Ετικέτα: ΤΥΠΟΣ

Τον ερχόμενο Γενάρη αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Τους άξονες των αλλαγών παρουσίασε, χτες, στη συνεδρίαση του ΕΣΥΠ το υπουργείο Παιδείας

Με αφετηρία πολλά από τα υπαρκτά προβλήματα του σημερινού δημοτικού
σχολείου και ορίζοντα τη δημιουργία ενός σχολείου που δεν θα ξεφεύγει από τις
οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΟΣΑ, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας
έδωσε χτες ένα γενικό περίγραμμα αλλαγών που αφορούν το δημοτικό σχολείο.

Στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
(ΣΠΔΕ) του «Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας», ο Α. Λοβέρδος παρουσίασε τους
βασικούς άξονες για αλλαγές, με στόχο να διαμορφωθεί και σχετικό νομοθετικό
πλαίσιο τον ερχόμενο Γενάρη. Ως στόχους των αλλαγών μεταξύ άλλων απαρίθμησε:
— Τον «εξορθολογισμό και την αναδιάταξη της διδακτέας ύλης και του
περιεχομένου σπουδών» και την «εμπέδωση και εμβάθυνση της ύλης στο
σχολείο». Εκανε λόγο για μεταφορά δύσκολων διδακτικών αντικειμένων από
μικρότερες σε μεγαλύτερες τάξεις και εμπέδωση της ύλης στα μαθήματα της
γλώσσας, των μαθηματικών, της φυσικής, της γεωγραφίας και της ιστορίας, με
στόχο να ολοκληρώνονται στο σχολείο όλες οι μαθησιακές διαδικασίες.
— Τη «δυνατότητα μερικής διαμόρφωσης των προγραμμάτων από τη σχολική
μονάδα», με βάση, όπως είπε, «τις ανάγκες, τις δυνατότητες, τις ιδιαίτερες
συνθήκες του κάθε σχολείου (Ειδικής Αγωγής, νησιωτικά, ορεινά)», με «τις ώρες
που είναι αναγκαίες, το εύρος ή τη δυσκολία των προγραμμάτων σπουδών να τις
καθορίζει η κάθε σχολική μονάδα». Ο Α. Λοβέρδος αναφέρθηκε σε ένταξη στην ύλη
τοπικών χαρακτηριστικών.
Ωστόσο, είναι αναγκαίο οι τοπικές ιδιαιτερότητες να μην υποκαθιστούν τα
εφόδια που οφείλει το σχολείο να δίνει στους μαθητές, να μην περιορίζουν τους
ορίζοντες του παιδιού.
Το υπουργείο μιλά για «σχολείο αυτόνομο σε ό,τι αφορά τον προγραμματισμό
και τη διαμόρφωση μέρους του σχολικού προγράμματος», δείχνοντας μία τάση
διαφοροποίησης του περιεχομένου του σχολείου, το σπάσιμο όποιου ενιαίου
χαρακτήρα της Εκπαίδευσης.
— «Επέκταση του νέου σχολείου», με γενίκευση των ολοήμερων
σχολείων, με ενιαίο αναμορφωμένο πρόγραμμα και «σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία»,
με τη συνεργασία των «κοινωνικών εταίρων».
— «Αξιοποίηση Ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τον περιορισμό της σχολικής
διαρροής» και στο πλαίσιο αυτό «μετασχηματισμός προγραμμάτων σύμφωνα με τις
ανάγκες – δεξιότητες των παιδιών, ώστε να μην αποθαρρύνονται από τις δυσκολίες
σκληρών προγραμμάτων σπουδών και εγκαταλείπουν το σχολείο». Η καταπολέμηση της
σχολικής διαρροής προβάλλεται σαν προτεραιότητα της ΕΕ στο πλαίσιο της
«κοινωνικής συνοχής». Ωστόσο και η διεθνής εμπειρία έχει να δείξει μέτρα που
ενώ υποτίθεται ότι προωθούνταν σαν αντισταθμιστικά, στο όνομα της καταπολέμησης
της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, τελικά αντί να υψώσουν το επίπεδο, το
καθήλωσαν, κατηγοριοποιώντας σχολεία.
Από τους στόχους του υπουργείου δεν λείπει βέβαια η «Ευρωπαϊκή διάσταση», η
παρέμβαση στις συνειδήσεις των παιδιών, με «τη δημιουργία των προϋποθέσεων της
κατανόησης του φαινομένου της Ευρωπαϊκής Ενωσης» να συμπεριλαμβάνεται στους
στόχους για το νέο σχολείο. Ωστε να ωραιοποιηθεί η ΕΕ στα μυαλά των παιδιών που
ζουν, με αφορμή και την καπιταλιστική κρίση, το πραγματικό της πρόσωπο.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ : 33 ειδικοί συνεδριάζουν για να… ελαφρύνουν τη τσάντα του μαθητή

Συνεδρίαση
στο Υπουργείο Παιδείας

Κρίσιμη
συνεδρίαση ξεκινά σε λίγη ώρα στο υπουργείο Παιδείας για όλες τις αλλαγές στο
Δημοτικό σχολείο. Στο πλαίσιο «λιγότερα μαθήματα και ύλη» που έχει δώσει ο
υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος δεκάδες εκπρόσωποι της εκπαίδευσης θα
καθίσουν σε λίγη ώρα σε κοινό τραπέζι υπό την προεδρία του καθηγητή Σωκράτη
Κάτσικα, προκειμένου να συζητηθούν οι εξαγγελθείσες ριζικές αλλαγές από τον
υπουργό Παιδείας, που στηρίζονται στην εξής πρόταση:
– Λιγότερα βιβλία
– Λιγότερα
μαθήματα και διδακτέα ύλη
–
Προετοιμασία των μαθητών στην πρωινή ζώνη για τα μαθήματα της επόμενης ημέρας
– Λιγότερη
δουλειά στο σπίτι
– Δημιουργική
απασχόληση, άθληση, καλλιτεχνικά
– Περισσότερη
ενασχόληση με ζητήματα που ολοκληρώνουν το παιδί
Ο νόμος για
το νέο Δημοτικό αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή τον ερχόμενο Ιανουάριο. «Θα
εισηγηθούμε στη Βουλή, έπειτα από διάλογο τριών μηνών, τις αλλαγές για την
πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που διαμορφώνει τους σύγχρονους πολίτες, τους
σύγχρονους Ελληνες», έχει δηλώσει ο υπουργός Παιδείας.
Στο πλαίσιο
της συνεδρίασης του Συμβούλιου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης , θα
υπάρξει εισήγηση του κ. Λοβέρδου και στη συνέχεια 33 άτομα μεταξύ των οποίων
πανεπιστημιακοί, δάσκαλοι, γενικοί διευθυντές, εκπρόσωποι του υπουργείου, του
Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων, της
ΟΙΕΛΕ θα συζητήσουν πώς μπορούν να ελαφρύνουν την τσάντα του μαθητή χωρίς να
περικόψουν σε γνώσεις.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ : Οκτώ αλλαγές στον νόμο για τις απεργίες – Τι αλλάζει στα προνόμια των συνδικαλιστών

Σε νέα βάση μπαίνουν τα δικαιώματα
και οι υποχρεώσεις συνδικαλιστών και εργοδοτών μετά την απόφαση της ηγεσίας του
υπουργείου Εργασίας να προχωρήσει σε αλλαγές του συνδικαλιστικού νόμου (που
είχε ζητήσει η τρόικα) χωρίς να θίξει τον βασικό πυρήνα του ν. 1264/82 και
«διασώζοντας» το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων και την απαγόρευση του λοκ
άουτ.

Το τελικό σχέδιο του υπουργείου, που
τέθηκε ήδη σε διαβούλευση, προβλέπει ισχυροποίηση του ρόλου του Ανώτατου
Συμβουλίου Εργασίας στη διαδικασία έγκρισης των ομαδικών απολύσεων,
«διορθώσεις» στον συνδικαλιστικό νόμο (λήψη αποφάσεων με 50%+1 στα πρωτοβάθμια
σωματεία, 48ωρη προειδοποίηση για απεργία στον ιδιωτικό τομέα, λιγότερα από τα
«έξτρα» προνόμια συνδικαλιστών).
Οι οκτώ αλλαγές που έχουν
«κλειδώσει» είναι:
[1] Η λήψη απόφασης για απεργιακή
κινητοποίηση από το 50%+1 των μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων (και όχι το
50%+1 των παρόντων όπως προβλέπει σήμερα ο νόμος). Μολονότι εξαιρούνται τα
συνδικάτα πανελλαδικής εμβέλειας (δευτεροβάθμια οργάνωση – Ομοσπονδία ή
Εργατικό Κέντρο) και οι τριτοβάθμιες οργανώσεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ), δυσκολότερη θα
γίνει η διαδικασία λήψης αποφάσεων για απεργίες από Ομοσπονδίες διασυνδεδεμένες
με πρωτοβάθμια σωματεία (π.χ. ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ), αν τελικώς προωθηθεί η σχετική
ρύθμιση (διαφωνεί το ΠΑΣΟΚ).
[2] Η πρόβλεψη δικαστικής
διαδικασίας «εξπρές» για τη νομιμοποίηση της άρνησης του εργοδότη να καταβάλει
μισθό στους μη απεργούς, κάνοντας χρήση του άρθρου 656 του Αστικού Κώδικα. Η
δυνατότητα αυτή, όταν ο εργοδότης βρίσκεται σε αδυναμία αποδοχής των υπηρεσιών
των εργαζομένων στη διάρκεια απεργίας, ισχύει στη Γαλλία, την Πολωνία και την
Ιταλία, και αποτελεί το αντίβαρο στη συνέχιση της απαγόρευσης της ανταπεργίας
(λοκ άουτ).
[3] Η αύξηση του χρόνου
προειδοποίησης για την κήρυξη απεργίας στον ιδιωτικό τομέα στις 48 ώρες από τις
24 ώρες σήμερα. Αν και είχε συζητηθεί να αυξηθεί και ο χρόνος προειδοποίησης
για τις απεργίες σε ΔΕΚΟ και Δημόσιο, σύμφωνα με πληροφορίες, η προθεσμία που
προβλέπει ο νόμος (τέσσερις ημέρες) θεωρήθηκε ως επαρκής σε συνδυασμό με την
υποχρέωση διάθεσης προσωπικού ασφαλείας όπου απαιτείται.
[4] Η κατάργηση της προστασίας -για
απόλυση- των συνδικαλιστών που παρέχει σήμερα ο νόμος για ένα χρόνο μετά τη
λήξη της θητείας τους.
[5] Ο περιορισμός των ημερών αδικαιολόγητης
απουσίας των συνδικαλιστών από την εργασία τους από τις επτά στις τρεις ημέρες
(όσο ισχύει και για κάθε εργαζόμενο).
[6] Η μείωση των ημερών αμειβόμενης
αδείας συνδικαλιστών που έχουν εκλεγεί σε Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα,
χωρίς να θιγούν οι άδειες των εκλεγμένων συνδικαλιστών στις διοικήσεις ΓΣΕΕ και
ΑΔΕΔΥ.
[7] Η προστασία των 21 πρώτων
ιδρυτικών μελών των συνδικαλιστικών οργανώσεων και όχι περισσοτέρων όπως ισχύει
ανάλογα με τον αριθμό εκπροσώπησης.
[8] Η δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου
συνδικαλιστικών οργανώσεων στο οποίο θα καταγράφονται όλα τα συνδικάτα και οι
«προστατευόμενοι» συνδικαλιστές, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος από την
πολιτεία και τους εργοδότες.

Η κατάσταση στην Εκπαίδευση

Καθημερινά,
το τελευταίο διάστημα, η συγκυβέρνηση επιλέγει να «ανοίγει» θέματα που αφορούν
είτε το σχολείο είτε τα πανεπιστήμια. Θέματα που επηρεάζουν τη μόρφωση των
παιδιών των εργατικών οικογενειών, τις σπουδές τους, συνολικά τη ζωή, το μέλλον
τους. Την ίδια στιγμή, εντείνεται η καταστολή στα πανεπιστήμια, αυξάνονται οι
εισαγγελικές παρεμβάσεις στα σχολεία ενάντια στις κινητοποιήσεις. Και είναι
λογικό η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της να επιδιώκουν να περάσουν μια τέτοια
πολιτική, που χτυπά το μορφωτικό δικαίωμα, που ενισχύει την επιχειρηματική
δράση στα πανεπιστήμια, που θέλει να παρέμβει στη λειτουργία των Φοιτητικών
Συλλόγων, που θέλει εκπαιδευτικούς – εθελοντές, με τη λογική του «νόμος και
τάξη». Ενάντια σε όλα αυτά κινητοποιούνται μαθητές, φοιτητές, οι γονείς τους.
Στα λύκεια,
εδώ και ένα μήνα, οι μαθητές σε όλη τη χώρα διαδηλώνουν πολύμορφα την αντίθεσή
τους στο «νέο λύκειο». Λένε «όχι» σε ένα σχολείο που, από την πρώτη τάξη,
λειτουργεί αποκλειστικά και μόνο σαν «φροντιστήριο» για τις εξετάσεις στην
Ανώτατη Εκπαίδευση, αντί να προσφέρει ολόπλευρη μόρφωση και την αφομοίωσή της.
Δηλαδή, τους βάζει για μια τριετία να κυνηγούν βαθμούς, να διατρέχουν έναν
τεράστιο όγκο ύλης που δεν προλαβαίνουν να αφομοιώσουν, να ξεπατώνονται στα
φροντιστήρια και να εξασκούνται κάθε χρόνο σε πανελλαδικού τύπου εξετάσεις. Η
μεγάλη αναφομοίωτη ύλη και η «τράπεζα θεμάτων» οδηγούν ένα ποσοστό μαθητών να
αγωνιούν ακόμα και για το αν θα καταφέρουν να περάσουν την τάξη.
Η απάντηση
της κυβέρνησης είναι ότι αυτό το σχολείο θα παραμείνει ως έχει.
Αποπροσανατολίζει, δε, τη συζήτηση, οδηγώντας τη στο αν θα είναι η Χημεία ή η
Πληροφορική εξεταζόμενο μάθημα για τις πανελλαδικές εξετάσεις, για το αν η
Λογοτεχνία θα εξετάζεται για όλες τις σχολές ή μόνο για ορισμένες και άλλα
τέτοια. Μα, αυτά δεν αλλάζουν σε τίποτα την ουσία του «νέου λυκείου» του
άγχους, των φροντιστηρίων, της «τράπεζας» – λαιμητόμου.
Οι μαθητές,
που με πολύ κόπο και θυσίες από τις οικογένειές τους, κατάφεραν να περάσουν σε
μια σχολή που είναι μακριά από τον τόπο κατοικίας τους συχνά αδυνατούν να
παρακολουθήσουν τις σπουδές τους, γιατί χρειάζονται ένα μισθό και πάνω το μήνα
για να τα βγάλουν πέρα. Ηρθε φέτος το προσωρινό μέτρο των μετεγγραφών για τους
πρωτοετείς, προκειμένου να μπορέσουν οι πιο αδύναμοι οικονομικά φοιτητές να
σπουδάσουν σε σχολές στον τόπο τους. Ομως, στα κεντρικά ιδρύματα δημιουργείται
νέα ασφυκτική κατάσταση. Οι φοιτητές δε χωρούν στα αμφιθέατρα και στα
εργαστήρια, προσωπικό δεν υπάρχει και οι διοικήσεις των ιδρυμάτων (που κατά τ’
άλλα ξέρουν να κραυγάζουν ότι θα εφαρμοστεί ο «νόμος και η τάξη»…) σηκώνουν
τα χέρια ψηλά και θέτουν όρους για να δεχτούν τους μετεγγραφέντες. Ρίχνουν,
δηλαδή, το βάρος στους ίδιους τους πιο αδύναμους οικονομικά φοιτητές που
δικαιούνται μετεγγραφή και τους κάνουν «ομήρους».
Οι μαθητές,
οι φοιτητές αγωνιούν για τις σπουδές και το μέλλον τους, αγωνίζονται για να τα
βγάλουν πέρα, αναγκαζόμενοι να βάζουν όλο και περισσότερο το χέρι στην τσέπη ή
να δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές τους, έρχονται αντιμέτωποι με τις
ελλείψεις και την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων και έχουν κάθε λόγο να
οργανώνονται και να διεκδικούν συλλογικά όλα όσα τους ανήκουν. Οι γονείς τους
αγωνιούν για το εάν τα παιδιά τους θα μπορέσουν να συνεχίσουν το σχολείο, το
πανεπιστήμιο, εάν θα βρουν δουλειά, εάν θα μορφωθούν. Και γι’ αυτό το λόγο ο
αγώνας πρέπει να είναι κοινός ενάντια στις πολιτικές που στερούν το μέλλον και
την ελπίδα από τους νέους ανθρώπους και τις οικογένειές τους.

Ισοπεδώνοντας μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα

Πρόκληση απέναντι σε χιλιάδες άνεργους εκπαιδευτικούς, στη λαϊκή οικογένεια
και τα παιδιά της, είναι η στάση της κυβέρνησης για τις ελλείψεις στα σχολεία.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προτάσεις που επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας, οι
εκπαιδευτικοί καλούνται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να δουλέψουν «εθελοντικά»,
απεμπολώντας δικαιώματά τους προκειμένου να λειτουργήσουν τα σχολεία. Σήμερα,
σε χιλιάδες μετρώνται οι πραγματικές ανάγκες σε εκπαιδευτικούς και η κυβέρνηση
δεν μπορεί πια να τις συγκαλύψει. Ο δρόμος για την οριστική ικανοποίηση αυτών
των αναγκών περνά μέσα από μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών, μονιμοποίηση όλων
των αναπληρωτών και ωρομισθίων, αύξηση της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης.

Ομως η πολιτική που ακολουθείται, όχι μόνο δεν οδηγεί σε ικανό αριθμό
διορισμών, αλλά διευρύνει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση, ενώ
έχει ήδη ανοίξει το δρόμο και για απολύσεις. Ταυτόχρονα, μία κυβέρνηση που
ανερυθρίαστα δηλώνει ότι δεν έχει λεφτά για εκπαιδευτικούς, με αντίστοιχη ευκολία
καλεί τους εκπαιδευτικούς να δουλέψουν τζάμπα, να διακόψουν την άδεια ανατροφής
παιδιών, για να ψευτοκουκουλωθούν οι ελλείψεις τις οποίες δημιούργησε η
πολιτική που πιστά ακολουθείται τόσα χρόνια σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων
του λαού.
«Πού είναι το πρόβλημα με την εθελοντική εργασία;», αναρωτήθηκε σε
τηλεοπτική εκπομπή ο Αν. Λοβέρδος. Αυτό που βαφτίζει ως εθελοντισμό το
υπουργείο Παιδείας είναι η δουλειά χωρίς δικαιώματα με το μανδύα της
εθελοντικής προσφοράς. Είναι η γνωστή η προσπάθεια εκμετάλλευσης της ανάγκης
για κοινωνική προσφορά, ενώ στην προκειμένη περίπτωση τίθενται και εκβιασμοί
του τύπου «ή κενά ή εθελοντές» και «δέλεαρ» 300 ευρώ χαρτζιλίκι σε όσους
αποφασίσουν να εγκαταλείψουν την άδεια ανατροφής τέκνων. Πρόκειται για ευθεία
αμφισβήτηση του δικαιώματος στη γονική άδεια, που «πατά» στη δύσκολη οικονομική
κατάσταση που αντιμετωπίζουν νέοι εκπαιδευτικοί με παιδιά.
Το υπουργείο Παιδείας προκλητικά μάλιστα ισχυρίζεται ότι προχωρά σε τέτοια
μέτρα για το καλό των μαθητών. Των παιδιών που με εντολές του κάνουν μάθημα
συνωστιζόμενοι σε τάξεις των 27 μαθητών, σε 1.600 σχολεία λιγότερα λόγω των
συγχωνεύσεων, με τους γονείς να βάζουν το χέρι στην τσέπη, σε ένα σχολείο πίσω
από τις ανάγκες τους, με ταξικά φίλτρα και πανελλαδικού τύπου εξετάσεις από την
Α’ Λυκείου. Με τους ίδιους τους μαθητές να καλούνται να δουλέψουν από νωρίς
χωρίς δικαιώματα στη «μαθητεία». Με την αστυνομία και τους εισαγγελείς να
βρίσκονται στις πόρτες των σχολείων, έτοιμοι να καταστείλουν την αγανάκτηση γι’
αυτήν την κατάσταση.
Η κίνηση του υπουργείου να απευθυνθεί σε «εθελοντές» έχει αποτελέσματα που
πάνε πολύ πιο μακριά από την κάλυψη κάποιων ωρών διδασκαλίας. Ερχονται να
ισοπεδώσουν παραπέρα τα εργασιακά δικαιώματα στην εκπαίδευση, να προστεθούν
στην πολιτική της αδιοριστίας, των διαρκών φίλτρων για διορισμό, των ελαστικών
εργασιακών σχέσεων, της «αξιολόγησης». Πρόκειται για εφαρμογή του
«εθελοντισμού» όπως την εννοεί το μεγάλο κεφάλαιο, με την υποκατάσταση των
υποχρεώσεων της πολιτείας με «εθελοντική» δουλειά, με την παραίτηση του
εργαζόμενου από τα δικαιώματά του, με την υποταγή του στις, σε βάρος του και σε
βάρος της μόρφωσης των παιδιών των λαϊκών οικογενειών, αξιώσεις του συστήματος.

Προβλήματα και ελλείψεις φέρνει στο φως η αξιολόγηση του Ολοήμερου Σχολείου

Τα προβλήματα
και τους λόγους που δεν μπορεί το Ολοήμερο Σχολείο να αποτελέσει οδηγό για την
πρωτοβάθμια εκπαίδευση επιβεβαιώνει η έκθεση αξιολόγησης των Ολοήμερων
Δημοτικών Σχολείων με ΕΑΕΠ, τα οποία, σημειωτέον, κατέχουν θέση προτεραιότητας
ως προς τα υπόλοιπα σχολεία.  Την ίδια στιγμή, η φτώχεια του σχολείου που
ουσιαστικά περιγράφεται στην έκθεση, ενισχύει την επικοινωνιακή προώθηση των
εξαγγελιών του υπουργού Παιδείας, Ανδρέα Λοβέρδου, για την ανασυγκρότηση της
πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δεν λύνει όμως τα βασικά προβλήματα που συνδέονται με
βασικές και μη αντιμετωπίσιμες ελλείψεις, ενώ οι λύσεις προς το παρόν
ταυτίζονται με ασφυκτικότερο εργασιακό πλαίσιο για τους εκπαιδευτικούς.

Από την
αξιολόγηση -όπου συμμετείχαν 347 διευθυντές σχολικών μονάδων με ΕΑΕΠ, 32
σχολικοί σύμβουλοι και 10 στελέχη της Ειδικής Υπηρεσίας Εφαρμογής Εκπαιδευτικών
Δράσεων του ΥΠΑΙΘ, διαπιστώθηκαν :

Δυο βασικά ποιοτικά προβλήματα που καταδεικνύουν την αποτυχία του
προγράμματος, όπως:

– η κούραση
των μαθητών, ιδιαίτερα αυτών που φοιτούσαν στις μικρές τάξεις, από την εναλλαγή
εκπαιδευτικών και τις πολλές ώρες παραμονής στο σχολείο

– η μη
επαρκής μελέτη/προετοιμασία των μαθητών.

Πολλές δυσλειτουργίες που εξηγούν την αδυναμία υλοποίησης του
προγράμματος. Μεταξύ άλλων:

Μη έγκαιρη
στελέχωση με εκπαιδευτικό προσωπικό. Σε αρκετές περιπτώσεις οι προσλήψεις των αναπληρωτών
ειδικότητας έγιναν πολύ αργότερα από την έναρξη του έτους. Αποτέλεσμα, κάθε
Ολοήμερο να τελειώνει διαφορετική ώρα ανάλογα με το διαθέσιμο προσωπικό

Άρνηση
μόνιμων εκπαιδευτικών να επανδρώσουν τα ΕΑΕΠ, λόγω των κενών που δημιουργούνταν
στο διδακτικό ωράριο, με αποτέλεσμα ένα μη σταθερό διδακτικό προσωπικό.

Δυσκολία στη
διαμόρφωση του ωρολογίου προγράμματος, λόγω του ότι ορισμένοι εκπαιδευτικοί
ειδικότητας-αναπληρωτές μοιράζονταν σε 4-5 διαφορετικές σχολικές μονάδες,
προκειμένου να συμπληρώσουν το ωράριό τους.

Ελλείψεις
στην υλικοτεχνική υποδομή των σχολείου. Σε πολλά σχολεία δεν υπήρχε αίθουσα
σίτισης, σε πολλές δε περιπτώσεις ούτε τραπεζοκόμος, ούτε χειριστής τροφίμων .
Ακόμα, ούτε κατάλληλοι χώροι (αίθουσα εικαστικών, μουσικής,  θεάτρου) ούτε
απαραίτητα μέσα (π.χ. μουσικών οργάνων, εξοπλισμός με cd player,
βιντεοπροβολέα, διαδραστικού πίνακα) για τις νέες μορφές διδασκαλίας.

Έλλειψη
θέρμανσης τις απογευματινές ώρες.

Δεν
προσφέρθηκαν μικρογεύματα, παρά μόνο φρούτα σε κάποιες περιπτώσεις.

Οι προτάσεις,
μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν:

Έγκαιρες
προσλήψεις εκπαιδευτικών

Μόνιμο
διδακτικό προσωπικό

Χρηματοδότηση
των σχολείων

Ανάθεση σε
εκπαιδευτικό ΠΕ70 των ωρών της προετοιμασίας

Θεσμοθέτηση
ώρας προετοιμασίας στο πρόγραμμα για τις εργασίες της επόμενης μέρας. Αυτό
μπορεί να συνδυαστεί με μείωση της διδακτέας ύλης και προσεκτική επιλογή της
,προκειμένου να αποφευχθούν οι επικαλύψεις και να εξοικονομηθούν οι ανάλογες
ώρες.

Τις
τελευταίες ο υπουργός τις έχει εξαγγείλει. Είναι οι εύκολες.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ : Και ελλείψεις και επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα

Νέα πρόταση συγκάλυψης των κενών με «εθελοντές»
εκπαιδευτικούς σε άδεια ανατροφής

Σε
εκπαιδευτικούς οι οποίοι βρίσκονται σε άδεια ανατροφής τέκνων σκοπεύει να
απευθυνθεί το υπουργείο Παιδείας προκειμένου να αντλήσει «εθελοντές» για να
(συγ)καλύψουν κενά στα σχολεία. Οπως ανακοίνωσε χτες ο υπουργός Παιδείας, στις
25 Νοέμβρη θα κατατεθεί στη Βουλή σχετική νομοθετική ρύθμιση.

Οπως είπε ο
Α. Λοβέρδος, στις προθέσεις του και σε συνεργασία με το υπουργείο Εργασίας,
είναι «να προσφέρουμε σε όποιον εθελοντικά θέλει εκπαιδευτικό, κυρίως σε όποια
είναι σε άδεια ανατροφής τέκνου, να μπορεί όχι να τη διακόπτει και να τη
μετακυλίει στο μέλλον, να μπορεί παράλληλα να πηγαίνει στο σχολείο της περιοχής
του και να παίρνει από προγράμματα του υπουργείου Εργασίας 300 ευρώ ενίσχυση
για την ανατροφή του παιδιού του». Το υπουργείο Παιδείας υπολογίζει ότι οι
εκπαιδευτικοί που βρίσκονται σε τέτοια άδεια είναι 3.000. Η κυβέρνηση, αντί
καλύψει τα κενά με μαζικούς διορισμούς, ξεμπερδεύει με δηλώσεις για αδυναμία
προσλήψεων και χρησιμοποιεί την άθλια κατάσταση που ετοιμαζόταν χρόνια τώρα με
την υποστελέχωση των σχολείων για να τσαλαπατήσει τα εργασιακά δικαιώματα.
Ετσι, μετά τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, τις υποχρεωτικές
μετακινήσεις, την άρνηση συνταξιοδοτήσεων, βάζει στο χέρι και την άδεια
ανατροφής παιδιού, καλώντας τους τσακισμένους από την κρίση νέους γονείς –
εκπαιδευτικούς να τη διακόψουν για 300 ευρώ.

Αναφερόμενος,
δε, στις αντιδράσεις που ξεσήκωσε το προκλητικό σενάριο για τζάμπα εργασία
αδιόριστων εκπαιδευτικών προκειμένου να συγκαλυφθούν τα κενά και να
λειτουργήσουν τα σχολεία, ο υπουργός επιχείρησε, ούτε λίγο – ούτε πολύ, να τις
παρουσιάσει σαν …επικοινωνιακό παιχνίδι, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εμάς μας
ενδιαφέρει να καλύπτουμε όσο περισσότερα κενά μπορούμε και δεν καταλαβαίνουμε
και τίποτε σε αυτή την προσπάθεια. Τα παιδιά μας ενδιαφέρουν πρωτίστως και όχι
η πολιτική κριτική ή τα διάφορα εξυπνακίστικα αυτών που είναι απ’ έξω από το
παιχνίδι και κάνουν τον έξυπνο», είπε εμφανίζοντας ενδιαφέρον για το καλό των
παιδιών, τα οποία, κατά τ’ άλλα, συνωστίζονται σε τάξεις 27 μαθητών, ψάχνουν
ακόμα εκπαιδευτικούς, δεν έχουν εξασφαλισμένη μεταφορά για το σχολείο, έμειναν
μαζικά μετεξεταστέα εξαιτίας του νέου συστήματος, έρχονται αντιμέτωπα με
εισαγγελείς και Αστυνομία όταν αγωνίζονται κ.ο.κ.

«Εχουμε
κενά, τα κενά δεν μπορούν να προσδιοριστούν με απόλυτη ακρίβεια, όπως τα
προσδιορίζαμε τον Σεπτέμβριο, διότι τώρα έχουμε επιγενόμενα κενά», δήλωσε ο
υπουργός Παιδείας. Προκειμένου λοιπόν να λειτουργήσουν τα σχολεία, ανακοίνωσε
πως υπεγράφησαν 86 επιστροφές αποσπασμένων εκπαιδευτικών στις τάξεις από
φορείς, ότι θα προσληφθούν μέσω ΕΣΠΑ 800 αναπληρωτές για την Ειδική Αγωγή και
1.000 αναπληρωτές για να καλύψουν 1.500 θέσεις εκπαιδευτικών σε άδεια άνευ
αποδοχών. Επίσης, το υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε το δικαίωμα συνταξιοδότησης σε
300 εκπαιδευτικούς που έκαναν αίτηση συνταξιοδότησης εκτός της γενικής
προθεσμίας για λόγους υγείας και σοβαρούς οικογενειακούς λόγους.

Μεταξύ
άλλων, ο υπουργός Παιδείας αναφέρθηκε και στα κενά που προκύπτουν με τις
επαπειλούμενες κυήσεις, κάνοντας μάλιστα λόγο για «παιχνίδι» και σημειώνοντας:
«Τι να πω στους διευθυντές του ΕΣΥ που δίνουν άδεια για ψύλλου πήδημα στις
επαπειλούμενες κυήσεις; (…) Ολοι οι υπουργοί έχουν έρθει σε αυτή την απόγνωση
που έρχομαι και εγώ, όλοι καταλαβαίνουν ότι εδώ υπάρχει παιχνίδι, μα δεν
μπορούν να κάνουν τίποτε. Και γιατρός να ήμουν, δεν θα μπορούσα να παρέμβω στην
υπογραφή ενός διευθυντή του ΕΣΥ».

Αλλαγές στον
καθορισμό των εισακτέων

Με
αντικείμενο τη μεταφορά της αρμοδιότητας καθορισμού του αριθμού των εισακτέων
στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, συγκαλείται τη Δευτέρα 24 Νοέμβρη το αρμόδιο για
την Ανώτατη Εκπαίδευση συμβούλιο του ΕΣΥΠ. Οπως μάλιστα ανακοίνωσε ο υπουργός
Παιδείας, θα προτείνει να υπάρξει ρύθμιση άμεσα, ενταγμένη στο νομοσχέδιο για
την Ερευνα το οποίο την ερχόμενη Τρίτη συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλής. Με
αυτόν τον τρόπο το υπουργείο Παιδείας απαντά στις διαμαρτυρίες των Ιδρυμάτων
για την αναντιστοιχία της χρηματοδότησης με τις ανάγκες. Ο υπουργός Παιδείας
ξεκαθάρισε χτες πως «η χρηματοδότησή τους για του χρόνου είναι δεδομένη», «πάλι
περικοπές».

Οπως
αναφέρθηκε, μεγάλη πίεση από αιτήσεις μετεγγραφών έχουν δεχθεί το Μετσόβιο
Πολυτεχνείο και ιδιαίτερα η Σχολή Μηχανολόγων και η Σχολή Ηλεκτρολόγων και
πολλές Σχολές του ΕΚΠΑ, μεταξύ των οποίων η Ιατρική, η Νομική, το Παιδαγωγικό
και το Τμήμα Νηπιαγωγών.

Βαθμοθήρες … και οι εκπαιδευτικοί !

Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την
επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται»
-με τη σειρά της- την επιτυχία και την αποτυχία όλων.

Με… εντολή
Σαμαρά, δάσκαλοι και καθηγητές καθίστανται υπεύθυνοι για τις «κακές» επιδόσεις
των μαθητών ωσάν να δίδασκαν σε γυάλα, ανεπηρέαστοι από κοινωνικούς παράγοντες.
Εν ολίγοις, βρέθηκε ο τρόπος να… απαλλαγούν και από τους εκπαιδευτικούς.
Με άρθρο του
στην «Καθημερινή της Κυριακής» (16/11/2014), με τίτλο «Η επόμενη μέρα:
Μεταρρυθμιστικό άλμα στο αύριο» ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει,
ανάμεσα σε άλλα, το επόμενο κύμα μεταρρυθμίσεων στην Παιδεία με τα παρακάτω
λόγια: «Αναβάθμιση της δημόσιας Παιδείας, ώστε να κρίνεται το έργο των
εκπαιδευτικών από τα αποτελέσματά τους, δηλαδή από τις επιδόσεις των μαθητών
στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο».
Είναι φανερό
ότι ο πρωθυπουργός της χώρας δεν μασάει τα λόγια του, αποκαλύπτοντας μια από
τις παραμέτρους του νέου Λυκείου και της Τράπεζας Θεμάτων. Αποκαλύπτει, δηλαδή,
αυτό που εδώ και πολύ καιρό κρύβεται με επιμέλεια από τους επιτελείς του
υπουργείου Παιδείας: ότι το νέο Λύκειο και η Τράπεζα Θεμάτων, εκτός από το
ξεκαθάρισμα και τον εξοστρακισμό χιλιάδων μαθητών, είναι το όχημα για το
ξεκαθάρισμα των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών! Η νέα μεταρρύθμιση στην
εκπαίδευση θα χρεώσει τις επιδόσεις των μαθητών στους εκπαιδευτικούς!
«Αξιολόγηση»
Στο νέο
πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους
και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται» -με τη σειρά της- την επιτυχία και την
αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση
ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και
εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική
διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο: κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση,
συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος
εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα
γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που
διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα
ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.
Σχολείο, όχι
θερμοκήπιο
Δεν είναι,
ωστόσο, λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι το σχολείο δεν είναι
«θερμοκήπιο», όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα
και συστηματική φροντίδα! Πολύχρονες και πολυάριθμες έρευνες στην Ελλάδα και
στο εξωτερικό, αλλά και οι επίσημες κρατικές στατιστικές έχουν τεκμηριώσει με
αδιάσειστα στοιχεία ότι στο «πατρόν» της σχολικής επιτυχίας/ αποτυχίας παρεμβαίνουν
μια σειρά εξωσχολικοί και εσωσχολικοί παράγοντες που δραστηριοποιούνται στο
έδαφος των κοινωνικών ανισοτήτων.
Η τολμηρή
πρόταση του Θαλή, σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό Μπάμπη Νούτσο, δεν μπορεί να
χρησιμεύσει για την κοινωνική μέτρηση της σχολικής πυραμίδας όσο οι σκιές της
σχολικής στατιστικής δεν φωτίζονται και με τη θεμελιώδη μεταβλητή της
κοινωνικο-επαγγελματικής προέλευσης των μαθητών.
*Αγνοούν το
υπουργείο και οι «ειδικοί μας» ότι σε κάθε γεωγραφική περιοχή υπάρχει
κοινωνική, οικονομική, μορφωτική, δηλαδή ταξική διαφοροποίηση;
*Αγνοούν ότι
υπάρχουν σχολεία σε κάθε πόλη, ακόμη και στη μικροκλίμακα μιας περιοχής, που
παραδοσιακά «στρατολογούν» και «στρατολογούνται» από παιδιά εύπορων και
μορφωμένων οικογενειών;
Αποδιοπομπαίοι
τράγοι
Είναι
προφανές ότι ο πρωθυπουργός της χώρας γνωρίζει πολύ καλά τις κοινωνικές
παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει»
κατευθείαν τον εκπαιδευτικό. Ο Αντ. Σαμαράς θεωρεί κατάλληλο τον χρόνο να
προβάλει συστηματικά μια, έτσι κι αλλιώς, διαδεδομένη αντίληψη, σύμφωνα με την
οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη έχει ο
εκπαιδευτικός.
Μια τέτοια
αντίληψη, όπως γίνεται φανερό, εναποθέτει μεγάλο φορτίο ευθύνης στους ώμους του
δασκάλου και συνήθως, όταν τίθεται θέμα σχολικής αποτυχίας ή εκπαιδευτικής
κρίσης, ο δάσκαλος είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Με αυτό τον τρόπο, γίνεται
ευκολότερη υπόθεση η επιβολή αυταρχικών μέτρων αξιολόγησης, εντατικοποίησης και
διοικητικού ελέγχου.
Δεν
αμφισβητούμε, βεβαίως, σε καμιά περίπτωση ότι η παρέμβαση του εκπαιδευτικού
μπορεί να έχει θετικές ή αρνητικές συνέπειες, που μερικές φορές μάλιστα
ξεπερνούν την παιδική και εφηβική ηλικία του μαθητικού πληθυσμού και
προεκτείνονται σε ολόκληρη τη ζωή του. Ομως, τα «συμβαλλόμενα υποκείμενα» της
σχολικής επίδοσης δεν εξαντλούνται σε καμιά περίπτωση στη «θέληση» του μαθητή ή
στο «ταλέντο» και την «αποδοτικότητα» του δασκάλου. Το «μαύρο κουτί» της
αίθουσας διδασκαλίας περιλαμβάνει, όπως υπαινιχθήκαμε παραπάνω, αρκετούς
«καταλύτες».

Αποκαλυπτική δήλωση Σαμαρά για τους εκπαιδευτικούς: Θα αξιολογούνται με βάση τις επιδόσεις των μαθητών τους!

Χρεώνει
στους εκπαιδευτικούς τα αποτελέσματα

Σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής» (16/11/2014),  με τίτλο «Η
επόμενη μέρα: Μεταρρυθμιστικό άλμα στο αύριο» ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς
ανακοινώνει, ανάμεσα σε άλλα, το επόμενο κύμα μεταρρυθμίσεων στην Παιδεία με τα
παρακάτω λόγια: “Αναβάθμιση της δημόσιας Παιδείας, ώστε να κρίνεται το
έργο των εκπαιδευτικών από τα αποτελέσματά τους, δηλαδή από τις επιδόσεις των
μαθητών στο γυμνάσιο και στο λύκειο”

Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των
μαθητών τους.

Ο αγώνας των μαθητών είναι δίκαιος

Βδομάδα μαθητικών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα ήταν αυτή που πέρασε.
Εκατοντάδες σχολεία βγήκαν στους δρόμους μαζικά σε δεκάδες πόλεις και
βροντοφώναξαν για τα αιτήματά τους, για τις ανάγκες τους.

«Από την Α’ Λυκείου για να τα βγάλω πέρα πρέπει να διαβάζω 10 ώρες τη
μέρα», έλεγε χαρακτηριστικά ένας μαθητής, εξηγώντας έναν από τους λόγους που
οδηγούν τους μαθητές να διαδηλώνουν και να απαιτούν. Και δεν πρόκειται για
φυγοπονία και για τεμπελιά. Τα παιδιά σηκώνουν πολύ μεγάλα βάρη σε ένα σχολείο
που τους φορτώνει με αποσπασματικές γνώσεις δύσκολα αφομοιώσιμες, με ένα μεγάλο
όγκο πληροφοριών ασύνδετων μεταξύ τους και συχνά άχρηστων… κι «ό,τι πιάσουν».
Αυτό συμβαίνει από το Δημοτικό μέχρι και το Λύκειο. Επιπλέον, τα τελευταία
χρόνια, οι ελλείψεις εκπαιδευτικών έρχονται να πολλαπλασιάσουν τα παραπάνω
προβλήματα, καθώς χάνονται μαθήματα για μήνες και μετά καλούνται να αφομοιώσουν
τη συσσωρευμένη ύλη… «τρέχοντας». Αναγκάζονται να ξεκινούν φροντιστήριο σε
όλο και μικρότερες ηλικίες και νιώθουν την οικονομική αφαίμαξη των οικογενειών
τους.
Σε όλα τα παραπάνω προστέθηκε από πέρσι η εφαρμογή του «νέου» Λυκείου, στο
οποίο μετρούν οι βαθμοί όλων των τάξεων για την πρόσβαση στην Ανώτατη
Εκπαίδευση και στις εξετάσεις στο τέλος της χρονιάς εφαρμόζεται η «Τράπεζα
Θεμάτων». Πρόκειται για εκατοντάδες θέματα εξετάσεων στο κάθε μάθημα, που οι
μαθητές καλούνται να τα διαβάζουν από τώρα για να ανταποκριθούν στις εξετάσεις,
παράλληλα με όλο το υπόλοιπο διάβασμα που έτσι κι αλλιώς είχαν. Η περσινή
εφαρμογή του μέτρου της «Τράπεζας Θεμάτων» δεν έχει να επιδείξει τίποτα θετικό.
Καθηγητές και μαθητές την επικρίνουν και οι μόνοι που την επιδοκίμασαν και τη
χειροκρότησαν ήταν οι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων. Γιατί άραγε; Μα φυσικά γιατί
τους αυξάνει την πελατεία. Πέρσι ένα μεγάλο ποσοστό των μαθητών χρειάστηκε να
κάνει φροντιστήρια και ιδιαίτερα ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι, αφού η «Τράπεζα
Θεμάτων» άφησε πίσω της χιλιάδες μετεξεταστέους. Οταν όμως εμφανίζεται να
αποτυγχάνει το 1/4 των μαθητών όλης της χώρας, τότε προφανώς το πρόβλημα δεν
είναι των συγκεκριμένων παιδιών, αλλά του ίδιου του σχολείου. Κάτι δεν πάει
καλά με αυτό το σχολείο, στο οποίο σχεδόν οι μισοί μαθητές βρίσκονται κάθε
χρόνο στο όριο, για να περάσουν την τάξη (κι αυτό ίσχυε και πριν την εφαρμογή
της «Τράπεζας Θεμάτων», αλλά η «Τράπεζα» το επέτεινε).
Παράλληλα, με τα παραπάνω, από περιοχή σε περιοχή, οι μαθητές ανέδειξαν και
άλλα σοβαρά προβλήματα στα σχολειά τους, από το πρόβλημα της μεταφοράς, διάφορα
κτιριακά, μέχρι την ανάγκη παροχής ενός μικρογεύματος σε όλα τα παιδιά.
Προσπάθειες τρομοκράτησης
Από την πρώτη στιγμή που οι μαθητές βγήκαν στους δρόμους επιστρατεύτηκαν
όλοι οι γνωστοί μηχανισμοί για την τρομοκράτησή τους. Το υπουργείο Παιδείας
άρχισε τις απειλές για μαθήματα μέσα στις γιορτές και για περικοπή των
εκδρομών, στη βάση του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος που είχε βγει πέρσι και
που υποκριτικά προέβλεπε δήθεν τρόπους αναπλήρωσης των μαθημάτων σε περιπτώσεις
καταλήψεων, την ώρα που χιλιάδες διδακτικές ώρες χάνονταν και χάνονται από τις
ελλείψεις εκπαιδευτικών. Μάλιστα, ο υπουργός άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να
φέρει και νέες ρυθμίσεις γι’ αυτήν την υποκριτική «αναπλήρωση» των ημερών των
καταλήψεων. Ακολούθησαν και εισαγγελικές παρεμβάσεις για τις καταλήψεις, ενώ
δεν έλειψαν και οι κατασταλτικές δράσεις απέναντι στις μαθητικές κινητοποιήσεις
από διευθυντές σχολείων.
Εχει σημασία να σημειώσουμε ότι οι απειλές και η τρομοκρατία ξεκίνησαν
αυτόματα με το που βγήκαν οι μαθητές μαζικά στους δρόμους σε όλη τη χώρα. Η
κυβέρνηση και ο κρατικός μηχανισμός αντιμετώπισαν τις μαθητικές κινητοποιήσεις
ως ένα πρόβλημα και κινητοποιήθηκαν άμεσα για να τις καταστείλουν. Κουβέντα δεν
είπαν για τα αιτήματα των μαθητών, αλλά επικέντρωσαν την κουβέντα στη μορφή των
καταλήψεων, επιμένοντας ότι αυτές πρέπει να σταματήσουν. Στην πραγματικότητα,
οι μαθητές ακολούθησαν μια πραγματική πολυμορφία στις κινητοποιήσεις τους και
με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βρέθηκαν για όλη τη βδομάδα στους δόμους,
προσπαθώντας να ακουστεί η φωνή τους και τα «θέλω» τους όσο πιο δυνατά γίνεται.
Για τα περί
υποκίνησης

Υπάρχει ακόμα μια πλευρά. Είναι αλήθεια ότι το σύνθημα για μαθητικές
κινητοποιήσεις στις 3 Νοέμβρη δόθηκε αρχικά μέσω μιας ιστοσελίδας στο facebook.
Η ανωνυμία πίσω από την οποία μπορεί κάποιος να καλύπτεται στο διαδίκτυο και να
εκδίδει καλέσματα είναι πράγματι ένα πρόβλημα, που μάλιστα προβλημάτισε και
τους ίδιους τους μαθητές. Και δεν είναι πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται οι νέες
τεχνολογίες με τέτοιον τρόπο, ώστε πίσω από την ανωνυμία τους να χειραγωγούνται
μάζες νεολαίας. Οποιοσδήποτε όμως κι αν κρύβεται πίσω από το προφίλ του
facebook σίγουρα δεν μπορεί να επισκιάσει τις συλλογικές αγωνιστικές αποφάσεις
που πήραν οι ίδιοι οι μαθητές. Δεν ανακάλυψαν οι μαθητές ξαφνικά τα προβλήματά
τους, επειδή κάποιος έκανε ένα κάλεσμα στο facebook. Κοινός τόπος στις
συζητήσεις μέσα στα σχολεία είναι ότι «αυτό το σχολείο που μας έχουν φτιάξει
δεν μας κάνει». Η «Τράπεζα Θεμάτων», τα φροντιστήρια, το διαρκές άγχος, οι
ελλείψεις εκπαιδευτικών, το πρόβλημα με τη μεταφορά τους από και προς τα
σχολεία τους κ.ά. είναι προβλήματα υπαρκτά και πυροδοτούν την αγανάκτηση και
τις διαθέσεις των μαθητών να διεκδικήσουν αγωνιστικά όλα όσα τους ανήκουν.
Εχουν 5μελή, έχουν 15μελή, έχουν συλλογικές διαδικασίες, κάνουν συνελεύσεις,
κάνουν προσπάθειες συντονισμού από σχολείο σε σχολείο και αποφασίζουν.
Η κυβέρνηση, όμως, αντί να απαντήσει σε αυτά, ψάχνει να βρει «υποκινητές»
των μαθητών. Ο υπουργός Παιδείας έκανε «αβάντα» στη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ ότι τάχα
αυτή καλεί τους μαθητές σε καταλήψεις (ενώ η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε ανακοίνωση
δυο μέρες, αφού ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις) και παράλληλα ήρθε σε επικοινωνία
με τον διευθυντή της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και με την εισαγγελέα του
Αρείου Πάγου για να βρεθεί αν αυτός που κρύβεται πίσω από την ιστοσελίδα στο
facebook είναι μαθητής ή ενήλικος…
Ξεκίνησε από την κυβέρνηση μια ολόκληρη συζήτηση περί «υποκίνησης» των
κινητοποιήσεων κι έγινε προσπάθεια να μπουν και οι μαθητικές κινητοποιήσεις στο
κάδρο της κοκορομαχίας μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ. Η αντιπαράθεση όμως αυτή
είναι μακριά κι έξω από τις κινητοποιήσεις, από τις ανάγκες και από την
πραγματικότητα των ίδιων των μαθητών. Είναι ξένη για τους μαθητές που συζητούν
μέσα στα σχολεία τα «θέλω» τους και τους τρόπους δράσης τους.
Ο υπουργός, λίγο – πολύ, υποστήριζε με διάφορες τοποθετήσεις του ότι
κανένας ενήλικος, κανένα κόμμα ή πολιτική νεολαία δεν έχει δικαίωμα να εκφέρει
γνώμη για τις μαθητικές κινητοποιήσεις ή να απευθύνει καλέσματα στους μαθητές.
Πρόκειται για επικίνδυνες λογικές ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης, αφού οι
πολιτικές νεολαίες μπορούν κάλλιστα να έχουν ως μέλη τους μαθητές και
αντίστροφα οι μαθητές έχουν κάθε δικαίωμα να έχουν πολιτική άποψη ακόμα και
κομματική τοποθέτηση και δράση.
Αφησε, μάλιστα, αιχμές και για τους εκπαιδευτικούς, λέγοντας ότι δεν μπορεί
«συνδικαλιστής να λέει στα παιδιά ότι “τα παιδιά γίνονται καλύτεροι
μαθητές όταν κάνουν κινητοποιήσεις”». Μα ο εκπαιδευτικός πρέπει να
μαθαίνει στα παιδιά την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι πρέπει να μάθουν να
αγωνίζονται για όλα στη ζωή τους, πρέπει να μάθουν να διεκδικούν όλα όσα τους
ανήκουν.
Για το δυνάμωμα του
αγώνα
Απέναντι στις προσπάθειες τρομοκράτησης και συκοφάντησης των μαθητικών
αγώνων πρέπει να σηκωθεί ένα τείχος στήριξης από γονείς και εκπαιδευτικούς, που
πρέπει να ακολουθήσουν κοινό αγωνιστικό βηματισμό με τους μαθητές. Υπάρχουν
θετικά παραδείγματα από την πρώτη στιγμή των κινητοποιήσεων: Οι Ενώσεις Γονέων
στο Πέραμα και στο Ηράκλειο Κρήτης διαδήλωσαν μαζί με τους μαθητές, γονείς κι
εκπαιδευτικοί στην Πρέβεζα πήγαν μαζί με τους εκπροσώπους των 15μελών Μαθητικών
Συμβουλίων όταν τους κάλεσε ο εισαγγελέας, η Ενωση Γονέων Νίκαιας – Ρέντη
κάλεσε τους εκπροσώπους των 15μελών σε κοινή σύσκεψη για να αναλάβουν μαζί
πρωτοβουλίες, αντίστοιχες πρωτοβουλίες έχουν πάρει οι εκπαιδευτικοί και στην
Κεφαλονιά κ.ά. Παράλληλα, γονείς και εκπαιδευτικοί στην Αθήνα κάνουν αύριο
παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Δικαιοσύνης, απαιτώντας να σταματήσουν οι
εισαγγελικές παρεμβάσεις. Υπάρχει έδαφος αυτές οι πρωτοβουλίες να συνεχιστούν
και να εμπλουτιστούν.
Εχει σημασία ότι παρά το όργιο τρομοκρατίας από την έναρξη των
κινητοποιήσεων, οι αγωνιστικές διαθέσεις των μαθητών δεν ανακόπηκαν. Μέχρι και
την Παρασκευή γίνονταν μαζικές διαδηλώσεις. Η αγανάκτησή τους βράζει. Κι αυτό
μπορεί να συνεχίζει να εκφράζεται και να δυναμώσει. Πολλές μορφές μπορούν να
αξιοποιηθούν, μπορεί να επιστρατευθεί η φαντασία και η δημιουργικότητα που δεν
τη στερούνται διόλου τα παιδιά και η φωνή τους να γίνει ακόμα πιο δυνατή μέσα
κι έξω από το σχολείο. Οπλο τους είναι τα συλλογικά τους όργανα, τα 5μελή και
τα 15μελή, οι γενικές τους συνελεύσεις, οι δυνατότητες συντονισμού μεταξύ
σχολείων. Ηδη, στην Αττική έχει οριστεί για το Σάββατο, 15 Νοέμβρη, συνάντηση
συντονισμού μαθητών εκλεγμένων σε 5μελή και 15μελή από την Αθήνα και τον
Πειραιά. Συνεχίζουν. Για ένα καλύτερο σχολείο, για μια καλύτερη ζωή.