζούμε στον αστερισμό της δόσης, που κινδυνεύουμε να μην πάρουμε, για να δικαιολογηθούν τα μέτρα που λαμβάνουν και που πάντα είναι τα τελευταία.

Για να μπορέσει η μνημονιακή κυβέρνηση να επιβάλλει τα μέτρα χρησιμοποιεί ωμή καταστολή που εκτείνεται από τον εκφοβισμό και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς μέχρι την απροκάλυπτη βία, με ξυλοδαρμούς διαδηλωτών και βασανισμούς σε αστυνομικά τμήματα. Από κοντά – και σε συνεργασία – η Χρυσή Αυγή, που έχει μετατραπεί στο μακρύ χέρι του καθεστώτος, πιστή στο φασιστικό προφίλ της. Το κεφάλαιο πάντα είχε κρυφούς άσους στο μανίκι του…

            Εκπαίδευση και Συγκυρία

Ζούμε την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Ιδιωτική όσο ποτέ άλλοτε, η δημόσια εκπαίδευση ήταν η πρώτη που γνώρισε τη μνημονιακή πολιτική. Για να ξεπληρωθεί το χρέος, που η εργαζόμενη πλειοψηφία ουδέποτε δημιούργησε, συγχωνεύτηκαν σχολεία, απαλείφθηκαν οι διορισμοί σχεδόν ολοκληρωτικά και αυξήθηκαν αντίστοιχα οι τοποθετήσεις αναπληρωτών και ωρομίσθιων συναδέλφων, που καθημερινά δίνουν αγώνα δρόμου για να καλύψουν ώρες από σχολείο σε σχολείο, μετατρεπόμενοι σε ανθρώπινες μηχανές.

Τα ταμεία των σχολικών επιτροπών είναι άδεια, αφήνοντας τα σχολεία δίχως τα στοιχειώδη. Ενόψει μάλιστα του επερχόμενου χειμώνα και την εξομοίωση της τιμής του πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης τα σχολεία κινδυνεύουν να μετατραπούν σε μια ατέλειωτη κατάψυξη, λαμβανομένου υπόψη και της άθλιας κατάστασης στην οποία βρίσκεται η πλειονότητα των διδακτηρίων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΣΚ 13.000 από τις συνολικά 14.000 σχολικές μονάδες έχουν χτιστεί εδώ και 30-50 χρόνια και χρήζουν κατασκευαστικών ενισχύσεων, δεδομένων των κινδύνων που εγκυμονούν.

Όμως, η μνημονιακή κυβέρνηση με τη ρητορεία του εξορθολογισμού ρίχνει τα βάρη στην πλάτη των εκπαιδευτικών, ετοιμάζοντας την αύξηση του ωραρίου και την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προσωπικού, που θα οδηγήσει σε απολύσεις, για να ελαφρύνει το «βαρύ και δυσκίνητο» δημόσιο, με δύναμη εφόδου τα στελέχη εκπαίδευσης – συνεπικουρούμενων  από τους πάντα πρόθυμους συναδέλφους.

Όσοι με τρυφερή αφέλεια τάσσονται υπέρ του μηχανισμού σωφρονισμού κι αποπομπής (βλ. αξιολόγηση) ας αναρωτηθούν: Ποιες είναι οι ικανές συνθήκες που δημιουργούν οι πληρεξούσιοι εκπρόσωποι των τραπεζιτών στη ζωή μας αλλά και στην εργασία μας;  Υποχρηματοδότηση, κλείσιμο διδασκαλείων, κατάργηση μεταφορών των μαθητών, οικονομική εξαθλίωση, απαξίωση με την κουραμάνα και τέλος η ποσοστικοποιημένη αξιολόγηση που ως γεγονός καταδεικνύει τον οικονομικό σκοπό της: δουλόφρονες εκπαιδευτικοί απέναντι σε γενίτσαρους αξιολογητές που θα τους κουνούν την απειλή της βαθμολογικής και οικονομικής καθήλωσης αλλά και της απόλυσης. Έχουμε «πόλεμο» και ας πάψουν οι «εργολάβοι της εξουσίας» να τη λιβανίζουν.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΔΟΕ παίζει πλέον τα ρέστα της στριμωγμένη από το σύνολο των συναδέλφων. Μετά τους ατελείωτους διαλόγους που προετοίμασαν το έδαφος της σφαγής, μετά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις ότι δε θα θιγεί ο κλάδος από τις αλλαγές που προετοιμάζονται, αποφάσισαν να «ριχτούν στη μάχη» της διατήρησης της καρέκλας τους προκηρύσσοντας σπασμωδικές απεργιακές κινητοποιήσεις και συμμετέχοντας σερνόμενη στις πρωτοβουλίες της περιόδου.

Το κίνημα των εκπαιδευτικών δεν έχει να περιμένει τίποτα από αυτή την ηγεσία. Δίνοντας ώθηση στους συλλόγους, ο εκπαιδευτικό κόσμος χρειάζεται να παρέμβει σε συντονισμό με όλες τις συλλογικότητες απαιτώντας:

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΑΤΩΝ

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΟΜΩΝ ΜΕ ΓΕΝΝΑΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

Είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί στην έξοδο από το μεσαίωνα του ευρώ και της ΕΕ, ο δρόμος της ανατροπής και της εξυπηρέτησης των αναγκών του λαού.

Υποψήφιοι για το Δ.Σ. του Συλλόγου

Βαρσόπουλος Βασίλης                                   10ο Δ. Σ. Νέας Ιώνιας

Δημοπούλου Κατερίνα                                  2ο Νηπιαγωγείο Νέου Ηρακλείου

Κουράκης Νίκος                                            3ο Δ.Σ. Μεταμόρφωσης

Κώτση Αγαθή                                                 14ο Νηπιαγωγείο Νέου Ηρακλείου

Μουτάφης Οδυσσέας                                     19ο Δ. Σ. Νέας Ιώνιας

Μπόζα Ελευθερία                                           19ο Δ. Σ. Νέας Ιώνιας

 

ΑΠΕΡΓΙΑ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012: Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ

Η άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ υλοποιώντας μέχρι κεραίας τις επιταγές της τρόικα και του ελληνικού κεφαλαίου προωθεί συντριπτικό πακέτο μέτρων κοινωνικού ολοκαυτώματος. Η κυβέρνηση προχωρά σε εγκληματική λεηλασία όσων έχουν απομείνει από τα εργατικά-λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα με στόχο δήθεν την αποφυγή της χρεοκοπίας, ενώ οδηγεί ολοταχώς στη χρεοκοπία του λαού.

Η επαναδιαπραγμάτευση που είχαν “υποσχεθεί” τα κόμματα που συγκυβερνούν αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός. Αυτό που έμεινε είναι τα 11,7 δις ευρώ (που θα ξεπεράσουν τα 20 δις τελικά) και τα κροκοδείλια δάκρυα της Μέρκελ, πριν καταπιεί το θύμα της. Και μπορεί ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας να δηλώνει ότι το «βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού έχει πέσει αλλά όχι δραματικά», ο λαός όμως ξέρει ότι δεν πάει άλλο. Η κυβέρνηση, με το νέο πακέτο σφαγιαστικών περικοπών των 11,7 δις ευρώ, προωθεί:

Νέα τεράστια μείωση μισθών και συντάξεων. – Μείωση ή κατάργηση κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων (ΕΚΑΣ, οικογενειακά, αναπηρικά, πολυτεκνικά κλπ). – Κατάργηση ή συγχώνευση εκατοντάδων δημοσίων οργανισμών. – Εφεδρεία και απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των 150.000 αποχωρήσεων μέχρι το 2015. – Συγχωνεύσεις – καταργήσεις νοσοκομείων, σχολείων, παιδικών σταθμών. – Αναστολή νέων προσλήψεων. – Περιορισμό των δημοσίων δαπανών για παιδεία, υγειονομική και φαρμακευτική περίθαλψη.

Ταυτόχρονα οι πρόσφατες κυβερνητικές «διαρροές» περί νέων απαιτήσεων της τρόικας στον ιδιωτικό τομέα δηλώνουν ότι έρχονται κατ’ απαίτηση των εργοδοτών νέα αντεργατικά μέτρα για μεγαλύτερη ευελιξία να προσλαμβάνουν, να απολύουν, να απασχολούν τους εργαζόμενους όπως και όποτε τους βολεύει, που αυξάνουν στο έπακρο την εκμετάλλευση: διεύρυνση της ελαστικής εργασίας με κατάργηση του πενθήμερου και του οχτάωρου, γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας με δραστική μείωση των μισθών, κατάργηση της αποζημίωσης για τις απολύσεις.

Η ανεργία έσπασε στη χώρα μας όλα τα μεταπολεμικά ρεκόρ, έχει φτάσει ήδη 24-25% και προβλέπεται να φτάσει στο τέλος του χρόνου το εφιαλτικό 28 – 30%. Οι μαζικές απολύσεις εργαζομένων έχουν γενικευτεί. Ο δημόσιος και κοινωνικός πλούτος της χώρας ξεπουλιέται αντί «πινακίου φακής». Η εκποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, του ΤΤ και των δημοσίων επιχειρήσεων και υποδομών στρατηγικής και κοινωνικής σημασίας αποτελεί εθνικό έγκλημα, υπονομεύει ουσιαστικά το μέλλον της χώρας. Η μείωση μισθών και συντάξεων συνοδεύεται με τεράστια φορολογική επιβάρυνση εργαζομένων και συνταξιούχων, που απειλούνται με κατάσχεση ακόμα και πρώτης κατοικίας εάν δεν πληρώσουν τους μισθούς τριών και τεσσάρων μηνών, που είναι ο υπεραυξημένος φόρος εισοδήματος και τα χαράτσια που τον συνοδεύουν. Εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκές οικογένειες «πνίγονται μέσα στα χρέη τους». Οι μειώσεις των μισθών και συντάξεων έχουν καταστήσει αδύνατη την εξυπηρέτηση των δανείων τους.

Στους Δήμους η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Η κρατική επιχορήγηση έχει ήδη μειωθεί κατά 60%, ενώ με την νέα μείωση κατά 30% θα έχουμε πλήρη κατάρρευση των υπηρεσιών που οδηγούν τις κοινωνικές υπηρεσίες (Παιδικοί/Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, ΚΑΠΗ, «Βοήθεια στο Σπίτι», ΚΔΑΠ) σε κλείσιμο, ενώ με την επαναφορά του μέτρου της «εφεδρείας», δηλ. των απολύσεων μόνιμου προσωπικού, τις απολύσεις χιλιάδων συμβασιούχων και την απαγόρευση προσλήψεων μόνιμου προσωπικού ανοίγει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών. Στην καθαριότητα η ιδιωτικοποίηση έχει ήδη προχωρήσει σε δεκάδες δήμους στην επαρχία, ενώ δρομολογείται άμεσα σε 15 δήμους της Αττικής. Ταυτόχρονα, προωθείται η πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας, με την εισαγωγή της ενοικιαζόμενης εργασίας μέσω Μ.Κ.Ο. Ήδη χιλιάδες εργαζόμενοι δουλεύουν με αυτό το καθεστώς απλήρωτοι.

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

Αυτονόητο είναι ότι η λαίλαπα των μέτρων, που θα σαρώσει ό,τι απέμεινε από τη λεηλασία των προηγούμενων ετών –μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα, εφάπαξ– δεν θα αφήσει αλώβητη την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς. Ήδη ο υπουργός παιδείας έχει ανοίξει ολόκληρη τη βεντάλια των πολιτικών του επιλογών:

  • Αποδόμηση του δημόσιου, δωρεάν και καθολικού χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης με ένταση των ταξικών φραγμών και κατηγοριοποιήσεων και φόρτωμα των βαρών για τη λειτουργία των σχολείων στους γονείς.
  • Αξιολόγηση που θα σημάνει μισθολογική καθήλωση, απολύσεις και παιδαγωγική χειραγώγηση για τους εκπαιδευτικούς και κατηγοριοποίηση μαθητών και σχολείων.
  • Επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα με πρώτο στο στόχαστρο το διδακτικό ωράριο.
  • Φτηνό και υποχρηματοδοτούμενο δημόσιο σχολείο με όλο και λιγότερους μόνιμους εκπαιδευτικούς και γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας, όπως μαρτυρούν οι σχεδόν μηδενικοί διορισμοί φέτος.

Η εκπαίδευση σταδιακά μετατρέπεται σε κάτεργο ανασφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας. Με όχημα την κρίση επιχειρούν να κάνουν πράξη αυτό που πάντα επιδίωκαν την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση. Τον περιορισμό του μόνιμου εκπαιδευτικού και την επικράτηση των ελαστικών μορφών εργασίας. Οι μισθοί των 600 ευρώ για τους νεοδιόριστους, οι δραστικές περικοπές σε όλα τα κλιμάκια που έφερε το νέο μισθολόγιο αλλά και οι νέες μισθολογικές μειώσεις, που ακολουθούν με το πακέτο των 14 δις, δημιουργούν κλίμα ασφυξίας για όλους τους εκπαιδευτικούς.

Στο ίδιο πνεύμα περικοπών, για πρώτη χρονιά μετά τον Πόλεμο, τα ταμεία των σχολείων είναι κυριολεκτικά άδεια. Έτσι δεν θα μπορέσουν να καλυφθούν βασικές λειτουργικές ανάγκες (πετρέλαιο, καθαρισμός, γραφική ύλη κ.λπ.). Η αύξηση του ειδικού τέλους κατανάλωσης για το πετρέλαιο θέρμανσης και η αδυναμία των σχολείων να ανταποκριθούν στο οικονομικό κόστος θα μετατρέψει τις σχολικές αίθουσες σε ψυγεία. Την ίδια ώρα οι γονείς θα κληθούν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, ενώ τους μαστίζει το σάρωμα των μισθών και η ανεργία. Η επιβάρυνση για την λαϊκή οικογένεια θα ενταθεί αυξάνοντας τις ταξικές ανισότητες στην εκπαίδευση.

Υπουργός της καραβάνας

Σήμερα ο υπουργός ιδρύει το «Φαΐ του δασκάλου», ενώ η ξενόδουλη κυβέρνησή του και οι πολιτικές που υπηρετεί έχουν ξεδοντιάσει την ελληνική κοινωνία και την έχουν ρίξει στην απόλυτη ένδεια. Η αξιολόγηση που διατυμπανίζει ο υπουργός αφορά την υπεράσπιση ενός φτηνού σχολείου, πειθαρχημένου και δέσμιου στις επιταγές της αγοράς.

Εμείς, οι δάσκαλοι της ένδειας, οφείλουμε να πούμε ότι δε θα παραδώσουμε τα παιδιά μας και το δημόσιο σχολείο στην αγοραία εκδοχή που ευαγγελίζεται το υπουργείο. Ίσως ο αμερικανοτραφής υπουργός να πιστεύει ότι ο καπιταλισμός έχει συμπόνια και ανθρωπιά. Φυσικά και του δίνει το περιθώριο να μας πετάξει (χωρίς εισαγωγικά) στα μούτρα ένα πιάτο φαΐ.

Εμείς ανήκουμε στην αντίπερα όχθη. Σ’ αυτή που δε θεωρεί τη ζωή στρατόπεδο αλλά αναπνέει στους δρόμους του αγώνα. Οι δικοί μας πρόγονοι είναι ο Δ. Γληνός, η Ρόζα Ιμβριώτη, ο Α. Δελμούζος. Κι αυτοί δίδαξαν με ένδεια. Το ίδιο και εμείς. Αυτός – ο κ. υπουργός – με την πολιτική που υπηρετεί φροντίζει για τους απογόνους της κωλοπετσωμένης αστικής τάξης. Υπηρετεί τη διαίρεση της κοινωνίας. Λίγοι πλούσιοι και πολλοί φτωχοί.

Εμείς υπηρετούμε την ενότητα της κοινωνίας. Σ’ ένα αγώνα, τωρινό, που θα ανατρέψει το μεσαίωνα της κυβέρνησης, του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε. Ας κρατήσει λοιπόν ο υπουργός το τεντζερέδι που άσκεφτα προσφέρει στους εκπαιδευτικούς. Γιατί εμείς ζητάμε:

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.

ΔΟΕ… Ένα φιλήσυχο σωματείο!

«Όταν εγώ χρησιμοποιώ μια λέξη,» είπε, κάπως περιφρονητικά, ο Humpty Dumpty, «σημαίνει ακριβώς αυτό που εγώ επιλέγω να σημαίνει – ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο».

«Το θέμα είναι,» είπε η Αλίκη, «αν μπορείς να κάνεις τις λέξεις να σημαίνουν τόσο διαφορετικά πράγματα.»

«Το θέμα είναι», είπε ο Humpty Dumpty, «ποιος είναι το αφεντικό – αυτό είναι όλο.»

Λιούις Κάρολ, Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων

Η τριμερής μνημονιακή κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), η Τρόικα εσωτερικού, επενδύουν στον κοινωνικό αυτοματισμό προσπαθώντας να στρέψουν την μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Ενισχύουν την ξενοφοβία και το ρατσισμό με τις επιχειρήσεις του «Ξένιου Δία» και την ανοχή στα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής που δολοφονούν μετανάστες.

Χρησιμοποιώντας το οπλοστάσιο παραπληροφόρησης και διαστροφής της πραγματικότητας που διαθέτουν τα ΜΜΕ της διαπλοκής, επαναλαμβάνουν το γνωστό κίβδηλο επιχείρημα για την αποπληρωμή του χρέους και την με κάθε θυσία παραμονή στο Ευρώ και την ΕΕ. Παρόλα αυτά γνωρίζουν ότι ο «λογαριασμός» δεν βγαίνει. Γι’ αυτό με τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας προχωρούν σε νέες οριζόντιες περικοπές στα εισοδήματα και τα δικαιώματα εργαζομένων και συνταξιούχων.

Απέναντι σ’ αυτή την γενικευμένη επίθεση, που ο κόσμος της εκπαίδευσης και το δημόσιο σχολείο δέχεται, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ εξαντλεί την «αγωνιστικότητά» της με την προκήρυξη της 24ωρης απεργίας στις 12/9 χωρίς να δημιουργεί τους πολιτικούς όρους για το ξεδίπλωμα ενός παρατεταμένου αγώνα διάρκειας για την ανατροπή της υπόδουλης κυβέρνησης και των πολιτικών που εξαθλιώνουν την εργαζόμενη πλειοψηφία. Αποστρέφονται την προετοιμασία και την οργάνωση ενός συντονισμένου, γενικού, πολιτικού αγώνα διάρκειας για την νικηφόρα ανατροπή της πολιτικής των δανειακών συμβάσεων, των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, των μεσοπρόθεσμων εφαρμοστικών μέτρων, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, καθώς και της κυβέρνησης που υλοποιεί αυτές τις πολιτικές.

Αρκούνται σε κινητοποιήσεις «εντός ορίων» με χαρακτηριστικά διαμαρτυρίας και προβάλλουν ένα διεκδικητικό πλαίσιο αναντίστοιχο προς τις ανάγκες και τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών. Γι’ αυτό, άλλωστε, συνειδητά αρνήθηκαν στο Δ.Σ. της ΔΟΕ να καλέσουν σε καταλήψεις των περιφερειών στις 11/9. Οι ίδιες παρατάξεις που έβαλαν πλάτη για να περάσει το νέο μισθολόγιο, εμφανίζονται να αγωνιούν για τους νεοδιόριστους των 570 ευρώ. Την ίδια ώρα, όμως, αρνούνται να στηρίξουν την κινητοποίηση των αδιόριστων στο Υπουργείο Παιδείας. Τσιμουδιά για τα παλαμάκια με τα οποία υποδέχθηκαν τα προγράμματα ΕΣΠΑ που ανοίγουν διάπλατα το δρόμο στην ελαστική εργασία των νέων συναδέλφων. Ίχνος ντροπής για τη θέση τους για την αξιολόγηση, που υποθηκεύει τη μονιμοποίηση και δένει χειροπόδαρα όλους τους εκπαιδευτικούς, καθηλώνοντάς τους στους ήδη εξαθλιωμένους μισθούς.

Καταγγέλλουμε και διαχωρίζουμε τις θέσεις μας και τις ευθύνες μας απέναντι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, τις πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, τους εργοδοτικούς και κυβερνητικούς συνδικαλιστές που χρόνια μας πιπίλιζαν τα μυαλά με το παραμύθι ότι πρέπει να κάνουμε θυσίες για να αυξηθούν τα κέρδη, για ανταγωνιστική οικονομία, γιατί η πίτα που δήθεν θα αυξανόταν θα έφερνε αυξήσεις, θέσεις εργασίας, κοινωνικά δικαιώματα. Που δηλητηρίασαν τις συνειδήσεις με την απάτη του «κοινωνικού διαλόγου», που καλλιέργησαν και καλλιεργούν τη λογική του μικρότερου κακού. Που μας λένε ότι με τους αγώνες δε γίνεται τίποτα, που καλλιεργούν τη μοιρολατρία, το συμβιβασμό που ήταν και παραμένει ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον αγώνα μας και τις κατακτήσεις μας.

Πλέον, είναι φανερό ότι βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι. Να κάνουμε το μεγάλο και αναγκαίο άλμα προς την γενικευμένη, αποφασιστική και βίαιη σύγκρουση με τα τανκς του συστήματος, ή αλλιώτικα η εποχή μας κινδυνεύει να σφραγιστεί από μία ακόμη ήττα, στρατηγικών διαστάσεων, για τους εργαζόμενους και για το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας.

Απέναντι στο δόγμα σοκ των μέτρων των μνημονίων του ΔΝΤ και της ΕΕ οφείλουμε να αναπτύξουμε συγκρουσιακή συλλογική δράση για να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε με ένα πολιτικό κίνημα που θα αρνείται το χρέος απαιτώντας τη διαγραφή του και την παύση πληρωμών. Μ’ ένα πολιτικό εργατικό κίνημα που θα διεκδικεί ολόκληρη τη ζωή και θα βάλει φραγμό στη βάρβαρη επίθεση που δεχόμαστε. Ένα εργατικό κίνημα που θα επιβάλει τη φορολόγηση του πλούτου, την εθνικοποίηση των τραπεζών, την έξοδο από την ΟΝΕ, το Ευρώ και την ΕΕ.

Η οργάνωση της αντίστασης δεν μπορεί να εξαντληθεί σε μια αιφνιδιαστική εξαγγελία απεργίας μέσω μιας ανακοίνωσης. Απαιτείται τα συνδικάτα να αναπτύξουν κινητικότητα σε όλα τα επίπεδα, πολύμορφες δράσεις που θα κορυφωθούν με Γενική Απεργία, με στόχο τη γενικευμένη πολιτική σύγκρουση με την κυβέρνηση και την επίθεση. Προωθούμε συντονισμένους κλαδικούς αγώνες. Οργανώνουμε δυναμικές μορφές πάλης όπως καταλήψεις, αποκλεισμούς δημοσίων κτιρίων κ.α. Αναπτύσσουμε τη δράση μας με δυναμικές μαζικές μορφές αντίστασης κατά της φορομπηξίας και του ληστρικού φοροεισπρακτικού.

Ζητούμενο σήμερα είναι ο παλλαϊκός – γενικός ξεσηκωμός με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με αμεσότητα στην αντίδραση, αλλά και σχέδιο, πρόγραμμα και προοπτική. Εργάτες και άνεργοι, δάσκαλοι, καθηγητές, μαθητές, φοιτητές και γονείς, συνταξιούχοι και αυτοαπασχολούμενοι όλοι στους δρόμους του αγώνα για να υπερασπίσουμε τη ζωή μας και τη ζωή των οικογενειών μας από την επίθεση του κεφαλαίου και των κομμάτων του. Μαζική συμμετοχή στην γενική απεργία της 26ης του Σεπτέμβρη.

 

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ – ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ

ΕΞΩ Η ΤΡΟΙΚΑ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ

ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Πράσινο βαθύ, σκούρο μπλε… σχεδόν κατάμαυρο

Η δημιουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου ανάμεσα στα άλλα σηματοδοτεί μία εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τα συμφέροντα των εργαζομένων, των ανέργων, της νεολαίας. Το οπερετικό της στήσιμο επιχειρεί έναν ελιγμό του κατεστημένου μετά τη 48ωρη απεργία του Οκτώβρη και τις δυναμικές και αυθόρμητες λαϊκές αντιδράσεις στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Έντρομοι οι υπηρέτες του έσπευσαν να τα μαζέψουν μπρος στο μυριόστομο «ΦΥΓΕΤΕ» που μισό εκατομμύριο τους είπε. Η μόνη λύση ήταν να γίνει μια άτυπη δικτατορία με συνένωση όλων των κομματικών αστικών δυνάμεων, ασχέτως των συσχετισμών στη κοινωνία (από τα αριστερά μέχρι τα δεξιά), με σκοπό να εφαρμόσει τα βάρβαρα μέτρα του μεσοπρόθεσμου (είσπραξη χαρατσιών, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας , λήψη νέων φορομπηχτικών μέτρων και κατεδάφιση των λιγοστών εργασιακών δικαιωμάτων), κατόπιν να υπογράψει τη δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο και, πάνω από όλα, να δοθεί έτσι μια ευκαιρία ανασυγκρότησης του πολιτικού δυναμικού του κεφαλαίου που θα οδηγήσει σε εκλογές. Μόνο τότε θα καταφύγουν στη «λαϊκή ετυμηγορία».

Αλλά κάτι δείχνει το πραξικόπημα με το οποίο οι Έλληνες κοιμήθηκαν με Παπανδρέου και ξυπνούν με Φούφουτο. Η ποιότητα των μέσων προειδοποιεί για την ποιότητα των στόχων. Η κυβέρνηση αυτή με επικεφαλής έναν τραπεζίτη, εκπρόσωπο του πιο σκληρού νεοφιλελεύθερου μπλοκ του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και βασικό συντελεστή της εισόδου της Ελλάδας στο ευρώ, είναι απολύτως ξεκάθαρο ποια τακτική θα ακολουθήσει: απάνθρωπη λιτότητα με κόψιμο των δαπανών για παιδεία – υγεία, συνοδευμένη από βίαιη καταστολή τέτοια που να αγγίξει και τα όρια της καθιέρωσης μιας κοινοβουλευτικής χούντας με έκτακτες εξουσίες.

Μπροστά σε αυτή τη διαφαινόμενη κατάσταση η απάντηση θα πρέπει να είναι η μηδενική ανοχή απέναντί της με άμεσες αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Στόχος θα πρέπει να είναι η ανατροπή της και η δημιουργία πολιτικών εξελίξεων που θα φέρουν στο προσκήνιο το λαϊκό παράγοντα. Η Ελληνική Αριστερά, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, εξακολουθεί να μην αντιλαμβάνεται την ιδεολογική πάλη με όρους μαζικού κινήματος. Η ανατρεπτικότη-τα, η δυναμική που εμπεριέχεται στη ΖΩΝΤΑΝΗ ιδεολογική παρέμβαση εξακολουθεί να της διαφεύγει. Είναι απολύτως απαραίτητο τα πρωτοβάθμια σωματεία – αυτά δηλαδή που δρουν, ζουν και κινούνται στους τόπους δουλειάς – να πάρουν πρωτοβουλίες σε κινηματικό επίπεδο με άμεσο στόχο τη ματαίωση των κυβερνητικών σχεδίων. Οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να ξεκινούν από τη δημιουργία επιτροπών που θα συντονίσουν την άρνηση πληρωμής ενάντια στα χαράτσια, θα εμποδίσουν τη διακοπή της ηλεκτροδότησης ενώ θα φροντίσουν για την επανασύνδεση της παροχής του ηλεκτρικού σε όσα νοικοκυριά θα υποστούν τη τιμωρία της διακοπής. Τα μέτρα της πολιτικής, λαϊκής αυτοάμυνας χρειάζεται να κορυφωθούν με μία μεγάλη απεργία τέτοια, που θα υποχρεώσει την κυβέρνηση των δανειστών σε οριστική αποχώρηση.

ΑΥΤΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ. ΕΝΑ ΧΡΕΟΣ ΠΟΥ Ο ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ